IV Kz 729/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: IV Kz 729/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 2 grudnia 2013 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym- Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Dorota Kropiewnicka (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SSO Agata Regulska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SSO Alojzy Zawadzki </strong> </p> <p>Protokolant: Aneta Malewska</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 2 grudnia 2013 r.</p> <p>w sprawie <strong> <!-- -->oskarżonych <span class="anon-block">A. W. (1)</span>, <span class="anon-block">B. W.</span> oraz <span class="anon-block">A. W. (2)</span> </strong> </p> <p>zażalenia oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">W. W.</span> z dnia 19 lipca 2013 r.</p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia</p> <p>z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt: V K 458/13</p> <p>w przedmiocie obciążenia oskarżyciela prywatnego kosztami procesu</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n o w i ł:</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądzić od Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia) na rzecz adw. <span class="anon-block">O. Ż.</span> kwotę 516,60 zł (w tym VAT) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej w postępowaniu odwoławczym;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->zwolnić oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">W. W.</span> od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r. <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia </strong>zasądził od oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">W. W.</span> na rzecz oskarżonej <span class="anon-block">A. W. (1)</span> kwotę 720 zł tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy, nie uwzględniając wniosku obrońcy w pozostałym zakresie.</p> <p>Powyższe postanowienie zaskarżył <strong> <!-- -->oskarżyciel prywatny</strong>, który zarzucił Sądowi Rejonowemu, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodziły żadne podstawy do obciążania go poniesionymi przez <span class="anon-block">A. W. (1)</span> kosztami procesu (kosztami obrony z wyboru), bowiem skarżący nigdy nie wnosił prywatnego aktu oskarżenia i jego intencją nie było wszczynanie prywatnoskargowego postępowania karnego.</p> <p>Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie oskarżyciela prywatnego było oczywiście bezzasadne. Ze sformułowanych przez <span class="anon-block">W. W.</span> pism procesowych w sposób jednoznaczny wynikało, że jego intencją było przeprowadzenie postępowania karnego oraz ukaranie wskazywanych przez niego oskarżonych.</p> <p>Co prawda z pierwszego pisma w sprawie wynikało jeszcze, że oskarżyciel wyłącznie „<em> <!-- -->rozważa wniesienie prywatnego oskarżenia o ukaranie sprawczyń popełnienia 6 przestępstw jak wyżej i wniesienia fałszywego oskarżenia przeciwko jemu przez <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </em>”, jednak już z kolejnego pisma procesowego wyraźnie wynikało, że <span class="anon-block">W. W.</span> „<em> <!-- -->wnosi do Sądu prywatny wzajemny akt oskarżenia, oskarża <span class="anon-block">A. W. (1)</span>, <span class="anon-block">B. W.</span> i <span class="anon-block">A. W. (2)</span> o wspólne popełnienie na jego szkodę następujących przestępstw: (…), wnosi o sprawiedliwe osądzenie oraz o zasądzenie stosownej kary zgodnie z kodeksem</em>” (k. 4). Pismo to wpłynęło do sprawy prowadzonej pod sygn. akt V K 1419/12, w której <span class="anon-block">W. W.</span> występuje w charakterze oskarżonego, zaś <span class="anon-block">A. W. (1)</span> w charakterze oskarżycielki prywatnej. Podkreślić przy tym należy, że wnosząc do Sądu wskazane pismo <span class="anon-block">W. W.</span> uiścił opłatę sądową od prywatnego aktu oskarżenia w wysokości 300 zł.</p> <p>W tych okolicznościach nie sposób było bronić forsowanego przez skarżącego poglądu, że jego intencją nie było wszczęcie prywatnoskargowego postępowania karnego. Argumentacja taka pozostawała w oczywistej sprzeczności z treścią pisma procesowego sformułowanego przez samego oskarżyciela prywatnego. Wszak z pisma tego wynikała jednoznaczna wola ścigania opisanych przez <span class="anon-block">W. W.</span> czynów, a w konsekwencji prawidłowa była ocena Sądu Rejonowego o zakwalifikowaniu tego pisma jako prywatnego (wzajemnego) aktu oskarżenia.</p> <p>W tym kontekście podkreślić należy, że wnosząc do Sądu prywatny akt oskarżenia <span class="anon-block">W. W.</span> powinien był liczyć się z obowiązkiem poniesienia ewentualnych kosztów procesu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 kpk</a> w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi w sprawach z oskarżenia prywatnego oskarżyciel prywatny, a w razie pojednania się stron oskarżyciel i oskarżony w zakresie przez siebie poniesionym, jeżeli strony w zawartej ugodzie nie uregulowały tego inaczej. Do kosztów procesu zalicza się zaś m.in. uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616 § 1 pkt 2 kpk</a>). Inicjując postępowanie karne oskarżyciel prywatny powinien był liczyć się z tym, że w razie wydania wyroku uniewinniającego, ewentualnie w przypadku umorzenia postępowania, zostanie on obciążony kosztami, w tym kosztami z tytułu ustanowienia przez oskarżoną obrońcy z wyboru.</p> <p>W świetle przywołanych wyżej norm prawnych, rozstrzygniecie Sądu I instancji o obciążeniu oskarżyciela prywatnego poniesionymi przez oskarżoną <span class="anon-block">A. W. (1)</span> kosztami obrony ustanowionej z wyboru było w pełni prawidłowe. Jednocześnie wysokość owych kosztów została obliczona zgodnie z właściwymi przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ()">rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>. Mając zaś na uwadze fakt, iż przyznana przez Sąd I instancji kwota pozostawała adekwatna do nakładu pracy obrońcy, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do dokonywania jej modyfikacji.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy zażalenia oskarżyciela prywatnego nie uwzględnił.</p> </div>