II Ca 717/13
Суди загальної юрисдикції2013-12-04
Номер справи
II Ca 717/13
Дата рішення
2013-12-04
Тип
SENTENCE
Судді
Elżbieta Żak (PRESIDING_JUDGE)Iwona Tchórzewska
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt II Ca 717/13</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 4 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Elżbieta Żak (spr.)</p>
<p>Sędziowie: Sądu Okręgowego Iwona Tchórzewska</p>
<p>Sądu Okręgowego Magdalena Kuczyńska</p>
<p>Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Gustaw</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 roku w Lublinie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. M.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">K. D.</span>, <span class="anon-block">A. M. (1)</span> i <span class="anon-block">T. P.</span>
</p>
<p>o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym na skutek apelacji powódki</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Puławach VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w Rykach z dnia 20 maja 2013 roku, sygnatura akt IV C 4/13</p>
<p>I. oddala apelację;</p>
<p>II. oddala wniosek powódki o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych kosztów procesu za drugą instancję.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Ca 717/13</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powódka <span class="anon-block">M. M.</span> wnosiła o uzgodnienie treści <span class="anon-block">księgi wieczystej Kw nr (...)</span>z rzeczywistym stanem prawnym poprzez wykreślenie wpisu o wszczęciu egzekucji dokonanego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Puławach Tomasza Piłata oraz przez wykreślenie hipoteki przymusowej kaucyjnej do kwoty 28.067,02 zł.</p>
<p>Wyrokiem z dnia 20 maja 2013 roku Sąd Rejonowy w Puławach – VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Rykach:</p>
<p>I.
oddalił powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej ze stanem prawnym poprzez wykreślenie wpisu o toczącej się egzekucji;</p>
<p>II.
odrzucił pozew o uzgodnienie treści księgi wieczystej ze stanem prawnym poprzez wykreślenie wpisu o hipotece;</p>
<p>III.
nie obciążył stron kosztami postępowania.</p>
<p>Powyższe orzeczenie Sąd Rejonowy oparł na następujących ustaleniach faktycznych i rozważaniach prawnych:</p>
<p>
<span class="anon-block">B. M.</span>był właścicielem <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span>w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>w <span class="anon-block">R.</span>, dla której Sąd Rejonowy w Puławach (dawniej w Rykach) prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą Kw nr (...)</span>.</p>
<p>W stosunku do <span class="anon-block">B. M.</span>toczy się postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzycieli <span class="anon-block">A. M. (1)</span>i <span class="anon-block">K. D.</span>(początkowo reprezentowanych przez matkę <span class="anon-block">A. M. (2)</span>- obecnie <span class="anon-block">D.</span>) w sprawie Kmp <span class="anon-block">(...)</span>prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Puławach - Tomasza Piłata. W dniu 13 maja 2009r. <span class="anon-block">A. M. (2)</span>złożyła, w imieniu już wówczas pełnoletniej wierzycielki <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, wniosek o przeprowadzenie egzekucji z nieruchomości w postaci lokalu mieszkalnego stanowiącego własność <span class="anon-block">B. M.</span>.</p>
<p>W dniu 14 maja 2009 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Puławach dokonał zawiadomienia <span class="anon-block">B. M.</span> o wszczęciu egzekucji z nieruchomości i wezwał dłużnika do zapłaty długu. W tym samym dniu Komornik Sądowy złożył do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Rykach wniosek o wpisanie ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości na podstawie zawiadomienia dłużnika o wszczęciu egzekucji z nieruchomości. Dnia 29 maja 2009 roku Sąd Rejonowy w Rykach dokonał w <span class="anon-block">księdze wieczystej Kw (...)</span> wpisu ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości lokalowej.</p>
<p>W dniu 8 czerwca 2009r. <span class="anon-block">A. M. (1)</span>złożyła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Puławach - Tomasza Piłata upoważnienie z dnia 2 maja 2009r. dla swojej matki <span class="anon-block">A. M. (2)</span>( <span class="anon-block">D.</span>) do działania w jej imieniu w sprawie egzekucyjnej przeciwko <span class="anon-block">B. M.</span>.</p>
<p>W dniu 13 maja 2009 roku <span class="anon-block">A. M. (2)</span>, złożyła też wniosek o wpisanie w wymienionej księdze wieczystej hipoteki przymusowej kaucyjnej do kwoty 28.067,02 zł, na podstawie tytułów egzekucyjnych w postaci wyroków Sądu Rejonowego Rykach z dnia 21 marca 2007 w sprawie I C 90/05 oraz z dnia 7 maja 2008 roku w sprawie I C 67/07.</p>
<p>W dniu 12 listopada 2009 roku na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego Rep. A Nr <span class="anon-block">(...)</span>przed notariuszem <span class="anon-block">Z. J.</span>, <span class="anon-block">M. M.</span>została właścicielką <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span>w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>w <span class="anon-block">R.</span>, dla którego prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta Kw (...)</span>.</p>
<p>W dniu 31 marca 2010 roku <span class="anon-block">M. M.</span> wniosła do Sądu Rejonowego w Rykach IV Wydział Ksiąg Wieczystych o wykreślenie wpisanego w dniu 29 maja 2009 roku ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji w dziale III <span class="anon-block">księgi wieczystej Kw (...)</span>. Wniosek Dz. Kw <span class="anon-block">(...)</span>został oddalony w dniu 28 kwietnia 2010 roku.</p>
<p>Następnie dnia 5 kwietnia 2011 roku powódka złożyła wniosek o wykreślenie hipoteki przymusowej kaucyjnej. Przedmiotowy wniosek Dz. Kw <span class="anon-block">(...)</span>w dniu 30 listopada 2011 roku również został oddalony.</p>
<p>W dniu 1 czerwca 2011 roku zapadł wyrok oddalający powództwo <span class="anon-block">B. M.</span> przeciwko <span class="anon-block">A. D.</span> o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem poprzez wykreślenie hipoteki przymusowej kaucyjnej.</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie dowodów w postaci zeznań stron, świadków oraz dokumentów ujawnionych w toku postępowania. Dowody te Sąd ocenił jako w pełni rzetelne, zasługujące na wiarę.</p>
<p>W uzasadnieniu Sąd Rejonowy podniósł, iż w niniejszej sprawie zostały przedstawione do rozstrzygnięcia dwa powództwa o uzgodnienie stanu prawnego księgi wieczystej ze stanem rzeczywistym.</p>
<p>Odnośnie pierwszego z roszczeń dotyczących wykreślenia wpisu w dziale III księgi wieczystej w postaci ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji Sąd pierwszej instancji ustalił, że wpis ten został dokonany na podstawie wniosku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Puławach wraz z dołączonym zawiadomieniem o wszczęciu postępowania egzekucyjnego z nieruchomości oraz z wezwaniem do uiszczenia zadłużenia przez dłużnika <span class="anon-block">B. M.</span>, który w momencie dokonywania wpisu był właścicielem nieruchomości.</p>
<p>Zdaniem Sądu Rejonowego, Komornik Sądowy prawidłowo dokonał wpisu o ostrzeżeniu o toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, gdyż miał on złożony wniosek pełnomocnika wierzyciela, który w dacie składania wniosku o wszczęcie egzekucji z nieruchomości nie przedstawił pełnomocnictwa, ale czynność ta została później uzupełniona i to bez wzywania przez organ egzekucyjny. Nie było więc jakichkolwiek prawnych podstaw do wykreślenia tego wpisu, gdyż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 924;art. 924 § 2)">art. 924 § 2 k.p.c.</a> dopiero w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego komornik składa wniosek o wykreślenie w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub o usunięcie wniosku o wszczęcie egzekucji ze zbioru dokumentów.</p>
<p>Natomiast analizując drugie z roszczeń o uzgodnienie stanu prawnego z rzeczywistym stanem w postaci wykreślenia hipoteki przymusowej kaucyjnej, Sąd Rejonowy uznał, że w tym zakresie zachodziły okoliczności do odrzucenia pozwu.</p>
<p>W ocenie Sądu Rejonowego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> zachodzi tożsamość roszczeń, gdy między tymi samymi stronami toczą się dwa odrębne postępowania lub jedno z nich zostało już prawomocnie osądzone, w których powód występuje przeciw pozwanemu z identycznymi roszczeniami. W przedmiotowej sprawie o tożsamości świadczyła również podstawa sporu.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji analizując przedmiotową sprawę nie miał wątpliwości, iż zarówno w sprawie osądzonej pod sygnaturą I C 148/10 przez Sąd Rejonowy w Rykach oraz rozpoznawaną sprawą o sygnaturze VI C 4/13 powód domagał się tego samego roszczenia. Z uwagi na powyższe Sąd Rejonowy uznał, iż zachodzi tożsamość roszczenia w przedmiotowej sprawy z roszczeniem w sprawie o sygn. akt I C 148/10.</p>
<p>Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd pierwszej instancji wskazał przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>
</p>
<p>Apelację od powyższego orzeczenia wniosła powódka. Zaskarżając wyrok w całości zarzuciła wyrokowi Sądu Rejonowego:</p>
<p>1.
naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 924;art. 924 § 1)">art. 924 § 1 k.p.c.</a> i jego zastosowanie przy prawidłowym ustaleniu, że Komornik Tomasz Piłat dokonał wpisu ostrzeżenia o toczącej się egzekucji na wniosek osoby trzeciej – <span class="anon-block">A. M. (2)</span>;</p>
<p>2.
naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 104)">art. 104 k.c.</a> poprzez uznanie, że możliwe jest uzupełnienie umocowania w przypadku jednostronnej czynności prawnej jaką jest złożenie wniosku o wszczęcie egzekucji z nieruchomości;</p>
<p>3.
naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 924;art. 924 § 1)">art. 924 § 1 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a> i uznanie, że postępowanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 924;art. 924 § 1)">art. 924 § 1 k. p. c.</a> opiera się na tych samych podstawach;</p>
<p>4.
naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 §1pkt 2 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 366)">art. 366 k.p.c.</a> i uznanie, że występuje powaga rzeczy osądzonej.</p>
<p>Z uwagi na powyższe podstawy, powódka wniosła o:</p>
<p>1.
zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie powództwa w całości;</p>
<p>2.
zasądzenie od pozwanych na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, z uwzględnieniem obu instancji;</p>
<p>Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2013 roku, Przewodniczący w II Wydziale Cywilnym Sądu Okręgowego w Lublinie stwierdził, iż w części, w jakiej apelacja dotyczy rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II wyroku z dnia 20 maja 2013 roku, jest zażaleniem na to rozstrzygnięcie. Następnie Sąd Okręgowy (w sprawie II Cz 1069/13) postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 roku odrzucił to zażalenie.</p>
<p>Powódka zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu Okręgowego w całości.</p>
<p>Sąd Okręgowy na rozprawie w dniu 20 listopada 2013 roku odrzucił zażalenie powódki (k. 352).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie.</p>
<p>Sąd Okręgowy podziela ustalenia Sądu Rejonowego i wnioski na ich podstawie wyciągnięte a zarzuty zawarte w apelacji uznaje za nietrafne.</p>
<p>Przede wszystkim należy podkreślić, że Komornik prowadzący postępowanie w sprawie KMP <span class="anon-block">(...)</span>wszczął egzekucję z nieruchomości nie na wniosek osoby trzeciej <span class="anon-block">A. D.</span>ale na wniosek wierzycieli <span class="anon-block">K. D.</span>i <span class="anon-block">A. M. (1)</span>(por. k.37 w aktach Kw nr <span class="anon-block">(...)</span>oraz k.307 w aktach KMP <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">A. M. (2)</span>( obecnie <span class="anon-block">D.</span>) składając w dniu 13 maja 2009r. wniosek o zajęcie nieruchomości objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą Kw nr (...)</span>działała, bowiem nie w imieniu własnym ale jako pełnomocnik <span class="anon-block">A. M. (1)</span>. Zarzut apelacji wskazujący, że <span class="anon-block">A. M. (2)</span>nie była prawidłowo umocowana do działania w imieniu swojej wówczas już pełnoletniej córki (<span class="anon-block">urodzonej dnia (...)</span>) jest chybiony. O ile zgodzić się należy z apelującą, że umocowanie ustawowe <span class="anon-block">A. M. (2)</span>do reprezentacji <span class="anon-block">A. M. (1)</span>wygasło z chwilą osiągnięcia przez nią pełnoletniości ( z dniem 2 lutego 2009r.), o tyle nie można zaakceptować, że nie <span class="anon-block">A. M. (2)</span>nie była upoważniona przez swoją córkę do występowania w jej imieniu w sprawie egzekucyjnej ( KMP <span class="anon-block">(...)</span>). Apelująca zarzuca, że w dacie złożenia wniosku <span class="anon-block">A. M. (2)</span>nie legitymowała się pełnomocnictwem swojej córki, co spowodowało, że zajęcie nieruchomości a w konsekwencji i wpis o wszczęciu egzekucji z nieruchomości w księdze wieczystej nie ma mocy prawnej.</p>
<p>Należy przyznać rację apelującej, że wniosek o wszczęcie egzekucji z nieruchomości złożyła <span class="anon-block">A. M. (2)</span>w <span class="anon-block">Kancelarii (...)</span>przy Sądzie Rejonowym w Puławach Tomasza Piłataw dniu 13 maja 2009r. (k. 306 w aktach KMP <span class="anon-block">(...)</span>), natomiast pełnomocnictwo do reprezentowania córki udzielone jej w dniu 2 maja 2009r., dołączyła do wniosku dopiero w dniu 8 czerwca 2009r.( k. 337 w aktach KMP <span class="anon-block">(...)</span>). Jednak z faktów tych nie można wyciągnąć wniosków podnoszonych w apelacji na temat braku skuteczności czynności dokonanych przez <span class="anon-block">A. M. (2)</span>i wpisu w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji z nieruchomości.</p>
<p>Bezsporne jest, że pełnomocnictwo zostało dołączone do akt sprawy KMP <span class="anon-block">(...)</span>zarówno po złożeniu wniosku o wszczęcie egzekucji ( 13 maja 2009 roku), jak i po wysłaniu zawiadomienia dłużnikowi i przesłaniu tego zawiadomienia do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Rykach (14 maja 2009 roku), jak też po dokonaniu wpisu w księdze wieczystej ( 29 maja 2009 roku). Niemniej jednak pełnomocnik - <span class="anon-block">A. M. (2)</span>wykazał swoje uprawnienie składając w dniu 8 czerwca 2009 roku pełnomocnictwo, co również jest kwestią oczywistą. Dla wywołania skutków prawnych wszystkich kolejnych czynności procesowych wyżej opisanych obojętny zatem pozostaje czas w jakim brak w postaci pełnomocnictwa został usunięty. Nie można się przy tym zgodzić ze stanowiskiem apelującej, że Sąd Rejonowy błędnie w sprawie niniejszej zastosował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 104)">art. 104 k.c.</a> uznając, iż jest możliwe uzupełnienie umocowania w przypadku jednostronnej czynności prawnej, jaką jest złożenie wniosku o wszczęcie egzekucji z nieruchomości.</p>
<p>Po pierwsze dlatego, że Sąd Rejonowy w sprawie niniejszej nie zastosował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 104)">art. 104 k.c.</a> - wbrew twierdzeniom apelującej -, a po drugie dlatego, że złożenie wniosku o wszczęcie egzekucji nie jest czynnością prawną w znaczeniu prawa materialnego, do jakich odnosi się wskazany przepis. Rozważanie zatem czy jest to czynność jednostronna, czy nie, pozbawione jest tu racjonalnego uzasadnienia.</p>
<p>Złożenie wniosku o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 923)">art. 923 k.p.c.</a> jest czynnością procesową. Czynności procesowe powinny być dokonane w przepisanej formie, w oznaczonym czasie oraz przez uprawnione i zdolne do powzięcia woli i jej przejawienia podmioty procesowe w celu wywołania określonych skutków prawnych przewidzianych przez prawo procesowe. Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 8 lipca 2008 r.( III CZP 154/07, OSNC 2008, nr 12, poz. 133, Lex 396255) wykluczył możliwość następczego zatwierdzenia czynności podjętych przez osobę, która działała w charakterze pełnomocnika, ale w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a> nie mogła być pełnomocnikiem, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 103;art. 104)">art. 103 i 104 k.c.</a> Uchwała SN potwierdza jednocześnie stanowisko, iż instytucja pełnomocnictwa procesowego jest samodzielnie i wyczerpująco unormowana w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a> i jest odrębna od pełnomocnictwa prawa materialnego. Sąd Najwyższy, odnosząc się w powołanej uchwale przede wszystkim do kwestii występowanie w charakterze pełnomocnika osoby, której ustawa na to nie pozwala ( co w sprawie niniejszej nie ma miejsca, por. brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 87)">art. 87 k.p.c.</a>) poruszył także zagadnienie istotne z punktu widzenia przedmiotowej apelacji i stwierdził: „ Braku określonej cechy, wymaganej dla przypisania określonemu podmiotowi zdolności postulacyjnej, nie da się, w odróżnieniu od braku pełnomocnictwa, usunąć, gdyż nie jest to brak przejściowy, usuwalny. O ile przy pierwszej postaci niewłaściwego umocowania strona może danej osobie udzielić pełnomocnictwa i jednocześnie, w związku z tym umocowaniem, rozciągnąć jego skutki na wcześniejsze - dokonane przed jego udzieleniem - czynności przez ich potwierdzenie, o tyle w drugim wypadku na żadnym etapie postępowania pełnomocnictwo nie może być w ogóle skutecznie udzielone przez stronę i przyjęte przez sąd, a tym samym nie może dojść do zatwierdzenia wcześniejszych czynności "pełnomocnika".” W ten sposób, w uzasadnieniu zasady prawnej, Sąd Najwyższy zaakceptował zatwierdzanie czynności przez stronę, jednak już tylko w odniesieniu do działania osoby mogącej być pełnomocnikiem, a nielegitymującej się pełnomocnictwem udzielonym przez stronę (por. powołane w cytowanej uchwale przez Sąd Najwyższy wcześniejsze poglądy zawarte np. w: uzasadnieniach postanowień z dnia 29 września 1998 r., II CKN 529/99, niepubl. i z dnia 18 listopada 2005 r., IV CZ 112/05, niepubl., wyroków z dnia 10 sierpnia 2000 r., IV CKN 1137/00, niepubl. oraz uchwały z dnia 28 lipca 2004 r., III CZP 32/04).</p>
<p>Apelacja zarzuca również, iż Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do tego, że w dniu złożenia wniosku o wpis wszczęcia egzekucji nieruchomość nie stanowiła wyłącznej własności dłużnika, bowiem postanowienie w sprawie o podział majątku z dnia 7 maja 2009 roku uprawomocniło się dopiero 29 października 2009 roku, czyli już po wpisie w księdze wieczystej. Z tym stwierdzeniem można się częściowo zgodzić, chociaż przyznanie racji w tym zakresie nie zmienia stanowiska Sądu Okręgowego, co do oceny rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego.</p>
<p>Zważyć jednak należy, że Sąd Rejonowy w sposób bardzo oględny poruszył w uzasadnieniu orzeczenia kwestię przynależności nieruchomości, w dacie wpisu wszczęcia egzekucji w księdze wieczystej, nie tylko do dłużnika <span class="anon-block">B. M.</span> ale także do <span class="anon-block">A. M. (2)</span> na prawie wspólności ustawowej małżeńskiej. Sąd Rejonowy stwierdził, bowiem, że „ sąd wieczystoksięgowy nie jest uprawniony do badania tytułów wykonawczych, na podstawie których komornik prowadzi postępowanie egzekucyjne, ani do oceny tych tytułów zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym. Dlatego też do wniosku o wpis ostrzeżenia komornik nie ma obowiązku dołączyć tytułu wykonawczego przeciwko dłużnikowi i to samo musi dotyczyć tytułu przeciwko małżonkowi dłużnika” (k.310).</p>
<p>Chociaż takie uzasadnienie wprost nie wyjaśnia dlaczego uzasadniony był w dniu 29 maja 2009r. wpis wszczęcia egzekucji w księdze wieczystej mimo przynależności jeszcze w tym czasie nieruchomości objętej księgą wieczystą do majątku wspólnego <span class="anon-block">B. M.</span> i <span class="anon-block">A. M. (2)</span> na prawie wspólności ustawowej małżeńskiej, to jednak w sposób pośredni nawiązuje do tej kwestii.</p>
<p>Zgodność z prawem wpisu wszczęcia egzekucji z nieruchomości, która wchodzi w skład majątku wspólnego dłużnika i jego małżonka, w sytuacji, gdy wierzyciel legitymuje się tylko tytułem wykonawczym wobec jednego z małżonków (ten właśnie przypadek miał miejsce w sprawie niniejszej) rozstrzyga przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 923(1);art. 923(1) § 1)">art. 923<sup>
<!-- -->1</sup>§1 k.p.c.</a> Zgodnie z jego brzmieniem: tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim stanowi podstawę do zajęcia nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego. Dalsze czynności egzekucyjne dopuszczalne są na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko obojgu małżonkom.</p>
<p>Mając zatem na uwadze ten przepis, należy stwierdzić, że uprawomocnienia się postanowienie z dnia 7 maja 2009 roku w sprawie o podział majątku wspólnego dopiero 29 października 2009 roku, świadczy o przynależności nieruchomości w dacie wpisu wszczęcia egzekucji do majątku wspólnego <span class="anon-block">B. M.</span> i <span class="anon-block">A. M. (2)</span> a tym samym potwierdza prawidłowość dokonanego wpisu.</p>
<p>Oczywiście należy się również zgodzić z zarzutem apelacji, że postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej ze stanem prawnym, prowadzone na podstawie art. 10 u.k.w.h. nie służy weryfikacji prawidłowości działań w postępowaniu wieczystoksięgowym. Jednakże akceptacja tego poglądu nie może podważać ustalenia Sądu pierwszej instancji co do tego, że wpis wszczęcia egzekucji z nieruchomości w <span class="anon-block">księdze wieczystej Kw (...)</span> jest zgodny z prawem zarówno w aspekcie prawnomaterialnym, proceduralnym, jak i wieczystoksięgowym ( chociaż ta kwestia - wbrew zarzutom apelacji - nie była przedmiotem niniejszego postępowania).</p>
<p>Z tych względów i na podstawie cytowanych przepisów oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie I wyroku.</p>
<p>Orzeczenie o kosztach procesu za druga instancję opiera się na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98§1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 §1 k.p.c.</a>
</p>
</div>