VI P 683/12

<p>Sygn. akt VI P 683/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2013 roku.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>PrzewodniczącySSR Przemysław Chrzanowski</p> <p>Ławnicy: Elżbieta Mitraszewska</p> <p>Beata Krystyna Tomanek</p> <p>Protokolant stażysta Ewa Daniło</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 roku w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. O.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o odszkodowanie</p> <p>I.  oddala powództwo,</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block">A. O.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt VI P 683/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">A. O.</span> w dniu 6 września 2012 roku wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> o uznanie za bezzasadne oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia, o odszkodowanie w wysokości 27.000 zł oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych (pozew – k. 1 – 3).</p> <p>W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany podniósł, że rozwiązanie umowy o pracę z powodem nastąpiło z powodu utraty zaufania spowodowanej niewykonywaniem przez niego obowiązków w sposób należyty. Powód notorycznie popełniał błędy, nie wykonywał poleceń przełożonego (odpowiedź na pozew z dnia 27 września 2012 roku – k. 22 – 32).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">A. O.</span> został zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od 17 kwietnia 2005 roku. Powód zajmował stanowisko Głównego Specjalisty ds. Skarbowości w Biurze Kontrolingu (umowa o pracę z dnia 13 kwietnia 2005 roku – k. 5, porozumienie zmieniające z dnia 23 sierpnia 2011 r. – k. 7).</p> <p>Wynagrodzenie brutto powoda, liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, wynosi 9.585 zł (zaświadczenie o zarobkach – k. 54).</p> <p>Do obowiązków powoda należała m.in. stała współpraca z bankami, w szczególności negocjowanie warunków współpracy długoterminowej jak i bieżącej, bezpieczeństwo finansów firmy, poziom ponoszonych kosztów i przychodów finansowych, ustanawianie zabezpieczeń umów handlowych gwarancjami bankowymi oraz przekazywanie informacji do Biura Zarządu, udzielanie wsparcia w obsłudze użytkownikom systemów bankowości, administrowanie procesem obsługi kart płatniczych. Powód odpowiadał za:</p> <p>- przestrzeganie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330883" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 883 ()">ustawy o ochronie danych osobowych</a> oraz poufności wszelkich spraw związanych ze sprawami pracowniczymi,</p> <p>- rzetelne i terminowe wykonywanie powierzonych zadań,</p> <p>- materialnie za powierzony do użytkowania majątek Spółki,</p> <p>- przestrzeganie obowiązujących przepisów dotyczących powierzonego odcinka pracy, w tym ochrona tajemnicy służbowej i państwowej,</p> <p>- przestrzeganie przepisów bhp i p.poż.,</p> <p>- podnoszenie kwalifikacji i umiejętności zawodowych,</p> <p>- ład i porządek na stanowisku pracy (zakres obowiązków i odpowiedzialności – k. 61 akta osobowe).</p> <p>W dniu 30 sierpnia 2012 roku powód otrzymał od pracodawcy pismo o rozwiązaniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 30 listopada 2012 roku. Jako przyczyny podano nierzetelne i niesumienne wykonywanie obowiązków pracowniczych na stanowisku Głównego Specjalisty ds. Skarbowości, polegające na tym, że:</p> <p>- wielokrotnie popełniał błędy w przygotowywanej dokumentacji o charakterze oficjalnych pism Spółki kierowanych do klientów i instytucji finansowych;</p> <p>- popełniał błędy w wypełnianiu formularzy bankowych, zawierających wrażliwe dane dotyczące Spółki oraz osób ją reprezentujących;</p> <p>- nie stosował się do zasad Polityki Bezpieczeństwa, obowiązujących w Spółce, w zakresie danych osobowych.</p> <p>Powyższe zaniedbania skutkowały utratą zaufania pracodawcy do pracownika. Jednocześnie powód został zwolniony z obowiązku świadczenia pracy do końca okresu wypowiedzenia, tj. do dnia 30 listopada 2012 roku (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem – k. 6).</p> <p>Na spotkaniu, podczas którego wręczono powodowi oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę, obecni byli: <span class="anon-block">A. O.</span>, przełożona powoda <span class="anon-block">I. G.</span> oraz dyrektor biura zarządzania kadrami <span class="anon-block">M. B.</span>. <span class="anon-block">I. G.</span> wyjaśniła powodowi przyczyny wskazane w oświadczeniu, m.in. okazała 68 dokumentów, które powód błędnie przygotował do kontrahentów (zeznania <span class="anon-block">I. G.</span> – k. 149 – 150, zeznania <span class="anon-block">M. B.</span> – k. 150).</p> <p>Powód wielokrotnie popełniał podstawowe błędy dotyczące danych osobowych jak i danych Spółki np. poprzez podanie błędnych numerów kont w formularzach bankowych, błędnych danych we wniosku ubezpieczeniowym, we wniosku o gwarancję, błędów w listach do kontrahentów Spółki. Powód otrzymał także ustne i pisemne polecenie o wykreślenie go z listy osób autoryzujących przelewy i dopisanie osób uprawnionych. Powód nie wykonał tego polecenia, co w konsekwencji oznaczało, że nadal miał dostęp do autoryzacji przelewów bankowych. <span class="anon-block">A. O.</span> dostał polecenie wykreślenia swojego nazwiska z listy autoryzacji w innych bankach, którego również nie wykonał. Powód podczas zmiany kart wzorów podpisów do jednego z banków pomylił dane osobowe <span class="anon-block">B. S.</span> i dyrektora kontrolingu <span class="anon-block">I. G.</span>. Również naruszeniem było ogólnoudostępnienie haseł w sekretariacie, podczas gdy dostęp do haseł powinny mieć tylko 4 osoby – powód, zarząd, dyrektor kontrolingu i <span class="anon-block">B. S.</span>. Zarząd podjął decyzję dotyczącą kontrahentów, którzy mieli wpłacać swoje zobowiązania wobec pozwanej firmy na inny rachunek bankowy. Pisma przygotowane przez powoda były sporządzone w sposób bardzo niestaranny i z błędami – były braki m.in. w danych adresowych i nr PESEL. Przełożeni nie zawsze otrzymywali od powoda rzetelnie przygotowywaną dokumentację (zeznania <span class="anon-block">I. G.</span> – k. 149 – 150, zeznania <span class="anon-block">M. B.</span> – k. 150, zeznania <span class="anon-block">B. S.</span> – k. 181 – 183, zeznania <span class="anon-block">A. K.</span> – k. 184, korespondencja e - mailowa – k. 56 – 91).</p> <p> <span class="anon-block">A. O.</span> w dniu 15 maja 2012 roku otrzymał karę porządkową – upomnienia. Powodem było nieprzestrzeganie poleceń przełożonego w zakresie kontaktów z bankami oraz ujawnianie nieuprawnionym do tego pracownikom pozwanej Spółki informacji o toczących się negocjacjach z bankami oraz propozycjach przeniesienia obsługi transakcyjnej oraz kart z <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do innego banku. Powód nie odwołał się od kary (oświadczenie pracodawcy o nałożeniu na pracownika kary upomnienia z dnia 15 maja 2012 roku z akt osobowych część B – k. 66).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, a w szczególności w aktach osobowych powoda. Dokumenty te nie były kwestionowane przez strony i nie budziły wątpliwości Sądu.</p> <p>Wiarygodne w ocenie Sądu, jako spójne, logiczne i nawzajem się uzupełniające zeznania świadków <span class="anon-block">I. G.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">D. D.</span>, a także w/w dokumenty nie pozostawiają wątpliwości, że przytoczone przez pozwaną Spółkę jako przyczyny uzasadniające wypowiedzenie powodowi umowy o pracę wydarzenia miały miejsce.</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">E. R.</span> i <span class="anon-block">A. O.</span> kształtowały się w odmienny sposób. Zdaniem Sądu nie budzi zastrzeżeń kwestia, że powód wcześniej był dobrym pracownikiem, za co otrzymywał nagrody i awanse, jednakże jak wynika z materiału dowodowego i zeznań pozostałych świadków w ostatnim okresie pracy nierzetelnie i niesumiennie wykonywał obowiązki pracownicze na stanowisku Głównego Specjalisty ds. Skarbowości.</p> <p>Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego (k. 186-187).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kodeksu pracy</a> w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a> określa warunki, jakie muszą być spełnione w przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Takim warunkiem jest wskazanie przyczyn decyzji o zwolnieniu pracownika, które - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem - muszą być konkretne i prawdziwe (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2000 roku, I PKN 481/99, OSNP 2001/11/373).</p> <p>Pozwana w wypowiedzeniu umowy o pracę, wręczonemu powodowi w dniu 30 sierpnia 2012 roku wskazała, iż powód wielokrotnie popełniał błędy w przygotowywanej dokumentacji o charakterze oficjalnych pism Spółki kierowanych do klientów i instytucji finansowych; popełniał błędy w wypełnianiu formularzy bankowych, zawierających wrażliwe dane dotyczące Spółki oraz osób ją reprezentujących; nie stosował się do zasad Polityki Bezpieczeństwa, obowiązujących w Spółce, w zakresie danych osobowych. Powyższe zaniedbania skutkowały utratą zaufania pracodawcy do pracownika. W ocenie Sądu świadkowie <span class="anon-block">I. G.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">D. D.</span> oraz w/w dokumenty potwierdziły te okoliczności.</p> <p>Stwierdziwszy, że przyczyny wypowiedzenia są wskazane w sposób wystarczająco konkretny i precyzyjny, należy przystąpić do badania ich zasadności. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, podanie w wypowiedzeniu umowy o pracę nierzeczywistej przyczyny jest równoznaczne z brakiem jej wskazania (tak między innymi w wyroku z dnia 13 października 1999 roku I PKN 304/99 OSNP 2011/4/118).</p> <p>Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że wszystkie z wydarzeń opisanych powyżej miały miejsce. Sąd nie neguje, że powód był dobrym pracownikiem, za co otrzymywał nagrody i pochwały, w szczególności w okresie, gdy był podwładnym <span class="anon-block">A. K.</span>. Jednakże dokumenty przedstawione przez pozwaną oraz zeznania w/w świadków potwierdzają działania powoda wskazane w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę. Nie bez znaczenia jest również fakt, że powód w maju 2012 roku otrzymał karę upomnienia za nieprzestrzeganie poleceń przełożonego w zakresie kontaktów z bankami oraz ujawnianie nieuprawnionym do tego pracownikom pozwanej Spółki informacji o toczących się negocjacjach z bankami oraz propozycjach przeniesienia obsługi transakcyjnej oraz kart z <span class="anon-block">(...)</span>S.A. do innego banku. Powód nie odwołał się od kary, co w ocenie Sądu oznacza, iż nie kwestionował wskazanego naruszenia obowiązków pracowniczych.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 100;art. 100 § 1)">art. 100 § 1 kodeksu pracy</a> pracownik jest obowiązany wykonywać pracę sumiennie i starannie oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę. § 2 tego przepisu wskazuje, że pracownik jest obowiązany w szczególności: dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Powód był zatrudniony na stanowisku Głównego Specjalisty ds. Skarbowości w Biurze Kontrolingu i Zarządzania Ryzykiem. Fakt zajmowania przez powoda tak odpowiedzialnego stanowiska oznaczał konieczność zachowania przez niego szczególnej staranności, zaufania i dbania o dobro zakładu pracy. Ponadto powód odpowiadał za przestrzeganie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330883" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 883 ()">ustawy o ochronie danych osobowych</a> oraz poufności wszelkich spraw związanych ze sprawami pracowniczymi, rzetelne i terminowe wykonywanie powierzonych zadań, ochronę tajemnicy służbowej. Jak wynika z materiału dowodowego powód nie wykonywał rzetelnie powierzonych mu zadań, a także naruszył ochronę danych osobowych i poufności poprzez udostępnienie ogółowi haseł, a które to powinny być znane tylko 4 uprawnionym osobom.</p> <p>Reasumując powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, że przyczyny wskazane w wypowiedzeniu umowy o pracę z dnia 30 sierpnia 2012 roku były przyczynami konkretnymi, rzeczywistymi oraz uzasadniającymi rozwiązanie umowy o pracę w tym trybie. Fakt zwolnienia innych osób, w tak dużym zakładzie pracy, pozostawał w tym przypadku bez znaczenia.</p> <p>Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie w/w przepisów oddalił powództwo <span class="anon-block">A. O.</span>.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, na mocy którego strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Strona pozwana wnosiła o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.</p> <p>Pozwany był w toku procesu reprezentowany przez radcę prawnego, którego wynagrodzenie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 3)">art. 98 § 3 k.p.c.</a> wliczane jest do niezbędnych kosztów procesu. Biorąc to pod uwagę, Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 11;§ 11 ust. 1;§ 11 ust. 1 pkt. 1)">§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>. Zastosowanie w niniejszej sprawie ww. przepisu znajduje potwierdzenie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2011 roku, II PZ 5/11, w którym Sąd stwierdził, że podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o odszkodowanie stanowi stawka minimalna określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 1)">§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>.</p> </div>