II Ka 333/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 333/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Michał Pieńkowski</p> <p>Protokolant: Marlena Achcińska</p> <p>przy udziale oskarżyciela posiłkowego –Burmistrza Miasta i Gminy <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. B.</span> </strong>obwinionego o czyny z art. 119 § 2k.w.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 17 września 2013 roku</p> <p>sygn. II W 272/13</p> <p> <strong> <!-- --> orzeka:</strong> </p> <p>- uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Przasnyszu do ponownego rozpoznania,</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 333/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Komenda Miejska Policji w <span class="anon-block">P.</span> oskarżyła <span class="anon-block">R. B.</span> o to, że: w dniu 24 listopada 2012 roku na terenie garaży Ochotniczej Straży Pożarnej w <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia oleju napędowego, w ten sposób, że przy użyciu wężyka, który włożył do zbiornika paliwa samochodu ciężarowego <span class="anon-block">marki S.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> upuścił z niego do metalowego kanistra olej napędowy w ilości około 20 litrów o wartości 110 złotych na szkodę Urzędu Miasta i Gminy w <span class="anon-block">C.</span> lecz z niewyjaśnionych przyczyn celu tego nie zrealizował,</p> <p>to jest o czyn z art. 119 § 2 k.w.</p> <p>Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 17 września 2013 roku wydanym w sprawie o sygn. II W 272/13 uniewinnił obwinionego <span class="anon-block">R. B.</span> od popełnienia zarzuconego mu czynu oraz zasądził na jego rzecz od Skarbu Państwa kwotę 189 złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, który zarzucił wyrokowi:</p> <p>- błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku, tj. przyjęcie przez Sąd, że obwiniony jest niewinny, podczas gdy materiał dowodowy zebrany w postępowaniu, w szczególności film pochodzący z kamer umieszczonych w garażu Ochotniczej Straży Pożarnej w <span class="anon-block">C.</span> wskazuje, że obwiniony usiłował dokonać kradzieży oleju napędowego z samochodu strażackiego.</p> <p>W konkluzji pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k.p.w.</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się zasadna i skutkowała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Przasnyszu.</p> <p>W pierwszej kolejności podnieść należy, iż Sąd I instancji w zasadzie nie odniósł się do dwóch głównych dowodów mających obciążać obwinionego <span class="anon-block">R. B.</span>, a mianowicie nagrania z kamery zamontowanej przez świadka <span class="anon-block">T.</span> w garażu Ochotniczej Straży Pożarnej w <span class="anon-block">C.</span> oraz protokołu oględzin płyty CD z nagraną rozmową pomiędzy obwinionym, a świadkiem <span class="anon-block">S. T.</span>. Jak wynika zaś z protokołu rozprawy z dnia 13 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Przasnyszu nawet nie odtworzył nagrania z kamery znajdującego się w aktach sprawy poprzestając na ujawnieniu tego nagrania bez odczytywania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 76;art. 76 § 1;art. 76 § 2)">art. 76 § 1 i 2 k.p.w.</a> Takie postępowanie Sądu Rejonowego, który nie przeprowadził zasadniczego dowodu – odtworzenia i bezpośredniego zapoznania się z nagraniem mającym przecież obrazować przedmiotowe zachowanie obwinionego <span class="anon-block">R. B.</span> jest niezrozumiałe. W ocenie Sądu Okręgowego bez bezpośredniego przeprowadzenia powyższego dowodu nie da się prawidłowo ustalić stanu faktycznego w sprawie. Sąd Rejonowy nie dokonując bowiem odtworzenia nagrania nie był w stanie prawidłowo ocenić zachowania obwinionego. Słuszny zatem jest zarzut apelującego co do tego, iż Sąd I Instancji nie zapoznał się z zarejestrowanym zachowaniem obwinionego <span class="anon-block">R. B.</span>, które w jego ocenie było nerwowe i nie wskazujące na wykonywanie czynności przygotowujących samochód do naprawy.</p> <p>Sąd Rejonowy uznając za w pełni wiarygodną wersję podaną przez obwinionego nie odniósł się do zasadniczych kwestii jakie wymagały wyjaśnienia przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Nie wyjaśniono mianowicie dlaczego obwiniony, który miał się dowiedzieć, iż kolega nie może mu pomóc w rzekomej naprawie samochodu nie wlał z powrotem spuszczonego paliwa. Samochód bojowy w każdej chwili powinien być bowiem przygotowany do użycia, a pozostawienie go na kilka dni bez paliwa i bez powiadomienia o tym przełożonych było co najmniej dziwne, a jak wynika z dokumentów dołączonych do apelacji również sprzeczne z zarządzeniem Burmistrza Miasta i Gminy <span class="anon-block">C.</span>. Sąd Rejonowy w Przasnyszu uznając, iż przeprowadzony w sprawie eksperyment procesowy potwierdził wersję obwinionego, iż dokonywał on naprawy samochodu w żaden sposób nie odniósł się do tego, iż obwiniony nie był w stanie wskazać, na której z rurek znajdowało się sitko, które rzekomo uległo zabrudzeniu i które obwiniony <span class="anon-block">R. B.</span> sam osobiście miał czyścić.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy poza dowodami osobowymi powinien zapoznać się przede wszystkim z nagraniem z kamery jak również stenogramem z rozmowy pomiędzy obwinionym <span class="anon-block">R. B.</span>, a świadkiem <span class="anon-block">S. T.</span> i dowody te w sposób wnikliwy ocenić. Sąd powinien wyjaśnić dlaczego po wykonanej rzekomo naprawie w czasie rozmowy ze <span class="anon-block">S. T.</span> obwiniony o niej w ogóle nie wspomina, podając za to, iż tego dnia nie spuszczał paliwa ze <span class="anon-block">S.</span> lecz ze swojego samochodu, później zaś podaje, że nawet jak spuścił to do innego samochodu i nikt mu nic nie udowodni. Treść tej rozmowy w sposób oczywisty przeczy bowiem wersji prezentowanej przez obwinionego czego w ogóle Sąd Rejonowy nie zauważył.</p> <p>Wobec powyższego Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Przasnyszu do ponownego rozpoznania.</p> </div>