II Ka 322/13

<p>Sygn. akt II Ka 322/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 5 grudnia 2013r</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Ostrołęce </strong>II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka</p> <p>Sędziowie: SO Ryszard Warda (spr.)</p> <p>SO Michał Pieńkowski</p> <p>Protokolant: Dorota Dziczek</p> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Okr.: Ewy Budzińskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013r</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. G.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2;art. 244)">art. 178a§2 i art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 18 września 2013r, sygn. akt II K 594/13</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- w ramach zarzucanego oskarżonemu a/o czynu uznaje go za winnego tego, iż w dniu 9 czerwca 2013r w miejscowości <span class="anon-block">R.</span>, gmina <span class="anon-block">P.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, pomimo orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Przasnyszu w sprawie o sygn. akt II K 150/13 zakazu prowadzenia motocykli i rowerów na okres 3 (trzech) lat, prowadził po drodze publicznej rower, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> i na podstawie tego przepisu skazuje oskarżonego i wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat, , a nadto uznaje go za winnego tego, że w dniu 9 czerwca 2013r w miejscowości <span class="anon-block">R.</span>, gmina <span class="anon-block">P.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> prowadził po drodze publicznej rower znajdując się w stanie nietrzeźwości oznaczonym na poziomie: I badanie – 0,69 mg/l, II badanie – 0,68 mg/l, tj. wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 1 a)">art. 87§1a</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87 a;art. 87 a § 1)">art. 87a§1</a> kw skazuje obwinionego na karę grzywny w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 4)">art. 87§4</a> kw tytułem środka karnego orzeka wobec obwinionego zakaz prowadzenia rowerów na okres 1 (jednego) roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania za obie instancje i przejmuje je na rachunek Skarbu Państwa. </strong> </p> <p>Sygn. akt II Ka 322/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. G.</span> </strong>został oskarżony o to, że w dniu 9 czerwca 2013r w miejscowości <span class="anon-block">R.</span>, gmina <span class="anon-block">P.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> prowadził po drodze publicznej rower znajdując się w stanie nietrzeźwości, czym jednocześnie naruszył zakaz prowadzenia motocykli i rowerów orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Przasnyszu w sprawie o sygn. akt II K 150/13, (I - 0,69 mg/l, II - 0,68 mg/l), tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Przasnyszu</strong> wyrokiem z dnia 18 września 2013r wydanym w sprawie uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu a/o czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> skazał go, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tak orzeczonej kary Sąd warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Oskarżony został także zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, które przejęto na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od wskazanego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego, złożył oskarżyciel publiczny. Orzeczeniu temu zarzucił:</p> <p>1. rażącą niewspółmierność orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, podczas gdy prawidłowe stosowanie zasad i dyrektyw sądowego wymiaru kary oraz środków karnych prowadzi do wniosku, iż orzeczenie tego środka bez orzeczenia wobec oskarżonego tej kategorii pojazdów, jakim oskarżony poruszał się w czasie popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, nie jest adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, a także nie spełnia swojej roli w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej, tj. realizacji zamierzonych celów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa,</p> <p>2. obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424§1 i 2 kpk</a>, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na zaniechaniu wskazania w uzasadnieniu wyroku okoliczności, które Sąd miał na względnie przy wymiarze <span class="anon-block">R. G.</span> środka karnego oraz sprzeczności między częścią dyspozytwną wyroku, z której wynika, że Sąd wymierzy oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, a jego uzasadnieniem, z którego wynika, że Sąd wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Przasnyszu. W toku rozprawy apelacyjnej prokurator zmienił stanowisko w zakresie zarzutu z punktu 1 apelacji. Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz przyjęcie, że oskarżony dopuścił się wykroczenia zamiast przestępstwa i ukaranie za wykroczenie. W związku z tym apelujący zmodyfikował żądanie i zamiast uchylenia wyroku Sądu I instancji wniósł o stosowną zmianę wyroku oraz utrzymanie go w mocy w pozostałym zakresie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja oskarżyciela publicznego w zmienionym zakresie była o tyle zasadna, że doprowadziła do zreformowania zaskarżonego wyroku.</p> <p>Na wstępie należy zaznaczyć, iż w świetle dostrzeżonych mankamentów orzeczenia Sądu Rejonowego bezprzedmiotowe stało się szczegółowe omówienie wszystkich zarzutów podniesionych w apelacji. Trafnie zauważył to także prokurator występujący w charakterze oskarżyciela publicznego na rozprawie apelacyjnej.</p> <p>Wskutek zmiany przepisów prawa karnego materialnego w toku postępowania międzyinstancyjnego utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku w dotychczasowym kształcie byłoby rażąco niesprawiedliwe (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a>). Sąd Odwoławczy ma obowiązek – rozpoznając wniesioną od wyroku Sądu I instancji apelację – zbadać jej zasadność w granicach tego środka odwoławczego, ale również z urzędu niezależnie od niego – w celu stwierdzenia, czy nie zaistniała rażąca niesprawiedliwość tego zaskarżonego orzeczenia. Z tego względu zaszła konieczność dostosowania wyroku Sądu Rejonowego do aktualnie obowiązujących przepisów zgodnie z regułami prawa materialnego intertemporalnego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a>.</p> <p>Skarżący trafnie zwrócił uwagę na konfigurację czasową związaną ze zmieniającymi się przepisami karnymi określającymi znamiona przestępstwa przypisanego <span class="anon-block">R. G.</span>, które to przepisy uległy zmianie na mocy ustawy z dnia 27 września 2013r o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">ustawy Kodeks postępowania karnego</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013r, poz. 1247), mającej swoje istotne konsekwencje, oceniane przez pryzmat <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a>. Czyn przypisany oskarżonemu został popełniony w dniu 9 czerwca 2013r, natomiast wyrok w sprawie wydano 18 września 2013r, a więc obydwa te zdarzenia nastąpiły w czasie przed wydaniem wyżej wymienionej ustawy.</p> <p>Ustawa z dnia 27 września 2013r oprócz przepisów zmieniających szereg innych aktów prawnych zawiera przepisy przejściowe, określające między innymi datę jej wejścia w życie (art. 56 ustawy zmieniającej). Ten ostatni przepis ma istotne znaczenie z punktu widzenia niniejszej sprawy z uwagi na to, że przewiduje datę uzyskania mocy obowiązującej przepisów stanowiących podstawę skazania <span class="anon-block">R. G.</span>. Zgodnie z dyspozycją art. 56 pkt. 1 ustawy zmieniającej przepisy między innymi art. 12 pkt. 3 i art. 2 pkt. 3 tejże ustawy weszły w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a więc w dniu 9 listopada 2013r. Z tym dniem doszło do modyfikacji penalizacji przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a§2 kk</a> przewidującego odpowiedzialność karną za prowadzenie w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu innego pojazdu niż pojazd mechaniczny. Przepis opisujący znamiona tego czynu został przeniesiony z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksu wykroczeń</a>.</p> <p>Sytuacja, w której w okresie dzielącym czas popełnienia czynu zabronionego od momentu wyrokowania (także w postępowaniu odwoławczym) w przedmiocie odpowiedzialności karnej za ten czyn, następuje zmiana przepisów regulujących zasady tej odpowiedzialności, obliguje do szczególnie wnikliwego przeanalizowania konsekwencji, jakie wynikają z modyfikacji stanu prawnego i wpływu tych modyfikacji na treść orzeczenia. Zasadnicze znaczenia ma wówczas dyrektywa wynikająca z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a>, która nakazuje porównanie unormowań obowiązujących w czasie, gdy następuje rozstrzyganie sprawy, z regulacją obowiązującą poprzednio. Zestawienie stanów prawnych obowiązujących w chwili popełnienia czynu zabronionego oraz w chwili wyrokowania w sprawie nie pozostawia wątpliwości, iż przepisy aktualnie obowiązujące są względniejsze dla <span class="anon-block">R. G.</span>. Zachowanie polegające na prowadzeniu roweru po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości stanowi wykroczenie, a nie jak było dotychczas przestępstwo. Implikuje to cały szereg odmienności, począwszy od rodzaju i wysokości sankcji karnych przewidzianych przez ustawodawcę, a skończywszy na długości okresów przedawnienia i zatarcia skazania.</p> <p>W świetle niekwestionowanych ustaleń faktycznych bezsporne jest, że działanie oskarżonego opisane w akcie oskarżenia stanowi jeden czyn wyczerpujący znamiona zarówno wykroczenia, o czym była mowa powyżej oraz znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a>. Żaden jednak z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>, jak też żaden przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksu wykroczeń</a> nie zezwala na przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu, który jednocześnie wyczerpuje znamiona przestępstwa i wykroczenia. W realiach przedmiotowej sprawy mamy do czynienia z sytuacją, w której jeden czyn sprawcy wyczerpuje jednocześnie znamiona określone w dwóch przepisach zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksie karnym</a> i w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksie wykroczeń</a>, przy czym wykluczyć należy pozorny zbieg przepisów tych ustaw. W konsekwencji czyn <span class="anon-block">R. G.</span> kwalifikować należy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 10)">art. 10</a> kw odrębnie z przepisu określającego przestępstwo i odrębnie z przepisu określającego wykroczenie, jak również odrębnie określić kary jednostkowe. Skoro zaskarżonym wyrokiem wymierzono już oskarżonemu za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> karę 4 miesięcy, a kara ta nie była skarżona przez oskarżonego, jak też oskarżyciela publicznego, pozostawało jedynie określić wymiar kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 1 a)">art. 87§1a</a> kw.</p> <p>Uwzględniając okoliczności czynu, motywy działania i sylwetkę sprawcy, Sąd uznał, że odpowiednia będzie kara grzywny w wymiarze 1000 złotych. W tym względzie nie można pominąć zwłaszcza dotychczasowej karalności oskarżonego, który wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013r został skazany za podobne zachowanie polegające na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości. W przekonaniu Sądu zasadnym było również orzeczenie wobec <span class="anon-block">R. G.</span> zakazu prowadzenia rowerów na okres 1 roku. Korzystając z dyspozycji art. 87§4 kw i określając wymiar orzeczonego środka karnego kierowano się przede wszystkim zapewnieniem bezpieczeństwa w ruchu lądowym po drogach publicznych.</p> <p>Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się postulowanej przez skarżącego obrazy przepisów postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424§ 1 i 2 kpk</a>) mającej wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegającej na wystąpieniu sprzeczności między częścią dyspozytywną wyroku, z której wynika, iż Sąd wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, oraz jego uzasadnieniem, z którego wynika, że Sąd wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. O ile do uchybienia takiego rzeczywiście doszło, to zdecydowanie nie ma ono wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Sporządzenie pisemnych motywów orzeczenia następuje po wydaniu rozstrzygnięcia i zawarte w nich uchybienia, z wyjątkiem nielicznych, nie mogą odnosić się do części dyspozytywnej wyroku. W tym konkretnym wypadku uchybienie Sądu powinno być rozpatrywane na gruncie instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1)">art. 105§1 kpk</a>. Dlatego też po zwróceniu akt sprawy, Sąd Rejonowy powinien poprawić w uzasadnieniu wyroku błędne oznaczenie wymiaru kary pozbawienia wolności.</p> <p>Z powyższych względów, uwzględniając w części apelację oskarżyciela publicznego, a także orzekając na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a>, Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok.</p> <p>W sytuacji osobistej i majątkowej oskarżonego uzasadnione było również zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania za obie instancje. Koszty te przejęto na rachunek Skarbu Państwa.</p> </div>