XI Ka 1027/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XI Ka 1027/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 5 grudnia 2013r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie</strong>: <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO </strong>Arkadiusz Śmiech</p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SO </strong>Włodzimierz Śpiewla</p> <p> <strong> <!-- --> SO </strong>Ewa Bogusz-Patyra-spr.</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong>prot. Małgorzata Purc</p> <p>przy udziale Prokuratora Ewy Stelmach</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">Z. O.</span>, <span class="anon-block">W. O.</span>, <span class="anon-block">J. O.</span> </p> <p>oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i in.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej</p> <p>z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. akt VII K 932/12</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonych <span class="anon-block">Z. O.</span>, <span class="anon-block">W. O.</span> i <span class="anon-block">J. O.</span> przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sygn. akt <strong> <!-- -->XI Ka 1027/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">Z. O.</span>i <span class="anon-block">W. O.</span> </em> </strong>oskarżeni zostali o to, że: w dniu 29 maja 2012 roku w <span class="anon-block">M.</span>, powiatu <span class="anon-block">(...)</span>, województwa <span class="anon-block">(...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">P. O.</span>, w ten sposób, że uderzali ją rękoma i kopali po całym ciele, narażając ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">J. O.</span> </em> </strong>oskarżony został o to, że: w dniu 29 maja 2012 roku w <span class="anon-block">M.</span>, powiatu <span class="anon-block">(...)</span>, województwa <span class="anon-block">(...)</span>, działając w celu wywarcia wpływu na świadka składającego zeznania w sprawie prowadzonej przez Komendę Miejską Policji w <span class="anon-block">B.</span>w sprawie RSD 842/12 wziął udział w pobiciu <span class="anon-block">P. O.</span>w ten sposób, że uderzał ją rękoma i kopał po całym ciele, narażając ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2013 roku oskarżonych <span class="anon-block">Z. O.</span>, <span class="anon-block">W. O.</span> i <span class="anon-block">J. O.</span> uznał za winnych dokonania zarzucanych im czynów opisanych aktem oskarżenia i skazał <span class="anon-block">Z. O.</span> i <span class="anon-block">W. O.</span> na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> na kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności, zaś <span class="anon-block">J. O.</span> na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przyjmując za podstawę wymiaru kary <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonych wobec wszystkich oskarżonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch); na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k.</a> orzekł wobec <span class="anon-block">Z. O.</span> i <span class="anon-block">W. O.</span> po 40 (czterdzieści) stawek dziennych grzywny, zaś wobec <span class="anon-block">J. O.</span> 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda; zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych <span class="anon-block">Z. O.</span> i <span class="anon-block">W. O.</span> po 220 złotych, zaś od <span class="anon-block">J. O.</span> 230 złotych tytułem opłaty i po 191,46 złotych od każdego z oskarżonych tytułem zwrotu poniesionych wydatków.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł <strong> <!-- -->obrońca oskarżonych</strong>. Zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonych, zarzucając:</p> <p>1.  obrazy przepisów prawa materialnego w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> poprzez błędną kwalifikację czynu zarzucaną wszystkim oskarżonym, gdyż ocena zebranego materiału dowodowego i uchybień procesowych nie dają podstawy do zastosowania kwalifikacji zarzucanego im występku a także obrazę tego przepisu poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy ani z opisu czynu przypisanego skazanym, ani z ustaleń faktycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku nie wynika, aby oskarżeni narazili swym zachowaniem pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo następnie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>;</p> <p>2.  obrazy przepisów prawa materialnego w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 k.k.</a> zastosowanego wobec <span class="anon-block">J. O.</span> i skazania go za ten czyn, podczas gdy zarówno ocena materiału dowodowego jak i dokładna analiza strony przedmiotowej oraz podmiotowej tego występku w sposób zdecydowany prowadzą do wniosków odmiennych, stwierdzających brak podstaw do zastosowania takiej kwalifikacji zarzutu wobec tego oskarżonego;</p> <p>3.  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść i rzutujący w konsekwencji na błędnie przyjętą kwalifikację prawną czynu, a polegający na uznaniu, że wszyscy oskarżeni brali udział w pobiciu <span class="anon-block">P. O.</span>z zamiarem narażenia jej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo następstw przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, bez prawidłowego ustalenia stopnia niebezpieczeństwa, a w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> – dokładnie określonego w wyroku a więc ustaleniu zamiaru uczestników obejmujących działanie o charakterze walki i ich świadomości oraz ewentualnych skutków w postaci bezpośredniego zagrożenia dla życia lub w poważnym stopniu dla zdrowia człowieka – czego Sąd I instancji nie ustalił;</p> <p>4.  błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wyroku, poprzez oparcie przedmiotowych ustaleń na zeznaniach pokrzywdzonej <span class="anon-block">P. O.</span>i jej matki <span class="anon-block">M. O.</span>, które są z oskarżonymi w głębokim konflikcie oraz osób związanych z pokrzywdzonymi więzami przyjacielskimi, które to osoby były bezpośrednio zainteresowane przebiegiem niniejszego postępowania a w szczególności przypisania oskarżonym sprawstwa w zakresie zarzucanych im czynów – pomimo istnienia wielu niespójności tych zeznań, zarówno z wyjaśnieniami oskarżonych jak i innych świadków, nie zainteresowanych rozstrzygnięciem sprawy jak i pominięcie problemu złości – a wręcz nienawiści pokrzywdzonej do oskarżonego <span class="anon-block">Z. O.</span>– ojca jej dziecka, który nie chciał się z nią związać – co w znaczny sposób wpływało na ich postawę, jak i wiarygodność zeznań w zakresie oskarżenia;</p> <p>5.  rażące naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, które miało istotny wpływ na treść wyroku, poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości i niespójnych zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">P. O.</span>i <span class="anon-block">M. O.</span>, na niekorzyść oskarżonych;</p> <p>6.  rażącego naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez przekroczenie, w zakresie ustalenia sprawstwa wszystkich trzech oskarżonych, zasady swobodnej oceny dowodów, podejście tej oceny w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, w sposób wykluczający możliwość ustalenia prawdy obiektywnej, a polegający na nieuzasadnionej i nie popartej dowodami odmowie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych, popartych zeznaniami innych świadków, które tworzą logiczną całość oraz niezasadnym przyjęciu ich działania jako bezprawne – wyłącznie na podstawie odmiennych i niespójnych początkowych zeznań pokrzywdzonej i jej matki <span class="anon-block">M. O.</span> – w zakresie ich spostrzeżeń co do sposobu zadawania ciosów przez oskarżonych, doznanych obrażeń i przebiegu rzekomego zdarzenia, podczas gdy pozostałe dowody w jednoznaczny sposób podważyły winę oskarżonych;</p> <p>7.  naruszenie zasad postępowania mianowicie samego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> poprzez zaniechanie przeprowadzenia konfrontacji oskarżonych a pokrzywdzoną i <span class="anon-block">M. O.</span>, a także pokrzywdzoną ze świadkiem <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">P. K.</span> na okoliczności przebiegu zdarzenia;</p> <p>8.  rażące naruszenie procedury karnej, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 2)">art. 170 § 1 i 2 k.p.k.</a> poprzez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z nagrania rejestrującego przebieg zdarzenia objętego zarzutem, podczas gdy okoliczności sprawy winny być przez sąd wyjaśnione w sposób nie budzący wątpliwości – tym bardziej, że oskarżony <span class="anon-block">Z. O.</span> nagranie takie posiadał i informował o tym sąd pierwszej instancji;</p> <p>9.  rażące naruszenie przepisów prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> a wyrażające się w naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z nagrania fonicznego z przebiegu zdarzenia będącego przedmiotem sprawy – celem wyjaśnienia wszystkich jego okoliczności, a także nie ustosunkowanie się, w uzasadnieniu wyroku, do zeznań świadka <span class="anon-block">P. K.</span>, poprzez ich pominięcie oraz ogólnikowym, pobieżnym i dowolnym podejściu do zeznań <span class="anon-block">K. S.</span>, mającym na celu zdyskredytowanie ich z powodu odmienności treści jego zeznań w stosunku do zeznań pokrzywdzonej; a ponadto zaniechanie wezwania i przesłuchania w charakterze świadków funkcjonariuszy policji, którzy przyjechali na miejsce zdarzenia bezpośrednio po jego zaistnieniu, a które to zeznania mają kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy.</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej VII Wydział Karny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Analiza akt sprawy oraz lektura pisemnych motywów zaskarżonego wyroku w zestawieniu z zarzutami podniesionymi przez skarżącego prowadzi do wniosku o zasadności apelacji i konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy oskarżonych do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu</p> <p>Instancyjna kontrola zaskarżonego wyroku wykazała, iż Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 kpk</a>.</p> <p>Słusznie bowiem podnosi skarżący, że Sąd Rejonowy ustalony stan faktyczny oparł na zeznaniach <span class="anon-block">P. O.</span>i <span class="anon-block">M. O.</span>, uznając je za prawdziwe ze względu na ich niezmienność i konsekwencję, podczas gdy ich relacje zawierają szereg wewnętrznych sprzeczności jak również są sprzeczne ze sobą i opinią biegłego wydaną na podstawie dokumentacji lekarskiej.</p> <p>Według <span class="anon-block">P. O.</span>wszystko działo się na oczach jej matki <span class="anon-block">M.</span>, która zajęła się dziećmi. <span class="anon-block">J. O.</span>miał w ręku kij o długości 1m, którym zaczął ją bić po głowie, po plecach, gdzie popadnie. <span class="anon-block">W. O.</span>uderzyła ją metalową łapką na pewno raz w głowę, bo miała bolesny guz. <span class="anon-block">Z. O.</span>kopał ją po całym ciele (k 7-8). Na rozprawie zeznała, że matka próbowała jej pomóc, ale <span class="anon-block">Z. O.</span>zaczął bić jej matkę. Twierdziła, że odeszła kawałek i wywróciła się, co widziała tylko jej matka i dzieci (k 73), podczas gdy w pierwszych zeznaniach wskazała, że <span class="anon-block">Z. O.</span>kopał ją po całym ciele- upadła na ziemię i się podnosiła. Przesłuchana w dniu 26 czerwca 2013r. zeznała, że <span class="anon-block">Z.</span>ją popychał, a jak upadła, to ją kopał. Matka była na podwórku z jej dziećmi, przybiegła z dzieckiem na rękach i próbowała jej pomóc (96v).</p> <p>Tymczasem <span class="anon-block">M. O.</span>zeznała, że to <span class="anon-block">Z. O.</span>zaczął szarpać <span class="anon-block">P. O.</span>, do szarpaniny dołączyła się <span class="anon-block">W. O.</span>- trzymała w ręku metalowy pręt, którym biła jej córkę. Po krótkiej chwili dołączył do nich <span class="anon-block">J. O.</span>. Wtedy już przewrócili <span class="anon-block">P.</span>, bili ją rękami i kopali. <span class="anon-block">O.</span>bili ją po całym ciele. Jak zabierała córkę, to oni nadal ją bili. Przez cały czas tego zajścia <span class="anon-block">W. O.</span>biła <span class="anon-block">P.</span>tym metalowym przedmiotem trzymanym w ręku, a <span class="anon-block">J.</span>kijem, z którym przyszedł, natomiast <span class="anon-block">Z.</span>uderzał córkę pięściami (k 14v). Ona sama była uderzona raz przez <span class="anon-block">J. O.</span>. Podała też, że <span class="anon-block">J. O.</span>popchnął <span class="anon-block">P.</span>w kupę kamieni (k 107v).</p> <p> <span class="anon-block">P. O.</span>w pierwszych zeznaniach, które potwierdzała na rozprawie, wskazała, że straciła przytomność i upadła na ziemię (k 8). Przed Sądem przyznała, że była lekko ubrana, bo było gorąco (k 97).Twierdziła, że w karcie wypisu ze szpitala jest wpis świadczący o tym, że miała guzy i siniaki (k 97). <span class="anon-block">M. O.</span>także utrzymywała, że córka miała 3 guzy na głowie, miała siniaki na rękach (k 77v).</p> <p>Przeczy temu dokumentacja lekarska (k 9) oraz opinia biegłego (k 17), które to dowody w ocenie Sadu Rejonowego nie budzą wątpliwości w zakresie doznanych obrażeń i ich charakteru. Jak wynika z zapisu w karcie szpitalnego oddziału ratunkowego, <span class="anon-block">P. O.</span>zgłaszała w wywiadzie uraz głowy okolicy ciemieniowej. Stwierdzono otarcie naskórka, krwiak podskórny średnicy około 4 cm. Przytomności nie straciła (k 9). Zgodnie z opinią biegłego u <span class="anon-block">P. O.</span>stwierdzono otarcie skóry okolicy ciemieniowej lewej z krwiakiem podskórnym około 4 cm. (k 17).</p> <p>Ze względu na to, że Sąd Rejonowy procedując w sprawie niniejszej nie usunął wskazanych sprzeczności, a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dokonał mało wnikliwej oceny dowodów w sprawie tej zgromadzonych, obdarzając wiarą sprzeczne ze sobą dowody, wątpliwości musi budzić prawidłowość ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Rejonowy. Sytuacja taka skutkować zatem musiała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, co z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 kpk</a> zwalnia Sąd Okręgowy z obowiązku odnoszenia się do pozostałych zarzutów odwoławczych.</p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe od początku. Przesłucha oskarżonych, o ile nie skorzystają oni z przysługującego prawa do odmowy złożenia wyjaśnień i udzielenia odpowiedzi na zadane pytania, prawidłowo stosując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 389)">art. 389 kpk</a>.</p> <p>Szczegółowo przesłucha <span class="anon-block">P. O.</span>i <span class="anon-block">M. O.</span>, dążąc do precyzyjnego i chronologicznego odtworzenia przebiegu wydarzeń, pamiętając o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> oraz mając na względzie poczynione wyżej uwagi. W razie zaistnienia ku temu przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> Sąd Rejonowy przeprowadzi konfrontacje. W zakresie zeznań pozostałych świadków może poprzestać na ich ujawnieniu zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 2)">art. 442 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Nadto Sąd Rejonowy rozważy zasadność dopuszczenia dowodu z opinii Katedry i <span class="anon-block">Zakładu (...)</span>w <span class="anon-block">L.</span>celem wypowiedzenia się przez biegłych, czy stwierdzone u <span class="anon-block">P. O.</span>obrażenia ciała mogły powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzoną i <span class="anon-block">M. O.</span>, czy też mogły być rezultatem upadku, który opisał w swych wyjaśnieniach <span class="anon-block">J. O.</span>(k 72v). Przeprowadzi dowody nieosobowe, zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a> i ewentualnie inne dowody z urzędu lub na wniosek stron, których potrzeba wyłoni się w toku postępowania.</p> <p>Zgromadzony materiał dowodowy podda wnikliwej analizie. Oceny wszystkich dowodów dokona zgodnie z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, w granicach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz respektując zasady wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> Na tej podstawie ustali stan faktyczny, który podda właściwej ocenie prawnej. W razie potrzeby Sąd Rejonowy swoje stanowisko uzasadni, zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p>Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> orzekł jak w wyroku.</p> </div>