III AUz 392/13

<p>Sygn. akt AUz 392/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 5 grudnia 2013r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie nstępującym:</p> <p>Przewodniczący:SSA Maria Sałańska-Szumakowicz (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Michał Bober</p> <p>SA Iwona Krzeczowska-Lasoń</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. N.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">M. N.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>na skutek zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>od postanowienia zawartego w punkcie III wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu IV</p> <p>Wydziału Pracy i <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 03 października 2013r., sygn. akt IV U 609/13</p> <p>W przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego</p> <p>postanawia:</p> <p>1.zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. N.</span> kwotę 120,00 złotych</p> <p>( sto dwadzieścia złotych 00/100) tytułem zwrotu zastępstwa procesowego,</p> <p>2.w pozostałym zakresie oddalić zażalenie.</p> <p>Sygn. akt III AUz 392/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 3 października 2013 r. wydanym w sprawie IVU 609/13 Sąd Okręgowy w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w punkcie I zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i przywrócił <span class="anon-block">M. N.</span> prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy poczynając od 1 stycznia 2013 r. na okres do 31 grudnia 2014 r., stwierdzając odpowiedzialność pozwanego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji (punkt II). W punkcie trzecim orzeczenia Sąd pierwszej instancji zasądził od pozwanego na rzecz wnioskodawcy kwotę 360,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 23 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podnosząc, iż ustalając wysokość kwoty wynagrodzenia pełnomocnika miał na uwadze stopień skomplikowania sprawy oraz wyjątkowy nakład pracy pełnomocnika wnioskodawczyni wyrażający się w pisaniu pism procesowych oraz składaniu wniosków dowodowych.</p> <p>Zażalenie na rozstrzygnięcie w zakresie kosztów procesu złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> zaskarżając je w części i zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez błędne zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 109 § 2;art. 109 § 2 ust. 1;art. 109 § 2 ust. 2)">§ 2 ust. 1 i 2</a> w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.</p> <p>Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i ograniczenie zasądzonych od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. N.</span> kosztów zastępstwa procesowego do kwoty 60 zł.</p> <p>Uzasadniając swoje stanowisko pozwany wskazał, iż Sąd I instancji orzekając o kosztach, poza wskazaniem podstawy prawnej, nie wyjaśnił, na czym miałaby polegać szczególna aktywność pełnomocnika odwołującej uzasadniająca zwiększenie stawki minimalnej, która w przedmiotowej sprawie doprowadziła Sąd orzekający do zasądzenia wielokrotności stawki minimalnej tj. kwoty 360 zł.</p> <p>Skarżący podkreślił, że Sąd zasądzając koszty ponad stawkę minimalną zobowiązany jest ocenić zawiłość sprawy oraz wkład pracy reprezentującego stronę pełnomocnika.</p> <p>Zdaniem pozwanego, rozpoznawana sprawa nie była sprawą o szczególnym stopniu trudności, potwierdza to m.in. ilość posiedzeń Sądu (wyrok zapadł już na pierwszym posiedzeniu). Nie wystąpiły w niej również żadne szczególne, nadzwyczajne okoliczności, które uzasadniałyby nadzwyczajne zwiększenie nakładu pracy niezbędnego do prawidłowej realizacji obowiązków profesjonalnego pomocnika procesowego. Oceniając aktywność pełnomocnika wnioskodawczyni w wypełnianiu obowiązków w toku całego postępowania można uznać, że nie przekroczyła granic zwykłej staranności obrońcy. Adwokat, sporządziła odwołanie od decyzji organu rentowego, pismo procesowe z dnia 27 czerwca 2013 r., a także uczestniczyła w posiedzeniu sądowym, jednakże są to typowe czynności związane z wykonywaniem obowiązków profesjonalnego pełnomocnika.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, pozwany wniósł jak na wstępie.</p> <p>W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik wnioskodawczyni wniosła o odrzucenie zażalenia oraz o zasądzenie na rzecz adw. <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">K.</span> kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu zażaleniowym wg norm przypisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pełnomocnik wskazała, iż zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 394;art. 394 § 1;art. 394 § 1 pkt. 9)">art. 394 § 1 punkt 9 k.p.c.</a> na postanowienie w przedmiocie orzeczenia o zwro­cie kosztów zastępstwa procesowego przysługuje zażalenie, przy czym termin jego złożenia – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 394;art. 394 § 2)">art. 394 § 2 k.p.c.</a> - wynosi 7 dni. Jak wynika z treści zażalenia - organ rentowy otrzymał wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 4 listopada 2013 r. - tak więc termin złożenia zażalenia upłynął dnia 11 listopada 2013 r. Tymczasem zażalenie organu rentowego zostało sporządzone w dniu 12 listopada 2013 r., tj. po upływie terminu 7 dni od dnia otrzymania uzasadnienia wy­roku.</p> <p>Tak więc zażalenie, jako spóźnione winno ulec odrzuceniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie pozwanego jest zasadne w części.</p> <p>Na wstępie wskazać należy, że organ rentowy nie kwestionował zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego co do zasady, a jedynie zastosowane sześciokrotne zwiększenie stawki minimalnej (360zł).</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1)">§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (t.j. Dz.U.2013.461), zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2 ust. 2)">ust. 2</a> podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2 ust. 1)">ust. 1</a>, stanowią stawki minimalne określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (rozdział 3;rozdział 4;rozdział 5)">rozdziałach 3-5</a>. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.</p> <p>Mając na względzie treść przytoczonego przepisu, wskazać należy, iż wysokość opłaty za czynności adwokatów przed organami wymiaru sprawiedliwości zasadniczo uzależniona jest od nakładu pracy, charakteru sprawy i wkładu pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia, ale i ograniczona w granicach od stawki minimalnej do jej sześciokrotności. Zwrócić przy tym należy uwagę, iż wskazana stawka minimalna należna jest za prowadzenie sprawy typowej w swoimi przebiegu a jej zwiększenie znajdować musi uzasadnienie w okolicznościach wskazujących na to, że wskazane wyżej mierniki odbiegały od standardu.</p> <p>Odnosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż wszystkie czynności dokonane w toku postępowania przez pełnomocnika ubezpieczonej uznać należy nie tylko za standardowe czynności w postępowaniu ubezpieczeniowym, ale za absolutne minimum, zakładając profesjonalny charakter udzielanej pomocy prawnej. Wskazać bowiem należy, że pełnomocnik wnioskodawczyni przygotowała w imieniu <span class="anon-block">M. N.</span> odwołanie od decyzji pozwanego oraz dwa pisma procesowe z dnia 27 czerwca 2013 r. i z dnia 15 lipca 2013 r., a także uczestniczyła w posiedzeniu sądowym w dniu 3 października 2013 r. Pozwany - zdaniem Sądu Apelacyjnego - zasadnie podniósł, iż w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że czynności dokonane przez adwokata wnioskodawczyni stanowią o wyjątkowym nakładzie pracy pełnomocnika. Mało tego trudno uznać, że sprawa - z uwagi na swój charakter - wymagała zwiększonego nakładu pracy, skutkującego ostatecznie przyznaniem pełnomocnikowi wnioskodawczyni kosztów w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej. W ocenie Sądu Odwoławczego, nie tylko nakład pracy pełnomocnika ale również charakter sprawy o przywrócenie prawa do renty, gdzie w zasadzie całe postępowanie dowodowe jest prowadzone przez Sąd z urzędu, a rola strony ogranicza się do ewentualnego wniesienia zastrzeżeń do opinii biegłych lekarzy sądowych, nie uzasadniał sześciokrotnego zwiększenia przyznanej opłaty. A skoro tak, to uprawnionym jest twierdzenie, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki pozwalające na zwiększenie zasądzonej opłaty za czynności adwokata ponad dwukrotność stawki minimalnej. Możliwość uwzględnienia w przedmiotowej sprawie opłat wyższych aniżeli wskazane występowałaby tylko wyjątkowo, wówczas gdy żądający wykazałby nadzwyczajnie zwiększony nakład pracy swojego pełnomocnika. Okoliczność taka wykazana jednak nie została.</p> <p>Zajmując stanowisko w przedmiocie zawartego w odpowiedzi na zażalenie wniosku pełnomocnika wnioskodawczyni o odrzucenie zażalenia, z uwagi na przekroczenie terminu do jego wniesienia, uznać należy go za bezprzedmiotowy. Niewątpliwie trafnie adwokat <span class="anon-block">M. K.</span> wskazała, że termin na wywiedzenie zażalenia wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 394;art. 394 § 2)">art. 394 § 2 k.p.c.</a> i wynosi 7 dni, niemniej jednak nie oznacza to, że pełnomocnik pozwanego sporządził i nadał zażalenie z jego przekroczeniem. Podkreślić bowiem należy, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 111;art. 111 § 1)">art. 111 § 1 k.c.</a> termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, zaś termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 112)">art. 112 k.c.</a> Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 115)">art. 115 k.c.</a>, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19510040028" title="Ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy - Dz. U. z 1951 r. Nr 4, poz. 28 (art. 1;art. 1 pkt. 1 k)">art. 1 pkt 1 k ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy</a>. (Dz.U. z 1951 r., nr 4, poz.28) dniem wolnym od pracy jest 11 listopada - Narodowe Święto Niepodległości – zmiana dodana przez art. 74 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz.U.1989.29.154) z dniem 23 maja 1989 r.</p> <p>Przekładając dokonane rozważania prawne na grunt analizowanej sprawy wyjaśnić należy, że organ rentowy otrzymał wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 4 listopada 2013 r., a skoro tak, to termin do złożenia zażalenia upłynął dnia 11 listopada 2013 r., przy czym z uwagi na fakt, że dzień 11 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy, to tym samym termin ów - zgodnie z powołanym wyżej przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 115)">art. 115 k.c.</a> – upłynął dnia następnego, tj. 12 listopada 2013 r. Jeśli więc organ rentowy sporządził i nadał zażalenie w dniu 12 listopada 2013 r. to uznać należało, że przedmiotowej czynności dokonał z zachowaniem ustawowego terminu.</p> <p>W tym stanie rzeczy, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a>, Sąd Apelacyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji, w pozostałym zakresie, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> oddalając zażalenie (punkt 2).</p> </div>