II Cz 912/13

<p>Sygn. akt II Cz 912/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 10 grudnia 2013 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> S.S.O. Wojciech Vogt</p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie</strong>: S.S.O. Barbara Mokras – spr.</p> <p> S.S.O. Janusz Roszewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. w Kaliszu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy ze skargi wierzyciela <span class="anon-block">A. N.</span> </p> <p>z udziałem dłużników <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ostrowie Wielkopolskim <span class="anon-block">U. K.</span> w sprawie sygn. akt Km 1335/03 polegających na uzupełniającym opisie i oszacowaniu nieruchomości oraz postanowieniu z dnia 12 marca 2013 r. o przyznaniu wynagrodzenia biegłej</p> <p>w przedmiocie zażalenia wierzyciela <span class="anon-block">A. N.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim</p> <p>z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I Co 694/13</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie</strong> </p> <p>Sygn. akt II Cz 912/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim oddalił skargę wierzyciela <span class="anon-block">A. N.</span> na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ostrowie Wielkopolskim <span class="anon-block">U. K.</span> w sprawie sygn. akt Km 1335/03 polegających na uzupełniającym opisie i oszacowaniu nieruchomości oraz postanowieniu z dnia 12 marca 2013 r. o przyznaniu wynagrodzenia biegłej.</p> <p>Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł wierzyciel <span class="anon-block">A. N.</span> domagając się jego zmiany przez uwzględnienie skargi na czynność komornika i przyznania kosztów postępowania skargowego oraz zażaleniowego.</p> <p>W uzasadnieniu, kwestionując wartość nieruchomości podlegających egzekucji, wskazano że biegła w uzupełniającym operacie szacunkowych nie uwzględniła faktów, które zdaniem skarżącego winny mieć bezpośredni wpływ na wycenę a nadto ustalone przez biegłą wartości znacząco odbiegają od stawek rynkowych. Poza tym zdaniem skarżącego biegłej nie przysługuje wynagrodzenie za uzupełniający operat szacunkowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. </strong> </p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy dokonał dokładnej, wnikliwej i szczegółowej analizy argumentów podniesionych przez wierzyciela wobec operatów szacunkowych sporządzonych przez biegłą, stanowiących podstawę dokonania zaskarżonej czynności Komornika Sądowego. Podkreślenia wymaga, iż zaskarżoną czynnością był uzupełniający operat szacunkowy, a zarzuty podnoszone przez skarżącego dotyczą również pierwszego z operatów, do którego uzupełnienia zobowiązał Komornika Sądowego Sąd Rejonowy uwzględniając wcześniejszą skargę na czynność komornika postanowieniem z dnia 10 października 2012 r. w sprawie I Co 2101/12 (k. 654 akt komorniczych Km 1335/03). Z tej przyczyny zarzuty dotyczące niezupełności pierwszego z operatów nie mogły zostać uznane za trafne.</p> <p>Wskazać również trzeba, że biegła <span class="anon-block">E. L.</span> szczegółowo i przekonująco odniosła się do zarzutów podniesionych w skardze na czynność komornika a dotyczących uzupełniającego operatu szacunkowego. Uczyniła to w piśmie z dnia 9 maja 2013 r. (k. 12 – 14) oraz ustnie na posiedzeniu w dniu 21 maja 2013 r. W obliczu tych okoliczności słuszność należy przyznać Sądowi Rejonowemu, że zarzuty skarżącego stanowią jedynie polemikę z wyceną dokonaną przez biegłą oraz zastosowanymi przez nią metodami dokonania wyceny.</p> <p>Uwadze skarżącego wydaje się również umknęło, iż niezależną decyzją biegłego jest zarówno metoda jaką dokonuje wyceny, w tym określenie indywidualnych cech nieruchomości, jak i ustalenie cen występujących na lokalnym rynku. Sąd w tym zakresie uprawniony jest jedynie zbadać czy założenia i wnioski wypływające z danej opinii odpowiadają zasadom logicznego rozumowania a przedmiot opinii mieści się w zakresie posiadanych przez biegłego kwalifikacji. Obu tym okolicznościom w niniejszej sprawie sprostała biegła <span class="anon-block">E. L.</span>. Wskazać przy tym należy, iż skarżący nie posiada wiadomości specjalnych aby móc skutecznie kwestionować te okoliczności.</p> <p>Podkreślić również trzeba, iż zarzuty merytoryczne wobec opinii w przytłaczającej większości stanowią powielenie zarzutów podniesionych już w skardze na czynność komornika, inicjującej niniejsze postępowanie, które zostały szczegółowo i wyczerpująco wyjaśnione przez Sąd I instancji. W konsekwencji w istocie nie stanowią zarzutów wobec orzeczenia Sądu Rejonowego, a jedynie polemikę z jego rozstrzygnięciem, w tym w szczególności odmienną ocenę opinii biegłej, z którymi skarżący się nie zgadza z uwagi na niekorzystną, jego zdaniem, wycenę wartości przedmiotowych nieruchomości. Wspomnieć również należy, że skarżący nie zauważa, iż podstawą powołania kolejnego biegłego nie jest jedynie okoliczność, iż wierzyciel nie jest zadowolony z konkluzji zawartych w sporządzonych w sprawie opiniach. Za dowolny i nie poparty żadnymi dowodami należy ocenić również zarzut, iż wycena poszczególnych działek rażąco odbiega od stawek rynkowych, skoro na potwierdzenie tej okoliczności nie powołano żadnych dowodów a dla samodzielnej oceny tego rodzaju okoliczności niezbędne są wiadomości specjalne, umożliwiające uwzględnienie różnic między nieruchomościami podlegającymi wycenie.</p> <p>W obliczu powyższych rozważań nie ulega również wątpliwości, iż nie mogą zostać uwzględnione zarzuty dotyczące braku podstaw do przyznania biegłej wynagrodzenia za uzupełniający operat szacunkowy.</p> <p>Z tej przyczyny Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> </div>