IV Ka 623/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 623/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 10 grudnia 2013 roku.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Tomasz Ignaczak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->del. SR Joanna Cisak - Nieckarz </strong> </p> <p>Protokolant Agnieszka Olczyk</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Sławomira Kierskiego </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art.207§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11§2 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art.207§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11§2 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionych przez oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku</p> <p>z dnia 6 sierpnia 2013 roku sygn. akt II K 925/12</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> <strong> <!-- --> zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</strong> </p> <p>- z podstawy skazania eliminuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>,</p> <p>- za podstawę wymiaru kary w miejsce <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 kk</a> przyjmuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 kk</a> i wymierza im kary po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 (dziesięć) złotych;</p> <p> <strong> <!-- -->w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>zwalnia oskarżonych z kosztów procesu za postępowanie odwoławcze i przejmuje je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 623/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">T. K.</span> i <span class="anon-block">Z. K.</span> zostali oskarżeni o to, że:</p> <p>w okresie czasu od października 2011 roku do dnia 7 października 2012 roku w <span class="anon-block">W.</span> 2, gm. <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu znęcali się fizycznie i psychicznie nad <span class="anon-block">J. K.</span> w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu urządzali awantury domowe w trakcie których wyzywali go słowami wulgarnymi i obelżywymi, wypędzali z domu, groził pozbawieniem życia, a ponadto w dniu 07 października 2012 rokou, działając wspólnie i w porozumieniu pobili <span class="anon-block">J.</span> w ten sposób, że ojciec uderzył go kijem w głowę w okolice czoła oraz prawego łuku brwiowego oraz drugi raz uderzył go kijem w wargę gdzie następnie <span class="anon-block">J.</span> przewrócił się na ziemię wtedy brat <span class="anon-block">T.</span> kopał go nogami po głowie i całym ciele w wyniku czego <span class="anon-block">J. K.</span> doznał zasinienia zewnętrznej powierzchni ramienia lewego o wymiarach 12 x 3 cm, zasinienia 6 x 4 cm klatki piersiowej i okolicy środkowo – obojczykowej na wysokości 3 żebra po stronie lewej, stłuczenia głowy, rany tłuczonej okolicy czołowej, rany szarpanej wargi górnej, złamanie przedniej ściany prawej zatoki czołowej, krwiaka zatok, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. K.</span> rozstrój zdrowia na okres czasu powyżej dni siedmiu w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Radomsku w II wydziale Karnym wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt Ii K 925/12:</p> <p>1.  w miejsce zarzucanego czynu uznał oskarżonych za winnych czynu polegającego na tym, że w dniu 07 października wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">J. K.</span> w ten sposób, że <span class="anon-block">Z. K.</span> dwukrotnie uderzył go kijem w głowę w okolice czoła oraz prawego łuku brwiowego, a następnie w wargę, po czym gdy pokrzywdzony przewrócił się na ziemię <span class="anon-block">T. K.</span> kopał go po głowie i całym ciele w wyniku czego <span class="anon-block">J. K.</span> doznał stłuczenia głowy, rany prawej zatoki czołowej, krwiaka zatoki czołowej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. K.</span> rozstrój zdrowia na okres czasu powyżej dni siedmiu, przez co naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> czym oskarżeni wyczerpali dyspozycje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 kk</a> wymierzył im kary po 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych,</p> <p>2.  zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżyli oskarżeni <span class="anon-block">T. K.</span> i <span class="anon-block">Z. K.</span> zarzucając wyrokowi:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez nie dających się usunąć wątpliwości, co do okoliczności i miejsca w jakich obrażeń ciała doznał pokrzywdzony, rozstrzygnięcia tychże wątpliwości, dokonać na niekorzyść oskarżonych,</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, za prawdziwe zeznania pokrzywdzonego, przy podaniu w wątpliwość wyjaśnień oskarżonych.</p> <p>W konkluzji skarżący wnieśli o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów,</p> <p>ewentualnie</p> <p>2. o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wniesienie apelacji skutkuje zmianą zaskarżonego wyroku jednakże nie z powodu zarzutów podniesionych w skardze apelacyjnej.</p> <p>Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze apelacyjnej należy stwierdzić, ze zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest trafny wtedy, gdy zasadność ocen i wniosków przyjętych przez sąd I instancji nie odpowiada prawidłom logicznego rozumowania, a błąd ten mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. Zarzut ten nie może sprowadzać się tylko do kwestionowania stanowiska sądu, ale powinien wskazywać nieprawidłowości rozumowania sądu.</p> <p>Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu odmiennego poglądu nie prowadzi do wniosku o popełnieniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych, wobec powyższego stwierdzić należy, że apelacja sprowadza się do zanegowania prawidłowych ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd I instancji, a dotyczących sprawstwa oskarżonych.</p> <p>Opiera się ona na odmiennej interpretacji zebranych w sprawie dowodów i nie przedstawia jakichkolwiek przekonywujących argumentów, podważających prawidłowości i słuszności rozumowania sądu I instancji. Skarżący nie wykazał bowiem w żaden sposób, że rozumowanie sądu meriti było wadliwe bądź nielogiczne.</p> <p>Natomiast zarzuty przedstawione w skardze apelacyjnej mają wyłącznie charakter subiektywnej polemiki opierającej się na korzystnej dla oskarżonych ocenie dowodów, głównie ich wyjaśnień, nie znajdującej potwierdzenia w realiach niniejszej sprawy. Chodzi tu oczywiście o to, że skarga apelacyjna nie przedstawia żadnych ważkich argumentów potwierdzających wadliwe rozumowanie sądu I instancji.</p> <p>Dokonane bowiem przez sąd I instancji ustalenia w pełni odpowiadają zebranym w sprawie dowodom. Chodzi tu głównie o zeznania pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. K.</span> oraz świadków <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">M. J.</span>, <span class="anon-block">Z. A.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">P. J.</span> a także bogatej dokumentacji medycznej i opinii biegłego. Powyższe ustalenia są wynikiem wszechstronnej oraz wnikliwej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż przekonanie sądu I instancji o istnieniu niepodważalnych dowodów na sprawstwo oskarżónych <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">Z. K.</span> pozostaje pod ochroną prawa procesowego, jako że nie wykracza poza zasadę swobodnej oceny dowodów wyrażonej w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Jednocześnie konkluzje sądu meriti stanowią wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych /<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>/, a nadto wszystko zostało wyczerpująco i logiczne – z uwzględnieniem wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania – uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku /<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a>/.</p> <p>Podnoszone przez apelujących naruszenie zasady in dubio pro reo również nie potwierdziło się w postępowaniu przed sądem odwoławczym. Przede wszystkim skarżący nie wykazali jakie to nieusuwalne wątpliwości natury faktycznej pojawiły się w toku postępowania, by koniecznym było stosowanie tej reguły procesowej. Sąd Rejonowy jawiące się wątpliwości usunął drogą logicznej oceny całokształtu dowodów zebranych w sprawie. „ O złamaniu dyrektywy zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> nie można mówić w sytuacji, w której sad dokonujący oceny dwóch przeciwstawnych wersji dowodów wybiera jedną z nich, należycie, stosownie do wymogów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> ten wybór uzasadniając. O naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> można by mówić dopiero wtedy, gdyby sąd orzekający powziął wątpliwość co do treści ustaleń faktycznych i mimo braku możliwości dowodowych prowadzących do ich usunięcia rozstrzygnął je na korzyść oskarżonego, bądź wówczas, gdyby takie wątpliwości powinien był powziąć – por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 maja 2008 roku, V KK 99/08, LEX nr 435313/.</p> <p>Nie budzi wątpliwości, że sąd I instancji bardzo szczegółowo odniósł się do wszystkich okoliczności faktycznych ujawnionych w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego. Skarżący zaś negując dokonaną w sposób prawidłowy przez sąd I instancji ocenę dowodów oraz podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, nie przytaczając w rzeczywistości żadnych argumentów, które trafność ustaleń faktycznych, będących podstawą przedmiotowego rozstrzygnięcia były w stanie podważyć. W istocie argumenty skarżących sprowadzają się do stwierdzenia, że ocena materiału nie dawała podstaw do przypisania oskarżonym zarzucanego czynu.</p> <p>Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach pokrzywdzonego, który jest pijakiem, a odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonych, które to wyjaśnienia są prawdziwe. Nie są to argumenty dostateczne do obalenia drobiazgowych ocen przeprowadzonych przez sąd merytoryczny. Dowody na jakich sąd I instancji oparł swoje wnioski dotyczące sprawstwa oskarżonych są bowiem w swej wymowie jednoznaczne i nie budzą wątpliwości. Sąd Rejonowy tak wnikliwie i rzetelnie ocenił materiał , ze Sąd Okręgowy w całości tę ocenę podziela.</p> <p>Do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych na gruncie analizowanej sprawy w pełni uprawniały Sąd Rejonowy rzetelne i kompleksowo ocenione nieosobowe jak i osobowe źródła dowodowe wskazane powyżej.</p> <p>Natomiast wyrokując sąd meriti przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, przypisując oskarżonym popełnienie w kumulacji występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> z występkiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> dopuścił się obrazy prawa materialnego.</p> <p>Zgodnie z ugruntowanymi poglądami w doktrynie i orzecznictwie przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> można przypisać wyłącznie takiemu sprawcy, którego działanie spowodowało konkretne urazy, a te z kolei wywołały konsekwencje określone w tym przepisie /por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2012 roku, WA 33/06, Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2012roku III KK 325/11, Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2013 roku, II AKa 52/13/. W realiach tej sprawy sąd prawidłowo ustalił ze działanie każdego z oskarżonych mogło spowodować skutek stypizowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§ 1 kk</a> jednakże nie ustalił w bezsporny sposób, działanie którego z oskarżonych spowodowało u <span class="anon-block">J. K.</span> uszkodzenie ciała określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, a to z kolei uniemożliwiło przyjęcie wobec oskarżonych kumulatywnej kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p>Z tych też względów, na skutek wniesionej przez oskarżonych apelacji zaskarżony wyrok należało zmienić poprzez wyeliminowanie z podstawy skazania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, a za podstawę wymiaru kary należało przyjąć przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 kk</a>. Pomimo przyjęcia łagodniejszej kwalifikacji sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do łagodzenia wymiaru orzeczonych przez sąd I instancji kary grzywny.</p> <p>W ocenie sadu odwoławczego kara 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości 1 stawki na kwotę 10 złotych nie jest karą nadmiernie surową. Orzeczone kary są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonym czynu i winy. Uwzględniają wskazane w uzasadnieniu wyroku sądu I instancji okoliczności łagodzące i obciążające, które mają wpływ na wymiar kary. Kary te powinny zrealizować cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonych.</p> <p>Uwzględniając sytuację rodzinną, majątkową i osobistą oskarżonych sąd odwoławczy zwolnił oskarżonych z kosztów procesu za postępowanie odwoławcze na podstawie przepisów wskazanych w części dyspozytywnej wyroku.</p> </div>