III AUa 557/13

<p> <strong> <!-- --> <p> <strong> <!-- --> <table> <colgroup> <col width="101"/> <col width="293"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->III AUa 557/13</strong> </p> </td> </tr> </table> </strong> </p> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 18 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="103"/> <col width="187"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Bogumiła Burda</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td rowspan="2"> <p> <strong> <!-- -->SSA Marta Pańczyk-Kujawska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Alicja Podczaska (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy M. Piekiełek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu <strong> <!-- -->10 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. B.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">J.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o emeryturę</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji pozwanego </strong> </p> <p>od wyroku <strong> <!-- -->Sądu Okręgowego w Krośnie</strong> </p> <p>z dnia <strong> <!-- -->4 kwietnia 2013 r. </strong>sygn. akt <strong> <!-- -->IV U 1407/12</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->z m i e n i a zaskarżony wyrok, w ten sposób że o d d a l a odwołanie.</em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">J.</span> na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( t. jedn. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227) oraz przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił prawa do emerytury <span class="anon-block">E. B.</span>, ponieważ nie rozwiązała stosunku pracy i nie udowodniła 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Do powyższego okresu Zakład nie uwzględnił okresu zatrudnienia <br/>w<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> na stanowisku technolog od 15.12.1977 r. do 14.02.1979 r. oraz na stanowisku laborant od 1.08.1983 r. do 31.12.1998 r.</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawczyni domagała się jej zmiany i przyznania prawa do wcześniejszej emerytury, podnosząc że w okresie od 1.08.1983 r. do 31.12.1998 r. pracowała na stanowisku wymienionym w załączniku do rozporządzenia RM z 7.02.1983 r. – w wykazie A, dziale IV: <br/>w chemii, poz. 41 oraz w zarządzeniu Ministra Przemysłu Chemicznego i lekkiego nr 7 z 7.07.1987 r. – w wykazie A, dziale IV, poz. 41: prace na instalacjach doświadczalnych w przemyśle chemicznym, punkt 1 – stanowiska bezpośredniej obsługi i nadzoru urządzeń i instalacji doświadczalnych w skali wielkolaboratoryjnej, ćwierć i półtechnicznej produkcji doświadczalnej oraz w pracach aplikacyjnych i wdrożeniowych w procesach technologicznych przemysłu chemicznego.</p> <p>Odpowiadając na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.</p> <p>Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV U 1407/12 Sąd Okręgowy w Krośnie, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając wnioskodawczyni prawo do emerytury od dnia 1.10.2012 r. <br/>i ustalając, że wnioskodawczyni ma, co najmniej piętnastoletni okres pracy <br/>w warunkach szczególnych.</p> <p>Sąd ustalił, że <span class="anon-block">E. B.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, pracowała w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> od 13.05.1977 r. do 4.11.1979 r. oraz od 1.08.1983 r. do 28.02.2002 r. Wnioskodawczyni otrzymała świadectwo pracy w warunkach szczególnych z dnia 27.06.2012 r., potwierdzające wykonywanie prac w warunkach szczególnych, wymienionych w wykazie A, działu XIV, poz. 24 oraz poz. 21 – załączniku do rozporządzenia RM <br/>z 7.02.1983 r., na stanowiskach wymienionych w Zarządzeniu Min. Przemysłu Chemicznego i Lekkiego nr 7. Dalej Sąd ustalił, że wnioskodawczyni pracowała w Laboratorium zwalniania mieszanek i zajmowała się badaniem próbek gumy, stosunek pracy rozwiązała 30.09.2012 r., a aktualnie pobiera świadczenie przedemerytalne.</p> <p>Przechodząc do oceny prawnej Sąd Okręgowy stwierdził, że wnioskodawczyni w swojej pracy narażona była na szkodliwe działanie negatywnych czynników, co pozwala na zakwalifikowanie spornego okresu zatrudnienia jako pracy na instalacjach doświadczalnych w przemyśle chemicznym w wykazie A, dziale IV, poz. 41 – załącznika do rozporządzenia RM z dn. 7.02.1983 r.</p> <p>W apelacji od powyższego wyroku organ rentowy zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 184 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1, 2, 4 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, poprzez przyznanie wnioskodawczyni prawa do emerytury w wyniku błędnego zakwalifikowania warunków jej pracy na stanowisku laboranta, jako pracy w warunkach szczególnych wymienionej w dziale IV, poz. 41 załącznika do rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.</p> <p>Apelujący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia odwołania, względnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, podnosząc że stanowisko laboranta, w świetle zapisów zarządzenia nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7.07.1987 r. w sprawie prac wykonywanych w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu chemicznego i lekkiego, tylko w pewnym zakresie jest uznawane za pracę w warunkach szczególnych, do którego nie należy stanowisko wnioskodawczyni. Ponadto organ rentowy podkreślił, że laboratorium w SZPG <span class="anon-block"> (...)</span> nie było instalacją doświadczalną, co również czyni chybioną kwalifikację zatrudnienia wnioskodawczyni dokonaną przez Sąd.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja organu rentowego jest uzasadniona i skutkuje wydaniem orzeczenia reformatoryjnego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k. p. c.</a> przez Sąd Apelacyjny .</p> <p>Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnienia <span class="anon-block">E. B.</span> do emerytury w obniżonym wieku , a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32 ustawy z dnia 17.12.<br/>1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> <br/>( tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 153 , poz. 1227 ). Należy wskazać , że prawo do emerytury , zgodnie z powołaną podstawą prawną , przysługuje ubezpieczonej - <br/>kobiecie , urodzonej po dniu 31 grudnia 1948 roku , po ukończeniu 55 lat , o ile przed dniem 1 stycznia 1999 roku spełni warunki stażowe – a to wykaże łączny staż ubezpieczenia wynoszący co najmniej 25 lat , w tym 15 lat wykonywania stale i w pełnym wymiarze pracy w warunkach szczególnych oraz która nie przystąpiła do OFE .</p> <p>Bezspornym w sprawie było , iż <span class="anon-block">E. B.</span> ukończyła 55 lat życia , oraz legitymuje się ponad 25- letnim stażem ubezpieczenia . Spornym natomiast pozostawało , czy będąc zatrudnioną w <span class="anon-block">(...)</span> w okresach : od 15.12.1977 r. do 14.02.1979 r. na stanowisku technolog oraz od 1.08.1983 r. do 31.12.1998 r. na stanowisku laborant wykonywała stale i w pełnym wymiarze , pracę ujętą w Wykazie A stanowiącym załącznik do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. <br/>w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> ( Dz. U. Nr 8 , poz. 43 ze zm.) .</p> <p>Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe , którego celem było dokonanie istotnych ustaleń faktycznych sprawy , dotyczących spornych okresów zatrudnienia wnioskodawczyni . <br/>Jednakże zdaniem Sądu Apelacyjnego , Sąd Okręgowy dokonując oceny materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie naruszył zasadę wynikającą z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k. p. c.</a> , przyporządkowując prace jakie wnioskodawczyni wykonywała w objętym sporem okresie od 1.08.1983 r. do 31.12.1998 r. na stanowisku laboranta , do prac wykonywanych na stanowiskach wymienionych <br/>w wykazie A stanowiącym Załącznik do rozporządzenia RM z dnia 7 lutego 1983 r. Dział IV poz. 41 – prace na instalacjach doświadczalnych w przemyśle chemicznym . Wobec faktu , iż ZUS uwzględnił jedynie okres 1 roku 3 miesięcy i 20 dni z wykazywanych jako praca w warunkach szczególnych , decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia miało ustalenie , czy praca na stanowisku laboranta w laboratorium zwolnienia mieszanek może być zaliczona do okresów pracy wnioskodawczyni w warunkach szczególnych . <br/>Fakt , że laboratorium w jakim pracowała wnioskodawczyni było umieszczone przy wydziale produkcyjnym i wykonywało badania na potrzeby produkcji – nie sprawia , że stanowiska pracy laborantów można zaliczyć do stanowisk pracy <br/>w warunkach szczególnych .</p> <p>Podstawowym aktem prawnym określającym stanowiska pracy w warunkach szczególnych jest rozporządzenie RM z 7.02.1983 r. w Wykazie A Dziale IV w „chemii” do stanowisk na których wykonywana jest taka praca zostały zakwalifikowane stanowiska przy produkcji i przetwórstwie wyrobów gumowych, ebonitowych oraz półproduktów środków pomocniczych do tych wyrobów . Stanowisko laboranta w zakładach przemysłu gumowego nie jest ujęte w tym wykazie . Natomiast , przyporządkowanie czynności wykonywanych przez wnioskodawczynię na stanowisku laboranta do czynności wymienionych w Załączniku A Dział IV poz. 41 – „prace na instalacjach doświadczalnych” jest <br/>w ocenie Sądu Apelacyjnego nieprawidłowe .<br/> Wykonywanie pracy w szczególnych warunkach przez wnioskodawczynię w spornym okresie zostało stwierdzone przez pracodawcę w świadectwie wykonywania takiej pracy . Jednocześnie oczywistym jest , że świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1;art. 244 § 2)">art. 244 § 1 i 2 k. p. c.</a> , gdyż podmiot wydający świadectwo nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej . Dlatego też w ramach postępowania sądowego Sąd ocenia zasadność umieszczania w świadectwie pracy wzmianki , że pracownik wykonywał pracę w warunkach szczególnych ( por. wyrok SN z 8 kwietnia 1999 r. <br/>II UKN 619/98 , OSNP 200 o Nr 11 poz. 439 ) . W sądowym postępowaniu odwoławczym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych okoliczności , od których uzależnione jest prawo do emerytury mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi przewidzianymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksie postępowania cywilnego</a> , w tym także zeznaniami świadków czy też opiniami biegłych ( por. wyr. SN <br/>z 8 sierpnia 2006 r. I UK 27/06 , OSNP 2007 m. 15 – 16 poz. 235 , wyrok SN <br/>z 14 czerwca 2006 r. , I UK 115/06 , OSNP 2007 m. 17-18 poz. 257 ) .</p> <p>Sąd Apelacyjny oceniając zgromadzony w sprawie przez Sąd Okręgowy materiał dowodowy w postaci zeznań świadków powziął wątpliwość co do właściwej oceny tych dowodów w szczególności brak było w istocie ustaleń , czy czynności laboranta w <span class="anon-block">(...)</span> można zakwalifikować do prac na instalacjach doświadczalnych w przemyśle chemicznym , szczegółowo określanych jako prace na stanowiskach bezpośredniej obsługi i nadzoru urządzeń i instalacji doświadczalnych w skali wielkolaboratoryjnej , ćwierć i półtechnicznej produkcji doświadczalnej oraz w pracach aplikacyjnych i wdrożeniowych w procesach<br/>technologicznych przemysłu chemicznego o jakich mowa w Zarządzeniu MPchiL Nr 7 z 7 lipca 1983 r. ( wykaz A dział IV poz. 41 ) . Ustalenia Sądu Okręgowego w tym zakresie wskazują bowiem wyłącznie na szkodliwość warunków pracy, co nie jest jednoznaczne z pracą w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów Rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r. mającego zastosowanie w sprawie .</p> <p>Sąd Apelacyjny w celu ustalenia powyższej , spornej okoliczności postanowił uzupełnić w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 382)">art. 382 k. p. c</a> postępowanie dowodowe , przeprowadzając dowód z opinii biegłego z zakresu organizacji i zarządzania przemysłem inż. .<span class="anon-block">M. M.</span> z listy biegłych Sądu Okręgowego w Krośnie .</p> <p>Na marginesie zauważyć należy , że wybór osoby biegłego należy do sądu przeprowadzającego dowód , a nie do stron postępowania.</p> <p>Dlatego zgłoszone sugestie wnioskodawczyni , co do wyboru innego biegłego , wskazanego przez nią w piśmie procesowym , nie zostały uwzględnione.</p> <p>Biegły w opinii z 2.11.2013 r. ( k. 74 ) ustalił na podstawie dokumentacji pracodawcy wnioskodawczyni , że w spornym okresie 1.08.1983 r. – 31.12.<br/>1998 r. pracowała ona jako laborant w Służbie Kontroli Jakości ( 1.08.1983 r. – 31.12.1991 r.) w<span class="anon-block">(...)</span> ( laboratorium ) <br/>( 1.01.1992 r. – 31.05.1992 r.) oraz w<span class="anon-block">(...)</span>( 1.06.1992 r. – 31.12.1998 r. ) .</p> <p>Z zeznań wnioskodawczyni i przesłuchanych przez Sąd I instancji świadków wynikało , że w całym objętym sporem okresie ( a nie tylko przez 5 miesięcy ) pracowała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w laboratorium w <span class="anon-block">(...)</span> . Biegły ustalił , że 90% wykonywanej pracy wnioskodawczyni odbywało się w laboratorium mającym charakter badawczo - kontrolny . Wykonywała próby i pomiary na potrzeby prowadzonej produkcji . Biegły stwierdza w wydanej opinii , że ilość użytych surowców i odczynników komponentów przy tych badaniach odpowiadało zapotrzebowaniu do prób laboratoryjnych . Dla porównania w skali laboratoryjnej wykonywano badania na próbie 3 kg ( mieszanina surowców ) . Przy ocenie mieszanek z produkcji pobierano badania zwalniające 30-40 dkg mieszanki , badania pełne próba ok. 2 kg. <br/>Powyższe , zdaniem biegłego świadczy o laboratoryjnej skali tych badań . <br/>W porównaniu z wielkością uwalnianych na produkcji – 8-12 ton na zmianę .</p> <p>W ocenie biegłego wnioskodawczyni pracowała zatem w typowym laboratorium zakładowym w którym przeprowadzono kontrolę jakości produkcji <br/>w wydzielonych pomieszczeniach laboratoryjnych z dala od bezpośrednich stanowisk produkcyjnych .</p> <p>W laboratorium tym nie była i nie jest zainstalowana instalacja doświadczalna , na której odbywa się produkcja .</p> <p>W<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> zdaniem biegłego , nie było i nie ma instalacji doświadczalnej przy produkcji mieszanek , czy przy produkcji wyrobu finalnego np. pasków klinowych . <br/>Nie przedstawiono biegłemu dokumentacji świadczącej o funkcjonowaniu takiej instalacji w zakładzie w latach : 80-90 ubiegłego wieku , jak i obecnie .<br/>Biegły wskazał nadto , że instalacje doświadczalne odwzorowują proces produkcyjny prowadzony w zakładzie , tj. cały ciąg technologiczny do produkcji danego wyrobu w skali wielko – laboratoryjnej czy pól – technicznej i pracownik obsługujący taką instalację w tym przypadku laborant wykonywałby pracę: aparatowego , walcownika , czy operatora urządzeń impregnacyjnych . <br/>Praca na tego typu instalacjach ma inny charakter niż praca laboranta w laboratorium badań jakościowych mieszanek . Występują inne zagrożenia , inna skala produkcji w szczególności dlatego , że pracy na instalacjach nie da się zabezpieczyć w odciągi wymuszone , czy odciągi chemiczne .</p> <p>Biegły wskazał , że nie porównywalny był również stopień narażania na czynniki szkodliwe : laboranta ( w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">S.</span> wg. zarządzenia wewnętrznego z 1979 r. ) kwalifikowanego do I stopnia szkodliwości , podczas gdy pracownicy produkcyjni do III lub IV stopnia szkodliwości . Przy czym kwalifikacja do III lub IV stopnia szkodliwości wg. przepisów wewnątrz zakładowych pokrywała się zazwyczaj ze stanowiskami z wykazu prac w warunkach szczególnych w przepisach resortowych .</p> <p>Biegły wychodząc z definicji pracy w warunkach szczególnych zwrócił uwagę na pojęcie „czynników ryzyka” – których występowanie mogą spowodować i prowadzą do takiego stanu zdrowia pracownika , w którym w późniejszym okresie życia nie będzie mógł wykonywać swojego zawodu . Wskazał na wykazane wynikami pomiarów prowadzonych w Zakładzie stężenia czynników szkodliwych na stanowisku laboranta w <span class="anon-block">(...)</span>” <span class="anon-block">S.</span> w latach 1984 – 1999 , które to pomiary ( prowadzone przez służby BHP zakładu ) nie potwierdzają w jego ocenie szczególnej szkodliwości na tym stanowisku pracy .</p> <p>W oparciu o w/w ustalenia biegły stwierdził , że wnioskodawczyni <br/>w okresie 1.08.1983 r. do 31.12.1998 r., pracując na stanowisku laboranta w <span class="anon-block">(...)</span> w S. Z . P. G <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> nie pracowała na stanowisku na jakim praca zaliczana była do prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zgodnie z treścią rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego…</p> <p>Sąd Apelacyjny uznał powołaną wyżej opinię biegłego za w pełni wiarygodny materiał dowodowy . Opinia została wydana przez biegłego – specjalistę z zakresu zarządzania i organizacji przemysłem , dysponującego zatem odpowiednią wiedzą fachową dla przeprowadzenia analizy opisanej w niej dokumentacji pracodawcy i stanu faktycznego ustalonego w sprawie w oparciu o zeznania wnioskodawczyni i świadków . Wnioski końcowe opinii stanowią logiczny <br/>i konsekwentny wynik przeprowadzonej w niej w/w analizy i jednoznacznie wskazują , iż zarówno pracodawca wnioskodawczyni , jak i Sąd I instancji bezzasadnie zakwalifikowali sporny okres pracy wnioskodawczyni w S. Z. P. G <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> , jako pracy wykonywanej w warunkach szczególnych , na stanowisku laboranta wykonującego pracę na instalacjach doświadczalnych <br/>w przemyśle chemicznym , wymienionej w Wykazie A ( Dział IV w Chemii <br/>pkt 41) – stanowiącego załącznik do w/w rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r.</p> <p>Zarzuty wnioskodawczyni zgłaszane do treści tej opinii , należy uznać za niemerytoryczne i pozbawione udokumentowanych podstaw faktycznych <br/>i prawnych .</p> <p>Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje fakt oceny przez ZUS , dotyczącej kwalifikacji pracy wykonywanej przez innych pracowników <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> , do ich uprawnień emerytalnych .</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego , zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie , że wnioskodawczyni nie spełniła ustawowego warunku wykazania co najmniej 15- letniego okresu pracy w warunkach szczególnych , do nabycia prawa do spornego świadczenia emerytalnego .</p> <p>Z powołanych wyżej przyczyn Sąd Apelacyjny uznał , że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem art. 184 w zw. z art. 32 ustawy emerytalno – rentowej oraz przepisów Rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i dlatego z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k. p. c.</a> zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie .<br/> </p> </div>