II K 429/13

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->IIK 429/13 (1 Ds. 285/13</strong>)      </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">W.</span>, dnia 18 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Statkiewicz</p> <p>Protokolant: Marta Brodala</p> <p>po rozpoznaniu sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. Ż.</span> </strong> syna <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">T.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że</p> <p>1. w dniu 17 stycznia 2013r. we <span class="anon-block">W.</span> w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dokonał kradzieży dowodu osobistego oraz karty bankomatowej <span class="anon-block"> (...)</span> na szkodę <span class="anon-block">B. N.</span> </p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>2. w tym samym miejscu, czasie i okolicznościach jak w p-kcie I groził pozbawieniem życia oraz spowodowaniem obrażeń ciała bratu, <span class="anon-block">A. B.</span>wzbudzając u niego uzasadnioną obawę spełnienia tychże gróźb</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> </p> <p>3. w dniu 27 stycznia 2013r. we <span class="anon-block">W.</span> w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dokonał kradzieży telewizora m-ki <span class="anon-block">T.</span>, złotego łańcuszka z zawieszką, pierścionka złotego, telefonu komórkowego m-ki <span class="anon-block">N.</span>, dowodu osobistego oraz karty bankomatowej <span class="anon-block"> (...)</span> o łącznej wartości 2.700 na szkodę <span class="anon-block">B. N.</span> </p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->* * *</strong> </p> <p>uniewinnia <span class="anon-block">D. Ż.</span> od popełniania czynów opisanych w pkt 1,2,3 części wstępnej wyroku a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>17 stycznia 2013 r. podczas interwencji policyjnej w lokalu przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>we <span class="anon-block">W.</span>policjanci wylegitymowali opuszczającego budynek <span class="anon-block">D. Ż.</span>. Mężczyzna miał przy sobie telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span>oraz etui z dokumentami, w którym znajdowały się dowód osobisty i karta płatnicza <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">C.</span>na nazwisko <span class="anon-block">B. N.</span>. Wyjaśnił, że przedmioty te pożyczył od swojej znajomej. W mieszkaniu znajdował się <span class="anon-block">A. B.</span>, który oświadczył, że to on zgłaszał konieczność interwencji policyjnej. Powiedział również, że <span class="anon-block">D. Ż.</span>jest jego bratem i to on wywołał awanturę, w trakcie której popychał i szarpał swoją konkubinę, <span class="anon-block">B. N.</span>. Ponadto miał ukraść przedmioty znalezione przy nim przez funkcjonariuszy policji. Taki przebieg zdarzeń potwierdziła <span class="anon-block">B. N.</span>.</p> <p>27 stycznia 2013 r. doszło do ponownej interwencji w tym samym mieszkaniu. W jej trakcie <span class="anon-block">B. N.</span> poinformowała, że ostatniej nocy, gdy przebywała poza domem, z jej mieszkania skradziono telewizor, dowód osobisty, karty płatnicze i biżuterię. O kradzież podejrzewała <span class="anon-block">D. Ż.</span>, ponieważ w mieszkaniu nie było śladów włamania, a ten dysponował oryginalnym kluczem.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód</strong>: zeznania świadka <span class="anon-block">M. K.</span> k. 68</p> <p>protokół przeszukania osoby k. 5-7</p> <p>Oskarżony zawarł 25 stycznia 2013 r. umowę pożyczki na kwotę 100 zł pod zastaw złotego łańcuszka wraz z zawieszką. Natomiast następnego dnia zawarł umowę pożyczki na kwotę 190 zł pod zastaw złotego pierścionka. Oba te przedmioty zostały zatrzymane przez policję w lombardach.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód</strong>: umowa pożyczki k. 34</p> <p>umowa pożyczki k. 42</p> <p>protokół zatrzymania rzeczy k. 35-37</p> <p>protokół zatrzymania rzeczy k. 39-41</p> <p>Telewizor <span class="anon-block">marki T.</span> został zatrzymany przez policję w lombardzie przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Pod jego zastaw zawarto umowę pożyczki na kwotę 200 zł. Przy czym pożyczkobiorcą był <span class="anon-block">K. G.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód</strong>: protokół zatrzymania rzeczy k. 54-56</p> <p>umowa pożyczki k. 57</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. Ż.</span> jest kawalerem, ma jedno dziecko, posiada wykształcenie podstawowe, jest bezrobotny, nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada majątku, karany.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód</strong>: dane osobopoznwcze k.21</p> <p>karta karna k. 72 i 73</p> <p>wyrok Sądu rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej sygn. akt II K 1690/98</p> <p>Przesłuchany w charakterze oskarżonego <span class="anon-block">D. Ż.</span>w trakcie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. Natomiast w trakcie rozprawy sądowej oskarżony przyznał się jedynie do zarzutu kierowania gróźb karalnych pod adresem swojego brata, <span class="anon-block">A. B.</span>i odmówił składania wyjaśnień. Później jednak wyjaśnił, że kierował groźby w stronę brata przy okazji wymiany zdań towarzyszącej spożywaniu alkoholu. Telefon konkubina dała mu sama, natomiast jej dokumenty miał przy sobie, ponieważ ma głębsze kieszenie i nosi je zawsze, gdy razem idą na zakupy.</p> <p>W ocenie Sądu na podstawie wyjaśnień oskarżonego nie sposób zrekonstruować rzeczywistego przebiegu zdarzeń. Oskarżony podczas kolejnych przesłuchań w różnym zakresie przyznawał się lub nie do zarzucanych mu czynów. Ponieważ korzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień, dostarczył jedynie cząstkowych informacji na temat będących przedmiotem postępowania zdarzeń, przy czym poszczególne relacje znacznie różnią się od siebie. W związku z tym Sąd nie wziął pod uwagę wyjaśnień oskarżonego, ustalając stan faktyczny.</p> <p>Oceniając zebrany materiał dowodowy, Sąd uznał, że nie sposób na jego podstawie uznać oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów. Wobec faktu, że osoby pokrzywdzone, tj. konkubina oskarżonego i jego brat skorzystali z prawa odmowy składania zeznań, Sąd dysponował jednie zeznaniami funkcjonariusza policji, posterunkowego <span class="anon-block">M. K.</span>. To, co można niewątpliwie stwierdzić na ich podstawie to okoliczność, że w mieszkaniu pokrzywdzonej dochodziło do interwencji policji, w trakcie których <span class="anon-block">B. N.</span> kierowała pod adresem <span class="anon-block">D. Ż.</span> oskarżenie o kradzież przedmiotów z jej domu. W trakcie interwencji, u oskarżonego znaleziono przedmioty należące do pokrzywdzonej, tj. telefon komórkowy, dowód osobisty i kartę bankomatową na nazwisko <span class="anon-block">B. N.</span>, brakuje natomiast informacji, w jaki sposób znalazły się one w posiadanie oskarżonego. Na podstawie zebranego materiału dowodowego nie sposób uznać, że jedynym możliwym wyjaśnieniem jest kradzież, w szczególności przy uwzględnieniu, ze oskarżony w chwili czynów pozostawał z <span class="anon-block">B. N.</span> w konkubinacie, zaś ona składała relacje policjantowi w stanie wzburzenia wynikającego z faktu wszczęcia przez konkubenta awantury, nie można uznać wyjaśnień oskarżonego o tym, ze przedmioty te przechowywał w swojej kieszeni. Co do zarzutu drugiej kradzieży tj. w dniu 27 stycznia 2013 r. pokrzywdzona wprost relacjonowała, że o dokonanie tej kradzieży oskarżonego jedynie podejrzewa z uwagi na okoliczność, że nie było śladów włamania a oskarżony dysponuje kluczami do mieszkania.</p> <p>Co do zarzutu kierowania przez oskarżonego gróźb karalnych wobec <span class="anon-block">A. B.</span>, uznać należy, że nie zgromadzono żadnego materiału dowodowego w tej sprawie, zaś samo przyznanie się oskarżonego do czynu nie jest wystarczające dla przypisania mu sprawstwa i winy, gdyż dla bytu przestępstwa gróźb karalnych konieczne jest też ustalenie, że groźba wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, co jest niemożliwe w przypadku odmowy składania zeznań przez <span class="anon-block">B.</span>. Nadto podkreślić należy, ze w relacji ze zdarzenia przedstawionej policjantowi <span class="anon-block">B.</span>mówił, że brat urządził awanturę, ale nie twierdził, ze mu grożono.</p> <p>Protokoły przeszukania osoby oraz zatrzymania rzeczy i umowy pożyczek zawartych przez oskarżonego nie budzą wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności. Nie stanowią jednak dowodu kradzieży wskazanych w nich przedmiotów, a jedynie tego, że były one w posiadaniu <span class="anon-block">D. Ż.</span>.</p> <p>Co do umowy pożyczki zawartej pod zastaw telewizora, Sąd ją pominął ustalając stan faktyczny. Została ona zawarta przez <span class="anon-block">K. G.</span>. Osoba o takim nazwisku przesłuchana w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym okazała się być jednak inną osobą niż ta, która zawarła wskazaną umowę. W związku z tym jej zeznania również nie były przydatne do ustalenia stanu faktycznego.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. Ż.</span> stanął pod zarzutami tego, że:</p> <p>1. w dniu 17 stycznia 2013 r. we <span class="anon-block">W.</span> w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> dokonał kradzieży dowodu osobistego oraz karty bankomatowej <span class="anon-block"> (...)</span> na szkodę <span class="anon-block">B. N.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>,</p> <p>2. w tym samym miejscu, czasie i okolicznościach ja w punkcie pierwszym groził pozbawieniem życia oraz spowodowaniem obrażeń ciała bratu, <span class="anon-block">A. B.</span>, wzbudzając u niego uzasadnioną obawę spełnienia tychże gróźb, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a>,</p> <p>3. w dniu 27 stycznia 2013 r. we <span class="anon-block">W.</span> w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> dokonał kradzieży telewizora <span class="anon-block">marki T.</span>, złotego łańcuszka z zawieszką, złotego pierścionka, telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N.</span>, dowodu osobistego oraz karty bankomatowej <span class="anon-block"> (...)</span> o łącznej wartości 2 700 zł na szkodę <span class="anon-block">B. N.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> dopuszcza się kradzieży ten, kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą. W przedmiotowej sprawie nie udowodniono, w opinii Sądu, ani zaboru ani zamiaru przywłaszczenia. Jedyne co można stwierdzić na podstawie zebranego materiału dowodowego to fakt, że oskarżony posiadał przedmioty należące do pokrzywdzonej. Zabór natomiast polega na wyjęciu rzeczy spod władztwa właściciela lub posiadacza i przejęciu we własne władztwo sprawcy. Przy czym musi mieć on znamiona bezprawności, nie może mu towarzyszyć zgoda właściciela lub posiadacza rzeczy, ponieważ wówczas znamiona kradzieży nie zostają zrealizowane (por. M. Kulik, <em> <!-- -->Komentarz do art. 278 kodeksu karnego</em>, [w:] Mozgawa M. (red) <em> <!-- -->Kodeks karny. Komentarz</em>). Zdaniem Sądu materiał dowodowy nie pozwala stwierdzić, że oskarżony w taki właśnie, bezprawny sposób wszedł w posiadanie wymienionych rzeczy. Powyższe rozważania odnoszą się również do zarzutu kradzieży karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a>) oraz dowodu osobistego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a>). Również w przypadku tych zarzutów nie sposób uznać za udowodnione, że doszło do kradzieży.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> karze podlega ten, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 1973 r. „wzbudzenie obawy w zagrożonym należy oceniać subiektywnie, nie zaś z punktu widzenia obiektywnego niebezpieczeństwa realizacji groźby” (III KR 284/72). Analizując przedmiotową sprawę, należy stwierdzić, że nie przedstawiono dowodów na to, że działanie oskarżonego spowodowało u<span class="anon-block">A. B.</span>stan obawy.</p> <p>Teza aktu oskarżenia nie została wykazana w sposób przekonujący i jednoznaczny. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie pozwala przypisać oskarżonemu sprawstwa zarzuconych mu przestępstw, dlatego . Przeprowadzone w sprawie dowody nie wykazały sprawstwa oskarżonego zarzucanego mu czynu.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach zostało dokonane na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> </p> </div>