VI Ka 614/13

<p>Sygn. akt VI Ka 614/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Marek Buczek (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Edyta Gajgał SO Waldemar Masłowski</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Anna Potaczek </strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> </strong> <span class="anon-block">M. M.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu</p> <p>z dnia 17 września 2013r. sygn. akt II K 177/13</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span>uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną,</p> <p>II.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 320 złotych opłaty.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. M.</span>został oskarżony o to, że:</p> <p>w okresie od grudnia 2011r. do 15 stycznia 2012r. w <span class="anon-block">S.</span>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, nabył łącznie 25 sztuk butli gazowych pochodzących z kradzieży z włamaniem na terenie powiatu <span class="anon-block">(...)</span>, wypełnionych gazem i pustych, o wartości powyżej 250 złotych, będąc świadomym, że pochodzą z czynu zabronionego, czym działał na szkodę firm F.H. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">P.H. (...)</span>, P.P.H. i U. <span class="anon-block">(...)</span>oraz <span class="anon-block">(...)</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 17 września 2013r. w sprawie sygn. akt II K 177/13:</p> <p>1. oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span>uznał za winnego tego, że działając w realizacji z góry powziętego zamiaru w okresie od początku grudnia 2011r. do 15 stycznia 2012r. w <span class="anon-block">S.</span>rejonu <span class="anon-block">(...)</span>, nabył od <span class="anon-block">Ł. F.</span>i <span class="anon-block">G. K.</span>łącznie 46 sztuk butli gazowych, w tym 38 sztuk butli wypełnionych gazem i 8 sztuk butli pustych o wartości nie mniejszej niż 6.726,- zł mając świadomość, iż pochodzą one z przestępstw kradzieży tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a> wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł (dwadzieścia złotych),</p> <p>2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span>kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby,</p> <p>3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span>na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (DZ.U. nr 49 poz. 223 z 1983r. ze. zm.) wymierzył mu opłatę w wysokości 320,00 zł (trzysta dwadzieścia złotych).</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> zarzucił:</p> <p>1.naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wyroku:</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 3)">art. 170 § 1 pkt 3 kpk</a> poprzez oddalenie wniosku obrońcy o przeprowadzenie konfrontacji między świadkami <span class="anon-block">M. A.</span>a <span class="anon-block">G. K.</span>, uznając, że jest to „dowód nieprzydatny do stwierdzenia wnioskowanej okoliczności”, podczas gdy Sąd I instancji korzystał w toku orzekania z zeznań obu świadków. Wbrew twierdzeniu Sądu Rejonowego, nic nie stało na przeszkodzie, by przeprowadzić wnioskowaną konfrontację celem wyjaśnienia rażących rozbieżności w zeznaniach świadków,</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia:</p> <p>- przyjęcie przez Sąd Rejonowy, że oskarżony nabył od <span class="anon-block">G. K.</span>i <span class="anon-block">Ł. F.</span>46 butli gazowych (w tym 38 pełnych i 8 pustych), podczas gdy zeznania tych osób oraz wyjaśnienia oskarżonego nie dają podstaw do zajęcia takiego stanowiska – oskarżony nabył tylko 8 butli pustych;</p> <p>- uznanie Sądu Rejonowego, że oskarżony „działał w z góry powziętym zamiarem” i z pełną świadomością nabył od <span class="anon-block">G. K.</span> oraz Ł. <span class="anon-block">F.</span> butle gazowe, wiedząc, że pochodzą one z kradzieży, co stoi w sprzeczności zarówno z rzeczowymi i konsekwentnymi wyjaśnieniami oskarżonego, jak i wyjaśnieniami <span class="anon-block">G. K.</span> oraz Ł. <span class="anon-block">F.</span>, które złożyli przy zatrzymaniu – gdy jeszcze nie istniała jakakolwiek możliwość matactwa – a czego nie dostrzegł Sąd Rejonowy, błędnie przyjmując, że wyjaśnienia w/w „są efektem uzgodnień z oskarżonym”. (str. 4 uzasadnienia wyrok);</p> <p>- uznanie <span class="anon-block">M. A.</span>za wiarygodnego świadka i przesądzającego o winie oskarżonego, przy jednoczesnym zanegowaniu w istocie całego pozostałego materiału dowodowego (co stanowi naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 410)">art. 4 oraz art. 410 kpk</a>, podczas gdy <span class="anon-block">M. A.</span>– jak wprost wynika z jej zeznań – nie tylko nic nie wspomniała podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym o roli <span class="anon-block">M. M.</span>– jako rzekomego świadomego / umyślnego pasera. Ponadto <span class="anon-block">M. A.</span>przesłuchana przy ponownym otwarciu przewodu sądowego zeznała niespójnie, że „zorientowała się”, że butle mogły pochodzić z kradzieży, a jednocześnie twierdziła, że pewnego razu usłyszała przez otwarte drzwi samochodu” rozmowę <span class="anon-block">G. K.</span>, Ł. <span class="anon-block">F.</span>z oskarżonym, podczas której to oskarżony miał być rzekomo informowany o przestępnym pochodzeniu butli,</p> <p>- pominiecie faktu, że puste butle, które oskarżony nabył od <span class="anon-block">G. K.</span> oraz Ł. <span class="anon-block">F.</span> zostały wprowadzone na stan magazynowy firmy, w której oskarżony jest zatrudniony, o czym zaświadczają przedłożone na rozprawie druki WZ, a ta okoliczność przeczy tezie, iż oskarżony nabywał butle ze świadomością ich przestępnego pochodzenia (po co wówczas wprowadzałby je na stan magazynowy?!), a także tezie, że miał je nabywać dla osiągnięcia korzyści majątkowej („miał w tym interes”) – skoro nie nabywał ich dla siebie, lecz dla firmy, w której pracuje.</p> <p>Mając na uwadze powyższe uchybienia, obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Na rozprawie obrońca zmodyfikował ten wniosek i wniósł ewentualnie także o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Nie można zgodzić się z zarzutami apelacji. Ustalenia faktyczne dokonane prze Sąd I instancji są prawidłowe i brak jest podstaw do kwestionowania oceny zebranych dowodów, dokonanej przez Sąd I instancji. Ocena ta dokonana została z uwzględnieniem zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 kpk</a> – jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, jest logiczna i nie narusza granic oceny swobodnej.</p> <p>Nie można zgodzić się z zarzutem apelacji że Sąd I instancji bezpodstawnie przyjął że oskarżony kupił 46 butli gazowych – w większości napełnionych gazem, gdy z zeznań osób sprzedających te butle oskarżonemu jak w samych wyjaśnieniach oskarżonego wynika że kupił tylko 9 pustych butli gazowych.</p> <p>Ustalając ilość zakupionych przez oskarżonego butli Sąd I instancji uznał za wiarygodne i oparł się na zeznaniach <span class="anon-block">Ł. F.</span>i <span class="anon-block">G. K.</span>, a więc na zeznaniach osób które dokonały kradzieży butli gazowych, a które następnie sprzedali oskarżonemu. Sąd I instancji uznał także za wiarygodne te wyjaśnienia oskarżonego w których przyznał się do zakupienia 8 pustych butli gazowych, odrzucając wiarygodność tych wyjaśnień w pozostałym zakresie. Takie stanowisko Sądu jest prawidłowe i ma poparcie w dowodach zebranych w sprawie.</p> <p>Świadkowie <span class="anon-block">Ł. F.</span>i <span class="anon-block">G. K.</span>konsekwentnie zeznawali w śledztwie że skradzione butle sprzedali (zarzuty dotyczą ponad 40 butli) oskarżonemu. <span class="anon-block">Ł. F.</span>podczas pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego – gdy przedstawiono mu tylko zarzut dotyczący kradzieży tylko 3 butli – przyznał się do zarzucanego mu czynu oraz przyznał się innych kradzieży butli gazowych które miały miejsce pod koniec 2011r. i początek 2012r. i wyjaśnił ze każdorazowo butle te były sprzedawane oskarżonemu (k. 34 0 36). Okoliczności te oskarżony potwierdził podczas kolejnych przesłuchań w śledztwie (k. -81, 132). Wprawdzie na rozprawie – gdzie składał wyjaśnienia jako oskarżony – podał w pierwszej kolejności że sprzedał oskarżonemu tylko 6 butli (k.165) ale następnie po odczytaniu mu wyjaśnień złożonych ze śledztwa podtrzymał je w całości. Składając zeznania w sprawie oskarżonego (k. 219 – 210) zeznał, iż butle sprzedawał oskarżonemu, wtedy nie pamiętał dokładnie ile ich było, a na pytanie obrońcy stwierdził iż nie wie dlaczego gdy składał wyjaśnienia na rozprawie podał że sprzedał oskarżonemu 6 pustych butli. Istotna okolicznością jest to iż podtrzymał w tym zakresie swoje zeznania (wyjaśnienia) złożone śledztwie, dodając iż podtrzymuje je gdyż wtedy lepiej to pamiętał.</p> <p> <span class="anon-block">G. K.</span>w toku postępowania przygotowawczego podawał iż skradzione butle gazowe sprzedawane były oskarżonemu. Świadek nie pamiętał dokładnie ich ilości, ale twierdził że było ich sporo (k. 88, 142 – 143). Składając wyjaśnienia na rozprawie (k. 164 - 165) świadek podtrzymał złożone wcześniej wyjaśnienia, z tym że dodał iż to policjanci sformułowali jego wypowiedz że butle sprzedawane były oskarżonemu. Na rozprawie dot. oskarżonego (k. 219 – 220) świadek nie był w stanie przypomnieć sobie w jakich okolicznościach funkcjonariusze policji sformułowali zdanie „że <span class="anon-block">M.</span>kupował butle”. Ponadto jego zeznania z tego dnia mają wiele sprzeczności gdyż świadek z jednej strony podtrzymał wyjaśnienia złożone w śledztwie, twierdząc także że nie pamięta szczegółów zdarzeń, a następnie podał że nie sprzedał osobiście butli gazowych, dodając jednocześnie że oskarżony był zapewniany, że nie były one kradzione.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności (zmienność zeznań <span class="anon-block">G. K.</span> na etapie postępowania sądowego, brak ze strony świadka racjonalnego uzasadniania zmiany zeznań)</p> <p>słusznie Sąd I instancji uznał za wiarygodne zeznania (wyjaśnienia) świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym.</p> <p>Z kolei wyjaśnienia oskarżonego w zakresie dotyczącym ilości zakupionych butli gazowych nie zasługują na uwagę z uwagi na ich zmienność. Podczas pierwszego przesłuchania oskarżony podał iż kupował butle od <span class="anon-block">Ł. F.</span>i że taka sytuacja miała miejsce 3 lub 4 razy i że każdorazowo kupił 3 lub 4 butle. Z wyjaśnień tych wynika więc, że oskarżony kupił od 9 do 16 butli (k – 50 – 51). W kolejnych wyjaśnieniach podał iż nie pamięta ilości zakupionych butli (k – 165), a w następnych (na rozprawie k. 185) że kupił 6 – 8 butli.</p> <p>Przedstawione wyżej okoliczności wskazują na to iż Sąd I instancji słusznie przyjął jako wiarygodne zeznania (wyjaśnienia) osób złożone w postępowaniu przygotowawczym, osób które sprzedawały butle gazowe oskarżonemu. Zeznania te są zbieżne a świadkowie ci, z uwagi na brak jakiegokolwiek konfliktu z oskarżonym, nie mieli jakichkolwiek powodów aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego. Za wiarygodnością tych zeznań przemawia także to iż mają one potwierdzenie w zeznaniach jeszcze jednej osoby a mianowicie <span class="anon-block">M. A.</span>.</p> <p>Niesłuszny jest zarzut apelacji dotyczący zeznań <span class="anon-block">M. A.</span>a mianowicie że jej zeznania nie są spójne, że podczas pierwszego przesłuchania nic nie podała ona o udziale oskarżonego w zdarzeniu. <span class="anon-block">M. A.</span>była w sprawie przesłuchana w charakterze świadka dwukrotnie raz w postępowaniu przygotowawczym i raz podczas rozprawy. W zeznaniach tych nie ma żadnych sprzeczności. W postępowaniu przygotowawczym była ona przesłuchana tylko na okoliczności dotyczące jednej kradzieży, tj. trzech butli gazowych która miała miejsce 14.01.2012r. w <span class="anon-block">M.</span>. Istotną okolicznością jest to iż do tego przesłuchania doszło w dniu 17.01.2012r. o godz. 10.45, a więc przed przesłuchaniem w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">Ł. F.</span>- przesłuchanie to miało miejsce 17.01.2012r. o godz. 12.00. W tej sytuacji przesłuchujący <span class="anon-block">M. A.</span>policjant nie miał żadnych informacji o tym aby Ł. <span class="anon-block">F.</span>brał udział w innych kradzieżach butli gazowych, gdyż dopiero podczas przesłuchania przyznał się on do dokonania innych kradzieży. W tej sytuacji Sąd I instancji słusznie ocenił zeznania tego świadka, skoro na rozprawie <span class="anon-block">M. A.</span>dodatkowo podała iż w śledztwie nie zeznawała na okoliczności dotyczące innych kradzieży i sprzedaży butli gazowych gdyż nikt ją o to nie pytał, a ponadto w tym czasie funkcjonariusze policji rozważali możliwość przedstawiania jej zarzutu kradzieży butli – współudziału w tych kradzieżach.</p> <p>Sąd I instancji oddalił wniosek oborny o przeprowadzenie konfrontacji pomiędzy świadkami: <span class="anon-block">M. A.</span>a <span class="anon-block">G. K.</span>Sąd właściwą powołał podstawę prawną tej decyzji jak i należycie ją uzasadnił. Zeznania jakie składał podczas rozprawy <span class="anon-block">G. K.</span>są wzajemnie sprzeczne /niektóre okoliczności Sąd przytoczył wyżej/ a w szczególności te dotyczące tego czy świadek sprzedawał butle oskarżonemu. Początkowo <span class="anon-block">G. K.</span>zeznał że nie może sobie przypomnieć, nie pamięta czy takie sytuacje miały miejsce /potwierdza to podczas konfrontacji z <span class="anon-block">Ł. F.</span>/ a następnie kategorycznie wyklucza takie sytuacje. Ta okoliczność jak i to że jego niepamięć wynikała stąd iż w tamtym czasie zażywał znaczne ilości narkotyków powoduje iż decyzja Sądu I instancji była właściwa.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu dotyczącego pominięcia przez Sąd I instancji szczególnie istotnej okoliczności, a mianowicie tego że oskarżony zakupione puste butle wprowadzał na stan magazynowy i na tą okoliczność wystawił druki WZ, co wskazuje iż oskarżony nie miał świadomości iż zakupione przez niego butle gazowe pochodzą z przestępstwa. Sąd miał na uwadze następujące okoliczności. Wystawianie przez oskarżonego druków WZ nie ma większego znaczenia w sprawie, gdy to inne okoliczności zadecydowały o przypisany oskarżonemu przestępstwa paserstwa umyślnego. Oskarżony głównie zakupił – to wynika wprost z zeznań osób które sprzedawały butle, a zeznania te mają potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonych którzy podali że doszło głównie do kradzieży butli napełnionych gazem – butle napełnione gazem. Butle z gazem nie są skupowane a taka sytuacja miała miejsce kilkukrotnie. Ponadto szczególnie istotną okolicznością jest to iż oskarżony kupował te butle po znacznie zaniżonych cenach. Oskarżony pracując w firmie zajmującej się dystrybucją gazu, dokładnie wiedział jakie są ceny pustych butli i gazu. Oskarżony płacił za zakupione butle od 50 – 80 zł, a więc były to kwoty równe połowie wartości zakupionych butli, gdy średnia cena butli pustych wynosi około 100 zł, a butli napełnionych gazem około 160 zł.</p> <p>Odnosząc się z kolei do zarzutu apelacji dotyczącego przyjęcia przez Sąd kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> tj. popełnienia przez oskarżonego przestępstwa paserstwa umyślnego w czynie ciągłym. Sąd miał na uwadze następujące okoliczności. Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku nie przedstawił przekonujących argumentów przemawiających za przyjęciem kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>. Jednakże na uwagę zasługuje to iż wyrok w sprawie <span class="anon-block">M. M.</span>zaskarżony został tylko przez jego obrońcę, a więc na korzyść oskarżonego. Z dowodów zebranych w sprawie – zeznań osób które sprzedawały butle oskarżonego jak i zeznań pokrzywdzonych – wynika że oskarżony kilkakrotnie kupował od <span class="anon-block">G. K.</span>i Ł. <span class="anon-block">F.</span>butle gazowe. W tej sytuacji – mając na uwadze średnie rynkowe ceny butli – każdorazowo oskarżony popełniał przestępstwo paserstwa /obecnie wartość kradzionych rzeczy musi przekraczać 400 zł aby doszło do popełniania tego przestępstwa/ tym samym konieczne by było przypisanie oskarżonemu popełniania kilku przestępstw paserstwa umyślnego, a następnie wymierzenie oskarżonemu kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> /tzw. ciągu przestępstw/. Przyjęcie takiej kwalifikacji byłoby dla oskarżonego niekorzystne, z tym że z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 § 1 kpk</a> byłoby ono niemożliwe gdyż w sprawie wniesiono środek odwoławczy tylko na korzyść oskarżonego.</p> <p>Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez Sąd I instancji prawidłowo, a zebrane dowody poddane zostały swobodnej i logicznej ocenie i na tej podstawie Sąd dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Rozważania Sądu I instancji dotyczące kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu są słuszne /za wyjątkiem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> o czym mowa wyżej/. Poprawne są też wywody dotyczące oceny społecznej szkodliwości czynu, dotyczące osoby oskarżonego, a które zadecydowały o wysokości wymierzonej kary. Orzeczenie wydane przez Sąd I instancji nie razi surowością. Uznając za słuszny zaskarżony wyrok Sąd Odwoławczy utrzymał go w mocy, uznając apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną.</p> <p>Nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych, Sad Odwoławczy – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> – zasądził je w całości w tym opłatę w kwocie 320 zł /jej wysokość ustalono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z 23.06.1973r.</a> (Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 r. z późniejszymi zmianami/.</p> <p>Wyk. J.K.</p> </div>