I ACz 996/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I ACz 996/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Dnia 20 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p>Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym</p> <table> <colgroup> <col width="239"/> <col width="355"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Kazimierz Rusin</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy <br/>z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. D.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia<strong> <!-- --> powódki</strong> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie</p> <p>z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt I C 1462/13</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z m i e n i ć zaskarżone postanowienie w ten sposób, że <br/>z w a l n i a powódkę od kosztów sądowych.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 3.000 zł z tytułu opłaty sądowej od pozwu z tej przyczyny, że powódka, a także jej mąż posiadają stałe dochody z tytułu emerytur a w czerwcu i w sierpniu pozwany podjął decyzję o wypłaceniu jej odszkodowania w wysokości 9.330,53 zł, a zatem mogła poczynić chociażby częściowe oszczędności na pokrycie kosztów sądowych.</p> <p>W zażaleniu powódka zarzuciła obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a> przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego oraz art. 102 § 1 ustawy o kosztach sądowych przez błędne ustalenie, że jest w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i wniosła o zmianę tego orzeczenia poprzez udzielenie żądanego zwolnienia.</p> <p>Zażalenie należało uznać za zasadne.</p> <p>Kwoty uzyskiwanych przez powódkę wraz z mężem dochodów są niewysokie i za wiarygodne uznać należy oświadczenie, według którego przeznaczane są w całości na pokrycie bieżących kosztów utrzymania. Powódka oświadczyła również, że dotychczas otrzymane odszkodowanie w całości przeznaczyła na pokrycie kosztów opieki, leczenia i specjalnego odżywiania. Mając na względzie z jednej strony czas jaki upłynął od chwili doznania obrażeń ciała (18.04.2013 r.) i stopień uszczerbku na zdrowiu a z drugiej strony wysokość otrzymanych kwot treść również tego oświadczenia nie może być określona prima facie jako odbiegająca od rzeczywistego stanu rzeczy.</p> <p>Zachodziły zatem przesłanki do uznania, że powódka nie jest obecnie w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania, co uzasadniało udzielenie wnioskowanego zwolnienia na zasadzie art. 102 § 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji działając na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 1;art. 397 § 2)">art. 397 § 1 i 2 kpc</a>.</p> </div>