Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I C 1100/13

Суди загальної юрисдикції2013-12-20
Номер справи
I C 1100/13
Дата рішення
2013-12-20
Тип
SENTENCE

Судді

Krzysztof Stępniewski (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p>Sygn. akt I C 1100/13 upr.</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 20 grudnia 2013 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Krzysztof Stępniewski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Sebastian Śliwiński</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>sprawy z powództwa</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> </p> <p>przeciwko</p> <p> <span class="anon-block">M. Z.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>Powództwo oddala</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 1100/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 20.12.2013 r.</strong> </p> <p>W dniu 18.04.2013 r. do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie w ramach elektronicznego postępowania upominawczego został wniesiony pozew przez <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">M. Z.</span> o zapłatę.</p> <p>W dniu 28.05.2013 r. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.</p> <p>Pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, wnoszą o oddalenie powództwa i podnosząc zarzut przedawnienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 29.10.2012 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności pomiędzy <span class="anon-block"> Wyższą Szkołą (...)</span>. <span class="anon-block">J. C.</span> w <span class="anon-block">R.</span> a powodem, której przedmiotem było przeniesienie na rzecz powoda wierzytelności pieniężnych określonych w § 3 umowy w celu ich dalszej windykacji. Zbywca oświadczył, iż przysługują mu niesporne i wymagalne wierzytelności w stosunku do dłużników tytułem świadczonych usług edukacyjnych. Zbywca zgodnie z postanowieniami umowy miał sporządzić i dołączyć do umowy zestawienie pisemne zawarte w załączniku nr 2, które miało zawierać wykaz wierzytelności objętych umową.</p> <p>Do umowy załączono wyciąg z załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 25.10.2012 r.</p> <p>Powód wezwał pozwanego pismem z dnia 30.10.2012 r. do zapłaty, informując go o dokonanym przelewie wierzytelności. W aktach brak jest dowodu doręczenia powyższego pisma pozwanemu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3;art. 3 § 1)">art. 3 § 1 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).</p> <p>Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 510;art. 510 § 1)">art. 510 § 1 k.c.</a> dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 510;art. 510 § 1)">art. 510 § 1 k.c.</a> umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę (...).</p> <p>Powód wskazał, iż na podstawie umowy cesji wierzytelności przejął od <span class="anon-block"> Wyższej Szkoły (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług edukacyjnych</p> <p>Z załączonej przez powoda umowy z dnia 29.10.2012 r. nie wynika jednak jakie wierzytelności, w jakiej wysokości i w stosunku do kogo zostały na jej podstawie zbyte. Do akt nie dołączono załącznika nr 2, o którym stanowi umowa, a dołączono jedynie wyciąg z załącznika do umowy. Z wyciągu tego wynika, iż doszło do przelewu wierzytelności kwoty 800 złotych. Z rozliczenia z kontrahentem k. 40 wynika, iż pozwany był wobec <span class="anon-block"> Wyższej Szkoły (...)</span> dłużnikiem co do zapłaty kwot: 350 złotych tytułem nieopłaconego czesnego za grudzień 2003 r., 350 złotych tytułem nieopłaconego czesnego za styczeń 2004 r. i za ponowny wpis na listę studentów w maju 2004 r. w kwocie 100 złotych.</p> <p>Biorąc jednak pod uwagę fakt, iż pozwany zakwestionował podstawę i wysokość roszczenia, zaś powód na potwierdzenie swoich racji przedstawił jedynie dokument prywatny, z którego nie wynika, że <span class="anon-block"> Wyższa Szkoła (...)</span> dokonała przelewu tej konkretnej wierzytelności, która przysługiwała tejże Szkole wobec pozwanego, należy uznać, że powód nie udowodnił istnienia wierzytelności <span class="anon-block"> Wyższej Szkoły (...)</span> w stosunku do pozwanego.</p> <p>Wobec zaś nie udowodnienia, iż <span class="anon-block"> Wyższa Szkoła (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> miała wobec pozwanego wierzytelność wynikającą z umowy, nie mogło nastąpić skuteczne zbycie tej wierzytelności. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 510;art. 510 § 1)">art. 510 § 1 k.c.</a> przesłanką skutecznego przeniesienia wierzytelności na nabywcę jest istnienie tej wierzytelności i przysługiwanie tej wierzytelności zbywcy (<em> <!-- -->nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet</em>). Z powodu bezskuteczności umowy przelewu zawartej między <span class="anon-block"> Wyższą Szkołą (...)</span> siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> a powodem, nie nastąpił skutek w postaci przeniesienia wierzytelności – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 510;art. 510 § 1)">art. 510 § 1 k.c.</a> </p> <p>Dodatkowo skuteczny okazał się zgłoszony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.c.</a> z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">Art. 117 § 2 k.c.</a> stanowi, iż po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1;art. 120 § 1 zd. 1)">Art. 120 § 1 zdanie 1 k.c.</a> określa, iż bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.</p> <p>W przedmiotowej sprawie termin spełnienia świadczenia pieniężnego przez pozwanego został wskazany przez powoda w dokumencie zatytułowanym „Rozliczenie z kontrahentem”, tj. w przypadku kwoty 350 złotych termin został wskazany na dzień 30.12.2003, w przypadku kwoty 350 złotych na dzień 30.01.2004 r., zaś w przypadku kwoty 100 złotych na dzień 12.05.2004 r. Stosownie do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 751;art. 751 pkt. 2)">art. 751 pkt 2 Kodeksu cywilnego</a> roszczenia z tytułu nauki, jeżeli przysługują osobom trudniącym się zawodowo takimi czynnościami albo osobom utrzymującym zakłady na ten cel przeznaczone przedawniają się z upływem dwóch lat. Tym samym powyższe roszczenia przedawniły się odpowiednio z dniem 31.12.2005 r., 31.01.2006 r., 13.05.2006 r.</p> <p>Pozwany zgłosił zarzut przedawnienia roszczenia o zapłatę. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 513;art. 513 § 1)">art. 513 § 1 k.c.</a> dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Dlatego podniesiony przez dłużnika zarzut przedawnienia roszczenia jest skuteczny również przeciwko dalszym nabywcy wierzytelności, w tym wobec powoda. Zaś z chwilą przedawnienia roszczenia głównego przedawnia się także roszczenie o odsetki za opóźnienie jako roszczenie uboczne (por. uchwałę składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005r., sygn. akt III CZP 42/04).</p> <p>Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd oddalił powództwo w całości.</p> </div>