II Ca 666/13

Суди загальної юрисдикції2013-12-23

Номер справи

II Ca 666/13

Дата рішення

2013-12-23

Тип

SENTENCE

Судді

Henryk Haak (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt II Ca 666/13 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> K., dnia 23 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Henryk Haak Protokolant: sekr. sądowy Jolanta Bąk po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w H. przeciwko M. P. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt I Cupr 183/13, I. oddala apelację, II. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 467 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 666/13 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Wyrokiem z dnia 25 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Kępnie zasądził od pozwanego M. P. na rzecz powódki (...) Sp. z o.o. w H. kwotę 3.800 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 9 stycznia 2013 r., oddalil powództwo w pozostałym zakresie i rozstrzygnął o kosztach procesu. Sąd Rejonowy dokonał następujących ustaleń. W. J. jest członkiem zarządu (...) Sp. z o.o. w H., mającej w zakresie swojej działalności roboty budowlane. W imieniu tej spółki każdy z członków zarządu może podejmować decyzje jednoosobowo. W dniu 4 września 2012 r. W. J. działając w imieniu spółki (...) zawarł z pozwanym M. P. umowę, której przedmiotem było wykonanie na rzecz pozwanego prac budowlanych polegających na wymurowaniu płotu oraz wymurowaniu zejścia do piwnicy. Łączny koszt tych prac łącznie z transportem i materiałami miał wynosić kwotę 4.500 zł netto. Umowa ta została spisana, przy czym jako wykonawca został wpisany W. J., a jako zamawiający M. P.. Umowę spisał W. J., natomiast dopisek w postaci pozycji dotyczącej wymurowania zejścia do piwnicy wraz z kwotą 4.500 zł netto zamieścił na tej umowie pozwany. Obie te osoby podpisały umowę. Wykonano ją w dwóch egzemplarzach z tym, że na swoim egzemplarzu W. J. przyłożył pieczątkę z nazwą powodowej spółki. Na poczet ceny za wykonane roboty pozwany wręczył W. J. zaliczkowo kwotę 700 zł. Prace murarskie wykonywał W. J., a przy wykonywaniu prac związanych z płotem pomagał mu R. L., z którym powodowa spółka zawarła umowę zlecenia. R. L. położył też płytki na tarasie budynku pozwanego będąc zatrudniony wówczas przez pozwanego. Otrzymał od pozwanego zapłatę za tę pracę. Roboty budowlane objęte umową były wykonywane przez okres około miesiąca. W dniu 3 stycznia 2013 r. powodowa spółka wystawiła fakturę za wymurowanie płotu na kwotę 5.535 zł brutto (4.500 zł netto), która przesłana została do pozwanego. W odpowiedzi pozwany w piśmie z dnia 8 stycznia 2012 r. (omyłkowo) poinformował powódkę, że fakturę tę zwraca, gdyż nie zlecał jej żadnych prac i fakturę tę traktuje jako próbę wyłudzenia. Wyrok ten – apelacją z dnia 14 listopada 2013 r. – pozwany zaskarżył w części, w jakiej powództwo zostało uwzględnione, a nadto w części rozstrzygającej o kosztach procesu. Wniósł on o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów postępowania za obie instancje według norm przepisanych, w tym również kosztów zastępstwa adwokackiego. Powódka wniosła o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie jest zasadna. Sąd Okręgowy podziela ustalenia i wywody Sądu Rejonowego. Skarżący podnosi w swojej apelacji zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Zarzut ten nie jest uzasadniony. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału. Sąd Rejonowy dokonując tej oceny nie naruszył reguł oznaczonych w powołanym tu unormowaniu, dającym wyraz obowiązywaniu zasady swobodnej oceny dowodów. Cechą istotną swobodnej oceny dowodów jest ich bezstronna ocena (por. np. K. Piasecki, w: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 1 - 505 14 , pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2006, t. I, s. 1026). Takiej właśnie – tj. bezstronnej oceny – dokonał Sąd I instancji. Wszechstronne rozważenie zebranego materiału oznacza uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków dowodowych, a mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (por. W. Siedlecki,  Realizacja zasady swobodnej oceny dowodów w polskim procesie cywilnym, NP 1966, nr 4, s. 20). Sąd Rejonowy wszechstronnie rozważył zebrany w tej sprawie materiał. Swoje twierdzenia Sąd I instancji przekonująco i należycie uzasadnił. W tym miejscu za Sądem Rejonowym należy zauważyć, iż o tym, że W. J. działał jako przedstawiciel firmy w kontaktach z pozwanym świadczy m.in. fakt, iż sam pozwany określając w umowie wysokość należności na 4.500 zł dodał słowo „netto”, co wskazuje jednoznacznie na zawieranie umowy z firmą prowadzącą działalność gospodarczą. Nie zasługuje na wiarę to, iż pozwany dopisał na zamówieniu kwotę netto, ponieważ „chciał, aby była jasność w tym zakresie”; twierdząc tak równocześnie przecież pozwany podał: „wiedziałem, że powód nie prowadzi działalności gospodarczej i że powód nie wystawił mi faktury” (przesłuchanie pozwanego w charakterze strony, k. 47 akt). W tej sytuacji apelacja podlega oddaleniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>). O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 6;art. 98 § 6 pkt. 3)">§ 6 pkt 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 1)">§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 490). K., dnia 13 stycznia 2014 r. </div>