IV Ka 1052/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 1052/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 grudnia 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/> </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Włodzimierz Wojtasiński</p> <p>Protokolant sekr. sąd. Marcin Białowąs</p> <p>przy udziale oskarżyciela ----------------------------------------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. J.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z art. 97 k.w. w zw. z §11 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 lipca 2012r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> <p>z dnia 28 sierpnia 2013 roku sygn. akt XIV W 1072/13,</p> <p>utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; wymierza obwinionemu opłatę za drugą instancję w kwocie 30 (trzydzieści) złotych i obciąża go zryczałtowanymi wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 28 sierpnia 2013r. w sprawie sygn. akt XIV W 1072/13 obwiniony <span class="anon-block">M. J.</span> został uznany za winnego tego, że w dniu 1 września 2012r. około godz.16:45 w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, będąc instruktorem nauki jazdy, prowadził jako instruktor zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia podstawowego w ruchu drogowym w ten sposób, że przewoził w pojeździe nauki jazdy marki <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> osobę nieuprawnioną według przepisów,</p> <p>tj. przestępstwa z art.97 kw w zw. z §11 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 lipca 2012r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców i za to na mocy art.97 kw ukarany został karą grzywny w kwocie 200 zł.</p> <p>Obciążono obwinionego kosztami postępowania w kwocie 100 zł i opłatą w kwocie 30 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony, </strong>zarzucając sądowi I instancji poczynienie błędnych ustaleń faktycznych polegających na tym, że w czasie zdarzenia prowadził zajęcia w zakresie części praktycznej <span class="underline"> <!-- -->szkolenia podstawowego</span> w ruchu drogowym, podczas gdy faktycznie prowadził szkolenie uzupełniające na wniosek kursantki <span class="anon-block">E. K.</span> i w tej sytuacji nie obowiązywały wymogi określone w §11 dotyczące ilości przewożonych osób w pojeździe, którym przeprowadzane jest szkolenie. Ponadto skarżący zarzucił sądowi I instancji błędne ustalenia faktyczne polegające na uznaniu, iż <span class="anon-block">J. N.</span> jako pracownik ośrodka szkolenia kierowców prowadzonego przez obwinionego, nie był uprawniony do przebywania w samochodzie, w którym odbywało się szkolenie podstawowe osób ubiegających się o wydanie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi.</p> <p>W konkluzji apelacji obrońcy obwiniony wniósł o cyt. „uchylenie” zaskarżonego wyroku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Zarzuty podniesione w apelacji na uwzględnienie nie zasługiwały.</p> <p>Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie dokonał trafnych i bezbłędnych ustaleń faktycznych uwzględniając przy tym wszystkie zebrane w sprawie dowody, które poddał wnikliwej analizie i na ich podstawie wyprowadził prawidłowy wniosek o winie obwinionego w odniesieniu do przypisanego mu czynu. Ocena zebranych w sprawie dowodów dokonana przez sąd I instancji jest słuszna i logiczna, w szczególności dotycząca oceny zeznań świadka <span class="anon-block">J. N.</span>. Argumenty jakimi się sąd w tej mierze kierował są trafne, zostały one szczegółowo omówione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, sąd odwoławczy powołuje się na nie w zupełności je podzielając. W szczególności zgodzić się należy z dokonaną przez sąd I instancji oceną zeznań świadka <span class="anon-block">J. N.</span>, które zostały uznane za wiarygodne. Z jego zeznań jednoznacznie wynika, iż w czasie przedmiotowego zdarzenia przebywając w samochodzie, w którym odbywało się szkolenie kandydatów na kierowców, prowadzone przez obwinionego nie pełnił żadnych czynności związanych z tym szkoleniem, przebywał tam po to, aby zobaczyć jak to szkolenie przebiega, bo chciał podjąć szkolenie w ośrodku prowadzonym przez obwinionego, bowiem wcześniej odbywał szkolenie w innym ośrodku szkoleniowym.</p> <p>Sąd odwoławczy nie podziela poglądu wyrażonego przez obwinionego w apelacji, zgodnie z którym mógł on jako kierownik jednostki prowadzącej szkolenie może upoważniać do przebywania w pojeździe, którym odbywa się szkolenie kandydatów na kierowców każdego pracownika tej jednostki bez względu na charakter wykonywanej pracy np. ogrodnika, murarza, pracownika wykonującego drobne prace remontowe itp. Z treści §11 Rozporządzenia z dnia 13 lipca 2012r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców wynika jednoznacznie, iż w pojeździe, którym prowadzi się szkolenie, mogą przebywać jedynie osoby związane z tym szkoleniem, odnosi się to również do pracownika jednostki prowadzącej szkolenie, upoważnionego do przebywania w pojeździe przez kierownika tej jednostki. Obwiniony upoważnił do przebywania w pojeździe <span class="anon-block">J. N.</span>, wykonującego na rzecz ośrodka fizyczne prace porządkowe i remontowe, nie związane z procesem szkolenia kierowców. Z zeznań <span class="anon-block">J. N.</span> jednoznacznie wynika, iż nie wykonywał nigdy żadnych czynności związanych z monitorowaniem błędów popełnionych przez osoby szkolące podczas praktycznego szkolenia odbywającego się w pojeździe, które to czynności wskazane zostały w umowie zlecenia z dnia 2 lutego 2012r. zawartej pomiędzy obwinionym i <span class="anon-block">J. N.</span>.</p> <p>W ocenie sądu odwoławczego treść powyższej umowy nie jest zgodna z rzeczywistymi pracami wykonywanymi przez <span class="anon-block">J. N.</span> na rzecz ośrodka szkolenia kierowców należącego do obwinionego.</p> <p>W ocenie sądu odwoławczego <span class="anon-block">J. N.</span> jako osoba, która dopiero ubiegała się o uprawnienia do kierowania pojazdami, których wcześniej nigdy nie posiadała, nie miał żadnych kompetencji do monitorowania błędów popełnionych przez osoby szkolone w ośrodku szkolenia kierowców, bowiem nie posiadał dostatecznej ku temu wiedzy.</p> <p>Obwiniony wykazał przed sądem I instancji, jak i w apelacji, że podczas przedmiotowego zdarzenia kursantka <span class="anon-block">E. K.</span> odbywała szkolenie uzupełniające, a nie podstawowe, o którym mowa w §11 cytowanego wyżej rozporządzenia, jednakże nie wykazał, jak również nie podnosił, że szkolenie takie odbywał drugi kursant przebywający w samochodzie tj. <span class="anon-block">D. G.</span>, że miał on już ukończone szkolenie podstawowe i chciał po raz kolejny przystąpić do egzaminu państwowego dotyczącego uprawnień do kierowania pojazdami. Należało zatem przyjąć, iż nie odbywał on szkolenia uzupełniającego, o którym mowa w §5 pkt 2 ust.2 cyt. wyżej rozporządzenia i w związku z tym słusznie sąd I instancji uznał, iż szkolenie prowadzone przez obwinionego w dniu przedmiotowego zdarzenia miało charakter podstawowy, a nie uzupełniający, który dotyczyło tylko <span class="anon-block">E. K.</span>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok jako słuszny, utrzymano w mocy.</p> <p>O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art.636§1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art.119 kpw</a>.</p> </div>