X K 465/13

Суди загальної юрисдикції2013-12-30

Номер справи

X K 465/13

Дата рішення

2013-12-30

Тип

SENTENCE

Судді

Piotr Maksymowicz (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

art. 178a§1kk

Текст рішення

Sygn. akt X K 465 / 13 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 30 grudnia 2013r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie Wydział X Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Piotr Maksymowicz Protokolant: Paulina Krupińska przy udziale prokuratora – nie stawił się, prawidłowo powiadomiony po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013r. w Warszawie na posiedzeniu sprawy:  S. R. (1) s. K. i A. z domu S. ur. dnia (...) w Ż. oskarżonego o to, że w dniu 3 czerwca 2013r. w W. na ul. (...) jadąc z kierunku Al. (...) umyślnie naruszy zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości (0,29 mg/l; 0,29 mg/l, 0,29 mg/l; 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził w ruchu lądowym autobus marki I. o nr rej. (...), to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> orzeka 1. ustalając, że oskarżony  S. R. (1) w dniu 3 czerwca 2013r. w W. przy ul. (...) jadąc z kierunku Al. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 1;art. 45 ust. 1 pkt. 1)">art. 45 ust. 1 pkt. 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 1137 ze zm.) w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości (pierwsze badanie: 0,29 mg alkoholu na jeden dm 3 wydychanego powietrza; kolejne badania 0,29 mg/dm 3; 0,29 mg/dm 3 i 0,25 mg/dm 3) prowadził autobus marki I. o nr rej. (...), co stanowi występek z  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> , jak również uznając, że wina oskarżonego i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na podstawie  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> postępowanie karne przeciwko  S. R. (1) warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok; 2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 1)">art. 49 § 1 kk</a> orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 1.500,00 (jeden tysiąc pięćset 00/100) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; 3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 3)">art. 39 pkt 3 kk</a> orzeka wobec oskarżonego – na okres 1 (jednego) roku – zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kategorii D; 4. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63 § 2 kk</a> na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zalicza okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 3 czerwca 2013r.; 5. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> obciąża oskarżonego kosztami sądowymi w całości i zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150,00 (sto pięćdziesiąt 00/ 100) złotych, w tym kwotę 60,00 (sześćdziesiąt 00/100) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt X K 465 / 13 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> S. R. (1) został oskarżony o to, że w dniu 3 czerwca 2013r. w W. na ul. (...) jadąc z kierunku Al. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości (0,29 mg/l; 0,29 mg/l, 0,29 mg/l; 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził w ruchu lądowym autobus marki I. o nr rej. (...), to jest o czyn z  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> . Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił, co następuje: Oskarżony S. R. (1) w czerwcu 2013 roku zatrudniony był w P. (...) S.A. jako kierowca autobusu. Oskarżony dnia 2 czerwca 2013r. w godz. 19:00-21:00 spożywał alkohol – wypił 6 półlitrowych piw. S. R. (1) w dniu 3 czerwca 2013r. około godz. 8-mej autobusem marki I. o nr rej. (...) (bez pasażerów) wyjechał z Dworca (...) W. Zachodnia i Trasą Ł. pojechał się w kierunku  T. . Na parking przy  T. wjechał ul. (...). Tam został poddany rutynowej kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji A. S. i B. B.. Podczas kontroli dokumentów (które nie budziły zastrzeżeń) funkcjonariusze wyczuli od kierującego woń alkoholu. Przeprowadzone badania trzeźwości dały następujące wyniki: przy użyciu urządzenia alcosensor: 0,29 mg alkoholu na 1 dm 3 wydychanego powietrza o godz. 8:34; 0,29 mg/dm 3 o godz. 8:51; przy użyciu urządzenia alkometr: 0,29 mg/dm 3 o godz. 8:36; 0,28 mg /dm 3 o godz. 8:39 i 0,25 mg/dm 3 o godz. 8:59. Po przeprowadzeniu tych czynności, jak też sprawdzeniu danych w bazach teleinformatycznych oskarżony został zwolniony. Powyższych ustaleń Sąd Rejonowy dokonał na podstawie: wyjaśnień oskarżonego (k. 16); zeznań świadka A. S. (k. 10v); protokołów użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu ze świadectwem wzorcowania (k. 2-3, 4-5) oraz innych dowodów z akt sprawy. Oskarżony S. R. (1) w postępowaniu przygotowawczym (k. 16) przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że dnia 3 czerwca 2013r. około godz. 8:30 po przyjeździe na parking przy  T. został poddany przez policjantów badaniu na zawartość alkoholu. Niestety okazało się, że kierował autobusem w stanie nietrzeźwości. S.nisław R. wskazał, że w przeddzień zatrzymania w godz. 19:00-21:00 wypił 6 półlitrowych piw. Rano czuł się dobrze i nawet nie pomyślał, że ma jeszcze alkohol w organizmie. Oskarżony określił jako błąd, że przed wyjazdem z Dworca Zachodniego nie skorzystał z możliwości przebadania stanu trzeźwości na alkomacie. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: W świetle materiałów zgromadzonych w postępowaniu przygotowawczym fakt dopuszczenia się przez oskarżonego zarzuconego mu czynu nie budzi wątpliwości. S. R. (2)mowski przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Podczas badania stanu trzeźwości (k. 2v, 4v) podał policjantom, że dzień wcześniej do godz. 21:00 wypił 3 litry piwa. Identycznie wyjaśnił podczas przesłuchania. Wyjaśnienia te konfrontowane z wynikami badań (w szczególności tendencją spadkową) nakazywały przyjąć, iż rzeczywiście oskarżony spożywał alkohol około 10-12 godzin przed zatrzymaniem. Stosując określenie kolokwialne – był wczorajszy. Oskarżony nie kwestionował wyników badania stanu trzeźwości. Sąd także nie miał do nich zastrzeżeń – badania przeprowadzono przy pomocy urządzeń powszechnie wykorzystywanych w tego typu sytuacjach. Do akt dołączono kserokopie świadectw wzorcowania. F.cjonariusz przeprowadzający badanie przy użyciu stacjonarnego alkometru zamieścił (k. 4v) komentarz dotyczący 10-minutowej różnicy w ustawieniu zegara tego urządzenia i przenośnego alcosensora. Uwzględniając tę różnice wskazania alkometru Sąd przyjął jako późniejsze o 10 minut w stosunku do godzin wskazanych na wydrukach. Jako w pełni wiarygodne należało ocenić zeznania świadka A. S.. Zeznania złożone przez interweniującego funkcjonariusza nie były kwestionowane przez oskarżonego. A. S. w sposób spójny, logiczny i przekonujący przedstawił przebieg interwencji. Analiza ustalonego stanu faktycznego pozwoliła na przyjęcie w stopniu nie budzącym wątpliwości, iż oskarżony S. R. (1) swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 1;art. 45 ust. 1 pkt. 1)">art. 45 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 1137 ze zm.) zabrania się kierowania pojazdem, prowadzenia kolumny pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt osobie w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Stan nietrzeźwości jest zdefiniowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art. 115 § 16 kk</a>. Zgodnie z tym przepisem zachodzi wtedy, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dcm 3 (litrze) wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Przeprowadzone u oskarżonego badania wykazały stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu w wysokości 0,29-0,25 mg/l, co jednoznacznie wskazywało, że kierował pojazdem mechanicznym znajdując się w stanie nietrzeźwości. Sąd w wyroku doprecyzował opis czynu przyjmując, że S. R. (1) dnia 3 czerwca 2013r. w W. przy ul. (...) jadąc z kierunku Al. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 1;art. 45 ust. 1 pkt. 1)">art. 45 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 1137 ze zm.) w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości (pierwsze badanie 0,29 mg alkoholu na 1 dm 3 wydychanego powietrza; kolejne badania 0,29 mg/dm 3, 0,29 mg/dm 3 i 0,25 mg/dm 3) prowadził autobus marki I. nr rej. (...). Przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> dopuszcza się ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Ulica (...) jako droga publiczna jej niewątpliwie miejscem, w którym odbywa się ruch lądowy. Omawiany występek ma charakter umyślny, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. Niezbędna jest świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością. Sprawcy nie można przypisać popełnienia przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178a kk</a> tylko w wypadku, gdy miał podstawy sądzić, że spożyty przez niego alkohol – ze względu na znaczny upływ czasu – uległ spaleniu, a nie nastąpiło to z powodu zbyt krótkiego czasu, który upłynął od spożycia do rozpoczęcia kierowania pojazdem. W omawianej sprawie oskarżony zdawał się kwestionować swoją świadomość, że nadal znajdował się w stanie nietrzeźwości. Wyjaśniał, że czuł się dobrze i nawet nie pomyślał, że jego organizmie może się nadal znajdować alkohol. W tym aspekcie zauważyć należało, że policjanci przeprowadzający kontrolę drogową bez trudu wyczuli woń alkoholu wydobywającą się z ust oskarżonego, zaś S. R. (1) tych spostrzeżeń nie kwestionował. Nadto oskarżony został zatrzymany do kontroli drogowej około godz. 8:30. Alkohol – jak sam wyjaśnił – spożywał dzień wcześniej do godz. 21:00. Ilość spożytego alkoholu (3 litry piwa równoważne ok. 150g czystego alkoholu etylowego = ok. 375g 40% wódki) była jednak na tyle duża, iż dla człowieka dorosłego, o przeciętnym nawet poziomie wiedzy i doświadczenia życiowego (a tym bardziej zawodowego kierowcy) nie mogło być zaskoczeniem, że po ok. 11 godzinach od spożycia alkoholu jego stężenie pozostawało na tyle wysokie, że uniemożliwiało zgodne z prawem prowadzenie pojazdu. Oskarżony przy tym sam wskazał, iż jego błędem było nieskorzystanie z możliwości zbadania się alkomatem w bazie. Zatem, co najmniej podejrzewał, że nadal znajduje się w stanie nietrzeźwości lub stanie po spożyciu alkoholu. Przestępstwo penalizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178a kk</a> ma charakter typu abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo – dla wypełnienia jego znamion nie jest niezbędne wystąpienie jakiegokolwiek skutku. Mając na uwadze okoliczności sprawy, warunki i właściwości oskarżonego Sąd uznając, że zostały spełnione przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> postępowanie karne wobec S. R. (1) warunkowo umorzył ustalając okres próby na jeden rok. Zdaniem Sądu wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości. Oskarżony jest mężczyzną w sile wieku – nigdy dotychczas nie był karany. Zatem przez wszystkie dotychczasowe lata swojego życia przestrzegał porządku prawnego, a zdarzenie z dnia 3 czerwca 2013r. miało charakter incydentalny. Oskarżony jest żonaty – na utrzymaniu ma czworo dzieci. Oskarżony w stanie nietrzeźwości prowadził wprawdzie pojazd mechaniczny (autobus), a nie rower. Niemniej w autobusie tym nie było pasażerów. Co jednak najistotniejsze stężenie alkoholu w jego organizmie tylko nieznacznie przekraczało granicę rozgraniczającą wykroczenie prowadzenia pojazdu w stanie po spożyciu alkoholu i przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości. Jak wspomniano przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178a kk</a> ma charakter typu abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo. Uznać należało, że zagrożenie dla bezpieczeństwa innych uczestników drogowego, które swoim zachowaniem spowodował oskarżony nie było znaczne. Warto zaznaczyć, że funkcjonariusze Policji skontrolowali oskarżonego prewencyjnie. Powodem interwencji nie była zatem obserwacja, że oskarżony prowadzi pojazd niepewnie, jedzie wężykiem lub też stwierdzenie popełnienia wykroczenia drogowego. Oskarżony nie stwarzał problemów zatrzymującym go funkcjonariuszom Policji, jak również w żaden sposób nie utrudniał postępowania karnego toczącego się przeciwko niemu; przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd nie pomija i nie bagatelizuje problemu, jakim w Polsce jest prowadzenie pojazdów mechanicznych i jazda rowerem w stanie nietrzeźwości. Niewątpliwie są to przestępstwa nagminne i wymagające napiętnowania. Jednak nagminność przestępstw nie jest czynnikiem, od którego można uzależnić ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu (zob. wyrok SA w Katowicach z dnia 30.11.2006r., II AKa 289/06, KZS 2007/5/60). Także zagadnienia tzw. prewencji ogólnej jest bez znaczenia dla oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, jako że okoliczność ta nie wchodzi w zakres taksatywnie wyliczonych faktorów, określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 kk</a> (postanowienie SN z dnia 12.04.2007r., WZ 10/07, Prok. i Pr. 2007/10/3). Dotychczasowy sposób życia oskarżonego uzasadnia przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania S. R. (1) będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. W ocenie Sądu sam fakt, iż oskarżony został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji, postawiono mu zarzut popełnienia przestępstwa oraz skierowano przeciwko niemu akt oskarżenia, stanowił dla dotychczas niekaranego S.nisława R. dużą dolegliwość. Jeszcze większą dolegliwość – i tym samym nauczkę na przyszłość – stanowiło zatrzymanie prawa jazdy skutkujące niemożnością wykonywania pracy kierowcy i utratą pracy. Sąd celem umocnienia oskarżonego w postawie zmierzającej ku temu by więcej nie popełnił żadnego przestępstwa na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 1)">art. 49 § 1 kk</a> zobowiązał oskarżonego do zapłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 1.500,00 zł na rzecz Funduszu Pomocy pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W świetle oświadczeń oskarżonego o osiąganych dochodach i dokumentów dołączonych do wniosku obrońcy o warunkowe umorzenie postępowania jest to kwota adekwatna do go sytuacji majątkowej także w tym znaczeniu, że konieczność jej uiszczenia będzie odczuwalną dolegliwością. Sąd orzekł – na okres 1 roku – zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kategorii D. Na poczet tego zakazu zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy. Co do tego rozstrzygnięcia należało wskazać, iż w przypadku warunkowego umorzenia postępowania orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów jest fakultatywne.  R. legis środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów sprowadza się do wyłączenia z udziału w ruchu (czasowego, a w pewnych przypadkach także na zawsze) osób, gdy z okoliczności wynika, że prowadzenie przez nie pojazdów zagraża bezpieczeństwu w komunikacji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 kk</a>). W przypadku skazania nietrzeźwych kierujących orzeczenie zakazu jest obligatoryjne, niezależnie od okoliczności sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a>). Jednak z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> wynika jednoznacznie, że w przypadku warunkowego umorzenia postępowania orzeczenie wobec sprawcy przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178a kk</a> zakazu prowadzenia pojazdów jest fakultatywne (por. postanowienie SN z dnia 29.01.2002r., I KZP 33/01, OSNKW 2002/3-4/15). Zadaniem Sądu jest zatem zbadanie sprawy pod kątem zasadności i celowości orzeczenia zakazu. Skoro Sąd może orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, ale nie musi tego czynić – to zgodnie z zasadami wykładni a fortiori zakres zakazu może ograniczyć do pojazdów określonego rodzaju. Skoro S. R. (1) kierował w stanie nietrzeźwości autobusem – zakazem objęto tę kategorię pojazdów mechanicznych (co do wymogu zgodności pojazdu kierowanego i kategorii pojazdów objętych zakazem por. np. wyrok SN z dnia 20.01.2010r., IV KK 395/09, Lex nr 570153). Orzeczenie to w żadnym razie nie mogło zostać uznane za łagodne – zakazem objęto autobusy, a oskarżony przed zdarzeniem był właśnie kierowcą autobusu. W związku z zatrzymaniem prawa jazdy stracił pracę. Okres obowiązywania zakazu nie został pochłonięty na skutek zaliczenia zatrzymania prawa jazdy. Oznacza to, że przez kolejnych kilka miesięcy oskarżony nie będzie mógł powrócić do pracy w dotychczasowej firmie, co – uwzględniając warunki rynku pracy – będzie znacząco dolegliwe. O kosztach sądowych Sąd orzekł zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>. Na zasądzoną kwotę 150,00 zł składają się: ryczałt za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i sądowym (2 * 20,00 zł); koszty uzyskania informacji o karalności (50,00 zł) i opłata (60,00 zł – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> /tekst jednolity: Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm./). Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji. </div>