II AKa 294/12

<p>Sygn. akt II AKa 294/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 24 października 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu</strong> w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Wojciech Kociubiński (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Tadeusz Kiełbowicz</p> <p>SSA Jerzy Skorupka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Iwona Łaptus</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Ludwika Uciurkiewicza</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. G.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1)">art. 55 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu</p> <p>z dnia 20 lipca 2012 r. sygn. akt III K 99/12</p> <p> <strong> <!-- -->I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. stwierdza, że koszty za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">P. G.</span> został oskarżony o to, że : w dniu 26 lutego 2012 r. w <span class="anon-block">W.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, wspólnie i w porozumieniu z osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, w Holandii dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środków odurzających, w postaci marihuany w ilości 996,13 grama, którą ujawniono w <span class="anon-block">W.</span> podczas przeprowadzonej kontroli samochodu <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 1)">art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z dnia 20 lipca 2012 r., sygn. akt: III K 99/12 uznał oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> za winnego zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 2, § 6 pkt 2 k.k.</a>, wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a>, okres tymczasowego aresztowania oskarżonego od dnia 29 lutego 2012 r. do dnia 19 marca 2012 r., i 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł.</p> <p>Na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd Okręgowy orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci ziela konopi innych niż włókniste, opisanych w wykazie dowodów rzeczowych Drz.I/76/12 poz. 1; na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 §2 k.p.k.</a> zarządził zwrot na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> dowodów rzeczowych w postaci: telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z kartą sim nr <span class="anon-block"> (...)</span> i kartą pamięci <span class="anon-block">(...)</span>, telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z kartą sim nr <span class="anon-block"> (...)</span> opisanych w księdze dowodów rzeczowych 21/12 pod poz. 1,3, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 §1 k.p.k.</a> zarządził złożenie do depozytu sądowego telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> opisanego w księdze dowodów rzeczowych 21/12 pod poz. 2.; na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> na rzecz Skarbu Państwa 204,95 zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierzył mu opłatę sądową w wysokości 900 zł.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, zarzucając:</p> <p>I. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż ilość ujawnionego narkotyku, będącego przedmiotem przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (ust. 1)">ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, mieści się w dolnym zakresie pojęcia „znacznej ilości”, a co za tym idzie, uzasadnia zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia wymierzonej <span class="anon-block">P. G.</span> kary, podczas gdy przywołane przez Sąd I instancji okoliczności winny być brane pod uwagę jako przesłanka zwyczajnego wymiaru kary, albowiem ustawodawca nadzwyczajne złagodzenie kary ogranicza do „wypadku szczególnie uzasadnionego”, a zatem takich okoliczności, które w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> mają wpływ na wymiar kary i które muszą wskazać, że kara nawet równa dolnemu progowi ustawowego zagrożenia przewidzianego za dane przestępstwo, byłaby niewspółmiernie surowa, co w danej sprawie nie miało miejsca biorąc pod uwagę okoliczności podmiotowe i przedmiotowe.</p> <p>II. obrazę przepisu prawa procesowego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 k.p.k.</a> – która miała wpływ na treść wyroku poprzez lakoniczne uzasadnienie zastosowania przez Sąd I instancji instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span>, powołując się tylko na ilość ujawnionego środka odurzającego, tym samym nie wskazując okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, że wymierzona kara w dolnej granicy ustawowego zagrożenia czynu stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (ust. 1)">ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> byłaby niewspółmiernie surowa, a także jakimi przesłankami kierował się Sąd uznając, iż zaszedł wypadek szczególnie uzasadniony, o czym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60 § 2 k.k.</a> </p> <p>Wskazując na tak postawione zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie z pkt 1 wyroku orzeczenia o zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60 § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2 k.k.</a> i wymierzenie oskarżonemu za przypisany mu czyn kary 3 lat pozbawienia wolności.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</span> </strong> </p> <p>Stawiany w pkt 1 apelacji prokuratora zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, nie obejmuje ustalenia Sądu Okręgowego, że ilość przewożonej przez oskarżonego marihuany mieści się „w dolnym zakresie pojęcia znaczna ilość”, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. Apelujący prokurator, w uzasadnieniu zarzutu przyznaje wprost, że: „<em> <!-- -->(…) zgodzić się należy z Sądem I instancji, iż ujawniona ilość narkotyku mieściła się w dolnej granicy znacznej ilości” </em>(str. 2 apelacji). Prokurator kwestionuje wyłącznie wnioski, jakie dla wymiaru kary wyprowadził Sąd Okręgowy z ustalenia, że ilość przewożonej przez oskarżonego marihuany mieści się w dolnej granicy „znacznej ilości” środków odurzających. Podkreślenie powyższego jest istotne, bowiem można zgłaszać zastrzeżenia do sposobu w jaki Sąd Okręgowy wielkość tę obliczał, kierując się kryterium pojęcia „znacznej ilości” środków odurzających, przyjętym w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 23.09.2009 r., I KZP 10/09, OSNKW 2009/10/84. Brak zarzutu w tym kierunku na niekorzyść oskarżonego obliguje do przyjęcia wskazanych ustaleń Sądu Okręgowego za wiążące.</p> <p>W apelacji prokurator zasadnie podnosi, że ustalenie Sądu Okręgowego, iż przedmiotem sprawczej czynności oskarżonego była marihuana w ilości „zbliżonej do dolnej granicy pojęcia ilość znaczna”, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do nadzwyczajnego złagodzenia kary, za popełnioną przez oskarżonego zbrodnię z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. Ale też ustalenie powyższe, choć mocno akcentowane przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu orzeczenia o karze, nie decydowało na zasadzie wyłączności o zastosowaniu wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary. Istotny wpływ na takie rozstrzygnięcie miały także dalsze okoliczności, związane najpierw z samym czynem, a więc łagodzące dla oskarżonego powody dla których zdecydował się przewieźć marihuanę oraz przypadkowy charakter przestępczego kontaktu ze zleceniodawcą tego czynu, a następnie z postawą oskarżonego w postępowaniu oraz jego sytuacją rodzinną.</p> <p>Oskarżony od początku przyznał się do popełnienia przestępstwa i ujawnił wszystkie jego okoliczności. Sąd Okręgowy ocenił, że jego postawa jest szczera i zdecydowanie krytyczna do popełnionego przestępstwa, co nie jest ustaleniem dowolnym, tym bardziej, że Sąd Okręgowy miał bezpośredni kontakt z oskarżonym na rozprawie głównej i dzięki temu możliwość oceny nie tylko treści jego wypowiedzi, ale także sposobu wypowiedzi i prezentowanej postawy wobec stawianego mu zarzutu popełnienia przestępstwa, co dla oceny każdego dowodu osobowego jest bardzo ważne, a której to wiedzy pozbawiony jest sąd odwoławczy. Pozytywnie ocenić należy także postawę oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa. Prowadził on ustabilizowany tryb życia, pracował i dobrze wywiązywał się ze swoich obowiązków ojcowskich wobec trójki nieletnich dzieci. Biorąc to wszystko pod uwagę oraz trafnie także zauważony przez Sąd Okręgowy moment, że przedmiotem czynu oskarżonego była marihuana, a więc środek nie należący do tzw. narkotyków twardych, zgodzić należy się z ostateczna konkluzją, że nawet najniższa kara zawarta w sankcji art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. byłaby dla oskarżonego rażąco surowa, co uzasadnia sięgnięcie po instytucję nadzwyczajnego jej złagodzenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60 § 2 k.k.</a> Kara wymierzona przez Sąd Okręgowy stanowi wyraz prawidłowej i wszechstronnej oceny wszystkich okoliczności decydujących o tej części wyroku i w stosunku do osk. <span class="anon-block">P. G.</span> jest karą, która właściwie realizuje stawiane przed nią cele. Polemiczna w tej części apelacja prokuratora nie dostarcza takich argumentów, które pozwoliłyby Sądowi Apelacyjnemu skutecznie zakwestionować zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego.</p> <p>Z tych powodów zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego należało utrzymać w mocy, a kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a>)</p> </div>