III AUz 243/12

<p>Sygn. akt III AUz 243/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 29 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach</p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="227"/> <col width="484"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSA Marek Żurecki</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">A. S.</span> (<span class="anon-block">A. S.</span>)</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>przy udziale zainteresowanego <span class="anon-block">M. S.</span> (<span class="anon-block">M. S.</span>)</p> <p>o podstawę wymiaru składek</p> <p>w związku z zażaleniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych <br/>w Gliwicach</p> <p>z dnia 30 lipca 2012r., sygn. akt VIII U 2011/12</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia: 1. zmienić zaskarżone postanowienie i zasądzić od<br/> Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> <br/> na rzecz ubezpieczonego <span class="anon-block">A. S.</span> kwotę<br/> 2.400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) tytułem<br/> zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. oddalić zażalenie w pozostałej części,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3. znieść wzajemnie koszty zastępstwa procesowego <br/> w postępowaniu zażaleniowym.</strong> </p> <p>/-/ SSA M. Żurecki</p> <p>Sygn. akt III AUz 243/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> decyzją z dnia 26 marca 2012r. stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne <span class="anon-block">A. S.</span>, jako pracownika zainteresowanego płatnika składek - <span class="anon-block">M. S.</span> w okresie od 7 września 2011r. „do nadal” wynosi 1.386 zł zamiast 5.900 zł, jak ustaliły strony w umowie o pracę.</p> <p>Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach wyrokiem z dnia 16 lipca 2012r. zmienił powyższą decyzję ustalając, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie pracownicze ubezpieczonego <span class="anon-block">A. S.</span> wynosi 5.900 zł.</p> <p>Tym samym, Sąd uwzględnił w całości odwołanie ubezpieczonego.</p> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 lipca 2012r., Sąd Okręgowy uzupełnił wyrok, zasądzając od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego <span class="anon-block">A. S.</span> kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 6)">§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (dalej jako rozporządzenie o kosztach).</p> <p>Sąd wskazał, że zasądzona kwota kosztów stanowi stawkę minimalną opłat <br/>za czynności radców prawnych, pochodną od wartości przedmiotu sprawy <br/>w wysokości 54.240 zł. Sąd przyjął, że wartość przedmiotu sprawy to różnica między wysokością wynagrodzenia za pracę (będącego podstawą wymiaru składek) wynikającego z umowy o pracę a ustaloną przez organ rentowy podstawą wymiaru składek pomnożoną przez 12 uznając, że wartość przedmiotu sporu to suma różnicy wynagrodzeń za jeden rok, jako świadczeń powtarzających się (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 22)">art. 22 k.p.c.</a>), skoro będąca przedmiotem sporu umowa o pracę została zawarta na czas nieoznaczony.</p> <p>W zażaleniu na postanowienie o kosztach, organ rentowy wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie na rzecz ubezpieczonego kwoty 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, w oparciu o przepis § 6 pkt 1 rozporządzenia <br/>o kosztach oraz o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego <br/>w postępowaniu zażaleniowym.</p> <p>Skarżący zarzucił postanowieniu Sądu nieuzasadnione przyjęcie, że wartość przedmiotu sprawy stanowi różnica w wysokości podstawy wymiaru składek nie zaś różnica w wysokości składek w części finansowanej przez ubezpieczonego, należnych organowi rentowemu. W ocenie skarżącego, różnica ta nie przekracza kwoty <br/>500 zł, co uzasadnia zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie <br/>60 zł, zgodnie z § 6 pkt 1 rozporządzenia.</p> <p>Skarżący organ rentowy ponadto zarzucił nieuprawnione zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 22)">art. 22 k.p.c.</a> przy określaniu wartości przedmiotu sporu, podnosząc, że będąca przedmiotem kontroli Sądu decyzja o określeniu podstawy wymiaru składek nie może być uznana za „roszczenie pieniężne o charakterze powtarzającym się” albowiem wysokość składki na ubezpieczenie społeczne nie jest wartością stałą lecz ulegała ona zmianie w okresie objętym decyzją.</p> <p>Organ rentowy podnosił, że w następstwie decyzji zmniejszającej wysokość podstawy wymiaru składek i w konsekwencji wysokość składek po stronie ubezpieczonego i płatnika, nie byłoby roszczenia pieniężnego, przeciwnie, wskutek decyzji organ rentowy miałby obowiązek zwrotu nadpłaconych składek.</p> <p>Skarżący na poparcie prezentowanego stanowiska powołał wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2011r. II UK 190/10 i podał, że różnica składek na ubezpieczenie <br/>w części finansowanej przez ubezpieczonego w okresie od września do grudnia 2011r. wynosi 618,87 zł, a w okresie od stycznia do lipca 2012r. - 603,24 zł.</p> <p>W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik - radca prawny ubezpieczonego wnosił o oddalenie zażalenia i zasądzenie na rzecz ubezpieczonego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.</p> <p>Ubezpieczony podnosił, że Sąd prawidłowo określił wartość przedmiotu sporu, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 22)">art. 22 k.p.c.</a>, jako różnicę w wysokości podstawy wymiaru składek a nie w wysokości samych składek - zgodnie z istotą sporu, określoną treścią zaskarżonej decyzji.</p> <p>Ponadto zaznaczył, że nawet przy przyjęciu zapatrywania skarżącego organu rentowego, wartość przedmiotu sporu wykraczałaby poza kwotę 10.000 złotych.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie zasługuje na uwzględnienie w części, w której skarżący podnosił, że w sprawie wartość przedmiotu sporu i w konsekwencji zaskarżenia określa nie podstawa wymiaru składek lecz sama wartość składek na ubezpieczenie społeczne, <br/>a ściślej różnica między składkami zadeklarowanymi a obliczonymi od skorygowanej podstawy wymiaru.</p> <p>Takie stanowisko znajduje wyraz w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia <br/>26 stycznia 2011r. II UK 190/10, które Sąd Apelacyjny w pełni aprobuje.</p> <p>Trzeba jednak podkreślić, że to strona inicjująca proces określa wartość przedmiotu sporu, zmierzając do realizacji prawa mającego bezpośredni wpływ na jego stosunki majątkowe. W związku z tym, bez znaczenia jest spostrzeżenie organu rentowego, iż w następstwie zaskarżonej decyzji, zmniejszającej wysokość podstawy wymiaru składek, po stronie organu rentowego powstałby obowiązek zwrotu nadpłaconych składek na rzecz płatnika i ubezpieczonego.</p> <p>W okolicznościach sprawy wartość przedmiotu sporu wyznacza różnica składek obliczonych od kwoty wynagrodzenia miesięcznego 5.900 zł (stanowiącego podstawę wymiaru) ustalonego przez strony stosunku pracy (ubezpieczonego i płatnika składek) i składek obliczonych od skorygowanego przez organ rentowy wynagrodzenia <br/>1.386 zł. Z wyliczenia Sądu Apelacyjnego wynika, że należna składka od kwoty wynagrodzenia brutto 5.900 zł w 2011r. wynosiłaby 1.840 zł, a w roku 2012 - 1.958,21 zł. Z kolei, wysokość składek obliczonych od kwoty 1.386 zł w 2011r. wynosiłaby 432,30 zł a w roku 2012 - 460,02 zł.</p> <p>Odpowiednio zatem, różnica składek w 2011r. wyniosłaby 1.407 zł, a w roku 2012 - 1.498 zł.</p> <p>W tym miejscu należy wskazać, że Sąd Apelacyjny nie podzielił zapatrywania organu rentowego w kwestii nieuprawnionego zastosowania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 22)">art. 22 k.p.c.</a> dla potrzeb obliczenia wartości przedmiotu sporu, tj. sumowania składek za jeden rok. Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd Apelacyjny uznał, że składka na ubezpieczenia społeczne jest świadczeniem powtarzającym się a więc mieszczącym się w pojęciu użytym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 22)">art. 22 k.p.c.</a> Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 46;art. 46 ust. 1)">art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, określająca obowiązek płatnika składek do opłacania należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy w ustalonych terminach oraz treść samej decyzji będącej przedmiotem kontroli, w której organ rentowy dokonał ingerencji w podstawę wymiaru składek za cały okres trwania umowy o pracę, jako tytułu do ubezpieczenia społecznego (od 7 września 2011r. „do nadal”)</p> <p>W konsekwencji zajętego stanowiska i podanych wcześniej kwot różnica składek wyliczenie wartości przedmiotu sprawy dla potrzeb ustalenia kosztów zastępstwa procesowego przedstawia się następująco:</p> <p>1.407x3+(okres od września do grudnia 2011r.)+1.298x9=17.703 zł.</p> <p>Ustalona w powyższy sposób kwota różnicy składek łącznie za 12 miesięcy uzasadnia, w świetle przepisu § 6 pkt 5 rozporządzenia o kosztach, zasądzenie na rzecz ubezpieczonego stawki minimalnej opłat za czynności radcy prawnego w wysokości 2.400 zł. Z przedstawionego wyliczenia wynika zatem, że Sąd nie podzielił poglądu organu rentowego, iż wartość przedmiotu sprawy powinna stanowić jedynie różnica składek w części finansowanej przez ubezpieczonego jako strony, która złożyła odwołanie od decyzji.</p> <p>Należy powtórzyć, że wartość przedmiotu sporu ustala się z punktu widzenia strony inicjującej proces (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 k.p.c.</a>), a więc ubezpieczonego w przedmiotowej sprawie. Nie sposób pominąć też okoliczności, że zakończona wyrokiem sprawa toczyła się z udziałem płatnika składek, jako strony postępowania a spór dotyczył <br/>w istocie ustalenia ukształtowanego przez strony stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę rzutującego na wysokość składek i dalej na wysokość pochodnych od nich świadczeń z ubezpieczenia społecznego, w czym wyrażał się interes ubezpieczonego.</p> <p>Wobec powyższego, Sąd Apelacyjny postanowił częściowo zmienić zaskarżone postanowienie, jak w pkt 1 orzeczenia, oddalając zażalenie w części, w której organ rentowy kontestował zasądzone koszty ponad kwotę 60 zł.</p> <p>Rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego, Sąd postanowił znieść wzajemne koszty zastępstwa procesowego, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>, zważywszy na częściowe tylko uwzględnienie żądań skarżącego organu rentowego oraz chybione, co do zasady stanowisko ubezpieczonego, wyrażone w odpowiedzi na zażalenie.</p> <p>/-/ SSA M. Żurecki</p> <p>JR</p> </div>