I ACz 2000/12

<p>Sygn. akt I ACz 2000/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 31 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="255"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący Sędzia SA:</p> </td> <td> <p>Jan Gibiec (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędzia SA:</p> <p>Sędzia SA:</p> </td> <td> <p>Małgorzata Lamparska</p> <p>Sławomir Jurkowicz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu</p> <p>sprawy z powództwa:<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> </strong> </p> <p>przeciwko: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. S.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia pozwanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu</p> <p>z dnia 14 sierpnia 2012 r. sygn. akt X GNc 484/12</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 10.07.2012 r. jako spóźniony na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 504;art. 504 § 1)">art. 504 § 1 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy wskazał, że pozwanemu nakaz zapłaty został doręczony w dniu 13.07.2012 r., natomiast sprzeciw pozwanego do Sądu Okręgowego wpłynął dopiero w dniu 31.07.2012 r. Wprawdzie pozwany <br/>w zakreślonym dwutygodniowym terminie nadał sprzeciw przesyłką poleconą <br/>w placówce pocztowej, jednakże do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej, co nie może być uznane za datę skutecznego wniesienia sprzeciwu do <br/>Sądu Okręgowego.</p> <p>Skarżąc powyższe postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie, zarzucając zbyt restrykcyjne potraktowanie przepisów dotyczących wniesienia sprzeciwu wobec pozwanego, który nie jest prawnikiem. Pozwany wyjaśnił, że zasugerował się treścią pozwu skierowanego przez powódkę do Sądu Rejonowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył:</strong> </p> <p>Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.</p> <p>Sąd Apelacyjny w całości podziela ocenę prawna i argumentację <br/>Sądu Okręgowego wyrażoną w treści zaskarżonego postanowienia.</p> <p>Zgodnie zaś z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 503;art. 503 § 1)">art. 503 § 1 k.p.c.</a> pismo zawierające sprzeciw wnosi się do Sądu, który wydał nakaz zapłaty. Skoro pozwany przyznaje, że w wyniku jego błędu sprzeciw skierował do Sądu niewłaściwego, to trafnie Sąd Okręgowy jako datę wniesienia sprzeciwu przyjął datę nie nadania pisma w placówce pocztowej, ale datę wpływu pisma do Sądu Okręgowego, przekazanego przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej. Mając na uwadze, iż nakaz zapłaty został doręczony pozwanemu w dniu 13.07.2012 r., a termin do wniesienia sprzeciwu jest dwutygodniowy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 502;art. 502 § 1)">art. 502 § 1 k.p.c.</a>), to wniesienie sprzeciwu do Sądu Okręgowego <br/>w dniu 31.07.2012 r. niewątpliwie nastąpiło po upływie terminu. Powyższe skutkować musiało jego odrzuceniem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 504;art. 504 § 1)">art. 504 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Podkreślić należy, że zgodnie z poświadczeniem odbioru pisma skierowanego do pozwanego zawierającego nakaz zapłaty (k. 31) pozwany został pouczony <br/>o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, a zatem bez znaczenia dla trafności zaskarżonego postanowienia pozostaje okoliczność, iż pozwany nie jest prawnikiem i nie porusza się biegle w przepisach prawa. O ile tylko pouczenie jest jasne i czytelne nie ma podstaw do kwestionowania możliwości skutecznego wniesienia sprzeciwu przez pozwanego.</p> <p>W konsekwencji sprzeciw pozwanego jako spóźniony podlegał odrzuceniu, <br/>a jego zażalenie Sąd Apelacyjny jako bezzasadne oddalił po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> </p> <p>MW</p> </div>