III AUa 1054/12

<p>Sygn. akt III A Ua 1054/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu</p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="439"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Elżbieta Kunecka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Jarosław Błaszczak</p> <p>SSA Jacek Witkowski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Adrianna Szymanowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. we Wrocławiu</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>o emeryturę</p> <p>na skutek apelacji <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy</p> <p>z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt V U 1072/12</p> <p>I.  oddala apelację;</p> <p>II.  zasądza od wnioskodawcy na rzecz strony pozwanej kwotę 120,- zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt V U 1072/12, Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy oddalił odwołanie <span class="anon-block">J. K.</span> od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> z dnia 13 kwietnia 2012 r., którą organ rentowy odmówił prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych.</p> <p> <em> <!-- -->Rozstrzygnięcie Sąd wydał w oparciu o następująco ustalony stan faktyczny sprawy:</em> </p> <p> <span class="anon-block">J. K.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, wiek 55 lat życia ukończył w dniu 24 marca 2012 r. Na dzień 1 stycznia 1999 r. udowodnił 22 lata 5 miesięcy i 25 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym udowodnił 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Wnioskodawca nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Ostatnio <span class="anon-block">J. K.</span> pozostawał w stosunku pracy od dnia 16 listopada 2010 r. do dnia 19 czerwca 2012 r.</p> <p> <span class="anon-block">J. K.</span> uczęszczał do <span class="anon-block"> (...) Szkoły Zawodowej</span> w odległej od miejsca jego zamieszkania o około 20 km <span class="anon-block">G.</span>, w okresie od września 1972 r. do czerwca 1975 r. Po ukończeniu tej szkoły przez rok przebywał przy rodzicach, a następnie podjął pracę zawodową w <span class="anon-block"> Hucie (...)</span>. Ojciec wnioskodawcy, <span class="anon-block">K. K.</span>, był właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,87 ha, położonego na terenie obrębu <span class="anon-block">L.</span>, gmina <span class="anon-block">J.</span> od dnia 05 lipca 1968 r. do dnia 10 listopada 1976 r.</p> <p>W gospodarstwie rolnym były 4 krowy, 1 cielak, 3 - 4 świnie, 1 koń oraz drób. Rodzice wnioskodawcy nie pracowali wówczas zawodowo, utrzymywali się z pracy w gospodarstwie rolnym. Poza nimi i wnioskodawcą, w gospodarstwie zamieszkiwały jeszcze siostry ubezpieczonego, starsza, która w latach 1973-1976 pracowała w <span class="anon-block">G.</span> w <span class="anon-block">(...)</span>oraz dwie młodsze siostry, w wieku 7 i 8 lat.</p> <p>Wnioskodawca powracał ze szkoły około godz. 13.00, trzy dni w tygodniu, kiedy miał warsztaty, i około godz. 15.00, w pozostałe dni tygodnia, kiedy miał zajęcia lekcyjne. Po powrocie ze szkoły wnioskodawca pomagał w gospodarstwie rolnym. Rąbał drewno, wyrzucał gnój, pasł krowy. <span class="anon-block">J. K.</span> wykonywał także prace w polu, w czasie żniw, przy wykopie buraków. W okresie zimowym ubezpieczony chodził do lasu po drzewo, odgarniał śnieg, ciął ręcznie sieczkę.</p> <p>W gospodarstwie pomagała starsza siostra wnioskodawcy. Zdarzało się, że wiosną wnioskodawca wykonywał orkę koniem.</p> <p>Wobec tak ustalonego stanu faktycznego sprawy Sąd orzekł, że odwołanie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, czyli 01 stycznia 1999 r., osiągnęli:</p> <p>1)  okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat, tj. 25 lat dla mężczyzn oraz</p> <p>2)  okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 dla mężczyzn, ust. 2: emerytura, o której mowa w ust. 1 przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.</p> <p>Odnosząc taki stan prawny do ustalonych w sprawie faktów Sąd stwierdził, iż wnioskodawca nie posiada wymaganego art. 27 pkt 2 ustawy emerytalnej, wynoszącego 25 lat, okresu składkowego i nieskładkowego. Z niekwestionowanych ustaleń faktycznych wynika bowiem, że posiada on łącznie 22 lata 5 miesięcy i 25 dni okresów składkowych i nieskładkowych.</p> <p>Poza tym Sąd podkreślił, że organ rentowy odmawiając prawa do emerytury stwierdził, że <span class="anon-block">J. K.</span> do dnia wydania tak decyzji z dnia 13 kwietnia 2012 r., jak i decyzji z dnia 23 maja 2012 r., nie spełnił warunku określonego przepisem art. 184 ust. 2 ustawy emerytalnej, gdyż będąc pracownikiem nie rozwiązał stosunku pracy; stosunek pracy rozwiązał dopiero w dniu 19 czerwca 2012 r.</p> <p>W tym stanie sprawy Sąd I instancji wskazał, że z uwagi na fakt, że wszystkie wymienione w art. 184 przesłanki muszą być spełnione łącznie, już niespełnienie chociażby jednej przesłanki, jak np. nie rozwiązanie stosunku pracy, przesądza o zasadności odmowy prawa do emerytury.</p> <p>Sąd orzekł, że również w zakresie żądania uznania okresu pracy w gospodarstwie rolnym, w czasie od 25 marca 1973 r. do 12 lipca 1976 r., odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd wziął pod uwagę fakt, że w spornym okresie oboje rodzice wnioskodawcy pracowali tylko w niewielkim gospodarstwie rolnym, nie pracowali wówczas zawodowo. W gospodarstwie o niewielkiej powierzchni 5,87 ha były tylko 4 krowy, 1 cielak, 3-4 świnie, 1 koń oraz drób. O ile w okresie wiosenno-letnim rodzice wnioskodawcy byli zaangażowani pracami polowymi, to doświadczenie życiowe wskazuje na to, że w okresie jesienno-zimowym prac takich już nie wykonywali. Mieli zatem dostatecznie dużo czasu na to, by zająć się inwentarzem żywym, jaki w gospodarstwie posiadali. Ta okoliczność, zdaniem Sądu, uzasadnia wniosek, że w okresie jesienno-zimowym wnioskodawca w gospodarstwie rolnym nie pracował, gdyż obiektywnie nie było takiej potrzeby. W tym czasie jego rola w gospodarstwie ograniczała się zapewne do udzielania rodzicom pomocy w wykonywaniu niektórych, niekoniecznie związanych z pracą w gospodarstwie rolnym czynności. Czynności polegające na odśnieżaniu, czy też rąbaniu drewna na opał nie mieszczą się w pojęciu pracy w gospodarstwie rolnym; są to raczej czynności związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego. Poza tym, nie zaangażowani w prace polowe rodzice wnioskodawcy mieli dostatecznie dużo czasu na to, by zająć się nielicznym inwentarzem żywym.</p> <p>Powyższe przesądza o tym, że z okresu pracy w gospodarstwie rolnym należy wyłączyć okres jesienno­-zimowy, a więc co najmniej miesiące listopad-marzec (5 miesięcy). Skoro zatem mającemu udokumentowane 22 lata 5 miesięcy i 25 dni okresów składkowych i nieskładkowych wnioskodawcy, wobec wymaganych 25 lat takich okresów, należy wyłączyć z dokumentowanego zeznaniami świadków okresu 3 lat 3 miesięcy i 28 dni, w latach 1973­, 1974, 1974-1975 i 1975-1976 po 5 miesięcy, łącznie 15 miesięcy pozostają 2 lata i 28 dni pracy w gospodarstwie rolnym. Taki zaś wymiar pracy nie jest wystarczający.</p> <p>Wraz bowiem z uznanym okresem 22 lat 5 miesięcy i 25 dni, 2 lata i 28 dni pracy w gospodarstwie rolnym daje łączny okres 24 lat 6 miesięcy i 23 dni. Do wymaganych 25 lat okresów składkowych i nie składkowych nadal brakuje zatem nieco ponad 5 miesięcy.</p> <p>Apelację od wyroku wywiódł wnioskodawca zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu :</p> <p>1.  naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 10 ust 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS,</p> <p>2.  naruszenie prawa procesowego w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a> przez brak wszechstronnej oceny i niewłaściwe rozważenie przez Sąd zebranej dokumentacji w postaci oświadczenia wnioskodawcy i zeznań świadków.</p> <p>Wobec tak przedstawionych zarzutów skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. </strong> </p> <p>Spór w sprawie wymagał rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności, czy wnioskodawca spełnia warunki do przyznania mu prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>. (t.j. Dz. U. 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), w drugiej natomiast kolejności, czy okres pracy wnioskodawc<strong> <!-- -->y </strong>w gospodarstwie rolnym rodziców od 25 marca 1973 r. do 12 lipca 1976 r. może zostać uwzględniony do ogólnego stażu pracy wnioskodawcy.</p> <p>W apelacji wnioskodawca skupił się przede wszystkim na kwestii związanej z nie zaliczeniem do dotychczas udokumentowanego stażu pracy, okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców i zarzucił, że Sąd I instancji dokonał błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności niewłaściwie ocenił zeznania słuchanych w sprawie świadków na okoliczność wykonywania przez wnioskodawcę pracy w gospodarstwie rolnym rodziców.</p> <p>Sąd ten stwierdził bowiem, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, a jedynie wykonywał czynności (prace) pomocnicze w prowadzeniu gospodarstwa rolnego, jaką dzieci świadczą rodzicom i to w wymiarze nie większym aniżeli 4 godzinny dziennie. Wnioskodawca w tym samym czasie uczęszczał do szkoły, do której musiał dojechać ponad 20 km w jedną stronę, zajęcia kończył trzy razy w tygodniu o godz.13.00, kiedy miał warsztaty, natomiast dwa dni kiedy miał zajęcia lekcyjne kończył o godz. 15.00.</p> <p>Jak słusznie zauważył Sąd I instancji gospodarstwo rolne rodziców było małym gospodarstwem o powierzchni 5,87 ha. Rodzice wnioskodawcy mieli 4 krowy, 1 cielę, 3-4 świnie, 1 konia oraz drób. Tak niewielka ilość inwentarza żywego oznacza, że praca związana z obrządkiem zwierząt, nie wymagała wielkiego nakładu czasu pracy. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że rodzice wnioskodawcy wspólnie zajmowali się prowadzeniem gospodarstwa rolnego, żadne z nich nie trudniło się pracą zarobkową, toteż stwierdzić należy, że mieli oni możliwości, wykonania niezbędnych prac w gospodarstwie samodzielnie bez pomocy dzieci.</p> <p>Sąd Okręgowy, jak również Sąd Apelacyjny, nie kwestionują faktu, że wnioskodawca po powrocie ze szkoły pomagał im w okresie żniw, czy też przy wykopie buraków w polu, natomiast na co dzień, pomagał w pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, tj. rąbał drzewo, odgarniał śnieg, chodził do lasu po drzewo. Jednak, jak słusznie ocenił Sąd I instancji, nie była to praca wykonywana sukcesywnie i stale co najmniej w połowie podstawowego wymiaru czasu pracy. Były to prace pomocnicze, takie jakie dzieci świadczą rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa domowego. Zauważyć należy, że nie wszystkie wymienione przez wnioskodawcę prace, nalezą do prac związanych stricte z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Takiego charakteru nie ma bowiem rąbanie drzewa, czy przygotowywanie drewna na opał w lesie.</p> <p>Sąd Apelacyjny po dokonaniu szczegółowej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz po zapoznaniu się z zeznaniami słuchanych w sprawie świadków, jak również po przeanalizowaniu zarzutów apelacji oraz argumentów przedstawionych w jej uzasadnieniu stwierdza, że zarzuty wnioskodawcy nie zasługują na uwzględnienie.</p> <p>Twierdzenia wnioskodawcy podniesione w apelacji, w których podnosi on, że nie jest prawdą, iż ojciec wnioskodawcy nie pracował zawodowo w ocenianym okresie, pozostają w całkowitej sprzeczności z zeznaniami świadków, jak i samego wnioskodawcy, który na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. sam zeznał, że: „<em> <!-- -->moi rodzice w tym czasie nie pracowali zawodowo”</em> (…), a na pytanie pełnomocnika organu rentowego wnioskodawca raz jeszcze wskazał, że: „<em> <!-- -->Razem z ojcem pracowaliśmy w gospodarstwie. Mama też pracowała w polu.” (k. 14 a.s.)</em>.</p> <p>Tym samym stwierdzić należy, że słusznie Sąd Okręgowy uznał, że praca ta nie odpowiada definicji pracy w gospodarstwie rolnym rodziców zawartej w art. 10 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy o emeryturach i rentach z FUS i nie podlega zaliczeniu do dotychczas udokumentowanego stażu pracy.</p> <p>Odnośnie natomiast żądania wnioskodawcy przyznania mu prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych wskazać należy, że co do zasady słusznie Sąd Okręgowy stwierdził, iż wnioskodawca nie spełnił wymaganych prawem warunków do przyznania mu prawa do wnioskowanego świadczenia.</p> <p>Swoje uprawnienie do emerytury wnioskodawca wywodził z treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.), zgodnie z którym ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:</p> <p>1)  okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz</p> <p>2)  okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.</p> <p>Natomiast zgodnie z ust. 2 cytowanego artykułu - emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.</p> <p>Zgodnie z treścią przepisu art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnych charakterze przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.</p> <p>Natomiast wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowiska oraz warunki na podstawie, których osobom wymienionym w art. 32 ust. 2 i 3 w/w ustawy przysługuje prawo do emerytury ustala się na podstawie "przepisów dotychczasowych", tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).</p> <p>Mając powyższe regulacje na uwadze, stwierdzić należy, że organ rentowy zasadnie odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do wcześniejszej emerytury.</p> <p>Z ustaleń faktycznych sprawy wynika bowiem, że wnioskodawca nie legitymuje się wymaganym stażem składkowym i nieskładkowym i zamiast wymaganych 25 lat, wykazał jedynie 22 lata 5 miesięcy i 25 dni. Ponadto wnioskodawca nie wykazał, by legitymował się co najmniej 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych, o których mowa w załączniku nr 1, Wykaz B, dział III do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).</p> <p>Sąd Apelacyjny stwierdza, że znajdujące się w aktach sprawy świadectwo pracy z dnia 31 maja 2000 r., zawiera wyszczególnienie zajmowanych przez wnioskodawcę stanowisk pracy, które zupełnie nie są adekwatne do stanowisk pracy ujętych w Wykazie B, Dział III.</p> <p>Wymienione bowiem w świadectwie pracy rodzaje i stanowiska pracy, w ogóle nie figurują w Wykazie B, nie ma tam bowiem przewidzianego stanowiska pracy: mistrza-mechanika, czy ślusarza-spawacza, ponadto dział nr II, nie dotyczy w ogóle prac wykonywanych w hutnictwie, gdyż wymienia on stanowiska pracy wykonywane w portach morskich.</p> <p>Prace gorące w hutach żelaza i stali oraz hutach metali nieżelaznych wymienione zostały w dziale III w Wykazie B, jednak nie ma tam również mowy o stanowiskach pracy mistrza-mechanika, czy też ślusarza-spawacza. Co więcej takie stanowiska pracy nie zostały przewidziane w załączniku do Zarządzenia Nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marcu 1985 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego (Dz.Urz.MG.1985.1.1), który w sposób szczegółowy określa stanowiska pracy w dziale hutnictwa.</p> <p>Powyższe pozwala na stwierdzenie, że wnioskodawca wprawdzie był zatrudniony w <span class="anon-block"> Oddziale Huty (...)</span> w <span class="anon-block"> (...) S. A.</span>, jednakże nie wykonywał on pracy wymienionej w załączniku Nr 1 do rozporządzenia wymienionych w Wykazie B, to jest nie wykonywał typowej pracy hutniczej, która została objęta Wykazem B.</p> <p>Wprawdzie ze świadectwa pracy wnioskodawcy wynika, że zajmował on również stanowiska pracy wymienione w Wykazie A, jednakże o ewentualne uprawnienia emerytalne z tytułu pracy w szczególnych warunkach z Wykazu A, wnioskodawca może wystąpić dopiero po ukończeniu 60 roku życia.</p> <p>Reasumując z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że wnioskodawca nie wykazał 15-tu lat pracy na stanowiskach wymienionych w wykazie B, a ponadto nie udokumentował 25-letniego stażu pracy, jak również na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie rozwiązał stosunku pracy.</p> <p>Oznacza to tym samym, że wnioskodawca oprócz przesłanki wieku (55 lat) nie spełnił żadnej z pozostałych przesłanek, od których uwarunkowane jest przyznanie prawa do emerytury.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny stwierdza, że zaskarżona decyzja, jak również orzeczenie Sądu Okręgowego, są prawidłowe i odpowiadają prawu, natomiast apelacja wnioskodawcy jako oczywiście nieuzasadniona, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>, podlega oddaleniu.</p> <p>Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn zm.). Stawka minimalna w sprawach cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych na etapie postępowania apelacyjnego wynosi 120,- zł i taką też kwotę Sąd zasądził na rzecz organu rentowego, uznając, że odpowiada ona nakładowi pracy poniesionemu przez jego pełnomocnika.</p> </div>