Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II AKa 174/12

Суди загальної юрисдикції2012-10-31
Номер справи
II AKa 174/12
Дата рішення
2012-10-31
Тип
SENTENCE

Судді

Andrzej Olszewski (PRESIDING_JUDGE)Janusz JarominPiotr Brodniak

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II AKa 174/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="175"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Olszewski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Janusz Jaromin</p> <p>SA Piotr Brodniak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Emilia Biegańska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Zdzisława Rynkiewicza</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. sprawy</p> <p>1)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. B. (1)</span> </strong>,</p> <p>2)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. O. (1)</span> </strong>,</p> <p>oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie</p> <p>z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt III K 100/08</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="anon-block">R. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. O. (1)</span>, i sprawę tych oskarżonych przekazuje Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 174/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. O. (1)</span> i <span class="anon-block">R. B. (1)</span> zostali oskarżeni o to, że:</p> <p>w dniu 7 października 2007 r. w <span class="anon-block">S.</span>, działając czynem ciągłym, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim wyłączeniu kamer monitoringu przez <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, dokonali ingerencji w mechanizm funkcjonowania automatu do gry w ruletkę automatyczną, skutkującą zakłóceniem w jej funkcjonowaniu jako błąd pokrywy koła od ruletki i mającą wpływ na losowość gry, uzyskując wygrane na czterech zajmowanych przez siebie stanowiskach w łącznej kwocie 468 940 zł, a następnie <span class="anon-block">M. O. (1)</span> zgłaszając się do kasy, wprowadził w błąd pracownika kasyna <span class="anon-block"> (...)</span> co do losowości gry i rzetelności wygranej,</p> <p>uzyskując wypłatę wygranej w kwocie 47340 zł, doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> oraz usiłowali doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ww. pokrzywdzonego poprzez żądanie <span class="anon-block">M. O. (1)</span> wypłaty pozostałej kwoty wygranej w wysokości 421.600 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na odmowę wypłaty wygranej przez pracownika kasyna oraz zatrzymanie przez policję, działając na szkodę <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span>, w stosunku do mienia znacznej wartości,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</strong> </p> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2012 r., <span class="anon-block">M. O. (1)</span> i <span class="anon-block">R. B. (1)</span> uznano za winnych popełnienia zarzuconego im czynu i za ten</p> <p>czyn, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a>, wymierzono im kary po 1 (jednym ) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze po 125 (sto dwadzieścia pięć) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawko na 50 (pięćdziesiąt) złotych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 (trzech ) lat próby.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet orzeczonych grzywien, zaliczono:</p> <p>-<span class="anon-block">M. O. (1)</span> okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 7 października 2007 r. do 4 stycznia 2008 r.,</p> <p>-<span class="anon-block">R. B. (1)</span> okres zatrzymania od 16 do 17 października 2007 r..</p> <p>Nadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2;art. 232 a)">art. 230 § 2 i art. 232 a kpk</a>:</p> <p>1.  nakazano wydać pokrzywdzonemu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> :</p> <p> <strong> <!-- -->a</strong>. 269 (dwieście sześćdziesiąt dziewięć ) banknotów o nominale 100 złotych</p> <p>oraz 102 (sto dwa ) banknoty o nominale 50 zł złotych, oraz 5 (pięć) pokwitowań, o numerach kolejnych od <span class="anon-block"> (...)</span> do <span class="anon-block"> (...)</span>, opisanych w protokole przeszukania osoby z dnia 7.10.2007 r., k. 25-34, znajdujących się obecnie w depozycie <span class="anon-block"> (...) Oddział</span> <span class="anon-block">S.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->b</strong>. znajdujące się w aktach sprawy :płytę CD-R <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">M.</span> (k.487), kasetę VHS <span class="anon-block">P.</span> (k.6-8), płytę DVD <span class="anon-block">V.</span> (k. 381),</p> <p> <strong> <!-- -->c</strong>. ruletkę wielostanowiskową o nr fabr. <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>, dysk twardy <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span>,dysk twardy <span class="anon-block">S. (...)</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->2</strong>. nakazano wydać <span class="anon-block">M. O. (1)</span> drut metalowy o dł ok. 40 cm (k.214),</p> <p> <strong> <!-- -->3</strong>. dowody rzeczowe w postaci: dwóch śladów biologicznych, śladów linii papilarnych oraz substancji koloru brunatnego nakazuje pozostawić w aktach sprawy (k.294), zaś ślad osmologiczny w konserwie zapachowej (k.210-213) zniszczyć.</p> <p>Zasądzono także, od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego, po połowie, kwotę 2518,80 ,- złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika, a także po połowie obciążono <span class="anon-block">M. O. (1)</span> i <span class="anon-block">R. B. (1)</span> kosztami postępowania i wymierzono im po 1550 ,- złotych opłaty.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżył obrońca obu oskarżonych. Wyrokowi zarzucił:</p> <p>„<strong> <!-- -->A</strong>. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 KPK</a> poprzez nieobiektywną i dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego m.in. w części nakazującej przyjęcie, zgodnie ze wskazaniami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">5 § 2 KPK</a>, że przypisywane oskarżonym okoliczności faktyczne są na tyle wątpliwe, że nie można ich kategorycznie - wskutek zaistnienia nie dających się usunąć wątpliwości -przyporządkować zachowaniu tych oskarżonych, zwłaszcza, że: w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie ma żadnego bezpośredniego dowodu wskazującego na ingerowanie oskarżonych w działanie ruletki, obchodzenie reguł gry, w celu uzyskania dla siebie korzystnego wyniku</p> <p>a ponadto</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 397;art. 397 § 1;art. 397 § 3;art. 397 § 4)">art. 397 § 1, 3 i 4 KPK</a> poprzez najpierw bezpodstawne odroczenie rozprawy i zakreślenie oskarżycielowi publicznemu terminu do przedstawienia dowodu z opinii biegłego, a następnie kilkukrotne przedłużenie Prokuratorowi zakreślonego terminu, i wreszcie nie rozstrzygnięcie na korzyść oskarżonych wątpliwości wynikających z niedostarczenia przez Rzecznika oskarżenia oczekiwanej opinii,</p> <p>ponadto</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 196;art. 196 § 2;art. 196 § 3)">art. 196 § 2 i 3 KPK</a> poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego <span class="anon-block">A. S.</span> pomimo ujawnienia się przyczyn do jego wyłączenia oraz powodów osłabiających zaufanie co do bezstronności,</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 196;art. 196 § 2;art. 196 § 3)">art. 196 § 2 i 3 KPK</a> poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego <span class="anon-block">K. P.</span> pomimo ujawnienia się powodów osłabiających zaufanie co do jego wiedzy i bezstronności,</p> <p>a w konsekwencji oparcie swych ustaleń przez Sąd Okręgowy na wadliwie przeprowadzonych dowodach z opinii biegłych, którzy powinni podlegać wyłączeniu,</p> <p>nadto</p> <p> <strong> <!-- -->B</strong>. będący następstwem powyższych uchybień - zarzut błędu w poczynionych przez Sad ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przypisaniu oskarżonym zarówno sprawstwa jak i winy w zakresie zarzucanego im czynu.”</p> <p>Mając powyższe na względzie, skarżący wniósł o „zmianę skarżonego wyroku oraz uniewinnienie <span class="anon-block">M. O. (1)</span> i <span class="anon-block">R. B. (1)</span> od zarzucanego i przypisanego im czynu.”</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja okazała się częściowo uzasadniona, choć niektóre zarzuty apelacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie, a wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonych od popełnienia przypisanego im przestępstwa – stanowczo przedwczesny.</p> <p>Na wstępie Sąd Apelacyjny stwierdza, że nie będzie się odnosił do „wniosków, twierdzeń i zarzutów zgłoszonych w pismach procesowych, jak i do protokołów rozpraw”, jak tego oczekuje obrońca. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">Art. 427 § 2 k.p.k.</a> jasno określa, co powinien zawierać środek odwoławczy, a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433)">art. 433 k.p.k.</a> precyzuje obowiązki sądu odwoławczego.</p> <p>W związku z tezą o naruszeniu prawa do obrony oskarżonych, poprzez niepowiadomienie obrońcy w terminie oględzin ruletki, przeprowadzonych w dniu 25 października 2007 r., ( zgłoszoną w uzasadnieniu apelacji, jak i pisemnym oświadczeniu <span class="anon-block">M. O. (1)</span> złożonym na rozprawie odwoławczej ), Sąd Apelacyjny zauważa, że w aktach sprawy brak jest oryginału pełnomocnictwa udzielonego <span class="anon-block">adw. K. K.</span> przez żonę <span class="anon-block">M. O. (1)</span>, do wykonywania czynności obrońcy tego oskarżonego. Na karcie 255 akt jest jedynie faks takiego pełnomocnictwa, mającego zresztą bardzo ogólny charakter ( por. także notatką z k. 1681 akt ).</p> <p>Oględziny przeprowadzone w dniu 25.10.2012 r. nie były ( w tamtym czasie ) czynnością niepowtarzalną. Obrońcy występujący na wstępnym etapie postepowania przygotowawczego nie wnosili również o informowanie ich i dopuszczenie do takich czynności. W tym zakresie, prokurator prowadzący sprawę, udzielił obszernej, pisemnej informacji oskarżonemu <span class="anon-block">M. O. (1)</span> ( por. k. 352 – 353 akt ). Tak więc zarzut naruszenia prawa do obrony jest chybiony.</p> <p>Na marginesie Sąd Apelacyjny zauważa, iż w przedmiotowej sprawie, w związku z linią obrony przyjętą przez każdego z oskarżonych, może zachodzić kolizja ich interesów, a tym samym nie jest możliwe reprezentowanie obu oskarżonych przez tego samego obrońcę.</p> <p>Sąd Odwoławczy, w działaniu sądu rozstrzygającego, nie dostrzega także obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 397;art. 397 pkt. 1;art. 397 pkt. 3;art. 397 pkt. 4)">art. 397 p 1,3 i 4 k.p.k.</a>. Sąd Okręgowy prawidłowo skorzystał z uprawnienia wynikającego z tego przepisu, miał też prawo przedłużyć zakreślony termin. W zakresie, w jakim nakazano uzupełnienie postępowania dowodowego, i nie udało się tego uczynić – sąd pierwszej instancji winien postąpić zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 397;art. 397 § 4)">art. 397 § 4 k.p.k.</a>. To jednak nie oznaczało, że sąd z urzędu nie mógł przeprowadzić dowodu z opinii <span class="anon-block">K. P.</span>.</p> <p>Dzięki działaniom prokuratora udało się stwierdzić, że nie da się przeprowadzić oględzin ruletki, gdyż została ona źle zdemontowana ( a przez to uszkodzona ). Była jednak możliwość odczytania zapisów przebiegu gry na poszczególnych stanowiskach.</p> <p>Sąd Okręgowy, realizując swoje uprawnienie ( ale i obowiązek ), wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a>, słusznie dopuścił dowód z opinii biegłego <span class="anon-block">K. P.</span>, przy czym zmienił tezę dowodową. A więc nie przeprowadzał takiego samego dowodu, poszukiwanie jakiego wcześniej zlecił prokuratorowi. Dlatego i ten zarzut obrońcy uznano za chybiony.</p> <p>Opinie biegłych <span class="anon-block">A. S.</span>, jak i<span class="anon-block">K. P.</span>, podlegały ocenie sądu, jak każdy inny dowód. I takiej oceny Sąd Okręgowy dokonał.</p> <p>Należy podkreślić, że rzeczywiście powiązanie zawodowe <span class="anon-block">A. S.</span> z poszkodowaną firmą mogło wpłynąć na ocenę jego obiektywizmu. Te wątpliwości pogłębiają się po analizie protokołu oględzin ruletki przeprowadzonych w dniu 25.10.2012 r., zeznań osób biorących udział w tej czynności, zeznań <span class="anon-block">L. H.</span> i opinii tego biegłego. Dotyczą one ustalenia, że na jednym z sensorów stwierdzono luz 4 – 5 mm. Z jednej strony, <span class="anon-block">L. H.</span> nie dostrzegł takiej usterki, nie została ona też opisana w cytowanym protokole oględzin ( vide k. 285 – 289 akt ), a jednocześnie rodzaj przeprowadzonego w trakcie oględzin eksperymentu ( por. k. 286 odw. akt ) sugeruje, że taki luz był.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy nie dołożył maksymalnej staranności przy przesłuchaniu osób biorących udział w tym eksperymencie, w celu ustalenia jego przebiegu. A to mogło mieć wpływ na ocenę, czy luz na sensorze, w dniu 7 października 2007 r., był czy też nie.</p> <p>Jednocześnie podkreślić należy, że nawet ocena, choćby poprzez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, iż takiego luzu nie było, i nie przesądza jeszcze o braku możliwości wpływu , nawet w nieustalony sposób, na losowość prowadzonej gry.</p> <p>Nie ma podstaw do kwestionowania dokonanego przez <span class="anon-block">A. S.</span> odczytu przebiegu gry w dniu 7.10.2012 r. na jednym ze stanowisk ( zresztą obrońca i oskarżeni tego nie czynili ). W tym zakresie konieczna stała się także druga opinia – biegłego <span class="anon-block">K. P.</span>. W ocenie Sądu Apelacyjnego, zarzuty co do obiektywizmu tego biegłego nie znajdują żadnego potwierdzenia w aktach sprawy. Natomiast konieczne jest rozważenie czy ten biegły prawidłowo odczytał przebieg gier na pozostałych trzech stanowiskach. Wątpliwości rodzą się z powodu używania wyrażenia „błąd 255”. Takiego też sformułowania, w pisemnym uzasadnieniu, używa sąd rozstrzygający ( przykładowo: str. 12 uzasadnienia ). Słusznie zauważa skarżący, że nie ma czegoś takiego, jak „błąd 255”. Ruletka pokazywała cyfrę „255” w miejscu, gdzie wyświetlana była wygrywająca cyfra ( winnumber ), natomiast gdy gra była unieważniana z powodu błędu, oprócz tej cyfry ( 255 ), pod hasłem „błąd” ( error ) – ukazywała się cyfra „1”. Tak przynajmniej wynika z odczytu jednego stanowiska dokonanego przez biegłego <span class="anon-block">A. S.</span> ( por. k. 526 – 540 akt ).</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, z opinii<span class="anon-block">K. P.</span> nie wynika wprost czy taki sam błąd nr 1 występował na pozostałych stanowiskach, na których udało się odczytać przebieg gry w krytycznym okresie. Zaś brak tego ustalenia ( i jego oceny ) czyniło przedwczesne uznanie oskarżonych za sprawców przypisanego im przestępstwa.</p> <p>Wreszcie, rację ma skarżący ( i oskarżony <span class="anon-block">M. O. (1)</span> ), że jednoznacznie nie ustalono czy błąd nr 1 ( error 1 ) należy wiązać z podnoszeniem kopuły, czy też z inną ingerencją w działanie urządzenia.</p> <p>Brak wyżej przytoczonych ustaleń i ocen spowodował, mimo widocznego zaangażowania sądu rozstrzygającego w wyjaśnienie sprawy, konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy przeprowadzić postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie, w szczególności przy uwzględnieniu przytoczonych uwag.</p> <p>Sąd winien dążyć do ustalenia czy w trakcie gry na ruletce w dniu 7.10.2007 r. pojawiał się tylko komunikat ( przy grach unieważnionych ) o błędzie „1” i czy można go powiązać z ewentualnym unoszeniem kopuły.</p> <p>W przypadku braku możliwości jednoznacznych ustaleń w tym zakresie, bądź oceny dokonanej w oparciu o regułę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, konieczna będzie też ocena, czy możliwe byłoby wygrywanie przez okres około 2,5 godziny, gdy jest unieważnianie po kilkadziesiąt gier na każdym stanowisku, gracze nie zgłaszają żadnych reklamacji i nie było <strong> <!-- -->żadnej </strong>przegranej gry ( poza początkiem, opisanym przez biegłego <span class="anon-block">A. S.</span> ), <strong> <!-- -->bez możliwości niedozwolonej ingerencji w przebieg gry</strong>.</p> <p>Oczywiście, na wstępie, Sąd Okręgowy rozważy kwestię dopuszczalności obrony obu oskarżonych przez jednego obrońcę, jak i wyegzekwuje prawidłowe pełnomocnictwo do obrony.</p> </div>