III AUa 1427/12

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt III AUa 1427/12</span> </strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Dnia 5 listopada 2012 r.</strong> </p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie III Wydział Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="200"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Feliksa Wilk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Iwona Łuka-Kliszcz</p> <p>SSA Ewa Drzymała (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Elżbieta Bałaban</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>o wysokość emerytury na skutek skargi wnioskodawcy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. III AUa 653/11</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a :</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o d r z u c i ć skargę.</strong> </p> <p>Sygn. akt III AUa 1427/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">S. S.</span> wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Wydział III z dnia 25 lipca 2012 do sygn. akt III AUa 653/11. Skarżący podniósł, iż Sąd Apelacyjny rozpoznając jego sprawę nie skorygował błędów ZUS mających na celu przyznanie mu najniższej z możliwych emerytury oraz przedstawił merytoryczne zarzuty dotyczące przedmiotowego postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Skarga podlega odrzuceniu.</p> <p>Wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, jest instytucją szczególną, której wszczęcie zostało ograniczone do sytuacji, gdy zachodzą wyczerpująco wyliczone w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a> tzw. podstawy wznowienia. Należą do nich nieważność postępowania ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401)">art. 401 k.p.c.</a>), wypadki gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie ( art.401^{<!-- -->1}) oraz tzw. przyczyny restytucyjne ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403)">art. 403 k.p.c.</a>). Ratio legis takiego ukształtowania skargi o wznowienie postępowania stanowi potrzeba zabezpieczenia stabilności prawomocnych merytorycznych orzeczeń, a przez to ładu prawnego przez nie stworzonego. Zaś zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1</a> sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.</p> <p>Skarżący nie podaje żadnej podstawy skargi, a z jej treści wynika jednoznacznie, iż skarżący traktuje skargę o wznowienie postępowania jako dodatkową możliwość odwołania się od niekorzystnego dla niego prawomocnego wyroku. Domaga się bowiem uwzględnienia jego wszystkich żądań dotyczących sposobu wyliczenia emerytury, przedstawiając swoje argumenty i polemizując ze stanowiskiem Sądu. Jednakże skarga o wznowienie postępowania nie służy korygowaniu orzeczeń, lecz tylko wzruszeniu orzeczeń zapadłych w wyniku rażących uchybień przepisów procesowych lub materialno prawnych a także opartych na przepisach następnie uchylonych jako niezgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>. Nie można natomiast żądać wznowienia postępowania na tej tylko podstawie, że skarżący nie zgadza się z zaskarżonym wyrokiem.</p> <p>W konsekwencji należało uznać, że skarga złożona przez wnioskodawcę nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i dlatego stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.p.c.</a> podlega odrzuceniu.</p> </div>