I C 12/22

Суди загальної юрисдикції2023-11-06

Номер справи

I C 12/22

Дата рішення

2023-11-06

Тип

SENTENCE

Судді

Rafał Wagner (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt I C 12/22 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 6 listopada 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Rafał Wagner Protokolant: sekretarz sądowy Monika Górczak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2023 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa  J. P. (1) przeciwko  Wspólnocie Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W. o ustalenie nieistnienia uchwały 1. ustala nieistnienie uchwały nr (...) Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W. w sprawie powołania Członków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej (...)przy ul. (...) w W.; 2. zasądza od Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W. na rzecz J. P. (1) tytułem kosztów procesu kwotę 1 657 (jeden tysiąc sześćset pięćdziesiąt siedem) zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 12/22 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pozwem z 27 grudnia 2021 r. (data nadania) skierowanym przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W., powód J. P. (1) wniósł o ustalenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> nieistnienia uchwały nr (...) Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W., w sprawie powołania Członków Zarządu Wspólnoty oraz zasądzenie od Wspólnoty na jego rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, opłaty sądowej i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. (pozew – k. 3-15) W odpowiedzi na pozew z 6 czerwca 2022 r. (data nadania) pozwana Wspólnota Mieszkaniowa (...) przy ul. (...) w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości podwójnej stawki minimalnej oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. (odpowiedź na pozew – k. 71-77) W złożonej replice na odpowiedź na pozew powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko wnosząc dodatkowo – w zakresie wniosku o zasądzenie kosztów procesu o zasądzenie kwoty 72,20 zł poniesionych przez powoda w celu doręczenia pozwu stronie pozwanej, a w zakresie kosztów zastępstwa procesowego – wniósł o zasądzenie ich w wysokości stanowiącej sześciokrotność stawki minimalnej. (replika – k. 196-206) W dalszym toku postępowania stanowiska stron nie uległy zmianie. (protokół rozprawy – k. 261)  Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ogół właścicieli lokali w nieruchomości przy ul. (...) w W. tworzy Wspólnotę Mieszkaniową (...) przy ul. (...) w W. (dalej „Wspólnota Mieszkaniowa lub „Wspólnota”). Dla ww. nieruchomości Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, XIII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...). W nieruchomości wyodrębnionych jest 194 samodzielnych lokali mieszkalnych oraz jeden lokal niemieszkalny (garaż). Suma udziałów wszystkich odrębnych lokali w nieruchomości wynosi 181792. Lokal niemieszkalny – garaż stanowi współwłasność w częściach ułamkowych. (księgi wieczyste (...)) J. P. (1) jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej – jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W., dla którego Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, XIII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...)) oraz posiada udział nr(...)wynoszący 2/496 w prawie własności lokalu niemieszkalnego – garażu. J. P. (1) przysługuje udział w nieruchomości wspólnej związany z własnością lokalu nr (...) wynoszący 533/181792. J. P. (1) przez 17 lat był członkiem zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej. Złożył rezygnację w dniu 30 listopada 2021 r. (księga wieczysta (...), zeznania powoda – k. 259-259v. ) 23 listopada 2021 r. do skrzynki pocztowej J. P. (1) dostarczono: 1. projekt uchwały nr 2/2021 w sprawie odwołania członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W.; 2. kartę do głosowania nad uchwałą(...) 3. projekt uchwały nr (...)w sprawie powołania członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W.; 4. kartę do głosowania nad uchwałą (...). W projekcie uchwały nr (...)wskazano m.in. że załącznikiem nr 1 do tej uchwały jest lista właścicieli lokali z ujawnioną wielkością udziałów oraz podpisy. (projekt uchwały – k. 21, zeznania powoda – k. 259-259v.) 25 listopada w skrzynce pocztowej powoda umieszczono „Informację dotyczącą zmiany zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W., a także 2 załączniki: uchwałę nr (...)Wspólnoty Mieszkaniowej K. Aleja przy ul. (...) w W. z dnia 10 września 2021 r. głosowanej w trybie indywidualnego zbierania głosów w sprawie odwołania dotychczasowych członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej i uchwałę nr (...) Wspólnoty Mieszkaniowej K. Aleja przy ul. (...) w W. z dnia 10 września 2021 r. głosowanej w trybie indywidualnego zbierania głosów w sprawie powołania członków zarządu Wspólnoty. Karta do głosowania prócz oznaczenia imienia i nazwiska, lokalu oraz tabeli, w której należało oznaczyć swój głos zawierała również wzór pełnomocnictwa o treści: „  imię i nazwisko ..., adres właściciela..., lok. ... nr dow. osob. .... Upoważniam(y) Panią/Pana .... nr dow. osob. .... do głosowania w moim imieniu nad uchwałą nr(...)Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w W. dnia 10 września 2021 roku.” (karty do głosowania – k. 81-187) Zgodnie z Uchwałą nr (...) głosowaną w trybie indywidualnego zbierania głosów powołano na członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej W. G., J. K. (1), E. N.. Uchwała miała wejść w życie z dniem jej podjęcia. W. G., J. K. (1) i E. N. stwierdzili, po podliczeniu głosów, że za uchwałą głosowało 52,23% udziałów, przeciwko uchwale głosowało 0,00% udziałów, wstrzymało się od głosu 0,97% udziałów. W treści uchwały nie było wzmianki (jaka znalazła się w jej projekcie, który otrzymał J. P. (1)), że załącznikiem jest lista właścicieli z ujawnioną wielkością udziałów oraz podpisami. (uchwała nr (...) – k. 80) Głosowanie nad uchwałą prowadzone było w trybie obiegowym. Kilka osób, w tym J. K. (1), W. G. i J. K. (2) chodzili po mieszkaniach i zbierali karty do głosowania. (zeznania J. K. (1) i W. G. – k. 259v-261) Część lokali znajdujących się w nieruchomości przy ul. (...) w W. stanowi współwłasność w częściach ułamkowych. Lokal nr (...) przy ul (...) stanowi współwłasność D. U. (2/3), D. D. (1/6) i P. U. (1/6). Na karcie do głosowania nad uchwałą nr (...)podpis (ZA) złożyła jedynie D. U.. Udział należący do D. D. i P. U. w nieruchomości wspólnej wynosi 0,0025430, zaś udział związany z garażem 0,000414136. Za uchwałą głosowała wyłącznie D. U.. (księga wieczysta (...), karta do głosowania – k. 186) Lokal nr (...) przy ul (...) stanowi współwłasność A. M. (1) (1/2) i I. M. (1/2). Na karcie do głosowania nad uchwałą nr (...)podpis (ZA) złożył jedynie A. M. (1). (k. 167) Udział należący do I. M. w nieruchomości wspólnej wynosi 0,0053376, zaś udział związany z garażem 0,004032258. (księga wieczysta (...)) Lokal nr (...) przy ul. (...) stanowi współwłasność N. P. (1/2) i R. R. (1) (1/2). Na karcie do głosowania nad uchwałą nr (...) podpis (ZA) złożył jedynie N. P.. (k. 113) Udział należący do R. R. (1) w nieruchomości wspólnej wynosi 0,0054917, zaś udział związany z garażem 0,004032258. (księga wieczysta (...)) Lokal nr (...) przy ul. (...) stanowi współwłasność M. B. (1/2) i M. B.-R. (1/2). Na karcie do głosowania nad uchwałą nr (...)podpis (ZA) złożyła jedynie M. B.. (k. 116) Udział należący do M. B.-R. w nieruchomości wspólnej wynosi 0,0043127, zaś udział związany z garażem 0,006048387. (księga wieczysta (...)) Lokal nr (...) przy ul. (...) stanowi współwłasność A. M. (2) (1/2) i Y. K. (1/2). Na karcie do głosowania nad uchwałą nr (...)podpis (ZA) złożyła jedynie A. M. (2). (k. 147) Udział należący Y. K. w nieruchomości wspólnej wynosi 0,0039404, zaś udział związany z garażem 0,004032258. (księga wieczysta (...)) Lokal nr (...) przy ul. (...) stanowi współwłasność M. Ś. (1/10) i M. S. (9/10). Na karcie do głosowania nad uchwałą nr (...) podpis (ZA) złożyła jedynie M. Ś.. (k. 143) Udział należący M. S. w nieruchomości wspólnej wynosi 0,0164971, zaś udział związany z garażem 0,036290320. (księga wieczysta (...)) Lokal nr (...) przy ul. (...) stanowi współwłasność W. G. (3/4) i M. G. (1/4). Na karcie do głosowania nad uchwałą nr (...)podpis (ZA) złożył jedynie W. G.. (k.97) Udział należący M. G. w nieruchomości wspólnej wynosi 0,0050241, zaś udział związany z garażem 0,004032258. (księga wieczysta (...)) 25 listopada 2021 r. J. P. (2), E. C. i J. D. zwrócili się do W. G., J. K. (1) i E. N. o przekazanie kart do głosowania w sprawie uchwał nr (...) i (...) oraz załącznika o jakim mowa była w projekcie uchwały nr (...). Prośba ta była ponawiana kilkukrotnie. Pisma pozostały bez odpowiedzi. (pismo z 25 listopada 2021 r. – k. 26, mail – k. 27, pismo z 30 listopada 2021 r. – k. 29-30, wezwanie – k. 31, okoliczność przyznana przez pozwanego – k. 76) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych dokumentów, w szczególności kart do głosowania oraz informacji wynikających z ksiąg wieczystych poszczególnych lokali i budynków celem ustalenia udziałów w nieruchomości wspólnej głosujących „za” podjęciem uchwały nr (...). Zeznania W. G. i J. K. (1) Sąd uznał za wiarygodne w zakresie w jakim opisywali oni procedurę zbierania i liczenia głosów. Na uwzględnienie natomiast nie zasługiwały ich zeznania w zakresie dotyczącym ustalania, czy w przypadku, gdy osobie podpisującej się pod uchwałą przysługiwał jedynie udział w lokalu, posiadają oni pełnomocnictwa od pozostałych współwłaścicieli. Po pierwsze, nie posiadali oni wiedzy kto jest właścicielem, a kto współwłaścicielem poszczególnych lokali. Po drugie, w ogóle problem współwłasności nie był przez liczących glosy brany pod uwagę w tamtym czasie i pojawił się dopiero po zakwestionowaniu istnienia uchwały. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Podstawą powództwa o ustalenie nieistnienia uchwały jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> Zgodnie z jego treścią powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Jest to przepis dopuszczający ustalenie w postępowaniu procesowym istnienia lub nieistnienia prawa lub stosunku prawnego. Celem tego postępowania może być zarówno ustalenie pozytywne lub negatywne. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">Art. 189 k.p.c.</a> można, więc traktować jako przepis, który przyznaje prawo do ochrony praw podmiotowych. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż powód jako członek Wspólnoty ma interes prawny w ustaleniu nieistnienia uchwały, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> Podzielając stanowisko Sądu Najwyższego (wyrok z 30 września 2015 r. sygn. akt I CSK 773/14, publ. OSNC z 2016 r. nr 9 poz. 104) uznać należało, że możliwe jest wystąpienie przez członka wspólnoty mieszkaniowej z powództwem o ustalenie opartym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a>, zmierzającym do ustalenia nieistnienia uchwały. Wystąpienie z takim powództwem nie jest ograniczone ani czasowo, ani podmiotowo. Źródłem interesu prawnego powoda, będącego materialnoprawną przesłanką uwzględnienia powództwa na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a>, jest jego stosunek członkostwa we wspólnocie. Ten status powoda przesądza o związaniu uchwałą podjętą przez organ wspólnoty mieszkaniowej aż do chwili prawomocnego ustalenia nieistnienia takiej uchwały w obrocie prawnym, przeto chęć eliminacji przez powoda stanu niepewności co do jego związania bądź braku związania uchwałą wspólnoty mieszkaniowej przesądza o istnieniu interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie nieistnienia uchwały. Tym samym przyjąć należy, iż każdy członek wspólnoty mieszkaniowej ma interes prawny w ustaleniu nieistnienia uchwały, bo zmierza on w ten sposób do usunięcia stanu niepewności co do funkcjonowania (bytu) w obrocie prawnym mającej wiązać go uchwały organu wspólnoty (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z 15 lipca 2010 r., sygn. akt IV CSK 24/10, i z 14 marca 2013 r., sygn. akt I CSK 382/12, OSNC-ZD z 2013 r. nr 4 poz. 80). W orzecznictwie wskazuje się, iż w razie żądania ustalenia nieistnienia uchwały na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> wymagane jest stwierdzenie takich uchybień w procesie podjęcia uchwały, które wykluczają przyjęcie, że doszło do wyrażenia woli w danym przedmiocie przez powołane organy. Termin "uchwała nieistniejąca" nie jest pojęciem ustawowym, lecz określeniem, którym posługuje się doktryna i orzecznictwo i dotyczy szczególnie drastycznych uchybień przy podejmowaniu uchwał tak, że w ogóle trudno mówić o tym, że doszło do wyrażenia woli przez organ podmiotu korporacyjnego. Przykładem uchwały nieistniejącej jest uchwała podjęta bez wymaganego statutem quorum lub bez wymaganej większości głosów (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z 30 września 2015 r. I CSK 773/14 OSNC 2016/9/104, z dnia 23 lutego 2006 r., I CK 336/05, Sądu Apelacyjnego w Warszawie - wyrok z dnia 4 listopada 2016 r. VI ACa 679/16). Przechodząc do oceny żądania pozwu wskazać wypada, iż strona powodowa domagając się ustalenia nieistnienia kwestionowanej uchwały zarzuciła uchybienie polegające na nieuzyskaniu wymaganej większości głosów, a to z uwagi m.in. na nieposiadanie pełnomocnictw współwłaścicieli lokali mieszkalnych dla osób, które w takim charakterze oddały głos. Z uwagi na podnoszone uchybienia, powód twierdził, iż uchwała w ogóle nie uzyskała wymaganej większości. Zarzuty powoda dotyczyły również błędnego automatycznego uwzględnienia przy liczeniu głosów udziałów w nieruchomości niemieszkalnej garażowej. W ocenie Sądu część zarzutów sformułowanych przez powoda okazała się zasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w pozwanej Wspólnocie Mieszkaniowej nie obowiązywały odmienne regulacje niż przewidział to ustawodawca w art. 23 ust. 2 u.w.l. zgodnie z którym uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów. Z materiału dowodowego nie wynika, że wprowadzono zasadę głosowania „jeden właściciel = jeden głos”. Fakt, iż część lokali znajdujących się na nieruchomości stanowi współwłasność w częściach ułamkowych w ocenie Sądu rodziła konieczność uwzględnienia głosu tylko tego współwłaściciela, który faktycznie złożył swój podpis na karcie do głosowania. Nie znajduje bowiem uzasadnienia automatyczne uznanie, że wszyscy współwłaściciele głosowali w ten sam sposób, ani że ten z nich, który oddał swój głos posiadał stosowne pełnomocnictwo. Takiego domniemania w zakresie głosowania nad uchwałami Wspólnoty Mieszkaniowej założyć nie sposób. Zwłaszcza, że już w treści samej karty do głosowania znalazł się wzór pełnomocnictwa do głosowania w imieniu współwłaściciela nieruchomości. Z wzoru tego prawidłowo skorzystała część głosujących, np. właściciel lokalu nr (...) przy ul. (...) (k. 110), czy właścicielka lokalu nr (...) przy ul. (...) (k. 148). W przypadku braku pisemnego pełnomocnictwa, w ocenie Sądu, nieprawidłowym było zaliczenie głosu jednego ze współwłaścicieli lokalu na poczet udziału pozostałych. Pełnomocnictwo w tym zakresie nie mogło być dorozumiane. W materiale dowodowym nie ma natomiast żadnej informacji jakoby takie pełnomocnictwa od współwłaścicieli lokali (...) (w budynku przy ul. (...)) i nr (...)(w budynku (...)) istniały. Osoby zajmujące się zliczaniem głosów, w tym odbieraniem kart od właścicieli lokali twierdzili, że pełnomocnictwa były ustne, dorozumiane i automatycznie głos „za” zaliczany był na cały udział wszystkich współwłaścicieli. Jednak na etapie zbierania głosów nie dysponowali oni listą właścicieli (współwłaścicieli), zatem nie byli nawet w stanie dopytać, jaka jest wola współwłaścicieli niepodpisujących się na karcie do głosowania. Wskazać należy, że za właściciela lokalu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 23;art. 23 ust. 2)">art. 23 ust. 2</a> u.w.l., należy uważać także współwłaściciela lokalu w częściach ułamkowych. Ma on wobec tego obecnie samodzielny głos - niezależny od głosu pozostałych współwłaścicieli lokalu i może, w związku z tym, brać udział w głosowaniu uchwał niezależnie od innych współwłaścicieli. Wyłączeniem od powyższej zasady, zrównującej prawa właścicieli i współwłaścicieli lokali w zakresie uprawnienia do udziału w głosowaniu, jest sytuacja przewidziana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 23;art. 23 ust. 2 a;art. 23 ust. 2 b)">art. 23 ust. 2a i 2b ustawy o własności lokali</a>, a występująca przy głosowaniu prowadzonym w trybie "jeden właściciel - jeden głos". Głosowanie takie nie zostało jednak wprowadzone w przypadku zaskarżonych uchwał, co stanowi okoliczność bezsporną. W ocenie Sądu brak było podstaw do przyjęcia, że w odniesieniu do lokali (...) (w budynku przy ul. (...)) i nr (...)(w budynku (...)) współwłaściciele, którzy podpisali karty do głosowania głosowali w imieniu pozostałych uprawnionych. Sąd dokonując matematycznych obliczeń ustalił, że suma udziałów osób, które głosu  de facto nie oddały (współwłaściciele, którzy nie udzielili pełnomocnictwa do głosowania w ich imieniu) w nieruchomości wspólnej wynosi 0,026491615 (0,000847 + 0,00026688 + 0,00274585 + 0,00215635 + 0,0019702 + 0,01484739 +0,001256025), co stanowiło w zaokrągleniu 2,65%. Wyliczenie to dotyczy tylko udziałów przysługujących tym członkom w nieruchomości wspólnej w związku z własnością lokali. Jednak tylko ich odjęcie od ustalonej sumy głosów oddanych za uchwałą – 0,5223 powoduje, że udział ten spada poniżej ½ i wynosił 0,4958. Biorąc natomiast pod uwagę dodatkowo przysługujący udział związany z własnością ułamkowych części garażu, % głosów błędnie zliczonych byłby jeszcze większy. Prezentowany przez powoda pogląd o potrzebie ustalenia głosów „za” uchwałą uwzględniając tylko głosy przypadające na lokale mieszkalne dlatego, że osoba głosująca wymieniła udział przysługujący jej z lokalu mieszkalnego z pominięciem udziału w lokalu niemieszkalnym (garażu) nie mógł zostać uwzględniony. Oczywistym w ocenie Sądu jest, że właściciel lokalu mieszkalnego oddaje swój głos pod uchwałą zarówno swoim udziałem w lokalu mieszkalnym, jak i udziałem w lokalu garażowym. Nadmiernym formalizmem byłoby oczekiwanie, że każdorazowo członek Wspólnoty oddając swój głos pod jakąkolwiek uchwałą musiałby wskazywać na przysługujące mu udziały w nieruchomości wspólnej. Trudno też byłoby przyjąć, by właściciel miał inaczej głosować w części związanej z udziałem związanym z lokalem mieszkalnym, a inaczej z lokalem garażowym. W ocenie Sądu wystarczającym jest określenie numeru lokalu, zaś kwestie wysokości udziałów związanych z mieszkaniem i garażem określone zostały w księgach wieczystych. W ocenie Sądu głosy oddane przez współwłaścicieli lokalu garażowego podlegają „zsumowaniu” z ich głosami oddanymi jako właściciele lokali mieszkalnych. Zarzuty dotyczące niezgodności przedłożonego projektu (dotyczące załącznika do uchwały) z finalną treścią podjętej uchwały okazały się – wobec błędnego ustalenia, że „za” uchwałą głosowała większość udziałów - nieistotne z punktu widzenia rozstrzygania o nieistnieniu uchwały. Podsumowując, skoro zgodnie z art.. 23 ust. 2 u.w.l. uchwały zapadają większością głosów, liczoną według udziałów (z wyjątkami, które w niniejszej sprawie nie wystąpiły), a „za” uchwałą nr (...) oddano mniej niż 50% udziałów, to uchwała nr (...) nie uzyskała wymaganej większości i nie została podjęta. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uchwała, która nie uzyskała większości głosów jest uchwałą nieistniejącą, co uzasadnia ustalenie jej nieistnienia przez sąd, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> (por. wyrok Sądu Najwyższego z 23 lutego 2006 r., I CK 336/05, lex nr 424423). O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Powództwo zostało uwzględnione, zatem powód wygrał proces w całości, wobec czego zasadnym było obciążenie pozwanego całością kosztów przez niego poniesionych, na które składały się: opłata od pozwu (200 zł), koszty zastępstwa procesowego (360 zł zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). W ocenie Sądu jednak zasadnym było uwzględnienie wniosku strony powodowej o podwyższenie stawki kosztów zastępstwa procentowego. Niewątpliwy ogrom pracy pełnomocnika sprowadzający się do szczegółowego wyliczania ułamkowych części udziałów w nieruchomości przemawiał za ustaleniem 4-krotności stawki minimalnej wynoszącej 360 zł (tj. 1.440 zł). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji. </div>