III Ca 1136/22

<p>III Ca 1136/22</p> <br/> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <br/> <br/> <p>Wyrokiem z dnia 24 marca 2022 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi:</p> <br/> <p>zasądził od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">P. S.</span> kwotę 2.045,47 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:</p> <p>od kwoty 751,91 złotych od dnia 5 czerwca 2020 r. do dnia zapłaty;</p> <p>od kwoty 1.293,56 złotych od dnia 4 listopada 2020 r. do dnia zapłaty;</p> <p>oddalił powództwo w pozostałym zakresie;</p> <p>ustalił, że <span class="anon-block">P. S.</span> wygrał proces w 41 %, a <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w 59 % i w takim stosunku obciąża strony kosztami procesu, pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu;</p> <p>nakazał zwrócić ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi na rzecz <span class="anon-block">P. S.</span> kwotę 968,40 złotych tytułem niewykorzystanej części zaliczki uiszczonej w dniu 29 listopada 2021 roku.</p> <br/> <br/> <p>Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany w części zasądzającej od pozwanego kwotę 713,39 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 czerwca 2020 r. do dnia zapłaty, a także w zakresie kosztów postępowania.</p> <br/> <p>Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sprawca kolizji drogowej oraz zakład ubezpieczeń, z którym zawarł on umowę ubezpieczenia oc, ponoszą odpowiedzialność z tytułu zanieczyszczenia jezdni pozostałościami powypadkowymi, podczas gdy naprawienie szkody tego rodzaju nie wchodzi w zakres odpowiedzialności posiadacza pojazdu i jego ubezpieczyciela, bowiem należy do zadań własnych zarządcy drogi ( w niniejszej sprawie Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> ), jak również błędną wykładnię <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>, polegająca na przyjęciu , że zanieczyszczenie drogi pozostałościami powypadkowymi stanowi jej zniszczenie lub uszkodzenie.</p> <p>W związku z tym skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa także co do kwoty 712,39 zł oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za I instancję, a nadto zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <br/> <p>Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <br/> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <br/> <p>Apelacja pozwanego nie jest zasadna i podlega oddaleniu.</p> <br/> <p>Wbrew zapatrywaniom apelującego, zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia i w konsekwencji przyjmuje za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w całości w treści niniejszego uzasadnienia. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji w sposób właściwy zastosował również odpowiednie przepisy prawne do stanu faktycznego niniejszej sprawy, zwłaszcza przepisy prawa materialnego, których naruszenie zarzucił skarżący.</p> <p>Zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sprawca kolizji drogowej oraz zakład ubezpieczeń, z którym zawarł on umowę ubezpieczenia oc, ponoszą odpowiedzialność z tytułu zanieczyszczenia jezdni pozostałościami powypadkowymi, podczas gdy naprawienie szkody tego rodzaju nie wchodzi w zakres odpowiedzialności posiadacza pojazdu i jego ubezpieczyciela, bowiem należy do zadań własnych zarządcy drogi ( w niniejszej sprawie Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> ), a zanieczyszczenie drogi pozostałościami powypadkowymi nie stanowi jej zniszczenia lub uszkodzenia jest całkowicie bezzasadny.</p> <p>Wywód prawny Sądu Rejonowego w tym zakresie jest trafny i wyczerpujący, a zwłaszcza w całości zgodny ze stanowiskiem Sądu Odwoławczego. Podkreślić należy, że zanieczyszczenie nawierzchni pasa drogowego powstałe po zdarzeniu drogowym jest szkodą podlegającą naprawieniu, a obowiązany do naprawienia jest sprawca szkody i odpowiadający za niego ubezpieczyciel w ramach umowy oc.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 20)">art. 20 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych</a> do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi, budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających. Są to czynności wynikające ze zwykłego używania drogi. Zanieczyszczenie drogi w wyniku wypadku komunikacyjnego jest spowodowane działaniem sprawcy wypadku, za którego odpowiedzialność ponosi jego ubezpieczyciel z tytułu oc.</p> <p>Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 779 z późn. zm.). to sprawca zdarzenia komunikacyjnego powinien płacić za sprzątanie drogi po zdarzeniu drogowym, co zostało potwierdzone orzecznictwem SN ( uchwała z dnia 20 stycznia 2022 roku III CZP 9/22, LEX nr 3287920).</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> , oddalił apelację i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> </p> <br/> </div>