III AUa 807/12

<p> <strong> <!-- --> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia <strong> <!-- -->15 listopada 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="103"/> <col width="187"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Bogumiła Burda</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td rowspan="2"> <p> <strong> <!-- -->SSA Janina Czyż (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Alicja Podczaska</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Anna Budzińska </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu <strong> <!-- -->15 listopada 2012 r. </strong> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawyz wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o emeryturę</strong> </p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy</p> <p>od wyroku <strong> <!-- -->Sądu Okręgowego w Przemyślu</strong> </p> <p>z dnia <strong> <!-- -->20 czerwca 2012 r. </strong>sygn. akt <strong> <!-- -->III U 890/12</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->u c h y l a zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu.</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III AUa 807/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> decyzją z dnia <br/>20 marca 2012 roku odmówił wnioskodawcy <span class="anon-block">K. K.</span> przyznania emerytury.</p> <p>Za podstawę wydania decyzji tej treści organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie udowodnił 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Nie uznano za udowodnioną pracę w szczególnych warunkach w okresie od 20.05.1974 r. do 30.11.1978 r., 1.12.1978 r. do 31.12.1980 r., od 1.01.1981 r. do 31.10.1989 r. z tego powodu, że w świadectwie pracy w szczególnych warunkach nie określono zajmowanych stanowisk przez wnioskodawcę.</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznanie prawa do emerytury oraz uznania pracy w szczególnych warunkach na podstawie świadectwa pracy w szczególnych warunkach oraz zeznań świadków.</p> <p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie <br/>z tych samych przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji.</p> <p>Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012 roku oddalił odwołanie wnioskodawcy.</p> <p>Sąd ustalił, że wnioskodawca <span class="anon-block">K. K.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> <br/>w dniu 12 marca 2012 r. złożył wniosek o emeryturę przedkładając świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wykazane przez <span class="anon-block">(...)</span> Spółkę z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> Oddział w <span class="anon-block">P.</span> w dniu 31 lipca 2000 r. stwierdzające, że w okresie od 2 maja 1974 r. do 30 listopada 1978 r. wnioskodawca wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace – lutowanie płyt, blach <br/>i przewodów ołowianych oraz metali nieżelaznych, w okresie od 1 grudnia 1987 r. do 31 grudnia 1980 r. – prace w akumulatorowniach: opróżnianie, oczyszczanie i wymiana stężonego kwasu siarkowego i płyt ołowianych oraz w okresie od 1 stycznia 1981 r. do 31 października 1989 r. – prace nie zautomatyzowane palaczy rusztowych kotłów parowych lub wodnych typu przemysłowego.</p> <p>Dalej Sąd ustalił, że wnioskodawca <span class="anon-block">K. K.</span> został zatrudniony <br/>w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, którego następcą prawnym jest <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, z dniem <br/>1 sierpnia 1966 r. jako uczeń zawodu. Do 30 września 1969 r. uczył się zawodu w zakresie ślusarstwa samochodowego. Następnie odbył wstępny staż pracy na stanowisku mechanika samochodowo – ciągnikowego. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej (od 25 kwietnia 1972 r. do 10 kwietnia 1974 r.) otrzymał tytuł wykwalifikowanego elektromechanika samochodowego i z dniem 2 maja 1974 r. został zatrudniony na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych. To stanowisko zajmował do 30 sierpnia 1980 r. Od 1 września 1980 r. powierzono mu stanowisko ślusarza remontowego, które zgodnie z angażami zalegającymi w aktach osobowych – zajmował do końca zatrudnienia.</p> <p>Nadto Sąd ustalił, że w aktach osobowych wnioskodawcy znajduje się oświadczenie <span class="anon-block">Z. S.</span> i <span class="anon-block">F. W.</span>, z którego wynika, że w okresach od 2 maja 1974 r. do 30 listopada 1978 r. wnioskodawca pracował przy pracach polegających na lutowaniu płyt, blach i przewodów ołowianych, od 1 grudnia 1978 r. do 31 grudnia 1980 r., a od 1 stycznia 1981 r. do 31 października 1989 r. – prace w akumulatorniach.</p> <p>Twierdzenia zawarte w tym oświadczeniu nie pokrywają się z zeznaniami świadków i wnioskodawcy oraz dokumentami z akt osobowych.</p> <p>Według świadków i wnioskodawcy początkowo wnioskodawca pracował jako elektryk samochodowy, zajmował się łączeniem i lutowaniem świateł w ciągnikach będących na stanie Przedsiębiorstwa, naprawa akumulatorów – lutowaniem kabli, dolewaniem wody do elektrolitu, ładowaniem. Później pracował jako pomocnik palacza, wykonując te same czynności co palacz. Zdaniem świadka <span class="anon-block">T. S.</span> wnioskodawca pracował jako palacz lub pomocnik palacza jeszcze w 1966 r. lub 1997 r. Wnioskodawca stwierdził, że pracował jako pomocnik palacza prawie do końca zatrudnienia, tzn. za wyjątkiem ostatnich dwóch lat (tj. do 1998 r.), a ze świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach wynika, że od 1989 r.</p> <p>Podkreślić także należy, że z żadnego dokumentu zalegającego w aktach osobowych nie wynika, by wnioskodawca pracował jako palacz lub pomocnik palacza.</p> <p>Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> oraz wnioskodawcy <span class="anon-block">K. K.</span> w zakresie w jaki wskazywali daty zajmowania różnych stanowisk pracy i twierdzeń, że wnioskodawca pracował jako palacz lub pomocnik palacza oraz świadectwa pracy w szczególnych warunkach, co w szczególności należy odnieść do potwierdzenia pracy wnioskodawcy jako palacza, który takiej pracy jak to wynika z jego dokumentacji osobowej nigdy nie wykonywał.</p> <p>Sąd uznał wnioskodawcy pracę na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych uznając, że w tym okresie wykonywał czynności związane z naprawą akumulatorów w tym opróżnianie, oczyszczanie, wymiana kwasu siarkowego oraz naprawę instalacji elektrycznych w ciągnikach (w tym lutowanie płyt, blach i przewodów ołowianych i metali nieżelaznych) jako wykonywaną <br/>w szczególnych warunkach.</p> <p>W ocenie Sądu wnioskodawca w okresie od 1 września 1980 r. do 31 lipca 2000 r. pracował jako ślusarz remontowy i nie wykonywał pracy wymienionej w wykazie prac w szczególnych warunkach.</p> <p>Nie udowodnił, że w tym okresie wykonywał prace nie zautomatyzowane palaczy rusztowych kotłów parowych lub wodnych typu przemysłowego.</p> <p>Sąd ustalił, że wnioskodawca nie wykazał, aby przez okres co najmniej <br/>15 lat wykonywał pracę w szczególnych warunkach.</p> <p>Z tego też względu nie spełnił warunków do nabycia prawa do emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>.</p> <p>Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych <br/>w Przemyślu z dnia 20 czerwca 2012 r. wnioskodawca zaskarżył apelacją do Sądu II instancji, w której zarzucił:</p> <p>1/ sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie, że wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania mu prawa do emerytury,</p> <p>2/ naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> polegające na nie przeprowadzeniu wszechstronnej oceny dowodów oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przez dokonanie dowolnego ustalenia, że świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 31.07.2000 r. nie może stanowić podstawy ustalenia uprawnień wnioskodawcy do emerytury</p> <p>i wniósł o:</p> <p>1/ zmianę zaskarżonego wyroku w całości i przyznanie mu prawa do emerytury</p> <p>ewentualnie</p> <p>2/ o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania</p> <p>3/ oraz o zasądzenie kosztów postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji wnioskodawca podniósł, że świadectwo pracy <br/>w szczególnych warunkach potwierdza, że pracował jako palacz w kotłowni, co zostało potwierdzone oświadczeniem <span class="anon-block">Z. S.</span> i <span class="anon-block">F. W.</span>, zeznaniami świadka <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> oraz przesłuchania samego wnioskodawcy.</p> <p>Wnioskodawca podkreślił, iż dla oceny czy pracownik pracował w szczególnych warunkach nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego stanowiska lecz rodzaj powierzonej pracy.</p> <p>Powyższe uzasadnia wnioski apelacji.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Apelacja wnioskodawcy jest uzasadniona i skutkuje uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Wydany bowiem przez Sąd I instancji wyrok jest przedwczesny.</p> <p>Warunkiem wydania rozstrzygnięcia zgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy jest uprzednie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Postępowanie odwoławcze przed Sądem I instancji tego warunku nie spełnia.</p> <p>Uzasadniony jest zarzut apelacji, że dla oceny, czy pracownik pracował <br/>w szczególnych warunkach nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy.</p> <p>Takie stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądowym (por. wyrok SN z dnia 1 czerwca 2010 r. – II UK 21/10 czy też SA we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2012 r. III AUa 1737/11).</p> <p>Zatem wyjaśnienia wymagało w sprawie dlaczego wnioskodawca, który w okresie wskazanym w świadectwie pracy od 1.01.1981 r. – 31.10.1989 r. ma wykazane prace wymienione w wykazie A dział XIV poz. 1 jako prace nie zautomatyzowane palaczy i palaczy kotłów parowych lub wodnych typu przemysłowego skoro z angaży zalegających w aktach osobowych wynika, że wystawione zostały na stanowisko ślusarz remontowy, również po okresie wskazanym <br/>w świadectwie pracy. W aktach osobowych zalega również zaświadczenie <br/>o ukończeniu instruktażu stanowiskowego w kotłowni na stanowisku pomocnika palacza z dnia 25.09.1997 r.</p> <p>Sąd I instancji na okoliczność rozbieżności angaży wnioskodawcy z jego świadectwem pracy w szczególnych warunkach co do wykonywania pracy palacza nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego w szczególności czy angaże zawierały stanowiska pracy nie zgodne z faktycznie wykonywaną pracą.</p> <p>Na tą okoliczność nie zostali przesłuchani świadkowi <span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">T. S.</span> oraz wnioskodawca <span class="anon-block">K. K.</span>.</p> <p>Zatem w sprawie niedojrzałej do rozstrzygnięcia został wydany wyrok, który uznać należy za przedwczesny.</p> <p>W ponownym postępowaniu rzeczą Sądu I instancji będzie ponowne przesłuchanie świadków: <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> na okoliczność w jakich okresach i na jakich stanowiskach wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach, w tym również pracę palacza czy też pomocnika palacza w kotłowni i dlaczego w tym czasie miał angaż na stanowisko ślusarza remontowego, czy był przeszkolony do wykonywanie tej pracy, a nadto czy w zakładzie pracy była taka praktyka, aby praca faktycznie wykonywana przez pracownika nie odpowiadała jego angażowi, jak również czy dotyczyło to świadków.</p> <p>Na te same okoliczności Sąd przesłucha wnioskodawcę, a nadto wyjaśni dlaczego nie kwestionował prawidłowości wydawanych mu angaży oraz jakie angaże posiadali inni palacze i czy były one rozbieżne z wykonywaną pracą, jakie czynności wykonywał jako ślusarz remontowy po 31.10.1989 r.</p> <p>W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania Sąd rozważy dopuszczenie innych dowodów zarówno na wniosek stron jak również z urzędu, <br/>a w szczególności co do przesłuchania przynajmniej jednego z palaczy z którym wnioskodawca pracował ewentualnie też dowodu z jego dokumentacji osobowej.</p> <p>Dopiero tak przeprowadzone postępowanie dowodowe oraz ocena jego wyników pozwoli Sądowi I instancji na dokonanie ustaleń czy wnioskodawca wykazał 15 lat pracy w szczególnych warunkach i przysługuje mu prawo do emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2000 r. Nr 153, poz. 1227).</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji wyroku stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 kpc</a>.</p> </div>