II AKa 211/12

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt: II AKa 211/12</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2012 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Bożena Summer-Brason</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Marek Charuza (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Alicja Bochenek </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Magdalena Baryła</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale <strong> <!-- -->Prokuratora Prok. Apel. Dariusza Wiory</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 roku sprawy</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. P.</span> </strong> s. <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">I.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i inne;</p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> </strong> c. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">I.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i inne;</p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. Z.</span> </strong> s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońców</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 5 grudnia 2011 roku, sygn. akt. V K 129/07</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">H. Z.</span> uniewinnia <br/>od popełnienia czynu przypisanego im w pkt 1 zaskarżonego wyroku, <br/>a oskarżoną <span class="anon-block">M. P.</span> uniewinnia od popełnienia czynu przypisanego jej w pkt 4 zaskarżonego wyroku, kosztami postępowania <br/>w tym zakresie obciążając Skarb Państwa,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>uchyla zawarte w pkt 3 zaskarżonego wyroku orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">J. P.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>uchyla zawarte w pkt 6 zaskarżonego wyroku orzeczenie o środku karnym orzeczonym wobec oskarżonych <span class="anon-block">H. Z.</span> oraz <span class="anon-block">M. P.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżonemu <span class="anon-block">J. P.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> oraz <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> zawiesza warunkowo wykonanie wymierzonej mu <br/>w pkt 2 zaskarżonego wyroku kary pozbawienia wolności tytułem próby <br/>na okres 4 (czterech) lat,</p> </dd> </dl> <p>II.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, którymi w całości obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt II AKa 211/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 grudnia 2011 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział V Karny Zamiejscowy w Rybniku uznał:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">H. Z.</span> za winnych tego, że w marcu <br/>2001 roku w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">W.</span> i w <span class="anon-block">T.</span> wprowadzili <br/>w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...) sp.z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> co do realnych możliwości zapłaty przez <span class="anon-block"> spółkę (...) SA</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 1 474 575,00 zł tytułem należności za maszyny i urządzenia stanowiące linię produkcyjną do stolarki drewnianej, jak również wprowadzili ich w błąd co do tego, że <span class="anon-block">H. Z.</span> <br/>i <span class="anon-block">M. P.</span> są osobami uprawnionymi do zawarcia i podpisania w imieniu <span class="anon-block"> (...) SA</span> umowy kupna- sprzedaży której przedmiotem były te maszyny i urządzenia i działając w ten sposób doprowadzili <span class="anon-block"> (...) Sp.z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez zawarcie w dniu 21 marca 2001 roku umowy handlowej, podpisanie jej w imieniu kupującego przez nieuprawnione do tego osoby, w konsekwencji czego na skutek wykonania tej umowy zawartej przez sprzedającego tj. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> w dobrej wierze doszło do wydania maszyn i urządzeń i do ich zamontowania na nieruchomości pozostającej w dyspozycji <span class="anon-block"> (...) SA</span>, czym wyczerpali oni znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a>, i za to na mocy <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> skazał ich na kary po 3 lata pozbawienia wolności,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span>za winnego tego, że od lipca do września 2001 roku <br/>w <span class="anon-block">W.</span>jako prezes zarządu <span class="anon-block">(...) SA</span>z/s w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. Z.</span>, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej zajmując się <br/>z mocy ustawy a także z mocy faktycznego wykonywania sprawami majątkowymi <span class="anon-block">spółki (...) SA</span>, w celu udaremnienia wykonania tytułów egzekucyjnych wydanych przeciwko <span class="anon-block">(...) SA</span>, w tym: nakazu zapłaty Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia <br/>w Krakowie z dnia 18 maja 2001 roku sygn. akt VGNc 2155/01, wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 20 marca 2001 roku sygn. akt VI Gc 1402/00, nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 1 czerwca 2001r. sygn. akt XGNc 588/01, nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 27 lutego 2001 roku sygn. akt VI Ng 22/01, nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 22 stycznia <br/>2001 roku sygn. akt I Nc 36/00, wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 lipca 2001 roku sygn. akt IX GC 516/01, nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 18 grudnia 2000 roku sygn. akt V Ng 4584/00 i wyroku Sądu Okręgowego w Opolu <br/>z dnia 22 marca 2001 roku sygn. akt VI Gc oraz innych, uszczuplił zaspokojenie wierzycieli <span class="anon-block">spółki (...) SA</span>w ten sposób, że dopuścił do zawarcia umów z PH <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">(...) sp. z o.o.</span>w <span class="anon-block">L.</span>, <span class="anon-block">PPHU (...) Sp. z o.o.</span>we <span class="anon-block">W.</span>, zbywając lub usuwając zagrożone zajęciem lub zajęte na mocy protokołu zajęcia z dnia 6 września 2001 roku składniki majątku <span class="anon-block">spółki (...) SA</span>w postaci maszyn i urządzeń stanowiących część linii produkcyjnej stolarki drewnianej, a także działając <br/>w wyżej wskazanych warunkach i w wymienionym celu dopuścił do wystawienia <br/>i dostarczenia do <span class="anon-block">spółki (...) Ltd sp. z o.o.</span>oddział w <span class="anon-block">K.</span>faktur sprzedaży bez uzgodnienia tego faktu z nabywcą, usiłując zbyć w ten sposób zagrożone zajęciem składniki majątku <span class="anon-block">spółki (...) SA</span>w postaci części maszyn tworzących linię produkcyjną do produkcji stolarki drewnianej, lecz zamierzonego celu nie osiągnął <br/>z uwagi na odmowę zaakceptowania tych faktur przez <span class="anon-block">spółkę (...) Ltd sp. z o.o.</span>czym wyczerpał znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 k)">art. 12 k</a>.. i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> skazał go na karę 1 roku <br/>i 8 miesięcy pozbawienia wolności,</p> </dd> </dl> <p>a na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierzył temu oskarżonemu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Z kolei oskarżoną <span class="anon-block">M. P.</span> uznał za winną tego, że w marcu 2001 roku <br/>w <span class="anon-block">W.</span> i w <span class="anon-block">T.</span> wprowadziła w błąd przedstawicieli <br/> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> co do tego, że <span class="anon-block">H. Z.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> <br/>są osobami uprawnionymi do zawarcia i podpisania w imieniu <span class="anon-block"> (...) SA</span> umowy kupna-sprzedaży której przedmiotem były maszyny i urządzenia stanowiące linię produkcyjną do produkcji stolarki drewnianej o wartości 1 474 575,00 złotych i działając w ten sposób doprowadziła <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez zawarcie w dniu 21 marca 2001 roku umowy handlowej, do podpisania jej <br/>w imieniu kupującego przez nieuprawnione do tego osoby, w konsekwencji czego na skutek wykonania tej umowy zawartej przez sprzedającego tj. przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z/s <br/>w <span class="anon-block">W.</span> w dobrej wierze, doszło do wydania maszyn i urządzeń i ich zamontowania na nieruchomości pozostającej w dyspozycji <span class="anon-block"> (...) SA</span>, czym wyczerpała ona znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a>, i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> skazał ją na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Oskarżoną <span class="anon-block">M. P.</span> uniewinniono od popełnienia zarzuconego jej w pkt <br/>IV aktu oskarżenia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 302;art. 302 § 1)">art. 302 § 1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Nadto na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § 1 k.k.</a> orzeczono wobec wszystkich oskarżonych środek karny w postaci zakazu pełnienia funkcji członka zarządu i członka organów nadzoru w spółkach prawa handlowego, a także zakaz zajmowania w tych podmiotach stanowisk związanych <br/>z prowadzeniem spraw majątkowych na okres 5 lat.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońców oskarżonych.</p> <p>Obrońca oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> zaskarżając wyrok w całości zarzucił orzeczeniu:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania która miała wpływ na treść wyroku, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał istotny wpływ na jego treść wynikający z przyjęcia, że:</p> <p>a)  <span class="anon-block">M. P.</span> wyczerpała znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a>. podczas gdy Sąd nie przeprowadził jakichkolwiek dowodów <br/>na okoliczność, że świadomie wprowadziła w błąd w tym zakresie kontrahenta oraz Sąd nie ustalił czy ta okoliczność pozostawała w jakimkolwiek związku przyczynowym z decyzją <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do zawarcia umowy z <span class="anon-block"> (...) SA</span>, a tym samym aby oskarżona działała z zamiarem kierunkowym,</p> <p>b)  <span class="anon-block">J. P.</span> wprowadził w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do realnej możliwości zapłaty przez <span class="anon-block"> (...) SA</span> kwoty 1 474 575,00 złotych tytułem należności za maszyny i urządzenia stanowiące linię produkcyjną do stolarki drewnianej, jak również wprowadził ich w błąd co do zakresu reprezentacji <span class="anon-block"> spółki (...)</span> podczas gdy:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>jak to wynika zeznań prezesa <span class="anon-block"> (...)</span> Polska <span class="anon-block">A. W.</span> złożonych na rozprawie w dniu 30 lipca 2010r. wyrażając zgodę na tą umowę <span class="anon-block"> (...)</span> podjęła świadome ryzyko po to, by umożliwić <span class="anon-block">C.</span> produkcję okien,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>standing finansowy spółki <span class="anon-block">(...)</span>był doskonale znany przedstawicielom <span class="anon-block">(...)</span>Polska albowiem po zawarciu porozumienia 21 czerwca 1999 roku zadłużenie <span class="anon-block">C.</span>wzrosło co doprowadziło do kolejnego porozumienia 14 lipca 2000 roku <br/>z którego <span class="anon-block">C.</span>nie wywiązało się i doszło do postępowania przed Sądem Rejonowym m.st. Warszawy w Wydziale Gospodarczym, a uzyskany nakaz zapłaty egzekwowany przez komornika był na chwilę podpisania kolejnego porozumienia z dnia 4 grudnia 2000 roku bezskuteczny choć oficjalnie postępowanie z powodu bezskuteczności zostało umorzone dopiero w dniu <br/>21 grudnia 2004 roku,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>zachowanie przedstawicieli <span class="anon-block">C.</span> w postaci poniesienia nakładów na halę <br/>w <span class="anon-block">Z.</span> oraz poszukiwania finansowania leasingowego w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> świadczy o zamiarze wykonania zaciągniętego zobowiązania,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>brak jakiegokolwiek dowodu na to, że <span class="anon-block">J. P.</span> miał świadomość, że <br/>brak zarejestrowania zmian w zarządzie spółki w KRS nie ma znaczenia dla konstytutywnego jego powołania, a tym samym aby wprowadził on świadomie kontrahenta w błąd w tym zakresie oraz Sąd nie ustalił czy ta okoliczność pozostawała w jakimkolwiek związku przyczynowym z decyzją <span class="anon-block"> (...)</span> Polska <br/>co do zawarcia umowy z <span class="anon-block">C.</span> oraz aby oskarżony działał z zamiarem kierunkowym,</p> </dd> </dl> <p>c)  <span class="anon-block">J. P.</span>uszczuplił zaspokojenie wierzycieli <span class="anon-block">C.</span>w ten sposób, że dopuścił do zawarcia umowy z PH <span class="anon-block">(...)</span>, podczas gdy zawarcie tej umowy zmierzało do pozyskania środków finansowych w ramach tzw. leasingu zwrotnego,</p> <p>d)  <span class="anon-block">J. P.</span> dokonał przestępstwa w zakresie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 308)">art. 308 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§ 2 k.k.</a> podczas gdy Sąd nie przeprowadził żadnego dowodu dla ustalenia czy zachowanie oskarżonego miało realny wpływ na zaspokojenie wierzycieli</p> <p>3.  rażącą niewspółmierność kary do stopnia winy oraz nieuwzględniającą inne ustawowe dyrektywy wymiaru kary, niezgodną z dyrektywami zamieszczonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> poprzez orzeczenie w stosunku do oskarżonych bezwzględnej kary pozbawienia wolności w szczególności nie uwzględnienie, że <span class="anon-block">M. P.</span> jest obecnie nie karana <br/>i w stosunku do niej istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna.</p> <p>Wniósł zatem obrońca o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji lub o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzutu popełnienia przypisanych im czynów.</p> <p>Z kolei obrońca oskarżonego <span class="anon-block">H. Z.</span> zarzucił wyrokowi:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść a polegający na stwierdzeniu, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżeni <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">H. Z.</span> wprowadzili w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do tego, że <span class="anon-block">H. Z.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> są osobami uprawnionymi do podpisania i zawarcia umowy w imieniu <span class="anon-block">C.</span>, jeżeli okoliczności te nie miały żadnego znaczenia w sprawie, albowiem władze statutowe <span class="anon-block"> (...) SA</span> nigdy nie kwestionowały zobowiązań spółki wynikających z podpisania umowy w dniu <br/>21 marca 2001 roku,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oskarżeni <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">H. Z.</span> wprowadzili w błąd przedstawicieli <br/> <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do realnych możliwości zapłaty przez <span class="anon-block"> spółkę (...) SA</span> kwoty 1 474 575,00 złotych tytułem należności za maszyny i urządzenia stanowiące linię produkcyjną do stolarki okiennej, jeżeli:</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>stosunki handlowe tych podmiotów w okresie poprzedzającym zawarcie umowy jednoznacznie wskazywały na trudności finansowe w zakresie płynności <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, co było trzykrotnie potwierdzone w porozumieniach zawartych w sprawie zaległego zadłużenia co potwierdził, akcentując świadome ryzyko po to by umożliwić spółce rozwój produkcji i co za tym idzie spłatę wcześniejszych zobowiązań, prezes zarządu spółki <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">A. W.</span>,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>szczególnego podkreślenia wymaga okoliczność zabezpieczenia w postaci hipoteki na nieruchomości, której wartości nikt nie kwestionował i które nie zostało dokonane z przyczyn nie obciążających oskarżonych,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>Sąd I instancji bez merytorycznego uzasadnienia przyjął, że żadna z czynności podjętych przez <span class="anon-block">C.</span> której przedmiotem były elementy linii produkcyjnej stolarki drewnianej nie zmierzała do przywrócenia płynności finansowej <span class="anon-block">C.</span> <br/>i nie była uzasadniona gospodarczo, a dostarczona przez <span class="anon-block"> (...)</span> Polska linia miała charakter maszyn wysoko specjalistycznych, stanowiła całość, a poszczególne elementy były same w sobie całkowicie bezużyteczne,</p> </dd> </dl> <p>2.  obrazę przepisów postępowania która miała istotny wpływ na jego treść, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> do czego miało dojść we wskazany <br/>w apelacji sposób,</p> <p>3.  rażącą surowość kary orzeczonej wobec oskarżonego w bezwzględnym wymiarze bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.</p> <p>Wniósł zatem skarżący o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzutu opisanego w pkt 1 wyroku bądź o uchylenie zaskarżonego wyroku <br/>i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ewentualnie o zmianę wyroku poprzez jego złagodzenie i warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Sformułowane w apelacjach zarzuty ocenić należało jako trafne w części, w której odnosiły się do czynów przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">A. Z.</span> w pkt 1, a oskarżonej <span class="anon-block">M. P.</span> w pkt 4 zaskarżonego wyroku, a także <br/>w części dotyczącej kary wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">J. P.</span> za czyn z pkt 2 zaskarżonego wyroku.</p> <p>Zaznaczyć jednak należy, że Sąd Okręgowy – poza dowodami zawnioskowanymi przez strony postępowania dopuszczając kolejne dowody także z urzędu – przeprowadził <br/>w pełni wyczerpujące postępowanie dowodowe, co w efekcie dało odpowiednią podstawę do poczynienia właściwych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.</p> <p>Także uzasadnienie zaskarżonego wyroku – wbrew zarzutom skarżących – generalnie spełnia wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p>Pomimo tego rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego we wskazanej na wstępie części ulec musiało zasadniczej zmianie, a to poprzez uniewinnienie oskarżonych od popełnienia odpowiednich czynów, przy czym taka korekta zaskarżonego wyroku stała się możliwa <br/>i dlatego, że zebrano w przedmiotowej sprawie kompletny materiał dowodowy w pełni wystarczający do ustalenia bazy do zmiany zaskarżonego wyroku.</p> <p>Wskazać więc trzeba, że ocena wymienionych poniżej trzech kwestii wynikających tak z treści zaskarżonego wyroku jak i jego uzasadnienia, a związanych z przypisanym ostatecznie oskarżonym przestępstwem oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a>, rzutowała na wydanie rozstrzygnięcia w tymże przedmiocie, przy czym istotne jest, że <br/>w porównaniu z zarzutem zawartym w akcie oskarżenia sąd orzekający w znaczący sposób zmienił opis odpowiednich czynów.</p> <p>Po pierwsze – co nie było ujęte w akcie oskarżenia - skazując oskarżonych za czyny opisane w pkt 1 i 4 wyroku wskazano na okoliczność dotyczącą braku uprawnień oskarżonych do zawarcia i podpisania w imieniu <span class="anon-block"> (...) SA</span> umowy kupna-sprzedaży z <span class="anon-block"> (...) SA</span> w marcu 2001 roku, przy czym po stronie oskarżonej <span class="anon-block">M. P.</span> miało być to jedyne zachowanie wprowadzające w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...) SA</span>.</p> <p>Po drugie – już w ślad za aktem oskarżenia – oskarżeni <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">H. Z.</span> mieli wprowadzić w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do realnych możliwości zapłaty przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> należności za zakupione maszyny i urządzenia (pkt 1 zaskarżonego wyroku).</p> <p>Ostatnia z wymienianych kwestii – acz co do znaczenia na pewno nie najmniej istotna – dotyczy pominięcia przez sąd orzekający w opisach czynów ostatecznie przypisanych oskarżonym w pkt 1 i 4 zaskarżonego wyroku znamienia dotyczącego ich działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.</p> <p>Rozpoczynając już bardziej szczegółowe rozważania od tej ostatniej kwestii – zaznaczyć wypada, że pominiętej przez skarżących a dostrzeżonej przez prokuratora na rozprawie odwoławczej – podnieść trzeba, że w opisie przedmiotowych czynów sąd orzekający nie zamieścił żadnych określeń odnoszących się do sytuacji majątkowej oskarżonych czy też innych osób.</p> <p>Choć zgodzić się wypada, że znamię celu osiągnięcia korzyści majątkowej jest znamieniem wartościującym, a zatem jego istnienie może być uwidocznione przy użyciu różnych określeń (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2012 roku, II KK 287/11, Biuletyn PK 2012,7, poz.16 ) to jednak w przedmiotowym wyroku – w odróżnieniu od odpowiednich zarzutów ujętych w akcie oskarżenia – znamię to w żaden sposób nie zostało naprowadzone.</p> <p>Biorąc pod uwagę kierunek apelacji wniesionych na korzyść oskarżonych, ów brak jednego z koniecznych znamion czynów przypisanych oskarżonym nie może już być przedmiotem rozważań w ewentualnym kolejnym postępowaniu.</p> <p>Niezależnie od budzącej kontrowersje kwestii, czy z tego powodu w istniejącym układzie procesowym przy braku apelacji na niekorzyść oskarżonych zaskarżony wyrok mógłby zostać uchylony na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> celem przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, podkreślić należy, że przede wszystkim brak jest przesłanek do uznania orzeczenia w tejże części i z tego powodu (tj. braku znamienia celu korzyści majątkowej) za rażąco niesprawiedliwe.</p> <p>Oceniając wszystkie okoliczności dotyczące czynów przypisanych oskarżonym w pkt 1 i 4 zaskarżonego wyroku stwierdzić bowiem trzeba, że sąd orzekający poczynił nietrafne ustalenia faktyczne w odniesieniu do dwóch pierwszych wymienionych wyżej kwestii, <br/>a mianowicie wpływu braku uprawnień oskarżonych do zawarcia i podpisania w imieniu <span class="anon-block"> (...) SA</span> umowy kupna-sprzedaży z <span class="anon-block"> (...) SA</span> w marcu 2001 roku oraz wprowadzenia przez oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">H. Z.</span> w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do realnych możliwości zapłaty za zakupione maszyny i urządzenia.</p> <p>I tak zgodzić się wypada z twierdzeniem skarżących, że na decyzję <span class="anon-block"> (...)</span> Polska <br/>o sprzedaży <span class="anon-block"> spółce (...) SA</span> linii technologicznej do produkcji okien drewnianych żadnego wpływu nie miała kwestia rzeczywistego składu osobowego zarządu spółki <span class="anon-block"> (...) SA</span> <br/>w marcu 2001 roku, kiedy to była zawierana umowa między tymi spółkami.</p> <p>A zatem rozważania sądu orzekającego odnośnie konstytutywnego charakteru uchwały rady nadzorczej w przedmiocie powołania zarządu spółki (strony 20 – 21 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), acz niewątpliwie trafne (por. między innymi wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 kwietnia 1999 roku, I ACa 818/98, OSA 2001,1 poz. 2), odnoszą się do materii niezwiązanej bezpośrednio z okolicznościami, które w istocie legły u podstaw podjęcia decyzji o zawarciu przedmiotowej umowy ze <span class="anon-block"> spółką (...) SA</span> przez zarząd <span class="anon-block"> (...)</span> Polska.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy to nie zagadnienia dotyczące składu osobowego zarządu spółki <span class="anon-block"> (...) SA</span> były jednym z elementów mających wpływ na rozważania przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska w przedmiocie oceny celowości zawarcia umowy o sprzedaży maszyn, lecz kalkulacje związane z oczekiwanymi w przyszłości zyskami z dalszej współpracy.</p> <p>Skoro więc kwestie dotyczące rzeczywistego składu zarządu spółki <span class="anon-block"> (...) SA</span> <br/>w czasie zawierania przedmiotowej umowy nie mogły być jednym z elementów podjętego przez oskarżonych celowego wprowadzania w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska, tym samym okoliczność ta nie może być uznana jako jedno z działań stanowiących oszustwo wobec <span class="anon-block"> (...)</span> Polska.</p> <p>Rezultatem tego stać się musiało wyeliminowanie z opisu czynu przypisanego oskarżonej <span class="anon-block">M. P.</span> w pkt 4 zaskarżonego wyroku jedynego elementu dotyczącego wprowadzania w błąd, a nie można zapominać i tym, że sąd orzekający nie wprowadził do wyroku znamienia działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.</p> <p>Z tych przyczyn, skoro czyn oskarżonej nie zawiera żadnych znamion czynu zabronionego, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 § 1 k.p.k.</a> oskarżoną należało uniewinnić od popełnienia czynu przypisanego jej w pkt 4 zaskarżonego wyroku, <br/>a na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami procesu w tej części obciążyć Skarb Państwa.</p> <p>Kontynuując tę część rozważań w odniesieniu do oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">H. Z.</span> co do czynu przypisanego im w pkt 1 zaskarżonego wyroku, konsekwentnie stwierdzić trzeba, że i z opisu tegoż czynu usunąć trzeba element dotyczący wprowadzania <br/>w błąd odnośnie uprawnienia do zawarcia i podpisania umowy w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...) SA</span>.</p> <p>Zauważyć przy tym trzeba, że oskarżony <span class="anon-block">H. Z.</span> w każdym składzie osobowym do 15 listopada 2001 roku był członkiem zarządu – jako jego prezes bądź też wiceprezes, a w piśmie z dnia 27 lutego 2001 roku oskarżeni <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">H. Z.</span> poinformowali <span class="anon-block"> (...)</span> Polska o zmianach w zarządzie (k. 64), choć istotnie nie dopełniono obowiązku o zgłoszeniu zmian do KRS zgodnie z procedurą określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971210769" title="Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 121, poz. 769 ()">ustawie z dnia <br/>20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym</a> (Dz. U. Nr 168 poz. 1186 z 2007 roku z późn. zm.).</p> <p>Aby temat ten wyczerpać dodać jeszcze można, że w doktrynie dominuje pogląd, iż dla bezpieczeństwa w obrocie celowe jest zawieranie umów z członkami zarządu ujawnionymi w KRS – tak jak to stało się w przypadku przedmiotowej umowy z dnia <br/>21 marca 2001 roku podpisanej w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...) SA</span> przez wpisanych w owym czasie do rejestru <span class="anon-block">H. Z.</span> oraz <span class="anon-block">M. P.</span>.</p> <p>Nawiązując już do problemu dotyczącego wprowadzania w błąd przez oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">H. Z.</span> przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do realnych możliwości zapłaty przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> należności za zakupione maszyny i urządzenia, brak jest w niniejszej sprawie dowodów, które niezbicie świadczyłyby o takich celowych poczynaniach oskarżonych.</p> <p>Odnośnie oskarżonego <span class="anon-block">H. Z.</span> podnieść trzeba, że z żadnych dowodów nie wynika, aby oskarżony ten osobiście zaangażowany był w rozmowy z przedstawicielami <span class="anon-block"> (...)</span> Polska dotyczące przedmiotowej transakcji – tak choćby świadek <span class="anon-block">P. P.</span> który <br/>w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span> Polska prowadził odpowiednie pertraktacje handlowe (k. 2767).</p> <p>Ze strony <span class="anon-block"> spółki (...) SA</span> takie rozmowy i ustalenia czynił oskarżony <span class="anon-block">J. P.</span>, którego rola w tej spółce była dominująca.</p> <p>Podkreślić jednak wypada, że zła sytuacja finansowa tej spółki świetnie znana była przedstawicielom <span class="anon-block"> (...)</span> Polska, co zresztą trafnie stwierdził sąd orzekający w swych ustaleniach faktycznych, zwracając uwagę i na to, że <span class="anon-block"> (...)</span> Polska zawierając umowę <br/>o dostawie linii produkcyjnej o ponad milionowej wartości podjęła ryzyko gospodarcze (strony 27-28 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).</p> <p>Sąd ten zwrócił uwagę i na to, że istniała możliwość odpowiedniego zabezpieczenia przedmiotowej umowy w postaci hipoteki na nieruchomości o wartości ponad 1 400 000 zł (strony 38 – 39 uzasadnienia wyroku), czego jednak nie dokonano z winy odpowiedzialnych za to pracowników <span class="anon-block"> (...)</span> Polska.</p> <p>Na marginesie podnieść wypada, że sąd orzekający nie znalazł podstaw do kwestionowania rzetelności wyceny nieruchomości opracowanej w lipcu 2000 roku przez rzeczoznawcę <span class="anon-block">K. M.</span> (strona 24 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), choć problem ten – jeśli przypomnieć treść kolejnej wyceny sporządzonej przez innego rzeczoznawcę, a to <span class="anon-block">M. J.</span> (k. 1728 t. IX) – mógłby wymagać krytycznej analizy, niemożliwej już jednak z uwagi na kierunek wniesionych w tej sprawie apelacji.</p> <p>Nie można jednak podzielić poglądu sądu orzekającego, że odpowiedzialność karna oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">H. Z.</span> wynika z tego, że ich partnerzy <br/>z <span class="anon-block"> (...)</span> Polska nie mieli pełnej wiedzy o skali zobowiązań <span class="anon-block"> spółki (...) SA</span> wobec innych podmiotów, w tym i pracowników z tytułu zaległych wynagrodzeń.</p> <p>Zebrane dowody nie wskazują bowiem na to, aby oskarżeni podejmowali jakiekolwiek działania wprowadzające co do tych okoliczności w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">P. P.</span> – do listopada 2001 roku zatrudniony w <span class="anon-block"> (...)</span> Polska jako doradca ds. prawnych, choć w swych zeznaniach na rozprawie używał stwierdzeń <br/>o „oszukańczych zabiegach mających na celu wyłudzenie supernowoczesnej linii do produkcji stolarki okiennej”, nie wskazał jednak żadnych konkretnych poczynań któregoś z oskarżonych mogących w inkryminowanym czasie stanowić takie działania (k. 2761-2768).</p> <p>Znaczące jest, że świadek ten już po zakończeniu pracy w <span class="anon-block"> (...)</span> Polska nadal utrzymywał kontakty z oskarżonym <span class="anon-block">J. P.</span>, z którym miał wejść w osobiste układy handlowe, zakończone dla świadka niekorzystnie.</p> <p>A zatem osobiste doświadczenia świadka zdeterminowały ton jego zeznań, narzuciły ocenę poczynań oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> z punktu widzenia okoliczności zaistniałych <br/>w czasie odległym od przedmiotowych zdarzeń.</p> <p>Jeszcze raz należy podkreślić, że zgromadzone dowody nie wskazują na to, aby ze strony oskarżonych w inkryminowanym czasie prowadzone były konkretne działania wprowadzające w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do rzeczywistej kondycji <span class="anon-block"> (...) SA</span>.</p> <p>Trudności <span class="anon-block"> (...) SA</span> świetnie znane były władzom <span class="anon-block"> (...)</span> Polska, <br/>w łonie których istniały zresztą zasadnicze różnice zdań w kwestii zawarcia umowy <br/>o dostawie maszyn <span class="anon-block"> spółce (...) SA</span> (zeznania świadka <span class="anon-block">J. M.</span> – dyr. ds. finansowych oraz prokurenta <span class="anon-block"> (...)</span> Polska, przeciwnej zawieraniu przedmiotowej umowy – k. 2922-2924).</p> <p>Zasadniczą okolicznością, która zadecydowała o zawarciu umowy była możliwość jej rzetelnego zabezpieczenia poprzez wpis hipoteki na nieruchomości (zeznania prezesa <br/>zarządu <span class="anon-block"> (...)</span> Polska świadka <span class="anon-block">A. W.</span> k. 2945-2947), a – co jak wyżej zaznaczono ustalił sąd orzekający - oskarżeni nie przekazywali żadnych błędnych informacji odnośnie nieruchomości która miała być przedmiotem zabezpieczenia.</p> <p>Zauważyć nadto wypada – aprobując liczne krytyczne uwagi sądu orzekającego odnośnie zaniedbań po stronie <span class="anon-block"> (...)</span> Polska w przypadku przedmiotowej transakcji – że może budzić co najmniej zdziwienie powierzenie przez znaczącą firmę jaką jest <span class="anon-block"> (...)</span> Polska obsługi prawnej osobie bez stosownej wiedzy i doświadczenia, którą to osobą był w owym czasie student V roku prawa wspomniany już świadek <span class="anon-block">P. P.</span>.</p> <p>Skoro zatem:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>brak jest ze strony oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">H. Z.</span> rzeczywistych działań ukierunkowanych na wprowadzenie w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska co do realnych możliwości zapłaty przez <span class="anon-block"> spółkę (...) SA</span> należności za maszyny,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>brak jest podstaw do uznania – o czym była już mowa powyżej w kontekście czynu przypisanego oskarżonej <span class="anon-block">M. P.</span> w pkt 4 zaskarżonego wyroku – aby kwestie dotyczące rzeczywistego składu zarządu spółki <span class="anon-block"> (...) SA</span> w czasie zawierania przedmiotowej umowy mogły być jednym z elementów mającego wpływ na decyzję odnośnie zawarcia przedmiotowej transakcji podjętego przez oskarżonych celowego wprowadzania w błąd przedstawicieli <span class="anon-block"> (...)</span> Polska,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w zaskarżonym wyroku sąd orzekający nie wprowadził do wyroku znamienia działania <br/>w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,</p> </dd> </dl> <p>tym samym analizowany czyn oskarżonych <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">H. Z.</span> nie zawiera żadnych znamion czynu zabronionego.</p> <p>Tak więc, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 § 1 k.p.k.</a>, oskarżonych należało uniewinnić od popełnienia czynu przypisanego im w pkt 1 zaskarżonego wyroku, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami procesu w tej części obciążyć Skarb Państwa.</p> <p>Przechodząc do oceny apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> w części dotyczącej czynu przypisanego temu oskarżonemu w pkt 2 zaskarżonego wyroku, odpowiednie uwagi skarżącego w tym przypadku ocenić należało jako niezasługujące na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy i w tym zakresie przeprowadził pełne postępowanie dowodowe, i co więcej dokonał wszechstronnej oraz zgodnej z regułami procedury karnej oceny wszystkich odpowiednich dowodów, dokonując na koniec trafnych i wielce precyzyjnych ustaleń faktycznych w przedmiocie czynu ostatecznie przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">J. P.</span> w pkt 2 zaskarżonego wyroku.</p> <p>Zmieniając – w porównaniu z aktem oskarżenia – opis tegoż czynu, słusznie zwrócono uwagę na okoliczność, że prokurator objął zarzutem okres do września 2001 roku, a zatem poza skargą znalazły się działania oskarżonego związane ze sprzedażą maszyn <span class="anon-block"> spółce z o.o. (...)</span> z/s w <span class="anon-block">R.</span>.</p> <p>Aprobując zatem w tej części ustalenia oraz racje którymi kierował się sąd orzekający (strony 31 – 36 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), nie ma już potrzeby ich pełnej, ponownej prezentacji.</p> <p>Nawiązując do konkretnych uwag apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> – skoncentrowanej zresztą na czynie z pkt 1 aktu oskarżenia od popełnienia którego oskarżony został ostatecznie uniewinniony – podnieść trzeba, że brak jest podstaw do podzielenia zastrzeżeń skarżącego odnośnie ustaleń Sądu Okręgowego w przedmiocie umowy <span class="anon-block"> spółki (...) SA</span> z <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Niezależnie bowiem od szczególnego celu leżącego u podstaw zawarcia tej umowy, związanego z poszukiwaniem środków do zapłaty za maszyny kupione od <span class="anon-block"> (...)</span> Polska oraz dalszą perspektywą użytkowania tych maszyn przez <span class="anon-block"> (...) SA</span> na podstawie planowanej umowy leasingu zwrotnego, nie można zapominać o tym, że przedmiotem tej umowy były ruchomości zagrożone zajęciem z powodu prowadzonych przeciwko <span class="anon-block"> spółce (...)</span> licznych postępowań egzekucyjnych.</p> <p>Nie ma również racji skarżących w tym miejscu, w którym wywodzi, że sąd orzekający winien przeprowadzić dalsze dowody celem ustalenia, czy zachowanie oskarżonego miało realny wpływ na zaspokojenie wierzycieli, a to z uwagi na wielość zobowiązań <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wobec różnych wierzycieli, w tym i takich których roszczenia są uprzywilejowane.</p> <p>Otóż zaznaczyć trzeba, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 2 zaskarżonego wyroku wskazano otwarty katalog wierzycieli <span class="anon-block"> spółki (...) SA</span>, wymieniając <br/>z nazwy jedynie niektórych spośród nich.</p> <p>Najbardziej istotne jest jednak to, że wszakże przedmiotem działań oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> oraz wcześniej już skazanego za tożsamy czyn oskarżonego <span class="anon-block">H. Z.</span> (wyrok Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim w sprawie II K 1058/02) były maszyny zajęte przez komornika, a efektem poczynań oskarżonych było umorzenie szeregu postępowań egzekucyjnych.</p> <p>Aprobując przy tym i kwalifikację prawną przedmiotowego czynu oskarżonego przyjętą ostatecznie przez sąd orzekający, powyższe zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego uznać należało za chybione.</p> <p>Zaskarżony wyrok wymagał jednak zmiany w zakresie wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego za tenże czyn, a to poprzez warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">J. P.</span> kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Dokonując tej korekty miano na uwadze to, że skazanie dotyczy zdarzeń które miały miejsce już przed ponad 10 laty, a oskarżony od tego czasu generalnie zachowuje się <br/>w sposób poprawny, o czym świadczy treść uzyskanego na etapie postępowania odwoławczego aktualnego wywiadu kuratora sądowego.</p> <p>Podzielić natomiast należało racje, które legły u podstaw orzeczenia przez Sąd Okręgowy środka karnego wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> (strona 41 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego w części utrzymującej zaskarżony wyroku <br/>w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> orzeczono na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, a to ze względu na obecnie trudną sytuację majątkową tegoż oskarżonego.</p> </div>