V Cz 3887/12

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->V Cz 3887/12</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 19 listopada 2012 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział V Cywilny – Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Piotr Wojtysiak</p> <p>Sędziowie: SO Oskar Rudziński</p> <p>SR (del.) Tomasz Pałdyna</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 roku w Warszawie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>skargi dłużniczki <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>na czynność <span class="anon-block">M. P.</span> – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym <span class="anon-block">(...)</span> w Warszawie, podjęte w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>z udziałem wierzyciela <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> </p> <p>na skutek zażalenia dłużniczki od postanowienia Sądu Rejonowego <br/> <span class="anon-block">(...)</span> w Warszawie z dnia 28 czerwca 2012 roku, sygn. akt I Co 774/12</p> <p>postanawia:</p> <p>oddalić zażalenie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V Cz 3887/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zażalenie nie może wywrzeć zamierzonych skutków prawnych. Stanowisko sądu pierwszej instancji odpowiada prawu.</p> <p>Wbrew wywodom żalącej istnieje podstawa normatywna do tego, by domagać się od autora skargi na czynności komornika złożenia dodatkowego jej odpisu. Podstawę taką stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 128)">art. 128 k.p.c.</a> w powiązaniu z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 767)">art. 767 k.p.c.</a> Wprawdzie komornik nie jest stroną niniejszego postępowania, ale pierwszy z przywołanych przepisów wcale nie traktuje o stronach postępowania, ale o „uczestniczących w sprawie osobach”. Do osób takich należy z pewnością komornik, skoro ustawodawca każe mu doręczyć odpis skargi.</p> <p>Podnosząc zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 759;art. 759 § 2)">art. 759 § 2 k.p.c.</a> autor zażalenia zapomina, że jest to środek pozostawiony do dyspozycji sądu, wobec czego nie można sądowi czynić wyrzutu z tego, że nie uczynił z niego użytku. Jest to bowiem element systemu prawa sędziowskiego, w tym przypadku powiązany z nadzorczą rolą sądów nad działalnością komorników.</p> <p>Z tych wszystkich powodów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> orzeczono jak na wstępie.</p> </div>