Текст рішення
<p>Sygn. akt I C 406/20</p>
<br/>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<br/>
<p> Dnia 7 listopada 2023 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: Sędzia Lidia Grzelak</p>
<p>Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 r. w Ciechanowie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. G.</span>
</p>
<p>przeciwko Gminie Miejskiej <span class="anon-block">C.</span> oraz <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>
</p>
<p>o zapłatę 4417,13 zł</p>
<p>I zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">M. G.</span> kwotę 4417,13 zł ( cztery tysiące czterysta siedemnaście złotych trzynaście groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 22 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty;</p>
<p>II w pozostałym zakresie powództwo w stosunku do pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> oddala;</p>
<p>III powództwo w stosunku do Gminy Miejskiej <span class="anon-block">C.</span> oddala;</p>
<p>IV odstępuje od obciążania powódki <span class="anon-block">M. G.</span> zwrotem kosztów na rzecz pozwanego Gminy Miejskiej <span class="anon-block">C.</span>;</p>
<p>V zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">M. G.</span> kwotę 1938,00 zł ( jeden tysiąc dziewięćset trzydzieści osiem złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 917,00 zł ( dziewięćset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p>
<p>VI nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> kwotę 117,00 zł ( sto siedemnaście złotych ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r., z tym że przez pobranie z zaliczki zaksięgowanej pod pozycją U11-<span class="anon-block"> (...)</span> KU <span class="anon-block"> (...)</span>;</p>
<p>VII nakazuje Skarbowi Państwa wypłacić pozwanemu <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> kwotę 218,50 zł ( dwieście osiemnaście złotych pięćdziesiąt groszy ) tytułem zwrotu niewykorzystanej części zaliczki zaksięgowanej pod pozycją U11-<span class="anon-block"> (...)</span> KU <span class="anon-block"> (...)</span>.</p>
<br/>
<br/>
<br/>
<p> Sędzia Lidia Grzelak</p>
<p>Sygn. akt I C 406/20</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block">K. G.</span> wniósł w dniu 29 lipca 2019 r. pozew do Sądu Rejonowego w Ciechanowie przeciwko Gminie Miejskiej <span class="anon-block">C.</span>, żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 4417,13 zł tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa od dnia 28 maja 2018 r. do dnia za dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Powód <span class="anon-block">K. G.</span> zmarł dnia 13 listopada 2019 r.</p>
<p>W okresie od 16 stycznia 2020 r. do 3 kwietnia 2020 r. postępowanie było zawieszone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 174;art. 174 § 1;art. 174 § 1 pkt. 1)">art. 174 § 1 pkt 1 kpc</a>. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2020 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie z udziałem zarządcy sukcesyjnego przedsiębiorstwa zmarłego <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">G. A.</span> <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>Zgodnie aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 maja 2020 r. ( rep. A nr 1393/2020 ) sporządzonym przez notariusz <span class="anon-block">J. M.</span> prowadzącą Kancelarię Notarialną w <span class="anon-block">W.</span>, spadek po <span class="anon-block">K. G.</span> nabyła w całości z dobrodziejstwem inwentarza <span class="anon-block">M. G.</span>.</p>
<p>Pozwany Gmina Miejska <span class="anon-block">C.</span> w odpowiedzi na pozew, którego odpis otrzymał dnia 15 listopada 2019 r., z dnia 15 stycznia 2020 r. wnosił o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 25 maja 2021 r. Sąd na wniosek powódki <span class="anon-block">M. G.</span> wezwał w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 1)">art. 194 § 1 kpc</a> do udziału w sprawie w charakterze pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> w odpowiedzi na pozew, którego odpis otrzymał dnia 22 czerwca 2021 r., z dnia 12 sierpnia 2021 r. wnosił o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Pozwany Gmina Miejska <span class="anon-block">C.</span> wnosił ponadto o zawiadomienie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> o toczącym się postępowaniu. Zakład ubezpieczeń nie zgłosił przystąpienia do niniejszego procesu w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> wnosił ponadto o zawiadomienie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> o toczącym się postępowaniu. Zakład ubezpieczeń nie zgłosił przystąpienia do niniejszego procesu w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej.</p>
<p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<br/>
<p>
<span class="anon-block">K. G.</span> był właścicielem pojazdu mechanicznego marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. W dniu 31 grudnia 2017 r. pojazd znajduje się w posiadaniu jego córki <span class="anon-block">J. K.</span> ( bezsporne ).</p>
<p>W nocy z dnia 31 grudnia 2017 r. na 1 stycznia 2018 r., przed północą, w <span class="anon-block">C.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w okolicy wjazdu na stację paliw <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">J. K.</span>, kierując samochodem marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> najechała na nieoznakowaną i niezabezpieczoną wyrwę w asfalcie w jezdni. W wyniku tego zdarzenia drogowego uszkodzeniu uległy. <span class="anon-block">K. G.</span> dokonał naprawy pojazdu w <span class="anon-block">A. J.</span> <span class="anon-block">D.</span> i synowie spółka jawna w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block"> (...) serwisie (...)</span>. W dniu 14 listopada 2018 r. uiścił należność za naprawę pojazdu w kwocie 4417,13 zł. Naprawa pojazdu w związku ze szkodą obejmowała wymianę zbiornika mocznika i owiewki zbiornika paliwa oraz teleładowanie danych. Uzasadniony koszt naprawy pojazdu marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w związku ze szkodą przy użyciu nowych części z logo producenta pojazdu w serwisie autoryzowanym wynosi 4650,83 zł brutto ( zdjęcia koperta k. 9, oszacowanie k. 14, potwierdzenie zapłaty k. 16, oświadczenie k. 305, informacja KPP k. 193, 492, faktura k. 212, opinia biegłego sądowego w zakresie techniki samochodowej, wyceny pojazdów i kosztów napraw mgr inż. <span class="anon-block">P. J.</span> k. 322 – 341, 372 – 374, zeznania świadków <span class="anon-block">J. K.</span> k. 214 – 216, <span class="anon-block">R. K.</span> k. 216 – 218 ).</p>
<p>
<span class="anon-block">Ulica (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> jest drogą gminną, pozostaje w zarządzie Gminy Miejskiej <span class="anon-block">C.</span>. Zarządca drogi Gmina Miejska <span class="anon-block">C.</span> posiadała ubezpieczenie OC w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> ( bezsporne ).</p>
<p>Odcinek <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, na którym doszło do uszkodzenia pojazdu <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, stanowiącego własność <span class="anon-block">K. G.</span>, stanowił teren budowy inwestycji pn. „przebudowa <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>” w ramach zadania pn. „Wsparcie transportu multimodalnego i ograniczenie niskiej emisji w <span class="anon-block">C.</span> poprzez przebudowę dwóch dróg gminnych ze ścieżkami rowerowymi, łączących teren dzielnicy przemysłowej z układem obwodowym miasta”. W celu realizacji tego zadania Gmina Miejska <span class="anon-block">C.</span> zawarła w dniu 28 września 2017 r. umowę nr <span class="anon-block"> (...)</span>.272.1.29.2017 z <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwem (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 9 i 10 do obowiązków wykonawcy należało m. in. odpowiednie zabezpieczenie terenu budowy oraz wdrożenie czasowej organizacji ruchu na czas prowadzenia robót budowalnych. Stosownie do ust. 3 cyt. przepisu umowy, wykonawca ponosił pełną odpowiedzialność, zarówno wobec zamawiającego, jak i wobec osób trzecich, z tytułu wszelkich szkód i strat wynikających lub związanych z realizacją przedmiotu umowy. Przekazanie terenu i placu budowy nastąpiło w dniu 9 października 2017 r. Kierownikiem budowy był mgr inż. <span class="anon-block">D. D. (2)</span>, przedstawiciel wykonawcy <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>. <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> rozpoczęło realizację umowy z opóźnieniem. Teren budowy nie był zabezpieczony. W przypadku otrzymanych zgłoszeń o ubytkach asfaltu bądź innych nieprawidłowościach <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> podejmowało czynności w celu poprawienia stanu infrastruktury drogowej. <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> zlecało wykonanie części prac innym podmiotom ( umowa wraz ze specyfikacją i załącznikami k. 68 – 116, protokół przekazania terenu i placu budowy k. 121 – 124, korespondencja wraz z zpo k. 125 - 126, 129, protokół z narady k. 128, e-mail k. 435, zlecenie k. 276, zeznania świadków <span class="anon-block">D. D. (2)</span> k. 218 – 219, <span class="anon-block">A. B.</span> k. 219 – 221, <span class="anon-block">A. D.</span> k. 221 – 222, <span class="anon-block">A. R.</span> k. 281 ).</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> posiadało ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej działalności lub użytkowanego mienia w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> ( bezsporne ).</p>
<p>Pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. Gmina Miejska <span class="anon-block">C.</span> złożyła oświadczenie o odstąpieniu od umowy nr <span class="anon-block"> (...)</span>.272.1.29.2017 z dnia 28 września 2017 r. zawartej z <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwem (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> ( bezsporne ).</p>
<p>Decyzją z dnia 21 maja 2018 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span>, podtrzymaną decyzją z dnia 26 lipca 2018 r., odmówiło wypłaty odszkodowania z tytułu szkody w pojeździe marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> ( akta szkody k. 406 – 576 ).</p>
<p>W dniu 31 grudnia 2019 r. <span class="anon-block">M. G.</span> jako zarządca sukcesyjny przedsiębiorstwa zmarłego <span class="anon-block">K. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">K. G.</span> w <span class="anon-block">K.</span> złożyła do Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim wniosek o zawezwanie do próby ugodowej, wzywając <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> oraz <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> do zawarcia ugody polegającej na zapłacie na jej rzecz kwoty 4417,13 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za szkodę w pojeździe marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> powstałą wskutek zdarzenia drogowego z dnia 31 grudnia 2017 r./1 stycznia 2018 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> odmówiło przystąpienia do ugody. <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> nie zajęło stanowiska w sprawie. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2020 r. sędzia Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim stwierdziła, że nie doszło do zawarcia ugody ( akta I Co 7/20 Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim ).</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt sprawy I Co 7/20 Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, akt szkody ( wydruk k. 406 – 576 ), zebranych w sprawie dokumentów, powołanych powyżej, opinii biegłego sądowego w zakresie techniki samochodowej, wyceny pojazdów i kosztów napraw mgr inż. <span class="anon-block">P. J.</span> ( k. 322 – 341, 372 – 374 ) oraz zeznań świadków <span class="anon-block">J. K.</span> ( k. 214 – 216 ), <span class="anon-block">R. K.</span> ( k. 216 – 218 ), <span class="anon-block">D. D. (2)</span> ( k. 218 – 219 ), <span class="anon-block">A. B.</span> ( k. 219 – 221 ), <span class="anon-block">A. D.</span> ( k. 221 – 222 ), <span class="anon-block">A. R.</span> ( k. 281 ).</p>
<p>Powyższe dokumenty, opinia, zeznania świadków nie budzą wątpliwości Sądu. Należy podkreślić, że odmienne stanowiska pozwanych w niniejszej sprawie co do zasady odpowiedzialności za szkodę w pojeździe marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> są wynikiem odmiennej oceny prawnej przedstawionych dokumentów dotyczących łączącej pozwanych umowy z dnia 28 września 2017 r.</p>
<p>Podkreślić również należy, że opinia biegłego sądowego w zakresie techniki samochodowej, wyceny pojazdów i kosztów napraw mgr inż. <span class="anon-block">P. J.</span> została sporządzona w sposób rzetelny, prawidłowy, wyczerpujący, a nadto zgodnie z postawioną tezą postanowienia. Podnoszone przez pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> zastrzeżenia, co do braku kompletności opinii w zakresie przebiegu zdarzenia, nie mogą być uwzględnione. Podkreślić należy, że biegły sądowy sporządził swoją opinię wykorzystując zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz zeznania świadków. Przedmiotem opinii była kwestia weryfikacji wysokości kosztów naprawy pojazdu, a nie rekonstrukcja zdarzenia drogowego czy analiza możliwości powstania stwierdzonych uszkodzeń pojazdu w danych okolicznościach; wskazać jednak należy, że biegły sądowy odnosząc się do zastrzeżeń pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> wskazał, że uszkodzenia pojazdu wskazują, że powstały w okolicznościach przywoływanych przez powódkę. Pozwany, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pomimo podnoszonych zastrzeżeń, nie złożył wniosku dowodowego w tym zakresie. Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">R. K.</span> co do przebiegu zdarzenia drogowego, jak również co go powstałych uszkodzeń. Znajdują one potwierdzenie w informacji policji oraz serwisu, dokonującego naprawy pojazdu. Kosztorys naprawy wykonany przez <span class="anon-block"> serwis (...)</span> został pozytywnie zweryfikowany przez ubezpieczyciela pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>, a odmowa przyznania odszkodowania była motywowana brakiem wykonywania prac przez ubezpieczonego na terenie, na którym doszło do powstania szkody, a nie zastrzeżeniami co do przebiegu zdarzenia bądź zakresu szkody.</p>
<br/>
<p>Sąd zważył, co następuje:</p>
<br/>
<p>Powód <span class="anon-block">K. G.</span>, a następnie powódka <span class="anon-block">M. G.</span> jako jego następca prawny, domagał się zapłaty kwoty 4417,13 zł tytułem odszkodowania w związku ze szkodą w pojeździe marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p>
<p>W sprawie wskazano dwóch pozwanych: Gminę Miejską <span class="anon-block">C.</span> jako zarządcę drogi, na której doszło do powstania szkody oraz <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> jako wykonawcę remontu drogi na podstawie umowy nr <span class="anon-block"> (...)</span>.272.1.29.2017 z dnia 28 września 2017 r. zawartej z Gminą Miejską <span class="anon-block">C.</span>.</p>
<p>Pozwany Gmina Miejska <span class="anon-block">C.</span> wnosił o oddalenie powództwa, wskazując, że w dniu 9 października 2017 r. przekazał teren i plac budowy wykonawcy tj. <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>. Oświadczenie o odstąpieniu od umowy Gmina Miejska złożyła dopiero w piśmie z dnia 23 stycznia 2018 r., a zatem w okresie, w którym doszło do powstania szkody, odcinek jezdni, na którym doszło do zdarzenia drogowego, pozostawał w nadzorze drugiego pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>. Zgodnie bowiem z § 4 ust. 1 pkt 9 i 10 wskazanej powyżej umowy do obowiązków wykonawcy należało m. in. odpowiednie zabezpieczenie ternu budowy oraz wdrożenie czasowej organizacji ruchu na czas prowadzenia robót budowalnych. Stosownie zaś do ust. 3 cyt. przepisu umowy, wykonawca ponosił pełną odpowiedzialność, zarówno wobec zamawiającego, jak i wobec osób trzecich, z tytułu wszelkich szkód i strat wynikających lub związanych z realizacją przedmiotu umowy.</p>
<p>Drugi pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> wnosił o oddalenie powództwa, wskazując, że nie rozpoczął prac budowlanych. Podnosił, że zgłaszane uszkodzenia infrastruktury drogi usuwał na bieżąco. Dodatkowo podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.</p>
<p>W ocenie Sądu, powództwo zasługuje na uwzględnienie co do zasady. Sąd orzekający w sprawie, podziela pogląd, że odpowiedzialność za powstałą szkodę obciąża pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> jako wykonawcę drogi na podstawie umowy nr <span class="anon-block"> (...)</span>.272.1.29.2017 z dnia 28 września 2017 r. zawartej z Gminą Miejską <span class="anon-block">C.</span>.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a>, jeżeli wykonawca przejął protokolarnie od inwestora teren budowy, ponosi on aż do chwili oddania obiektu odpowiedzialność na zasadach ogólnych.</p>
<p>Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że przekazanie terenu i placu budowy przez inwestora Gminę Miejską <span class="anon-block">C.</span> wykonawcy <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> w dniu 9 października 2017 r. Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, że wykonawca nie rozpoczął prac. Wskazać jednak należy, że nawet z zeznań pracowników pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>, w tym kierownika budowy, wynika, że teren budowy nie został należycie zabezpieczony, nie był też okresowo, systematycznie kontrolowany w zakresie prawidłowości i bezpieczeństwa infrastruktury drogi. Okoliczność, że pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> reagował na zgłoszenia o stwierdzonych uszkodzeniach nawierzchni jezdni, nie prowadzi do wyłączenia jego odpowiedzialności, podobnie jak kwestia wykonywania prac przez inne firmy na jego zlecenie.</p>
<p>Wskazać zatem należy, że to wykonawca zachowuje teren budowy w swoim władaniu, w ramach którego podejmuje różne czynności związane z prowadzeniem robót, zapewnieniem ich prawidłowości oraz bezpieczeństwa i porządku. Celem tych czynności jest osiągnięcie zamierzonego rezultatu – wykonania obiektu i oddania go zamawiającemu wraz z przekazanym uprzednio terenem. Z definicji ustawowej umowy o roboty budowlane ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647 kc</a> ) wynika, że jednym z obowiązków inwestora jest przekazanie terenu budowy. Definicja ustawowa terenu budowy zawarta została w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 3;art. 3 pkt. 10)">art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane</a>, zgodnie z którym jest to przestrzeń, w której prowadzone są roboty budowlane wraz z przestrzenią zajmowaną przez urządzenia zaplecza budowy. Jak wskazano powyżej, protokolarne przejęcie terenu budowy przez wykonawcę skutkuje, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a> tym, że od chwili przejęcia terenu budowy do chwili oddania obiektu wykonawca ponosi ryzyko ewentualnych szkód związanych z władaniem tym terenem. Problematyka przejęcia terenu budowy uregulowana została także na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">prawa budowlanego</a>. Zgodnie z art. 22 pkt 1 cyt ustawy, do podstawowych obowiązków kierownika budowy należy protokolarne przejęcie terenu budowy. Kwestia zatem przekazania terenu budowy w regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">prawa budowlanego</a> odbiega od unormowań przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> o umowie o roboty budowlane. Przede wszystkim przekazanie terenu budowy w ramach umowy o roboty budowlane następuje pomiędzy stronami tej umowy, a więc inwestorem i wykonawcą. Natomiast w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">prawie budowlanym</a> protokolarne przejęcie terenu budowy należy do obowiązków kierownika budowy. Trzeba jednak podkreślić, że w niniejszej sprawie, kierownikiem budowy uczestniczącym w przekazaniu terenu po stronie wykonawcy był jego przedstawiciel mgr inż. <span class="anon-block">D. D. (2)</span>. Przekazanie terenu budowy w formie pisemnego protokołu ma doniosłe znaczenie z uwagi na przejęcie przez wykonawcę ryzyka za szkody na terenie budowy. Odpowiedzialność wykonawcy uzależniona jest zatem od dwóch przesłanek: po pierwsze, od przejęcia we władanie terenu budowy, po drugie, od zachowania formy pisemnej protokołu przejęcia.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a> odsyła jednocześnie do odpowiedzialności za szkody na zasadach ogólnych. W wyroku z dnia 18 marca 1971 r. wydanym w sprawie I CR 6/71 Sąd Najwyższy wskazał, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a> odsyła w zakresie podstaw odpowiedzialności do zasad ogólnych, a więc w przypadku szkód wyrządzonych osobom trzecim do zasad odpowiedzialności za czyny niedozwolone, podkreślając, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a>, regulując odpowiedzialność wykonawcy, odsyła w zakresie jej podstaw do zasad ogólnych, a więc w przypadku szkód wyrządzonych osobom trzecim - od zasad odpowiedzialności za czyny niedozwolone ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 i nast. kc</a> ). Do przyjęcia zatem odpowiedzialności wykonawcy za szkodę nie wystarcza powołanie się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a>, gdyż niezbędne jest stwierdzenie, jak zasada odpowiedzialności deliktowej - ze względu na okoliczności konkretnego przypadku - ma miejsce. Pogląd ten aprobowany jest w orzecznictwie sądów powszechnych. W wyroku z dnia 21 grudnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie podkreślił, że zawarte w dyspozycji normy, wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a>, odesłanie do zasad ogólnych uzasadnia stwierdzenie, że przepis ten nie stanowi samodzielnej podstawy odpowiedzialności odszkodowawczej wykonawcy ani nie modyfikuje przesłanek odpowiedzialności wykonawcy za szkody wynikłe na terenie budowy w stosunku do tego, co wynika z zasad ogólnych. Skutkiem protokolarnego przejęcia terenu budowy może być wyłączenie odpowiedzialności inwestora na zasadach ogólnych za szkody wynikłe na terenie budowy z działań lub zaniechań wykonawcy ( sygn.. akt I ACa 715/21 ). W wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2016 r. wydanym w sprawie VI ACa 1158/15 wskazano, że odpowiedzialność wykonawcy na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a> dotyczy wszelkich szkód powstałych na przejętym terenie. W aspekcie podmiotowym obejmuje zarówno odpowiedzialność wobec osób trzecich, jak i odpowiedzialność wobec stron uczestniczących w procesie budowlanym. W aspekcie przedmiotowym odpowiedzialność wykonawcy dotyczy zarówno szkód na osobie, jak i szkód na mieniu.</p>
<p>Niewątpliwie, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 651)">art. 651 kc</a>, jeżeli dostarczona przez inwestora dokumentacja, teren budowy, maszyny lub urządzenia nie nadają się do prawidłowego wykonania robót, wykonawca powinien niezwłocznie zawiadomić o tym inwestora. Ewentualne zatem zwolnienie wykonawcy z odpowiedzialności, o której jest mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a>, można nastąpić, gdyby z przyczyn obiektywnych, niezależnych od niego przejął teren budowy, ale nie podjął prac. W niniejszej sprawie, pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających, że w okresie październik – grudzień 2017 r. nie rozpoczął wykonywania prac z przyczyn obiektywnych lub leżących po stronie inwestora tj. Gminy Miejskiej <span class="anon-block">C.</span>. Nie wykazał również, że w tym okresie informował inwestora o okolicznościach uniemożliwiających mu prawidłowe wykonanie robót.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 kc</a>
<strong>
<!-- --> </strong>kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. W ocenie Sądu, powódka <span class="anon-block">M. G.</span> jako następca prawny pierwotnego powoda <span class="anon-block">K. G.</span>, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>, jako strona, która dochodzi odszkodowania w związku z wystąpieniem szkody wykazała okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> Odpowiedzialność z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 kc</a> wymaga wystąpienia łącznie następujących przesłanek: zaistnienie szkody, szkoda musi być spowodowana działaniem lub zaniechaniem, z którym ustawa wiąże obowiązek odszkodowawczy, pomiędzy szkodą a działaniem lub zaniechaniem, z którym ustawa wiąże obowiązek odszkodowawczy musi istnieć związek przyczynowy.</p>
<p>Jak wskazano powyżej, ustalone przez Sąd okoliczności zdarzenia pozwalają na przyjęcie, że szkoda w pojeździe marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> powstała wskutek najechania na ubytek asfaltu w jezdni na drodze – <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>. Zdarzenie miało miejsce około północy. Istnienie wyrwy w asfalcie, potwierdzają nie tylko zdjęcia miejsca, ale również informacja policji. Biegły sądowy mgr inż. <span class="anon-block">P. J.</span> w opinii, którą Sąd podzielił, nie tylko zweryfikował koszty naprawy pojazdu, ale wskazał również, że stwierdzone uszkodzenia wskazują, że powstały w okolicznościach, na które powołuje się powódka. Pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> nie zakwestionował skutecznie przebiegu zdarzenia drogowego, nie wykazał, że kierowca mógł uniknąć zdarzenia bądź, że prowadził pojazd z nadmierną prędkością. Nie wykazał również, że oznaczenie drogi było prawidłowe, uwzględniające jej stan. Zauważyć należy, że przebudowa <span class="anon-block">ulicy (...)</span> została wykonana, nie jest zatem możliwe obecnie precyzyjne wskazanie miejsca, w którym doszło do zdarzenia drogowego. Nie budzi natomiast wątpliwości, że do najechania pojazdu na ubytek asfaltu na jezdni doszło w granicach terenu, który w dniu 9 października 2017 r. został przekazany pozwanemu <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>.</p>
<p>W ocenie Sądu, ustalone w sprawie okoliczności wskazują, że pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> jako wykonawca budowy nie wykonywał w należyty sposób obowiązków wynikających z umowy z dnia 28 września 2017 r. łączącej go z inwestorem Gminą Miejską <span class="anon-block">C.</span>, w szczególności w zakresie odpowiedniego zabezpieczenia terenu budowy zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 9 umowy. Podkreślić należy, że z zeznań świadków uczestników zdarzenia czy też pracowników inwestora, ale również z zeznań pracowników wykonawcy wynika, że teren budowy nie był należycie zabezpieczony. Niewątpliwie, utrzymywanie ruchu drogowego na tym odcinku, utrudniałoby organizację prac, ale umowa stron przewidywała możliwość wdrożenia czasowej organizacji ruchu na czas prowadzenia robót budowalnych. W istocie pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> nie tylko nie podjął właściwie prac, ale i nie dokonał zabezpieczenia terenu budowy. Nie może zatem zwolnić go od odpowiedzialności wykonywanie doraźnych prac naprawczych w związku z otrzymywanymi sygnałami o uszkodzeniach nawierzchni jezdni. Działanie <em>
<!-- -->ex post </em>zamiast <em>
<!-- -->ex ante </em>uznać należy za niewystarczające. Pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> nie wykazał, że jego działania polegały na okresowej kontroli stanu drogi; wskazał jedynie że reagował niezwłocznie na otrzymane zgłoszenia.</p>
<p>W ocenie Sądu, powyższe uwagi uzasadniają odpowiedzialność pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> co do zasady zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 652)">art. 652 kc</a>, co tym samym zwalnia pozwanego Gminę Miejską z odpowiedzialności za powstałą szkodę. Powództwo zatem w stosunku do Gminy Miejskiej <span class="anon-block">C.</span> podlega oddaleniu jako niezasadne.</p>
<p>Sąd zasądził zatem w pkt I wyroku od pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">M. G.</span> kwotę 4417,13 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 22 czerwca 2021 r. tj. od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu, do dnia zapłaty. Sąd miał na uwadze, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a>, jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Podkreślić należy, że wysokość odszkodowania została w toku postępowania likwidacyjnego zweryfikowana przez ubezpieczyciela pozwanego Przedsiębiorstwa.</p>
<p>W pkt II wyrok Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie jako niezasadne tj. w zakresie żądania odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od dnia 28 maja 2018 r. do dnia 21 czerwca 2021 r.</p>
<p>Motywy oddalenia powództwa w stosunku do pozwanego Gminy Miejskiej <span class="anon-block">C.</span> zostały omówione powyżej ( pkt III wyroku ).</p>
<p>Odnosząc się do kwestii podniesionego przez pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> zarzutu przedawnienia roszczenia w stosunku do niego, wskazać należy, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Zgodzić się należy, że termin przedawnienia wynosi w niniejszej sprawie trzy lata stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442(1);art. 442(1) § 1)">art. 442<sup>
<!-- -->1 </sup>§ 1 kc</a>, zgodnie z którym roszczenie o naprawie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się, albo przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.</p>
<p>Jak wynika z odpowiedzi na pozew, pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>, nie kwestionuje, że w dniu 31 grudnia 2019 r. <span class="anon-block">M. G.</span> złożyła do Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim w sprawie I Co 7/20 wniosek o zawezwanie do próby ugodowej, wzywając <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> oraz <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> do zawarcia ugody polegającej na zapłacie na jej rzecz kwoty 4417,13 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za szkodę w pojeździe marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> powstałą wskutek zdarzenia drogowego z dnia 31 grudnia 2017 r./1 stycznia 2018 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> odmówiło przystąpienia do ugody, natomiast <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> nie zajęło stanowiska w sprawie. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2020 r. sędzia Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim stwierdziła, że nie doszło do zawarcia ugody. W ocenie pozwanego Przedsiębiorstwa, wniosek ten nie wywołuje skutków prawnych, gdyż nie zawiera propozycji ugodowej, a zatem został złożony jedynie <em>
<!-- -->pro forma. </em>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 185;art. 185 § 1(1))">art. 185 § 1<sup>
<!-- -->1</sup> kpc</a>, w brzemieniu obowiązującym od dnia 7 listopada 2019 r. ( ustawa z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw ), w wezwaniu ( do próby ugodowej ) należy zwięźle oznaczyć sprawę i przedstawić propozycje ugodowe. Do wezwania niespełniającego tych wymogów przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130)">art. 130</a> stosuje się odpowiednio. Wskazać należy, że w sprawie I Co 7/20 Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim przewodniczący wydziału nie zastosował trybu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130)">art. 130 kpc</a>, a w sprawie został wyznaczony termin posiedzenia jawnego na dzień 9 kwietnia 2020 r., odwołany następnie z powodu <span class="anon-block"> (...)</span>19. Zarzutów w tym zakresie nie podniósł również w toku postępowania w sprawie I Co 7/20 żaden z wzywanych do ugody podmiotów: ubezpieczyciel oraz <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>. Podnoszenie zatem zarzutów niesformułowania w tamtym postępowaniu propozycji ugodowych, nie może, zdaniem Sądu, wywołać oczekiwanego przez pozwane Przedsiębiorstwo skutku prawnego w postaci oddalenia powództwa wskutek przedawnienia roszczenia.</p>
<p>Podkreślić należy, że żaden z pozwanych ani ich ubezpieczycieli, odmawiając poszkodowanemu wypłaty odszkodowania, nie przedstawił mu treści umowy z dnia 28 września 2017 r., pozwalającej na określenie podmiotu zobowiązanego do naprawienia szkody. Przedmiotowa umowa została załączona dopiero do odpowiedzi na pozew złożonej przez pozwanemu Gminę Miejską <span class="anon-block">C.</span> w styczniu 2020 r. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że poszkodowany <span class="anon-block">K. G.</span> zmarł dnia 13 listopada 2019 r., a zatem na około 6 tygodni przed złożeniem wniosku o zawezwanie do próby ugodowej.</p>
<p>Powyższe okoliczności, uzasadniają, w ocenie Sądu, przyjęcie, że złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej w sprawie i Co 7/20 Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim przerwało bieg przedawnienia w stosunku do pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span>. Wbrew przekonaniu pozwanego Przedsiębiorstwa, złożenia tego wniosku przez następcę prawnego poszkodowanego <span class="anon-block">K. G.</span> nie można potraktować jako czynność procesową sprzeczną z dobrymi obyczajami w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>.</p>
<p>Sąd Najwyższy konsekwentnie w swym orzecznictwie, podkreśla, że złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej wyłącznie w celu przerwania biegu przedawnienia stanowi - jako czynność procesowa sprzeczna z dobrymi obyczajami - nadużycie prawa procesowego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a> ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2018 r. wydany w sprawie V CSK 384/17, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2020 r. wydany w sprawie IV CSK 582/18 ). Nie może to prowadzić jednak do automatycznego uznania, że każdy taki wniosek ma na celu wyłącznie przerwanie biegu przedawnienia i wydłużenie tym samym okresu wymagalności wierzytelności a nie zakończenie sporu w sposób ugodowy. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dni 17 lutego 2023 r. wydany w sprawie II CSKP 602/22, w którym wskazano, że w przypadku zawezwania do próby ugodowej, niezależnie od tego, czy jest to pierwsze, czy kolejne zawezwanie sąd jest zobowiązany do badania, czy zachodzą przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123 § 1 pkt 1 kc</a>, a więc również badania, czy jest to czynność, która potencjalnie może doprowadzić do realizacji roszczenia oraz analizy, jaki jest jej rzeczywisty cel. Taki cel pozostaje zarówno w sprzeczności z założeniami instytucji przedawnienia roszczenia, którymi jest przede wszystkim czasowe ograniczenie uprawnienia służącego wierzycielowi i przyznanie prawa do uchylenia się od zaspokojenia roszczenia zobowiązanemu, jak i w sprzeczności z podstawowym założeniem postępowania pojednawczego, którym jest doprowadzenie do zawarcia ugody i realizacji roszczenia, a nie do przerwy biegu przedawnienia. Nie ma podstaw do formułowania generalizujących ocen, że celem każdego zawezwania do próby ugodowej złożonego w toku postępowania o część świadczenia jest jedynie przerwanie biegu terminu przedawnienia i uzyskanie przez wierzyciela wydłużonego terminu zaskarżalności wierzytelności ( podobnie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2023 r. wydane w sprawie I CSK 2437/22, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2020 r. w sprawie V CSK 427/18 ). W wyroku z dnia 24 marca 2022 r. wydanym w sprawie I AGa 56/21 Sąd Apelacyjny w Szczecinie podkreślił, że przy ocenie, czy kolejny wniosek o zawezwanie do próby ugodowej wywołał skutek przerwania biegu terminu przedawnienia wystrzegać się należy jakiegokolwiek automatyzmu. Uwzględniać w tym zakresie należy okoliczności konkretnego przypadku, co oznacza konieczność badania nie tylko treści samej czynności, ale przede wszystkim okoliczności towarzyszących jej dokonaniu, w tym zmiany tych okoliczności, jakie zaistniały w stosunku do stanu faktycznego istniejącego w dacie złożenia pierwszego wniosku, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 184)">art. 184 kpc</a>. Uwagi te uznać należy, za aktualne również w przypadku złożenia pierwszego wniosku o zawezwanie do próby ugodowej. Podkreślenia również wymaga, że z perspektywy przerwania biegu terminu przedawnienia nie jest natomiast istotne czy ugoda rzeczywiście została zawarta czy też postępowanie zakończyło się stwierdzeniem sądu, że do ugody nie doszło.</p>
<p>Z tych względów, nie można uznać, że złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej przez powódkę <span class="anon-block">M. G.</span> została złożone jedynie w celu przerwania biegu przedawnienia. Należy zauważyć, w jakiej szczególnej sytuacji osobistej znajdowała się wówczas powódka jako następca prawny poszkodowanego, początkowo jako zarządca sukcesyjny przedsiębiorstwa zmarłego poszkodowanego, a następnie jako jego spadkobierca. Prowadzone przed wytoczeniem powództwa postępowanie likwidacyjne w zakładzie ubezpieczeń pozwanego Przedsiębiorstwa, jak również korespondencja z pozwanymi przed wytoczeniem powództwa, nie pozwalały na prawidłowe określenie strony pozwanej z uwagi na brak możliwości zapoznania się z treścią umowy łączącej pozwanych, przy czym pozwany <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> konsekwentnie wskazywał, że nie ponosi odpowiedzialności z uwagi na nie podjęcie prac budowalnych, co w rzeczywistości nie ma znaczenia dla jego odpowiedzialności za powstałą szkodę. Zdaniem Sądu, w świetle powyższych okoliczności to podniesienie przez pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> zarzutu przedawnienia ocenić należy jako nadużycie prawa podmiotowego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> ze względu na jego sprzeczność z zasadami współżycia społecznego.</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł w stosunku do pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> zgonie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, obciążając go zwrotem kosztów procesu na rzecz powódki <span class="anon-block">M. G.</span> w całości. Na koszty procesu podlegające zwrotowi składają się: kwota 221,00 zł opłaty sądowej od pozwu, kwota 917,00 zł kosztów zastępstwa procesowego z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 800,00 zł tytułem kosztów opinii biegłego sądowego orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sporu.</p>
<p>Jednocześnie Sąd w pkt VI nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> kwotę 117,00 zł tytułem uzupełnienia kosztów opinii biegłego sądowego orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r. stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83)">art. 83 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> w zw. z art. 113 cyt. ustawy, z tym że przez pobranie z zaliczki uiszczonej przez pozwanego, w pozostałym zakresie nakazując pozwanemu Przedsiębiorstwu zwrot niewykorzystanej części zaliczki tj. kwotę 218,50 zł ( art. 84 cyt. ustawy ).</p>
<p>Sąd odstąpił od obciążania powódki <span class="anon-block">M. G.</span> zwrotem kosztów procesu ( kosztów zastępstwa procesowego ) na rzecz pozwanego Gminy Miejskiej <span class="anon-block">C.</span>, uznając że zachodzi w sprawie wypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> ( pkt IV wyroku ).</p>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
<br/>
</div>