II AKa 244/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 244/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="250"/> <col width="446"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Mariusz Młoczkowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Jacek Michalski</p> <p>SA Beata Siewielec (sprawozdawca)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. prot. sądowy Agnieszka Góral - Izdebska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. B. (1)</span>, <span class="anon-block">D. J.</span> </strong> oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i in.</p> <p>z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie</p> <p>z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt IV K 22/11</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>1.  za podstawę wymiaru kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">J. B. (1)</span> za czyn przypisany mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 1 pkt. 2)">punkcie drugim</a> w miejsce przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998r. przyjmuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998r.,</p> <p>2.  ustala wartość szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym oskarżonym w punkcie I. 1. na szkodę pokrzywdzonego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w <span class="anon-block">K.</span> na kwotę 18 575,20 zł (osiemnaście tysięcy pięćset siedemdziesiąt pięć, 20/100), zaś łączną wartość szkody wyrządzoną przez oskarżonych tym przestępstwem na kwotę 490 487,77 zł (czterysta dziewięćdziesiąt tysięcy czterysta osiemdziesiąt siedem, 77/100);</p> <p>II.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych za oczywiście bezzasadne;</p> <p>III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. B.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">L.</span> kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">J. B. (1)</span> z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>IV.  zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i ustala, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.</p> <p>II AKa 244/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> oskarżeni zostali o to, że:</p> <p>w okresie od 29 marca 1996 r. do 24 kwietnia 1996 r. w <span class="anon-block">L.</span>, działając w zorganizowanym związku przestępczym pod szyldem <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> trudniącym się wyłudzaniem towarów, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami i obywatelami Ukrainy, przy czym <span class="anon-block">J. B. (1)</span> kierował tym związkiem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie i w podobny sposób polegający na wprowadzeniu w błąd kontrahentów handlowych, co do zdolności kredytowej spółki, zamawiali towary z zamiarem nieuiszczenia za nie należności, doprowadzając i usiłując doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej wartości 620.618,35 zł n/w krajowe podmioty gospodarcze i tak:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu l kwietnia 1996 r. wyłudzili suszarki sufitowe i inne towary o łącznej wartości 10.456,62 zł na szkodę <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) s.c.</span> z <span class="anon-block">W.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniach 29 marca 1996 r. i 18 kwietnia 1996 r. wyłudzili pieluchomajtki wartości 93.378,45 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">W.</span>,</p> </dd> </dl> <p>-w dniu 9 kwietnia 1996 r. wyłudzili okapy kuchenne wartości 6.711,59 zł na szkodę <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>,</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniach 10 i 24 kwietnia 1996 r. wyłudzili torebki i rowery wartości 62.510,41 zł na szkodę <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span> z <span class="anon-block">K.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 12 kwietnia 1996 r. wyłudzili maty łazienkowe wartości 12.002,73 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego</span> z <span class="anon-block">P.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 13 kwietnia 1996 r. wyłudzili śpiwory wartości 40.173,14 zł na szkodę Producenta <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">B.</span>,</p> </dd> </dl> <p>- w dniu 15 kwietnia 1996 r. wyłudzili meble biurowe wartości 25.590,50 zł na szkodę <span class="anon-block"> Wytwórni (...) s.c.</span> z <span class="anon-block">J.</span>,</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 16 kwietnia 1996 r. wyłudzili komplety łazienkowe i inne towary o łącznej wartości 16.527,24 zł na szkodę <span class="anon-block"> Zakładu (...) s.c.</span> z <span class="anon-block">W.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 17 kwietnia 1996 r. wyłudzili buty wartości 8.125,20 zł na szkodę <span class="anon-block"> Spółdzielni (...)</span> <span class="anon-block"> Zakład Pracy (...)</span> z <span class="anon-block">W.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 17 kwietnia 1996 r. wyłudzili dachówki bitumiczne wartości 18.575,20 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...)</span>" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z <span class="anon-block">K.</span>,</p> </dd> </dl> <p>- w dniu 17 kwietnia 1996 r. wyłudzili suszarki sufitowe i inne towary o łącznej wartości 8.690,43 zł na szkodę <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo - Handlowego (...)</span> z <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>-w dniu 22 kwietnia 1996 r. usiłowali wyłudzić telewizory wartości 79.704,95 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...)</span> Cp. Ltd. J.V. z <span class="anon-block">P.</span>, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na odmowę zawarcia transakcji przez pokrzywdzonego na proponowanych warunkach,</p> <p>- w dniu 22 kwietnia 1996 r. wyłudzili czajniki bezprzewodowe wartości 13.226,28 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> z <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>- w dniach 22 i 24 kwietnia 1996 r. wyłudzili okapy nadkuchenne i inne towary o łącznej wartości 24.356,08 zł na szkodę <span class="anon-block"> Zakładu Produkcyjno-Handlowego (...)</span> z <span class="anon-block">C.</span>,</p> <p>- w dniu 23 kwietnia 1996 r. wyłudzili elektrody spawalnicze wartości 73.113,33 zł na szkodę <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...)</span> ze <span class="anon-block">Ś.</span>,</p> <p>- w dniu 23 kwietnia 1996 r. wyłudzili drabiny aluminiowe wartości 6.947,90 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>- w dniu 23 kwietnia 1996 r. usiłowali wyłudzić artykuły spożywcze wartości ok. 50.000 zł na szkodę <span class="anon-block"> PPUH (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">P.</span>, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na odmowę zrealizowania zamówienia przez pokrzywdzonego na proponowanych warunkach,</p> <p>- w dniu 24 kwietnia 1996 r. wyłudzili glazurę i terakotę wartości 70.488,30 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) przedsiębiorstwa (...)</span> z <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>tj. o czyn wobec <span class="anon-block">J. B. (1)</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § l kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, zaś wobec <span class="anon-block">D. J.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § l kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § l kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>nadto <span class="anon-block">D. J.</span> o to, że:</p> <p>w dniach 23 i 28 października 1997 r. w <span class="anon-block">L.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, trzykrotnie i w podobny sposób polegający na tym, iż chcąc wyłudzić kredyty w bankach na sprzedaż ratalną towarów podrobili dokumenty dotyczące zatrudnienia i zarobków <span class="anon-block">E. J.</span>, który tak sfałszowane dokumenty przedkładał w bankach jako oryginalne, a następnie wspólnie pobierali ze sklepów towary doprowadzając n/w przedmioty do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i tak:</p> <p>- w dniu 23 października 1997 r. w <span class="anon-block">L.</span> na podstawie urnowy kredytowej nr <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej ze <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> pobrali ze <span class="anon-block"> sklepu PHU (...)</span> wieżę Hi-Fi marki <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 1799 zł na szkodę n/w banku w wysokości 1529 zł,</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 23 października 1997 r. w <span class="anon-block">L.</span> na podstawie <span class="anon-block">umowy kredytowej nr (...)</span> zawartej z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> pobrali ze <span class="anon-block"> sklepu (...) s.c.</span> telewizor marki <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 1999 zł na szkodę w/w banku, w wysokości 1740 zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 28 października 1997 r. w <span class="anon-block">L.</span> na podstawie <span class="anon-block">umowy kredytowej nr (...)</span> zawartej z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> <span class="anon-block">L.</span>, Oddział w <span class="anon-block">B.</span> ze <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> pobrali robot marki <span class="anon-block"> (...)</span> i pralkę marki <span class="anon-block"> (...)</span> na szkodę banku w wysokości 1754 zł</p> </dd> </dl> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § l kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § l kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p> <p>Pierwszy zapadły w tej sprawie wyrok Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 19 kwietnia 2010 roku /k.4019, t. XXI/, uchylony został na skutek uwzględnienia wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonych apelacji/k.4100-4104/ wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 listopada 2010 roku i sprawa <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> w zakresie czynów zarzucanych im w pkt. I i III przekazana została Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania. /k.4199, t.XXI/</p> <p>Po ponownym rozpoznaniu, wyrokiem z dnia 23 maja 2012 roku Sąd Okręgowy w Lublinie uznał <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> w ramach zarzucanego im w pkt. I aktu oskarżenia czynu za winnych tego, że:</p> <p>1. w okresie od 29 marca 1996 r. do dnia 24 kwietnia 1996 r. w <span class="anon-block">L.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi osobami w ramach uzgodnionego podziału ról, pod pozorem prowadzenia działalności gospodarczej pod nazwą <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span>, szesnastokrotnie, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w podobny sposób, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pomocą wprowadzenia w błąd, co do zamiaru zapłaty za pobrany towar, doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 490 484,77 zł niżej wymienione podmioty gospodarcze:</p> <p>- <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 29 marca 1996 r. oraz w dniu 18 kwietnia 1996 r. pieluchomajtkami o wartości 92 952,82 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...) S.C.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 1 kwietnia 1996 r. suszarkami sufitowymi i innymi towarami o łącznej wartości 10 456,62 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">T. N.</span> w <span class="anon-block">L.</span> w dniu 9 kwietnia 1996 r. okapami kuchennymi o wartości 6 711,59 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> w okresie od 10 kwietnia 1996 r. do 24 kwietnia 1996 r. torebkami damskimi i rowerami górskimi o łącznej wartości 62 510,41 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w dniu 13 kwietnia 1996 r. śpiworami o wartości 40 173,14 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...) S.C.</span> w <span class="anon-block">P.</span> w dniu 15 kwietnia 1996 r. meblami biurowymi o wartości 25 590,50 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...) S.C.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 16 kwietnia 1996 r. akcesoriami łazienkowymi o wartości 16 527,24 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 17 kwietnia 1996 r. suszarkami sufitowymi i innymi towarami o łącznej wartości 8 690,43 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span> w dniu 17 kwietnia 1996 r. dachówką o wartości 18 572,20 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Spółdzielnia (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> w dniu 17 kwietnia 1996 r. butami o wartości 8 125,20 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...) S.C.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 22 kwietnia 1996 r. czajnikami bezprzewodowymi o wartości 13 266,28 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> w dniu 23 kwietnia 1996 r. elektrodami o wartości 73 113,33 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> w dniu 22 kwietnia 1996 r. i w dniu 24 kwietnia 1996 r. okapami kuchennymi i innymi towarami o wartości łącznej 24 356,08 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w dniu 23 kwietnia 1996 r. drabinami o łącznej wartości 6 947,90 zł,</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 24 kwietnia 1996 r. płytkami ceramicznymi o wartości 70 488,30 zł,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w dniu 12 kwietnia 1996 r. matami łazienkowymi o wartości 12 002,73 zł,</p> <p>tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 k.k.</a> skazał <span class="anon-block">J. B. (1)</span> na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) zł zaś <span class="anon-block">D. J.</span> na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) zł 2. <span class="anon-block">J. B. (1)</span> uznał nadto za winnego tego, że w okresie od 29 marca 1996 r. do dnia 24 kwietnia 1996 r. kierował zorganizowaną grupą mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem szereg podmiotów gospodarczych za pomocą wprowadzenia ich w błąd, co do zamiaru zapłaty za zamówiony towar tj. popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258§3 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998 r. i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a> skazał go na karę roku pozbawienia wolności</p> <p>3. Ustalił, że czyn zarzucany <span class="anon-block">D. J.</span> polegał nadto na tym, iż w okresie od dnia 29 marca 1996 r. do dnia 24 kwietnia 1996 r. brał udział w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na doprowadzaniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem szereg podmiotów gospodarczych za pomocą wprowadzania ich w błąd, co do zamiaru zapłaty za zamówiony towar, który to czyn wyczerpuje dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998 r. i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17§1 pkt 6 k.p.k.</a> postępowanie karne o ten czyn umorzył, zaś wydatkami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa;</p> <p> <span class="anon-block">D. J.</span> uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia czynu polegającego na tym, że w dniach 23 i 28 października 1997 r. w <span class="anon-block">L.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">E. J.</span> i inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, celem osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach uzgodnionego podziału ról, trzykrotnie i w podobny sposób polegający na uprzednim podrobieniu przez <span class="anon-block">D. J.</span> i ustaloną osobę dokumentów potwierdzających nieprawdę o zatrudnieniu i zarobkach uzyskiwanych przez <span class="anon-block">E. J.</span>, mających istotne znaczenie dla uzyskania kredytu na zakup towarów w systemie ratalnym o łącznej wartości 5023,00 zł, które <span class="anon-block">E. J.</span> przedkładał jako oryginalne przy zawieraniu umów, czym wprowadzili w błąd:</p> <p>- w dniu 23 października 1997 r. upoważnionego do zawierania umów na sprzedaż ratalną pracownika <span class="anon-block"> sklepu PHU (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, co do możliwości i zamiaru spłaty zaciągniętego zobowiązania wynikającego z <span class="anon-block">umowy kredytowej nr (...)</span> zawartej ze <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span>, przedmiotem której była wieża Hi-Fi marki <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 1799,00 zł, doprowadzając wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1529,00 zł,</p> <p>- w dniu 23 października 1997 r. w <span class="anon-block">L.</span>, upoważnionego do zawierania umów na sprzedaż ratalną pracownika <span class="anon-block"> sklepu (...) s.c.</span> w <span class="anon-block">L.</span>, co do możliwości i zamiaru spłaty zaciągniętego zobowiązania wynikającego z <span class="anon-block">umowy kredytowej nr (...)</span> zawartej z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span>, przedmiotem której był telewizor marki <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 1999,00 zł, doprowadzając wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1740,00 zł,</p> <p>- w dniu 28 października 1997 r. w <span class="anon-block">L.</span> upoważnionego do zawierania umów na sprzedaż ratalną pracownika <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, co do możliwości i zamiaru spłaty zaciągniętego zobowiązania wynikającego z <span class="anon-block">umowy kredytowej nr (...)</span> zawartej z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> Oddział w <span class="anon-block">B.</span>, przedmiotem której był robot marki <span class="anon-block"> (...)</span> oraz pralka marki <span class="anon-block"> (...)</span>, doprowadzając wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 1754,00 zł, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to, na podstawie w/w przepisów przyjmując za podstawę wymiaru kary <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 k.k.</a> skazał go na karę roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) zł</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 k.k.</a> orzeczone wobec <span class="anon-block">J. B. (1)</span> kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną wymierzył 3 (trzy) lata pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86§1 i 2 k.k.</a> orzeczone wobec <span class="anon-block">D. J.</span> kary pozbawienia wolności i grzywny połączył i jako karę łączną wymierzył 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) zł.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okres rzeczywistego pozbawienia wolności: <span class="anon-block">J. B. (1)</span> od dnia 08.07.1998 r. do dnia 20.01.1999 r. zaś <span class="anon-block">D. J.</span> od dnia 20.07.1998 r. do dnia 13.10.1999 r.</p> <p>Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. B.</span> kwotę 2 214,00 (dwa tysiące dwieście czternaście i 00/100) zł tytułem wynagrodzenia za wykonaną obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">J. B. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">Z.</span> oskarżonych od kosztów sądowych, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Wyrok ten zaskarżyli prokurator i obrońcy oskarżonych.</p> <p>Prokurator zaskarżył wyrok w całości za wyjątkiem pkt. I.3 wyroku, na niekorzyść oskarżonych, zarzucając orzeczeniu:</p> <p>1.  obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art.65 § 1 k.k.</a> poprzez zaniechanie zakwalifikowania czynu przypisanego oskarżonym w pkt I.1 wyroku również „w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art.65 § 1 k.k.</a>” w sytuacji, gdy Sąd prawidłowo ustalił w pkt I.2 i I.3 zaskarżonego wyroku, że <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> działalni w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnienie przestępstw,</p> <p>2.  obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art.258 § 1 i 3 k.k.</a> (w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998r.), poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">J. B. (1)</span> kary roku pozbawienia wolności na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art.258 § 1 k.k.</a> (w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998r.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art.4 § 1 k.k.</a> w sytuacji, gdy Sąd Okręgowy przypisał <span class="anon-block">J. B. (1)</span> popełnienie przestępstwa stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art.258 § 3 k.k.</a> (w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998r.), a zatem to w oparciu o ten przepis Sąd powinien wymierzyć karę oskarżonemu,</p> <p>3.  obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art.4 § 1 k.k.</a> poprzez zastosowanie przy subsumpcji czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">D. J.</span> w pkt II wyroku przepisów obowiązujących w chwili orzekania w sytuacji, gdy przepisy obowiązujące w czasie czynu, tj. w dniach 23 i 28 października 1997r. były względniejsze dla oskarżonego, a zatem czyn ten winien zostać zakwalifikowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 205;art. 205 § 1)">art.205 § 1 d. k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941260615" title="Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o ochronie obrotu gospodarczego i zmianie niektórych przepisów prawa karnego - Dz. U. z 1994 r. Nr 126, poz. 615 (art. 3;art. 3 § 1)">art.3 § 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o ochronie obrotu gospodarczego i zmianie niektórych przepisów prawa karnego</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 265;art. 265 § 1)">art.265 § 1 d.k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 10;art. 10 § 2)">art.10 § 2 d.k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 58)">art.58 d.k.k.</a> </p> <p>4.  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na ustaleniu, że wartość szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> przestępstwem przypisanym oskarżonym <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> w pkt I.1 wyroku wynosiła 18572,20 zł podczas, gdy faktycznie powinna ona zostać ustalona na kwotę 18575,20 zł, a w konsekwencji, że łączna szkoda wyniosła 490484,77 zł podczas, gdy faktycznie wyniosła ona 490487,77 zł,</p> <p>5.  rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonych <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> kar jednostkowych i łącznych pozbawienia wolności w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych im przestępstw i stopnia winy, a zwłaszcza nieuwzględnienie popełnienia czynu z pkt I.1 wyroku w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art.65 k.k.</a>, nienależyte uwzględnienie wielkości wyrządzonych szkód, skali działalności, jej intensywności i stopnia zorganizowania, co sprawia, iż tak orzeczone kary nie spełnią swoich celów w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej, podczas gdy ocena całokształtu zebranego materiału dowodowego skłania do wymierzenia kar surowszych pozbawienia wolności.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku z wyjątkiem pkt. I.3 i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Obrońca <span class="anon-block">J. B. (1)</span> zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:</p> <p>1)  mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę polegający na wyprowadzeniu nieobiektywnego wniosku z zebranego w sprawie materiału dowodowego, że oskarżony <span class="anon-block">J. B. (1)</span> wziął udział w popełnieniu czynów przypisanych mu zaskarżonym wyrokiem, ustalonych w zasadniczej mierze w oparciu o zeznania <span class="anon-block">J. M.</span> jako świadka w postępowaniu przygotowawczym w sprawie niniejszej oraz na jego wyjaśnieniach jako oskarżonego w sprawie tut. Sądu i Wydziału ozn. sygn. akt IV K 58/97, bez przesłuchania go bezpośrednio, niemożności zadawania mu pytań przez Sąd i strony procesowe, co narusza zasadę bezpośredniości postępowania karnego, a przez to w rzeczywistości prowadzi do niemożności podjęcia ustaleń kategorycznych i nie budzących wątpliwości (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art.438 pkt 2 k.p.k.</a>)</p> <p>2)  mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazę:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art.4 k.p.k.</a> przez nie uwzględnienie na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">J. B.</span> wątpliwości co do jego winy – w ocenie obiektywnej,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 k.p.k.</a> przez przekroczenie w tym zakresie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na przyjęciu winy <span class="anon-block">osk. J. B.</span> na podstawie jednego w gruncie dowodu i to o charakterze pośrednim w postaci zeznań i wyjaśnień <span class="anon-block">J. M.</span>, który zainteresowany własną obroną nieprawdziwie pomawiał <span class="anon-block">osk. J. B.</span> byle odsunąć od siebie zarzuty w tej sprawie, więc dowód ten nie powinien być uznany za miarodajny,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 k.p.k.</a> wobec nie przyjęcia za podstawę wyroku okoliczności wyżej przytoczonych, ujawnionych w toku rozprawy głównej,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art.424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> z powodu nie uwzględnienia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">J. B.</span> wszystkich istotnych okoliczności za nim przemawiających (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art.438 pkt 2 k.p.k.</a>)</p> </dd> </dl> <p>Stawiając takie zarzuty wniósł o:</p> <p>1.  zmianę zaskarżonego wyroku w części objętej niniejszą apelacją przez uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">J. B. (1)</span> z dokonania zarzucanych mu czynów, ewentualnie</p> <p>2.  o uchylenie w tym zakresie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w innym składzie orzekającym.</p> <p>Obrońca <span class="anon-block">D. J.</span> zaskarżył wyrok w części dotyczącej wymierzonej kary i zarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">D. J.</span> kary za czyny przypisane mu zaskarżonym wyrokiem, polegającą na:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>niedostatecznym wzięciu pod uwagę faktu, iż oskarżony zrozumiał naganność swego postępowania i podjął radykalne kroki ku jego poprawie, obecnie nie przejawia żadnych oznak demoralizacji oraz przestrzega norm prawnych i społecznych, dodatkowo czynnie działa na rzecz rozwoju <span class="anon-block"> (...)</span> kultury poprzez udział w <span class="anon-block"> Centrum (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> Scena Prapremier InVitro, za co został kilkakrotnie nagradzany oraz uzyskał gratulacje i wyrazy uznania od Prezydenta Miasta <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">A. W.</span>;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>niewystarczającym uwzględnieniu okoliczności, że <span class="anon-block">D. J.</span> dopuścił się zarzucanych mu czynów 16 lat temu, w związku z czym wymierzona mu kara 2 lat pozbawienia wolności jest sprzeczna z zasadą szybkiej represji karnej;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>niedostatecznym wzięciu pod uwagę pozytywnej opinii środowiskowej, zarówno w miejscu zamieszkania, jak i pracy;</p> </dd> </dl> <p>W konkluzji domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">D. J.</span> kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Częściowo zasadna jest apelacja wywiedziona przez oskarżyciela publicznego, natomiast środki odwoławcze wniesione przez obrońców są bezzasadne i to w stopniu oczywistym, stąd nie zasługiwały one na uwzględnienie.</p> <p>Z uwagi na to, że ani oskarżony <span class="anon-block">D. J.</span>, ani jego obrońca nie złożyli wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, Sąd Apelacyjny, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 1)">art. 457 § 1 k.p.k.</a> odstąpił w tej części do sporządzania pisemnych motywów.</p> <p>Odnosząc się natomiast w pierwszej kolejności do apelacji wywiedzionej przez obrońcę <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i wskazanych w niej zarzutów o charakterze procesowym stwierdzić należy, że są one całkowicie chybione. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Okręgowy procedował prawidłowo nie dopuszczając się uchybień, które miałyby wpływ na treść wyroku (poza dostrzeżonymi w apelacji prokuratora a omówionymi w dalszej części uzasadnienia) a zwłaszcza tych wskazanych we wniesionym przez tego obrońcę środku odwoławczym.</p> <p>Sąd pierwszej instancji dokonał szczegółowej i rzeczowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, co znalazło swój wyraz w części motywacyjnej zaskarżonego wyroku. Skarżący zaś we wniesionej apelacji, poza bardzo ogólnikowym wskazaniem przepisów, które jego zdaniem miał obrazić sąd orzekający nie wykazał, na czym miałyby polegać te uchybienia czy też błędy w procesie oceny dowodów, w przedmiocie logiki, wiedzy czy doświadczenia życiowego. Brak jakichkolwiek konkretnych zarzutów pod adresem zaskarżonego rozstrzygnięcia w zasadzie uniemożliwia rzeczowe odniesienie się do nich, wobec czego za wystarczające sąd odwoławczy uznał stwierdzenie, iż dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów jest wszechstronna i obiektywna, uwzględnia zasady wiedzy i logicznego rozumowania, i jako taka pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, stąd zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">410 k.p.k.</a> nie może być zasadny. Prawidłowo również ustalił stan faktyczny, zaś w pisemnych motywach rozstrzygnięcia wskazał dowody, które legły u podstaw dokonanych ustaleń a które uznał za wiarygodne. Odniósł się też do tych dowodów, którym waloru wiarygodności odmówił, w tym wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">J. B. (1)</span>. Swoje stanowisko w tym przedmiocie w sposób jasny i logiczny uzasadnił, respektując wymogi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>Nie sposób też zgodzić się z akcentowanym w uzasadnieniu apelacji poglądem jej autora o naruszeniu przez sąd pierwszej instancji zasady bezpośredniości, poprzez zaniechanie bezpośredniego przesłuchania świadka <span class="anon-block">J. M.</span>. Przypomnieć należy, że z oświadczenia żony <span class="anon-block">J. M.</span> wynikało, że świadek ten nie przebywał w miejscu zamieszkania już od 22 lipca 2002 roku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy <span class="anon-block">J. M.</span> nie stawiał się na wyznaczone terminy rozpraw, nie można mu było doręczyć wezwania, gdyż nie przebywał pod dotychczas znanym adresem od 17 lat /k.4310/, nieodebrane wezwania wracały z adnotacją „adresat wyprowadził się” /k.4362/. Świadek nie przebywał w zakładzie karnym /k.4332/, zaś wielokrotnie podejmowane przez sąd orzekający próby ustalenia miejsca jego pobytu okazały się nieskuteczne. Skoro zatem nie zdołano w toku postępowania ustalić aktualnego miejsca zamieszkania świadka /k.4339/, przeszkoda uniemożliwiająca jego bezpośrednie przesłuchanie istniała rzeczywiście i była trwała.</p> <p>W tych warunkach, ujawnienie zeznań świadka <span class="anon-block">J. M.</span> poprzez ich odczytanie było nie tylko prawem ale i obowiązkiem sądu pierwszej instancji. Odstąpienie od zasady bezpośredniości miało zaś pełną podstawę w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksu postępowania karnego</a> tj. przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a>, który to stanowi właśnie samodzielną podstawę do odczytania zeznań świadka, któremu nie można było doręczyć wezwania i to bez względu na ich wagę dla toczącego się postępowania.</p> <p>Z powyższych względów, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniesionej przez obrońcę <span class="anon-block">J. B. (1)</span> apelacji i sformułowanych w niej wniosków o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Odnosząc się do apelacji prokuratora, stwierdzić należy, że jest ona częściowo zasadna, choć wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wydaje się niecelowy, albowiem możliwe jest skonwalidowanie dostrzeżonych przez oskarżyciela uchybień w postepowaniu odwoławczym.</p> <p>Rację ma zatem oskarżyciel, gdy zarzuca w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 3 pkt. 2)">punkcie drugim</a> apelacji obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 k.k.</a> poprzez wymierzenie <span class="anon-block">J. B. (1)</span> kary roku pozbawienia wolności na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w sytuacji, gdy Sąd Okręgowy przypisał temu oskarżonemu popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> Skoro przepis stanowiący podstawę skazania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> zawiera swoją odrębną sankcję zasadnym było powołanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 3;art. 258)">§ 3 art. 258</a> również w podstawie wymiaru kary pozbawienia wolności.</p> <p>Z powyższych względów, Sąd Apelacyjny zmienił w tej części zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę wymiaru kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">J. B. (1)</span> za czyn przypisany mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 1 pkt. 2)">punkcie drugim</a> w miejsce przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998 roku przyjął przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 września 1998 roku.</p> <p>Apelacja jest także słuszna, w zakresie, w jakim wskazuje w punkcie 4 apelacji na błędne ustalenia faktyczne odnośnie wartości szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> przestępstwem przypisanym oskarżonym w punkcie I. 1. Istotnie, wartość szkody na rzecz tej spółki, sąd pierwszej instancji ustalił w wyroku na kwotę 18 572,20 zł, podczas gdy ze stanowiącej podstawę ustaleń faktury VAT /k.474/ oraz zeznań świadka <span class="anon-block">R. G.</span> /k.472,542-543/ jednoznacznie wynika, że wartość zamówionego przez <span class="anon-block"> (...)</span> towaru wynosiła 18 575,20 zł. Tę ostatnio wymienioną wartość przyjęto w akcie oskarżenia i pierwszym wyroku, taką też wartość Sąd Okręgowy ustalił w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Konsekwencją tej omyłki było błędne wyliczenie łącznej szkody wyrządzonej tym przestępstwem poprzez ustalenie jej w wysokości 490 484,77 zł zamiast 490 487,77 zł.</p> <p>Ponieważ uchybienie to jest zapewne efektem oczywistej omyłki pisarskiej i rachunkowej Sądu Okręgowego, w ocenie sądu odwoławczego, nie wymaga szerszych rozważań.</p> <p>Celem usunięcia dostrzeżonego przez prokuratora uchybienia, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił wartość szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym oskarżonym w punkcie I. 1. na szkodę pokrzywdzonego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na kwotę 18 575,20 zł, zaś łączną wartość szkody wyrządzonej przez oskarżonych tym przestępstwem na kwotę 490 487,77 zł;</p> <p>Bezzasadne są natomiast pozostałe zarzuty sformułowane w apelacji prokuratora.</p> <p>Uwzględnieniu zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.p.k.</a>, wskazanego w punkcie 1 apelacji sprzeciwiał się zakaz „reformationis in peius”, określony w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a> Z treści pierwszego z wymienionych przepisów wynika, że sądowi, rozpoznającemu środek odwoławczy pochodzący od autora "kwalifikowanego", wolno orzec na niekorzyść oskarżonego tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym. Oznacza to, że jeżeli środek taki został wniesiony na niekorzyść oskarżonego przez podmiot fachowy, sąd odwoławczy związany jest nie tylko granicami zaskarżenia, ale ponadto może orzec na niekorzyść tylko wówczas, gdy stwierdza uchybienie, które podniesione zostało w środku odwoławczym.(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 § 1 k.p.k.</a>) Natomiast przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a> stanowi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego. Innymi słowy, wniesienie środka odwoławczego na niekorzyść oskarżonego nie otwiera możliwości orzekania na jego niekorzyść w pełnym zakresie, lecz tylko w takim, w jakim orzeczenie zostało zaskarżone. /wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2010 r. II AKa 249/09/</p> <p>Obie te normy mają charakter gwarancyjny i regulują stosowanie zasady <em> <!-- -->reformationis in peius</em>. Ich łączna analiza skłania do twierdzenia, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy można wydać surowsze orzeczenie jedynie w stosunku do tych rozstrzygnięć sądu pierwszej instancji, które zostały wcześniej zaskarżone na niekorzyść oskarżonego. Innymi słowy, te części orzeczenia sądu a quo, które nie zostały zaatakowane w złożonym na niekorzyść oskarżonego środku odwoławczym, nie mogą zostać w toku dalszego postępowania ukształtowane surowiej./wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2011 r. V KK 238/10, LEX nr 897787/</p> <p>Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy zważyć należy, że w poprzednio wniesionej na niekorzyść oskarżonych apelacji oskarżyciel publiczny /k.4100-4104,t.XXI/ nie kwestionował orzeczenia sądu rozpoznającego sprawę po raz pierwszy w zakresie nieprzyjęcia w kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> a jedynie sformułował zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 k.k.</a> Wprawdzie oba te przepisy dotyczą zorganizowanej grupy przestępczej, to jednak nie sposób uznać je za tożsame, skoro pierwszy z nich stanowi okoliczność obostrzającą karę, drugi zaś (tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 k.k.</a>) określa znamiona przestępstwa działania w zorganizowanej grupie przestępczej. Pomimo zatem, że do uchylenia poprzedniego orzeczenia doszło na skutek uwzględnienia wniesionej na niekorzyść <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> apelacji prokuratora, to jednak jedynie na skutek uwzględnienia zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 k.k.</a> Prokurator kwestionując w poprzedniej apelacji wymierzoną oskarżonym karę również nie powoływał się na obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, choć nie było ku temu żadnych przeszkód, a jedynie sformułował zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonych kar.</p> <p>Skoro granice rozpoznania przy ponownym orzekaniu określał zakres zaskarżenia poprzedniego wyroku zakreślony przez prokuratora w pierwszej apelacji, sąd ponownie rozpoznający sprawę, respektując reguły określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a> nie był legitymowany do przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym w punkcie I i III, obostrzającego odpowiedzialność za te czyny przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, bo w tym zakresie orzeczenie sądu poprzednio rozpoznającego sprawę nie zostało zaskarżone na niekorzyść. Z tych też względów, niedopuszczalne stało się również uwzględnienie zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przez Sąd Apelacyjny w niniejszym postępowaniu odwoławczym, podobnie jak niedopuszczalne stałoby się uwzględnienie w stosunku do oskarżonych recydywy określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64)">art. 64 k.k.</a>, czy innej okoliczności obostrzającej karę nie wskazanej przez podmiot kwalifikowany w poprzedniej apelacji wniesionej na niekorzyść, bo w sposób oczywisty naruszałoby to zasadę <em> <!-- -->reformationis in pius</em>.</p> <p>Bezzasadny jest też zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> sformułowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4 pkt. 3)">punkcie 3</a> wniesionego przez oskarżyciela środka odwoławczego w zakresie subsumcji prawnej czynu przypisanego <span class="anon-block">D. J.</span> w punkcie II wyroku, który to popełniony został przed wejściem w życie (z dniem 1 września 1998 r.) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny</a>, a więc jeszcze w czasie obowiązywania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19690130094" title="Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 ()">ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny</a>.</p> <p>Przypomnieć należy na wstępie ugruntowany w orzecznictwie pogląd, że przy rozważaniach dotyczących "względności ustawy" w znaczeniu użytym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> należy mieć na uwadze okoliczności konkretnej sprawy (konkretnego czynu i jego sprawcy) i odnieść je nie tylko do ustawowego zagrożenia, określającego granice w jakich sąd może orzec karę, ale również do ustawowych zasad wymiaru kary oraz ewentualnych innych karnoprawnych konsekwencji skazania. Nie chodzi bowiem o ustawę abstrakcyjnie względniejszą, lecz - jak mówi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> - względniejszą dla sprawcy. /wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 grudnia 1998 r. II AKa 228/98, OSA 1999/4/26, Prok.i Pr.-wkł. 1999/9/21, Prok.i Pr.-wkł. 1999/9/23, Lex 36784/</p> <p>We wniesionej apelacji prokurator, stawiając zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i prezentując pogląd, że ustawa obowiązująca w chwili czynu będzie dla <span class="anon-block">D. J.</span> względniejsza nie dokonał takiej całościowej analizy konkurujących ze sobą ustaw, a jedynie wskazał na surowsze (bo do 8 lat) ustawowe zagrożenie w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19690130094" title="Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, będącego podstawą wymiaru kary, podczas gdy poprzednio obowiązujący <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19690130094" title="Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 ()">kodeks karny z 1969 roku</a> przewidywał za przestępstwo oszustwa spenalizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 205;art. 205 § 1)">art. 205 § 1 d.k.k.</a> łagodniejszą karę pozbawienia wolności (bo do 5 lat).</p> <p>Pominął jednak analizę pozostałych, wchodzących w skład kumulatywnego zbiegu przepisów za przestępstwo przypisane <span class="anon-block">D. J.</span> w punkcie II wyroku oraz ustawowe zasady wymiaru kary i inne konsekwencje karnoprawne skazania przewidziane w starej ustawie.</p> <p>Tymczasem zważyć należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19690130094" title="Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 ()">kodeks karny z 1969 roku</a> przewidywał surowsze zagrożenie :</p> <p>- w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 265;art. 265 § 1)">art. 265 § 1 d.k.k.</a> ( od 6 miesięcy do 5 lat), podczas gdy nowy kodeks za to samo przestępstwo w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> przewiduje sankcję łagodniejszą (karę grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat), co więcej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 270 § 2 a;art. 270)">§ 2a art. 270</a> nowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 ()">kodeksu karnego</a> przewidziano wypadek mniejszej wagi nieznany starej ustawie;</p> <p>- w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 58)">art. 58 d.k.k.</a> – dopuszczającym możliwość nadzwyczajnego obostrzenia kary, poprzez jej wymierzenie do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, podczas gdy nowy kodeks w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> takiej możliwości nie przewiduje;</p> <p>- w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941260615" title="Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o ochronie obrotu gospodarczego i zmianie niektórych przepisów prawa karnego - Dz. U. z 1994 r. Nr 126, poz. 615 (art. 11)">art. 11 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o ochronie obrotu gospodarczego i zmianie niektórych przepisów prawa karnego</a> /Dz. U. z 1994 r, Nr 126, poz. 615/ w razie skazania za przestępstwo określone w art. 3 ust. 1 tej ustawy istniała możliwość wymierzenia obok kary pozbawienia wolności kary grzywny do 5 000 000 zł;</p> <p>- w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 37;art. 37 § 1)">art. 37 § 1 d.k.k.</a> – nakładającym na sąd obowiązek orzeczenia w wyroku zastępczej kary pozbawienia wolności, na wypadek nieuiszczenia w terminie grzywny przekraczającej 500 złotych, podczas gdy nowy kodeks takiego obowiązku na sąd nie nakłada;</p> <p>- w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 37;art. 37 § 2)">art. 37 § 2 d.k.k.</a> dopuszczającym możliwość orzeczenia zastępczej kary pozbawienia wolności do 3 lat, podczas gdy w świetle uregulowań nowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">kodeksu karnego wykonawczego</a> kara taka, w wypadku jej zarządzenia i to dopiero na etapie postępowania wykonawczego, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.w.</a> nie może przekroczyć 12 miesięcy.</p> <p>Przedstawione wyżej porównanie ustawowych zasad wymiaru kary i innych konsekwencji karnoprawnych skazania w świetle konkurujących ze sobą ustaw prowadzi do wniosku, że pomimo wyższego ustawowego zagrożenia, przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> to ustawa nowa jest dla sprawcy korzystniejsza, a tym samym zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> uznać należy za chybiony.</p> <p>Nie ma także racji skarżący, gdy zarzuca wyrokowi w punkcie 5 apelacji rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec <span class="anon-block">J. B. (1)</span> i <span class="anon-block">D. J.</span> kar jednostkowych i łącznych pozbawienia wolności. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy uwzględnił i nadał właściwą rangę istotnym dla wymiaru kary, a podnoszonym w apelacji okolicznościom, takim jak stopień winy i społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonym czynów, wielkości wyrządzonych szkód, skali działalności, jej intensywności i stopnia zorganizowania, mając w polu widzenia fakt, że od czasu popełnienia przestępstw minęło ponad 16 lat.</p> <p>Z przyczyn omówionych wyżej (<em> <!-- -->reformationis in peius</em>), niedopuszczalne zaś było rozważanie potrzeby zaostrzenia wymierzonych oskarżonym kar, z powodów, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 k.k.</a> </p> <p>Mając na względzie zaprezentowane motywy, Sąd Apelacyjny na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok w sposób wyżej wskazany, zaś w pozostałej części, nie dopatrując się uchybień, które należałoby uwzględnić z urzędu utrzymał go w mocy.</p> <p>Rozstrzygnięcie o zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz adwokata wynagrodzenia za obronę oskarżonego sprawowaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym uzasadnia przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze</a> (Dz. U. z 2009 roku Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.), zaś wysokość tego wynagrodzenia znajduje opacie w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29 § 14;art. 29 § 14 ust. 2;art. 29 § 14 ust. 2 pkt. 5)">§ 14 ust. 2 pkt 5</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 3)">§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2002 roku Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).</p> <p>Orzeczenie o zwolnieniu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych i uznaniu, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa zapadło w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983 roku Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), gdyż – w ocenie Sądu Apelacyjnego – orzeczone bezwzględne kary pozbawienia wolności i sytuacja materialna oskarżonych nie pozwala na uiszczenie przez nich tych należności.</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w wyroku.</p> </div>