Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I ACa 602/12

Суди загальної юрисдикції2012-11-22
Номер справи
I ACa 602/12
Дата рішення
2012-11-22
Тип
SENTENCE

Судді

Dariusz MałkińskiElżbieta BorowskaJadwiga Chojnowska (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt I ACa 602/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 22 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="164"/> <col width="22"/> <col width="438"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SSA Jadwiga Chojnowska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SA Elżbieta Borowska</p> <p>SO del. Dariusz Małkiński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p> Sylwia Radek - Łuksza </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. w Białymstoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. H.</span> i <span class="anon-block">J. H. (1)</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block"> (...) Spółce z o.o.</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>na skutek apelacji pozwanych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży</p> <p>z dnia 8 czerwca 2012 r. sygn. akt I C 738/11</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w punkcie IV o tyle, że obniża wysokość opłaty sądowej z kwoty 19.500 (dziewiętnaście tysięcy pięćset) zł do kwoty 12.500 (dwanaście tysięcy pięćset) zł; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->oddala apelacje w pozostałej części; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->zasądza od pozwanych na rzecz powodów kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą, z tym, że zapłata kosztów przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">A. H.</span> wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 100.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2011 r. tytułem odszkodowania z powodu śmierci żony oraz o zasądzenie kosztów procesu. W tym samym pozwie, w imieniu małoletniego syna <span class="anon-block">J. H. (1)</span>, wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 150.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2011 r. tytułem odszkodowania z powodu śmierci matki, kwoty 18.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2011 r. z tytułu zaległej renty „za ostatnie trzy lata” oraz zasądzenie renty odszkodowawczej w kwotach po 500 zł miesięcznie, poczynając od 5 października 2011 r.</p> <p>W uzasadnieniu żądań podał, że w dniu 23 sierpnia 2006 r., na skutek zaniedbań lekarzy, zmarła <span class="anon-block">J. H. (2)</span> – jego żona i matka powoda <span class="anon-block">J. H. (1)</span>. Lekarze ci zostali skazani prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zambrowie w sprawie II K 265/07 z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 k.k.</a> Po śmierci żony pozostał sam z niemowlęciem i jako ojciec musiał zastąpić dziecku matkę i zapewnić niezbędną opiekę i środki do życia dla siebie i dziecka. Powstała konieczność przerwania pracy, a to pociągnęło utratę zarobków i środków do życia i gdyby nie pomoc osób trzecich nie byłby w stanie prowadzić gospodarstwa domowego i utrzymać siebie i syna. Nastąpiło więc nie tylko znaczne pogorszenie sytuacji życiowej, ale praktycznie uniemożliwienie jakiejkolwiek egzystencji i ta sytuacja określa wysokość odszkodowania. Małoletni powód musi mieć nadal zapewnioną opiekę z uwagi na konieczność podjęcia przez niego pracy po to, żeby móc utrzymać dom. Podał, że jest kierowcą i czasami wyjeżdża nawet na kilka dni. W tym czasie dziecko, kiedy przychodzi z przedszkola, musi mieć zapewnioną opiekę. Ta okoliczność uzasadnia żądanie zasądzenia na rzecz małoletniego powoda renty. Pozwany jest odpowiedzialny za szkodę w związku z umową ubezpieczenia <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>, gdzie nastąpiła śmierć <span class="anon-block">J. H. (2)</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Twierdził, że powodowie nie wykazali, że w związku ze śmiercią <span class="anon-block">J. H. (2)</span> nastąpiło pogorszenie ich sytuacji życiowej, które uzasadniałoby przyznanie im odszkodowania. Twierdził, że małoletni powód najprawdopodobniej otrzymuje rentę rodzinną po zmarłej matce i brak jest jakichkolwiek podstaw do przyznania renty na jego rzecz. Podniósł, że ma zawartą ze Szpitalem Miejskim w <span class="anon-block">Z.</span> umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakładu opieki zdrowotnej nr <span class="anon-block"> (...)</span>, obejmującą okres od 1 listopada 2005 r. do 31 października 2006 roku, w myśl której odpowiada do kwoty 200.000 zł za jedno zdarzenie.</p> <p>W toku procesu, na wniosek strony powodowej, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 3)">art. 194 § 3 k.p.c.</a>, został wezwany do udziału w sprawie w charakterze pozwanego <span class="anon-block"> Szpital (...) spółka z o. o.</span>, który wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy uwzględnił powództwa o zapłatę odszkodowań w kwotach: 100.000 zł na rzecz <span class="anon-block">A. H.</span> i 150.000 zł – <span class="anon-block">J. H. (1)</span> z ustawowymi odsetkami od 30 grudnia 2011 r., przyjmując odpowiedzialność pozwanych in solidum i ograniczając odpowiedzialność <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> do kwoty 200.000 zł. Oddalił powództwo w pozostałej części, obciążył strony, proporcjonalnie do wyniku sprawy, kosztami procesu i nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa od pozwanych (stosując zasadę odpowiedzialności in solidum) kwotę 19.500 zł tytułem części opłaty sądowej od pozwu.</p> <p>Rozstrzygnięcie oparł o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną.</p> <p>Żona powoda <span class="anon-block">A. H.</span> i matka małoletniego powoda <span class="anon-block">J. J.</span> <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">urodzona (...)</span>, pracująca w Szpitalu Miejskim w <span class="anon-block">Z.</span>, w dniu 22 sierpnia 2006 r. została przyjęta do porodu w Oddziale <span class="anon-block">G.</span> – Położniczym Szpitala Miejskiego w <span class="anon-block">Z.</span>. Termin porodu został oznaczony na koniec sierpnia 2006 r. W dniu 23 sierpnia 2006 r. <span class="anon-block">J. H. (2)</span> siłami natury urodziła syna <span class="anon-block">J. H. (1)</span>. Na skutek zaniedbań personelu tego Szpitala – w wyniku nadmiernej utraty krwi – w tym samym dniu zmarła. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt II K 265/07, lekarze <span class="anon-block"> Szpitala – (...)</span> – <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">W. S.</span> zostali uznani za winnych tego, że w dniu 23 sierpnia 2006 r., pełniąc funkcję lekarzy dyżurnych, wskutek niezachowania wymaganych reguł ostrożności, dopuścili do zbyt późnego przejęcia nadmiernie i przewlekle krwawiącej pacjentki <span class="anon-block">J. H. (2)</span> przez Oddział Intensywnej <span class="anon-block"> (...)</span> w celu podjęcia intensywnego leczenia i monitorowania, czym nieumyślnie narazili ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia z powodu wstrząsu krwotocznego. Za powyższe czyny zostali skazani na kary grzywny.</p> <p> <span class="anon-block">A. H.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span>, ma wykształcenie zasadnicze zawodowe i z zawodu jest ślusarzem spawaczem. Powód i <span class="anon-block">J. H. (2)</span> (z zawodu technik radiolog) zawarli małżeństwo w dniu 26 grudnia 2002 r. i to było ich pierwsze małżeństwo. Umów majątkowych nie zawierali i łączyła ich wspólność majątkowa. W czasie małżeństwa mieszkali w mieszkaniu spółdzielczym własnościowym w bloku, do którego prawa przysługiwały <span class="anon-block">J. H. (2)</span>. Przed śmiercią żony (w lipcu – sierpniu 2006 r.) powód <span class="anon-block">A. H.</span> pracował jako kierowca i zarabiał 700 – 800 zł netto miesięcznie. <span class="anon-block">J. H. (2)</span> w 2006 r. była zatrudniona w Szpitalu Miejskim w <span class="anon-block">Z.</span> jako pielęgniarka radiolog na podstawie umowy zlecenia zawartej w 2002 r., tworząc wspólnie z innymi pielęgniarkami <span class="anon-block"> spółkę cywilną (...)</span>, <span class="anon-block">M. C. (1)</span>, <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, <span class="anon-block">M. M.</span>, <span class="anon-block">E. P.</span>, <span class="anon-block">C. Ł.</span>”. Działalność gospodarcza wykonywana przez <span class="anon-block">J. H. (2)</span> na rzecz Szpitala Miejskiego w <span class="anon-block">Z.</span> była jej jedynym źródłem utrzymania, przy czym zarabiała ona 1.000 zł netto miesięcznie. <span class="anon-block">A. H.</span> nie miał własnego mieszkania i praw do nieruchomości. W skład majątku wspólnego <span class="anon-block">A. H.</span> i jego żony wchodzą przedmioty urządzenia domowego i samochód osobowy <span class="anon-block">marki M.</span> rok produkcji 2.000 (o wartości 3.500 zł). Powód i jego żona byli zdrowi i zamierzali nabyć większe mieszkanie, gdyż mieszkanie <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, które zajmowali (dwa pokoje i kuchnia) o powierzchni 36 m<sup> <!-- -->2</sup> było za małe. <span class="anon-block">J. H. (2)</span> zawarła ze <span class="anon-block"> Spółdzielnią Mieszkaniową (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> w dniu 26 kwietnia 2006 r. umowę o budowę lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 54.50 m<sup> <!-- -->2</sup>, położonego na II piętrze budynku mieszkalnego wielolokalowego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">W. R.</span> 20 w <span class="anon-block">Z.</span> za cenę 98.200 zł brutto. Termin zakończenia budowy tego lokalu został ustalony na dzień 31 lipca 2007 r. Stosownie do tej umowy <span class="anon-block">J. H. (2)</span> wniosła 3 raty wkładu budowlanego w łącznej wysokości 62.120 zł. Po śmierci żony powód rozwiązał umowę o budowę lokalu mieszkalnego.</p> <p>Po śmierci żony <span class="anon-block">A. H.</span> był na urlopie macierzyńskim, a następnie na urlopie wychowawczym do 17 lipca 2010 r. i otrzymywał zasiłek z Urzędu Miasta w <span class="anon-block">Z.</span> w kwocie 100 zł miesięcznie jako ojciec samotnie wychowujący dziecko. Powód i <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, oprócz syna <span class="anon-block">J. H. (1)</span>, innych dzieci nie mieli. <span class="anon-block">J. H. (1)</span> od 1 września 2009 r. uczęszcza do przedszkola w <span class="anon-block">Z.</span>, a opłata za to przedszkole od września 2011 r. wynosi około 250 zł miesięcznie. <span class="anon-block">J. H. (1)</span> w związku ze śmiercią matki została przyznana od 23 sierpnia 2006 r. renta rodzinna, której wysokość w 2011 r. wynosiła przeciętnie 890,90 zł netto miesięcznie, a w 2012 r. – 930,07 zł netto miesięcznie. Koszt utrzymania <span class="anon-block">J. H. (1)</span> wynosi 800 zł miesięcznie.</p> <p> <span class="anon-block">A. H.</span> pracuje aktualnie jako kierowca i zarabia 1.200 zł netto miesięcznie. Po śmierci <span class="anon-block">J. H. (2)</span> nie ożenił się i opiekuje się synem <span class="anon-block">J. H. (1)</span>. W czasie gdy <span class="anon-block">A. H.</span> jest w pracy dzieckiem opiekuje się <span class="anon-block">M. C. (2)</span> – matka <span class="anon-block">A. H.</span>, która ma 74 lata, jest wdową i na stałe mieszka w <span class="anon-block">B.</span> na Śląsku. <span class="anon-block">M. C. (2)</span> mieszka z powodami, a raz na miesiąc – dwa wyjeżdża na krótko do <span class="anon-block">B.</span>, żeby załatwić swoje sprawy. Od śmierci <span class="anon-block">J. M.</span> <span class="anon-block">C.</span> pomagała <span class="anon-block">A. H.</span> w opiece nad synem i pomagała mu finansowo. <span class="anon-block">A. H.</span> opłaca rachunki za mieszkanie i za wodę, łącznie w kwocie 250 zł miesięcznie, a za energię elektryczną w kwocie 130 – 150 zł miesięcznie. Spółka cywilna założona przez <span class="anon-block">J. H. (2)</span> z innymi pielęgniarkami, z uwagi na nieopłacalność działalności, przestała istnieć, a od 2010 r. pielęgniarki ją tworzące pracują w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> na podstawie umów o pracę. Aktualnie pielęgniarki zatrudnione w tym szpitalu, o podobnych kwalifikacjach jak <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, zarabiają od 1.424 zł do 1.965 zł netto miesięcznie. Powód <span class="anon-block">A. H.</span> i jego żona byli dobrym małżeństwem. <span class="anon-block">A. H.</span> przeżywał i nadal przeżywa fakt, że jego dziecko „zostało sierotą”, chodzi na cmentarz, pali świeczki i tęskni za matką. Aktualnie, gdyby powód <span class="anon-block">A. H.</span> chciał wynająć opiekunkę do dziecka, płaciłby jej co najmniej 500 zł miesięcznie. <span class="anon-block">A. H.</span> nie otrzymuje zasiłku rodzinnego, nie korzysta z pomocy opieki społecznej i nie ma dodatku mieszkaniowego.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 25 października 2005 r. zawarł ze Szpitalem Miejskim w <span class="anon-block">Z.</span> – poprzednikiem prawnym <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> – umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakładu opieki zdrowotnej, w myśl której <span class="anon-block"> (...) Zakład (...)</span> ponosi odpowiedzialność cywilną za szkody wynikające z działalności tego Szpitala jako zakładu opieki zdrowotnej w okresie od 1 listopada 2005 r. do 31 października 2006 r. do kwoty 200 000 zł za jedno zdarzenie.</p> <p>W piśmie z dnia 23 września 2011 r. <span class="anon-block">A. H.</span>, w imieniu własnym oraz małoletniego syna <span class="anon-block">J. H. (1)</span>, w związku ze śmiercią <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, wezwał Szpital Miejski w <span class="anon-block">Z.</span> do zapłaty kwot takich samych jak dochodzonych w pozwie. <span class="anon-block"> Szpital (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> o roszczeniach powodów zawiadomił <span class="anon-block"> (...) SA</span> w piśmie z dnia 7 października 2011 r. Pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> od 12 października 2011 r. prowadził postępowanie dotyczące likwidacji szkody i w piśmie z dnia 14 października 2011 r. wezwał <span class="anon-block">A. H.</span> do wypełnienia protokołu i przesłania stosownej dokumentacji oraz do „sprecyzowania i udokumentowania składanych roszczeń”. W piśmie z dnia 30 listopada 2011 r. pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> poinformował <span class="anon-block">A. H.</span>, że brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialności i wypłaty świadczeń.</p> <p>Sąd stwierdził, że zasada odpowiedzialności pozwanych nie jest sporna. Pozwany <span class="anon-block"> Szpital (...) sp. z o.o.</span> jako następca prawny Szpitala Miejskiego w <span class="anon-block">Z.</span> ponosi odpowiedzialność cywilną wobec powodów na zasadzie winy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 416)">art. 416 k.c.</a>). <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> ponosi natomiast odpowiedzialność cywilną <span class="anon-block"> (...) Zakład (...)</span> z tytułu obowiązującej w dacie śmierci <span class="anon-block">J. H. (2)</span> umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Zobowiązanie pozwanych wobec powodów jest zobowiązaniem in solidum.</p> <p>Zdaniem Sądu okoliczności sprawy wskazują, że śmierć <span class="anon-block">J. H. (2)</span> w sposób istotny wpłynęła na obniżenie stopy życiowej powodów. <span class="anon-block">J. H. (2)</span> prowadziła nie tylko działalność zarobkową ale także zajmowała się gospodarstwem domowym i gdyby żyła zajmowałaby się wychowaniem syna. <span class="anon-block">A. H.</span> i jego żona dobrze żyli ze sobą, byli ludźmi operatywnymi, radzili sobie sami i planowali zakup większego mieszkania. Powodowie dotkliwie odczuli śmierć <span class="anon-block">J. H. (2)</span>. Małoletni powód wspomina często matkę, a gdy ojciec i babcia <span class="anon-block">M. C. (2)</span> chodzą z nim na cmentarz to całuje zdjęcie matki znajdujące się na nagrobku i płacze. Płacze także, gdy dzieci w przedszkolu wypominają mu, że nie ma matki. <span class="anon-block">A. H.</span> bardzo przeżywał śmierć żony. Musiał przerwać pracę aby zająć się dzieckiem. Niedawno miał znajomą kobietę, która jest panną, ale ona powiedziała, że nie chce go z dzieckiem. Sąd ocenił, że wskutek śmierci <span class="anon-block">J. H. (2)</span> nastąpiło znaczne pogorszenie się sytuacji życiowej powodów. W sytuacji gdy <span class="anon-block">J. H. (2)</span> i jej mąż zamierzali nabyć prawo do nowego większego mieszkania oznacza to, że w 2006 r. osiągali znaczne dochody, pozwalające im i dziecku, tak wówczas jak i w przyszłości, na zaspokajanie potrzeb w stopniu znacznie wyższym, niż to jest możliwe obecnie. Przed śmiercią <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, <span class="anon-block">A. H.</span> mógł więcej pracować zarobkowo i uzyskiwać wyższe dochody. Natomiast po śmierci żony w całości spadł na niego obowiązek utrzymania domu, borykania się z trudnościami dnia codziennego, wychowania syna, zabiegania o jego kształcenie i rozwój. Również wskutek śmierci <span class="anon-block">J. H. (2)</span> nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji życiowej małoletniego powoda. <span class="anon-block">J. H. (1)</span> po śmierci matki utracił w niej istotnego żywiciela i opiekuna, a jego ojciec, mimo najlepszych chęci i starań nie zastąpi mu nigdy zmarłej matki. Nastąpiło w związku z tym istotne ograniczenie szans życiowych małoletniego <span class="anon-block">J. H. (1)</span> i radykalne obniżenie standardu jego życia. Wobec osłabienia aktywności życiowej <span class="anon-block">A. H.</span> i motywacji do przezwyciężania trudności dnia codziennego – co nastąpiło wskutek śmierci <span class="anon-block">J. H. (2)</span>, to bez szczegółowego dociekania konkretnych zdarzeń lub stopnia ich prawdopodobieństwa, zdaniem Sądu, można, na zasadzie domniemania faktycznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 k.p.c.</a>), przyjąć, że zaszłości te pogorszyły i to znacznie sytuację życiową powodów. To pogorszenie występuje zarówno na skutek utraty przez powodów spodziewanych w przyszłości korzyści związanych z prawdopodobnym zwiększeniem zarobków zmarłej, jak i w szczególności na skutek pozbawienia rodziny opieki, ciepła oraz uczucia matki i żony, jak również pomocy w gospodarstwie domowym, a zwłaszcza w wychowaniu i kształceniu dziecka. Okoliczności te, w ocenie Sądu, uzasadniały przyznanie powodom odszkodowania – <span class="anon-block">J. H. (1)</span> w kwocie 150.000 zł a <span class="anon-block">A. H.</span> w kwocie 100.000 zł.</p> <p>Sąd nie znalazł natomiast podstaw do zasądzenia na rzecz <span class="anon-block">J. H. (1)</span> renty z uwagi na wysokość wypłacanej renty przez ZUS.</p> <p>Jako podstawy prawne rozstrzygnięcia wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 2;art. 446 § 3)">art. 446 § 2 i § 3 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 416)">art. 416 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 2)">art. 817 § 2 k.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu postanowił w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> Przyjął, że powodowie wygrali sprawę w około 91%, stąd tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego zasądził na ich rzecz od pozwanych kwotę 2.628 zł (koszty powodów z tego tytułu w kwocie 3.276 zł potrącił z kosztami pozwanych z takiego samego tytułu w kwocie 648 zł i podwyższył o kwotę 500 zł – opłata sądowa od pozwu).</p> <p>O kosztach sądowych z tytułu brakującej należnej opłaty sądowej od uwzględnionych roszczeń – w kwocie 19 500 zł orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r.</a> </p> <p>Z uwagi na sytuację osobistą i majątkową powodów oraz charakter ich roszczeń odstąpił od obciążania ich kosztami sądowymi w pozostałej części – art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.</p> <p>Wyrok ten zaskarżyli pozwani.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zaskarżył orzeczenie w pkt I, III i IV i zarzucił mu naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 3)">art. 446 § 3 k.c</a> przez bezpodstawne przyznanie małoletniemu powodowi <span class="anon-block">J. H. (1)</span> rażąco wygórowanego stosownego odszkodowania w kwocie 150.000 zł, podczas gdy nie nastąpiło aż takie pogorszenie jego sytuacji życiowej w związku ze śmiercią matki i odpowiednim odszkodowaniem powinna być kwota <strong> <!-- -->100.000 zł</strong> oraz bezpodstawne przyznanie powodowi <span class="anon-block">A. H.</span> rażąco wygórowanego stosownego odszkodowania w kwocie 100.000 zł, podczas gdy nie nastąpiło aż takie pogorszenie jego sytuacji życiowej w związku ze śmiercią żony i odpowiednim odszkodowaniem powinna być kwota<strong> <!-- --> 50.000 zł, a także</strong> naruszenie art. 13 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez bezpodstawne obciążenie pozwanych kosztami opłaty sądowej od pozwu stosownie do wyniku procesu w wysokości 19.500 zł, podczas gdy ta opłata powinna wynosić<strong> <!-- --> 12.500 zł.</strong> </p> <p>Wniósł o: zmianę wyroku w pkt I a) poprzez obniżenie zasądzonej na rzecz małoletniego <span class="anon-block">J. H. (1)</span> kwoty 150.000 zł do kwoty<strong> <!-- --> 100.000 zł</strong> i oddalenie powództwa w pozostałym zakresie, w pkt I b) poprzez obniżenie zasądzonej na rzecz <span class="anon-block">A. H.</span> kwoty 100.000 do kwoty<strong> <!-- --> 50.000 zł</strong> i oddalenie powództwa w pozostałym zakresie, odpowiednią zmianę wyroku w pkt III i obniżenie zasądzonych na rzecz powoda kosztów procesu oraz odpowiednią zmianę pkt IV wyroku i obniżenie należnej na rzecz Skarbu Państwa kwoty tytułem części opłaty od pozwu. Jako wniosek ewentualny złożył wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <span class="anon-block"> Szpital (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> zaskarżył wyrok w takim samym zakresie. Zarzucił:</p> <p>-naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 3)">art. 446 § 3 k.c.</a> przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, polegające na przyznaniu odszkodowania w wysokości 150.000 złotych na rzecz małoletniego <span class="anon-block">J. H. (1)</span> oraz kwoty 100.000 złotych na rzecz <span class="anon-block">A. H.</span> w sytuacji gdy przyznane odszkodowania są rażąco wygórowane w odniesieniu do sytuacji powodów, jak i sytuacji ekonomicznej ogółu społeczeństwa;</p> <p>-naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> polegające na sprzeczności ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego i pominięciu wniosków płynących z przedłożonych dokumentów dotyczących likwidacji <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...) Spółka Cywilna</span>, a co za tym idzie na błędnym przyjęciu, iż zmarła <span class="anon-block">J. H. (2)</span> w przyszłości osiągałaby wyższe dochody, w sytuacji gdy inne osoby prowadzące działalność gospodarczą ze zmarłą zlikwidowały prowadzoną działalność gospodarczą i pracują na podstawie umowy o pracę, nie osiągając z tego tytułu wyższych dochodów;</p> <p>-naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> poprzez brak zastosowania w sprawie wskazanego przepisu, w sytuacji gdy Szpital prowadzi działalność z zakresu lecznictwa na rzecz ogółu społeczeństwa, nienastawioną na osiągnięcie zysku, a ponadto jego sytuacja ekonomiczna uzasadnia odstąpienie od obciążania kosztami postępowania, które to w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102 pkt. 4)">pkt IV</a> zostały błędnie wyliczone.</p> <p>Wskazując na te zarzuty, wnosił o zmianę zaskarżonego orzeczenia<strong> <!-- --> w pkt I</strong> i zasądzenie od pozwanych kwoty 100.000 na rzecz <span class="anon-block">J. H. (1)</span> oraz na rzecz <span class="anon-block">A. H.</span> kwoty 50.000 zł ze stwierdzeniem, że zapłata przez jednego z pozwanych zwalnia obydwu pozwanych do wysokości zapłaty, a odpowiedzialność <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> jest ograniczona do zapłaty na rzecz powodów do kwoty 200.000. zł, zmianę zaskarżonego orzeczenia w<strong> <!-- --> pkt III</strong> poprzez wzajemne zniesienie kosztów zastępstwa procesowego pomiędzy stronami oraz w<strong> <!-- --> pkt IV</strong> poprzez odstąpienie od obciążania pozwanych nieuiszczoną opłatą od pozwu, ewentualnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Powodowie wnosili o oddalenie apelacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacje nie były uzasadnione.</strong> </p> <p>Zdarzenie, które legło u źródeł dochodzonych roszczeń odszkodowawczych, miało miejsce przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawy k.c.</a> i innych ustaw (Dz. U. nr 116, poz. 731), a więc przed dodaniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446 § 4)">§ 4</a> do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446)">art. 446 k.c.</a> </p> <p>Na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 3)">art. 446 § 3 k.c.</a> (przed nowelizacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446)">art. 446 k.c.</a>) orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego wypracowało sposób rozumienia jego treści (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2004 r., V CK 269/03, z dnia 25 lutego 2004 r., II CK 17/03, z dnia 30 czerwca 2004 r., IV CK 445/03, z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CSK 544/07 i z dnia 24 września 2010 r., IV CSK 79/10, z dnia 26 listopada 2010 r., IV CSK 170/10 niepublikowane). Odwoływano się do swoistości tego odszkodowania, wynikającego z tego, że ma ono naprawić szczególne szkody. Szkody o charakterze majątkowym przeplatają się bowiem i są ściśle powiązane z uszczerbkiem niemajątkowym, wywołanym przez śmierć najbliższego członka rodziny. Wskazywano, że przy ustalaniu odszkodowania należy uwzględniać współwystępowanie uszczerbku o charakterze niemajątkowym, a to łącznie powinno prowadzić do rzeczywistego wynagrodzenia szkody polegającej na znacznym pogorszeniu sytuacji życiowej. W ramach ustalania rozmiaru szkody uwzględniane winny być takie czynniki niewymierne, jak utrata oczekiwanego wparcia na przyszłość i to nie tylko materialnego, jak i cierpienia związane z utratą osoby bliskiej.</p> <p>Sąd Okręgowy, przyznając powodom odszkodowania, miał na uwadze ugruntowaną wykładnię tego przepisu. Wskazał okoliczności, które miał na uwadze przyznając małoletniemu powodowi odszkodowanie w wysokości 150.000 zł a <span class="anon-block">A. H.</span> w kwocie 100.000 zł.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) SA</span> podnosząc, iż odszkodowania te są zawyżone twierdził, że Sąd nie uwzględnił faktu, że <span class="anon-block">J. H. (1)</span> znajduje się pod opieką drugiego rodzica, który zapewnia mu wychowanie oraz wielkości pobieranej przez niego renty, zaś w odniesieniu do <span class="anon-block">A. H.</span> jego możliwości zarobkowych przed śmiercią żony, których nie wykorzystywał. Zaprezentowana w powyższy sposób argumentacja nie mogła spowodować obniżenia zasądzonych na rzecz powodów kwot ani o 50.000 zł na rzecz każdego z nich, ani też w innym zakresie. Pobieranie renty rodzinnej nie może się bowiem przełożyć na obniżenie odszkodowania zasądzonego na rzecz dziecka, które nie miało matki od momentu urodzenia, nie doznało jej opieki w okresie niemowlęcym i we wczesnym dzieciństwie i nie będzie miało wsparcia psychicznego, jak i materialnego, w życiu dorosłym. Niewykorzystywanie możliwości zarobkowych przez małżonka w czasie małżeństwa – w okresie przed śmiercią żony – nie może także przekładać się w prosty sposób na obniżenie zasądzonego odszkodowania na rzecz <span class="anon-block">A. H.</span>.</p> <p>Zarzuty apelacji <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> nie podważyły także oceny Sądu Okręgowego, iż roszczenia o odszkodowania nie były wygórowane i znajdowały oparcie w podstawie faktycznej uwzględnianej przy wyrokowaniu. Zmarła <span class="anon-block">J. H. (2)</span> pracowała w wyuczonym zawodzie. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że osoby, które wraz z nią współpracowały, znalazły zatrudnienie w pozwanym Szpitalu na podstawie umowy o pracę. Na zasadzie domniemań faktycznych można przyjąć, iż także <span class="anon-block">J. H. (2)</span> pracowałaby na takich samych zasadach i uzyskiwała wynagrodzenie, które zwiększałoby dochód rodziny i pozwoliłoby na polepszenie sytuacji mieszkaniowej. Rezygnacja z finansowania budowy lokalu mieszkalnego o większej powierzchni, niż lokal zajmowany, pozostawała w ścisłym związku ze śmiercią <span class="anon-block">J. H. (2)</span>. Nie sposób też zgodzić się z zarzutem, sformułowanym w sposób bardzo ogólnikowy, że przyznane odszkodowanie jest rażąco wygórowanie w odniesieniu do sytuacji powodów. Podkreślić należy jeszcze raz, że Sąd I instancji wskazał fakty, które uwzględnił przy ustalaniu odszkodowania i uprawniały one do postawienia wniosku, iż żądane pozwem kwoty, były kwotami „stosownymi” również przy przyjęciu sytuacji ekonomicznej społeczeństwa.</p> <p>Reasumując, Sąd Apelacyjny przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego i podzielił ocenę prawną dotyczącą stosowności dochodzonych pozwem odszkodowań, których podstawą był przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 3)">art. 446 § 3 k.c.</a>, wykładany przez orzecznictwo sądowe w odniesieniu do zdarzeń prawnych, które wystąpiły przed jego nowelizacją, dokonaną ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawy k.c.</a> i innych ustaw.</p> <p>Słuszny był natomiast zarzut obu apelacji dotyczący naruszenia art. 13 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Stosownie do jego treści opłata sądowa od pozwu, w części uwzględniającej powództwo, powinna wynosić<strong> <!-- --> 12.500 zł.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Obciążając </strong> <span class="anon-block"> Szpital (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> kosztami procesu Sąd I instancji nie dopuścił się naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 102)">art. 102 k.c.</a> Uzasadnienie tegoż zarzutu apelacyjnego nie pozwala na podzielenie stanowiska, że podmiot ten, z uwagi na charakter świadczonych usług oraz sytuację ekonomiczną (nie wynika ona z dowodów znajdujących się w aktach sprawy) nie powinien być obciążany kosztami procesu, w tym kosztami sądowymi. Jako strona przegrywająca sprawę – w zakresie, w którym ustalił Sąd I instancji – winna uczestniczyć w rozliczeniu kosztów procesu.</p> <p>Kierując się powyższymi względami, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego Sąd postanowił w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> (zasądzona kwota obejmuje wynagrodzenie adwokackie z tytułu zastępstwa procesowego na tym etapie postępowania).</p> </div>