I C 559/11

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 559/11</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 26 listopada 2012 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kędzierzynie - Koźlu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p> Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego Anna Lipnicka</p> <p> Protokolant: sekr. sądowy Anna Matusiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na rozprawie sprawy</p> <p>z powództwa <strong> <!-- --> </strong> <span class="anon-block">B. G.</span> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. U.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt I C 559/11</p> </div><div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 14.12.2011r. (data wpływu do sądu), <span class="anon-block">B. G.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">Z. U.</span>na rzecz powódki, tytułem odszkodowania, kwoty 20.000 zł oraz o obciążenie pozwanego kosztami postępowania sądowego według norm przepisanych.</p> <p>Uzasadniając powyższe, <span class="anon-block">B. G.</span>podniosła, iż w sprawie z powództwa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Wojewódzkiego Oddziału w <span class="anon-block">O.</span>przeciwko w/w o zapłatę, toczącej się przed Sądem Rejonowym w Kędzierzynie- Koźlu pod sygn. akt sygn. akt IC 306/09, przydzielono inicjującej postępowanie adwokata z urzędu w osobie <span class="anon-block">Z. U.</span>, praktykującego w <span class="anon-block">Kancelarii Adwokackiej (...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>. W ocenie powódki, adwokat nie wywiązywał się należycie ze swoich obowiązków, a także naruszał zasady etyki adwokackiej oraz godność zawodu adwokackiego. Powyższe przejawiało się m. in. w nie stawianiu się <span class="anon-block">Z. U.</span>na terminach rozpraw, nie informowaniu powódki o przebiegu sprawy, przekazywaniu w/w korespondencji z dużym opóźnieniem, błędnym informowaniu powódki o możliwościach procesowych przysługujących w związku ze sprawą. W dalszej części uzasadnienia pozwu, <span class="anon-block">B. G.</span>zarzuciła pozwanemu, iż nie poinformował jej niezwłoczne o treści zapadłego w sprawie wyroku, zamykając tym samym w/w drogę do skutecznego wywiedzenia apelacji. W ocenie <span class="anon-block">B. G.</span>, postawa adwokata <span class="anon-block">Z. U.</span>nie licuje z zasadami etyki adwokackiej, albowiem w rozmowie z córką powódki, w/w powołał się na prywatne rozmowy prowadzone z sędzią – Przewodniczącym składu orzekającego, w przedmiocie niecelowości składania w sprawie I C 306/09 apelacji. Wedle stanowiska powódki, to właśnie zachowanie pozwanego doprowadziło do niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia w sprawie I C 306/09, w związku z czym, wezwaniem do zapłaty z dnia 29.11.2011 r. w/w została zmuszona do zapłaty kwoty 19.603,73 zł na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wojewódzkiego Oddziału w <span class="anon-block">O.</span>w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Odpowiednie postępowanie przyznanego z urzędu adwokata nie doprowadziłoby do tak niekorzystnego rozstrzygnięcia. W dalszej części pozwu <span class="anon-block">B. G.</span> podniosła, iż ze względu na bulwersujące zachowanie adwokata, oraz stres związany z przegraną w sądzie sprawą nastąpiło u niej znaczne pogorszenie kondycji psychicznej. W/w zmuszona jest do częstych wizyt u lekarza oraz przyjmowanie leków uspokajających, co generuje koszt rzędu ok. 100 zł. Wskazana kwota, oraz kwota zobowiązania powódki wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wojewódzkiego Oddziału w <span class="anon-block">O.</span>składa się na sumę objętą żądaniem pozwu i jest, w ocenie inicjującej postępowanie, uzasadniona.</p> <p>W odpowiedzi na pozew z dnia 24.02.2012 r. (data wpływu do sądu), <span class="anon-block">Z. U.</span> wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania wg norm przepisanych.</p> <p>Uzasadniając powyższe, <span class="anon-block">Z. U.</span>podniósł, iż z wielką starannością prowadził zleconą mu z urzędu sprawę, w której <span class="anon-block">B. G.</span>była pozwaną. Wedle stanowiska pozwanego, stawiał się on na wszystkich rozprawach, z wyjątkiem rozprawy publikacyjnej, jednakże wobec nieobecności pełnomocnika, powódka została przez sąd szczegółowo pouczona o trybie i terminie złożenia ewentualnej apelacji. Pozwany zaprzeczył, jakoby nie informował powódki o przebiegu postępowania, albowiem, wręcz na piśmie - listami poleconymi, domagał się przybycia powódki do jego kancelarii celem omówienia przebiegu sprawy. Kilkakrotnie także pozwany spotykał się z powódką (bądź jej córką) w siedzibie kancelarii, jak również kontaktował się z nią telefonicznie. Po zapadnięciu wyroku w sprawie, pozwany wystąpił do Sądu Rejonowego z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jak również rozmawiał telefonicznie z powódką, prosząc o dalszy kontakt. Dopiero po pewnym czasie <span class="anon-block">B. G.</span> skontaktowała się z pozwanym, zaś z kontekstu jej wypowiedzi wynikało, iż jakiś czas była poza miejscem swojego zamieszkania. Jak wynika z treści uzasadnienia odpowiedzi na pozew, faktem jest, iż wstępnie <span class="anon-block">Z. U.</span>odmówił córce powódki wydania dokumentów zgromadzonych w związku ze sprawą I C 306/09, jednakże powyższe wiązało się z odmową pokwitowania przez w/w odbioru pism. Wydanie dokumentów nastąpiło ostatecznie po podpisaniu pokwitowania. Pozwany za niedorzeczny uznał zarzut powódki, jakoby spotkał się prywatnie z Przewodniczącą składu orzekającego celem wspólnego rozważenia celowości wniesienia apelacji od wyroku zapadłego w sprawie I C 306/09. Decyzja zaś pozwanego o odstąpieniu od wywiedzenia środka zaskarżenia podyktowana była przekonywującym, tak pod względem faktycznym, jak i prawnym, uzasadnieniem wyroku. W dalszym ciągu <span class="anon-block">Z. U.</span>podniósł, iż powódka nigdy nie wskazywała na brak zadowolenia ze sposobu prowadzenia jej sprawy przez pozwanego, jak również nie wypowiedziała pełnomocnictwa, do czego miała pełne prawo.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, <span class="anon-block">Z. U.</span> wniósł, jak w <em> <!-- -->petitum</em> odpowiedzi na pozew.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Pozwem z dnia 09.01.2009 r. (data wpływu do sądu), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Wojewódzki Oddział w <span class="anon-block">O.</span>wystąpił przeciwko <span class="anon-block">B. G.</span>z powództwem o zapłatę 19.603,73 zł. W dniu 09.03.2009 r. Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu wydał w postępowaniu upominawczym, pod sygn. akt I Nc 7/09, nakaz zapłaty zgodny z żądaniem pozwu, od którego pozwana wniosła zarzuty wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 03.07.2009 r., wydanym w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I Nc 7/09 (później IC 306/09), sąd przyznał <span class="anon-block">B. G.</span> pełnomocnika z urzędu i zwolnił ją od kosztów procesu. Pismem z dnia 25.09.2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w <span class="anon-block">O.</span>poinformowała tut. sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu powódki (pozwanej ze sprawy I Nc 7/09, później IC 306/09) został wyznaczony adw. <span class="anon-block">Z. U.</span>wykonujący zawód w <span class="anon-block">Kancelarii Adwokackiej (...)</span>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->(fakty bezsporne)</strong> </p> <p>Pismem z dnia 30.09.2009 r. <span class="anon-block">Z. U.</span> poinformował <span class="anon-block">B. G. (1)</span> o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla powódki (pozwanej w sprawie I C 306/09). Jednocześnie pozwany skierował do <span class="anon-block">B. G. (1)</span> prośbę o kontakt. Pismem z dnia 14.11.2009 r. pozwany ponownie zawiadomił powódkę o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla w/w, prosząc o przybycie do kancelarii, po uprzednim telefonicznym umówieniu terminu spotkania.</p> <p>W dniu 01.12.2009 r. adw. <span class="anon-block">Z. U.</span>złożył pismo procesowe w imieniu <span class="anon-block">B. G.</span> szczegółowo odnoszące się do zarzutów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Wojewódzkiego Oddziału w <span class="anon-block">O.</span>.</p> <p>W sprawie I C 306/09 sąd wyznaczył następujące terminy rozpraw: 22.06.2010 r., 28.09.2010 r., 29.03.2011 r., 07.06.2011 r., 16.06.2011 r. Pozwany stawił się na rozprawach: w dniu 22.06.2010 r. – składając oświadczenia do sprawy, w dniu 28.09.2010 r. - składając wniosek o dopuszczenie przez sąd dowodu z akt I Co 1081/00 oraz dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości celem weryfikacji wyliczeń kalkulatora odsetkowego przedłożonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Wojewódzki Oddział w <span class="anon-block">O.</span>, a także przedkładając w poczet materiału dowodowego pismo ZUS O/<span class="anon-block">O.</span>z dnia 31.05.2011 r. W dniu 20.10.2010 r. pozwany złożył w imieniu swojej mandantki pismo procesowe wraz z załącznikami, uzupełniające materiał dowodowy w sprawie I C 306/09. W dalszej kolejności pozwany stawił się na rozprawach: w dniu 29.03.2011 r. - wnosząc o dopuszczenie dowodu z przesłuchania <span class="anon-block">B. G.</span>w charakterze pozwanej, w dniu 07.06.2011 r. – uczestnicząc w przesłuchaniu <span class="anon-block">B. G.</span>. Na rozprawie w dniu 17.06.2011 r. sąd pouczył stawającą bez pełnomocnika powódkę (pozwaną w sprawie I C 306/09) o trybie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i terminie wywiedzenia ewentualnej apelacji.</p> <p>Wyrokiem z dnia 17.06.2011 r., wydanym w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I C 306/09, sąd nakaz zapłaty wydany dnia 09.03.2009r. utrzymał w mocy w części odnoszącej się do obowiązku zapłaty przez pozwaną kwoty 19.603,73 zł, w pozostałym zakresie oddalając powództwo i odstępując od obciążania <span class="anon-block">B. G.</span>kosztami procesu. Pismem z dnia 21.06.2011 r. (data wpływu do sądu 24.06.2011 r.), adw. <span class="anon-block">Z. U.</span>złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie I C 306/09. Pismem z dnia 21.07.2011 r. pozwany poinformował powódkę o otrzymaniu odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 17.06.2011 r. wraz z uzasadnieniem, oraz o możliwości zapoznania się z ich treścią przez <span class="anon-block">B. G.</span> w siedzibie kancelarii, wskazując na brak podstaw do wywiedzenia apelacji od wyroku z dnia 17.06.2011 r.</p> <p>W toku procesu powódka nie zgłaszała zarzutów do pracy pełnomocnika. Nie wnosiła o jego odwołanie.</p> <p>Dnia 02.08.2011 r. <span class="anon-block">D. G.</span> (córka powódki) odebrała w kancelarii adwokackiej prowadzonej przez pozwanego następujące dokumenty: odpis KW nr <span class="anon-block"> (...)</span>, postanowienie zapadłe w sprawie I Ns 469/01, pismo ZUS z dnia 15.10.1998 r., pismo procesowe ZUS z dnia 01.07.2010 r., pismo Urzędu Skarbowego z dnia 21.04.2001 r., <span class="underline"> <!-- -->relacja z dnia 01.09.2010 r.,</span> potwierdzając powyższe pokwitowaniem.</p> <p>W listopadzie 2011 r. oraz styczniu 2012 r. <span class="anon-block">B. G.</span> złożyła skargę na działanie adw. <span class="anon-block">Z. U.</span>, jako jej pełnomocnika z urzędu, do Okręgowej Rady Adwokackiej w <span class="anon-block">O.</span>. W pismach z dnia 28.11.2011 r. oraz z dnia 12.01.2012 r. pozwany szczegółowo ustosunkował się do zarzutów skarg.</p> <p> <strong> <!-- -->(dowody:</strong> </p> <p>pismo pozwanego z dnia 30.09.2009 r. – k.21,</p> <p>pismo pozwanego z dnia 14.11.2009 r. – k.22,</p> <p>wniosek pozwanego z dnia 21.06.2011 r. – k.23,</p> <p>pismo pozwanego z dnia 21.07.2011 r. – k.24,</p> <p>pokwitowanie z dnia 02.08.2011 r. – k.25,</p> <p>zeznania powódki <span class="anon-block">B. G.</span> – k.51,</p> <p>zeznania pozwanego <span class="anon-block">Z. U.</span> – k.51-52,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">D. G.</span>,</p> <p>akta sprawy – I C 306/09 – załącznik do akt),</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p> Powództwo należało oddalić.</p> <p>W przedmiotowej sprawie <span class="anon-block">B. G.</span>domagała się zasądzenia od <span class="anon-block">Z. U.</span>odszkodowania w wysokości 20.000 zł, podnosząc, iż sprzeczne z etyką adwokacką działania pełnomocnika z urzędu, doprowadziły do wydania przeciwko niej wyroku zasądzającego w sprawie I C 306/09, jego postawa zaś nie licowała z zasadą godności zawodu adwokata. Powyższemu stanowisku inicjującej postępowanie przeciwstawił się pozwany, wskazując, iż podjął wszelkie prawem przewidziane działania celem obrony praw powódki.</p> <p>Podstawę prawną skonstruowanego w pozwie żądania stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 k.c.</a>, wedle treści którego, dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Wskazana w powyżej zacytowanym artykule tzw. odpowiedzialność kontraktowa wiąże się z naruszeniem zobowiązań wynikających nie tylko z umowy (z łac. <em> <!-- -->contractus</em>), ale również z bezpodstawnego wzbogacenia, z ustawy, z orzeczenia sądu, z czynów niedozwolonych, z jednostronnej czynności prawnej, z aktu administracyjnego oraz z innych zdarzeń. Odpowiedzialność kontraktowa nie ogranicza się jedynie do poszczególnych, wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a> postaci niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, takich jak niemożliwość świadczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 475)">art. 475 k.c.</a>), opóźnienie, zwłoka (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 476;art. 477;art. 478;art. 479;art. 480;art. 481;art. 482)">art. 476-482 k.c.</a>), lecz dotyczy każdego, nawet najdrobniejszego naruszenia zobowiązania, bez względu na okoliczność, na czym owo naruszenie polega. Każda więc rozbieżność pomiędzy prawidłowym spełnieniem świadczenia a rzeczywistym zachowaniem się dłużnika rodzi odpowiedzialność kontraktową.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a>, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">Artykuł 361 § 1 k.c.</a> jest ogólną normą, regulującą granice odpowiedzialności z punktu widzenia związku przyczynowego. Przepis ten określa związek przyczynowy między działaniem lub zaniechaniem zobowiązanego, a powstałym skutkiem w postaci szkody jako przesłanki odpowiedzialności cywilnej za szkodę, której zaistnienie wykazać musi poszkodowany.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, ciężar udowodnienia faktów prawotwórczych, spoczywa na osobie, która wywodzi z nich skutki prawne. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, tzw. <em> <!-- -->onus probandi</em> spoczywa na tym, kto przedstawia określone twierdzenia, a nie na tym, kto im przeczy. W omawianym zakresie, istotną rolę pełnią także przepisy proceduralne, kształtując zasadę tzw. kontradyktoryjności postępowania cywilnego. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">Art. 3 k.p.c.</a> zobowiązuje strony do dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiania dowodów. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">Art. 232 k.p.c.</a> nakłada z kolei na strony obowiązek wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar dowodu z reguły spoczywa na powodzie aż do momentu wykazania zasadności podnoszonego roszczenia (udowodnienia faktów będących podstawą żądania). Później, następuje jego przesunięcie na stronę pozwaną.</p> <p>W ocenie sądu, <span class="anon-block">B. G.</span> w żaden sposób nie wykazała, ani nawet nie uprawdopodobniła, iż działania wyznaczonego jej z urzędu pełnomocnika – adw. <span class="anon-block">Z. U.</span>sprzeniewierzały się zasadzie zachowania staranności wymaganej w stosunkach danego rodzaju, co więcej, iż zmiana przez pozwanego dynamiki prowadzonej obrony, skutkowałaby pozytywnym dla powódki rozstrzygnięciem w sprawie I C 306/09 tj. uchyleniem nakazu zapłaty z dnia 09.03.2009 r. w całości i oddaleniem powództwa. W toku postępowania dowodowego, sąd ustalił, iż adw. <span class="anon-block">Z. U.</span>stawił się na czterech z pięciu wyznaczonych terminach rozpraw (z wyjątkiem rozprawy publikacyjnej), biorąc aktywny dział w ich przebiegu tj. składając ustne oświadczenia do protokołu, zgłaszając wnioski dowodowe, przedkładając pisma procesowe i dokumenty w poczet materiału dowodowego. Co więcej, w ustawowym terminie pozwany złożył wniosek o doręczenie mu wyroku wraz z uzasadnieniem, o jego otrzymaniu zaś poinformował powódkę pismem z dnia 21.07.2011 r. Jak wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, brak wywiedzenia apelacji w sprawie I C 306/09 nie był wynikiem zaniedbania pozwanego (tj. uchybienia przez niego ustawowemu terminowi do złożenia środka zaskarżenia) lecz decyzją profesjonalnego pełnomocnika podjętą po gruntowanej analizie uzasadnienia wyroku oraz okoliczności faktycznych i prawnych ustalonych w sprawie I C 306/09, prowadzącą do wniosku, iż w realiach przedmiotowej sprawy brak podstaw do wniesienia apelacji, jako że okoliczności faktyczne sprawy I C 306/09 zostały ustalone w sposób zgodny z rzeczywistym stanem rzeczy, w toku procedowania zaś, jak i wyrokowania nie doszło do obrazy tak przepisów prawa materialnego, jak i procesowego.</p> <p>Nie może ujść uwadze organu procesowego, iż w toku sprawy I C 306/09, powódka nie zgłaszała zastrzeżeń do sposobu wykonywania obowiązków przez przyznanego jej pełnomocnika, jak również nigdy nie podjęła działań zmierzających do jego odwołania bądź zmiany.</p> <p>Nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym zarzuty powódki, jakoby pozwany złamał § 18 ust. 2 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu poprzez wykazywanie zażyłości z sędzią – Przewodniczącym składu orzekającego w sprawie I C 306/09, jak również przez odmowę wydania przez <span class="anon-block">Z. U.</span>córce powódki dokumentów powierzonych adwokatowi w związku z prowadzeniem sprawy z powództwa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wojewódzkiego Oddziału w <span class="anon-block">O.</span>, albowiem pozwany złożył do akt pokwitowanie, w którym <span class="anon-block">D. G.</span>(córka powódki) potwierdza odbiór odpisu <span class="anon-block">księgi wieczystej KW nr (...)</span>, postanowienia zapadłego w sprawie I Ns 469/01, pisma ZUS z dnia 15.10.1998 r., pisma procesowego ZUS z dnia 01.07.2010 r., pisma Urzędu Skarbowego z dnia 21.04.2001 r. oraz relacji z dnia 01.09.2010 r.</p> <p>Zwrócić należy również uwagę na okoliczność, iż powódka w żaden sposób nie wykazała zasadności domagania się od pozwanego odszkodowania w wysokości 20.000 zł. Jakkolwiek inicjująca postępowanie wykazała zależności pomiędzy kwotą zasądzoną od niej w sprawie I C 306/09, a wysokością poniesionej przez nią szkody, wskazać należy, iż suma zasądzona od w/w wyrokiem z dnia 17.06.2011 r. równa jest 19.603,73 zł, zaś wysokość realnie spłaconego przez nią długu sięga kwoty jedynie 1.000 zł. Nie można także z całą pewnością stwierdzić, iż prowadzone przeciwko powódce postępowanie egzekucyjne doprowadzi do uzyskania całej kwoty dochodzonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Wojewódzkiego Oddziału w <span class="anon-block">O.</span>. Odnosząc się zaś do okoliczności powoływanych przez <span class="anon-block">D. G.</span>podczas przesłuchania w dniu 06.06.2012 r. podnieść należy, iż <span class="anon-block">B. G.</span> nie wykazała dowodowo wysokości kosztów prowadzonego przez komornika postępowania, które zwiększyły kwotę dochodzoną pozwem ponad sumę 19.603,73 zł.</p> <p>Wobec powyższego, roszczenie <span class="anon-block">B. G.</span> uznać należało za niezasadne, tak co do zasady, jak i wysokości dochodzonego roszczenia i, jako takie, oddalić.</p> </div>