III AUz 110/12

<p>Sygn. akt III AUz 110/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 28 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="200"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Anna Polak</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Zofia Rybicka – Szkibiel</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Barbara Białecka (spr.)</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</strong> </p> <p>na skutek zażalenia <strong> <!-- --> <span class="anon-block">C. T.</span> </strong> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt VII U 329/10</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a :</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->uchylić zaskarżone postanowienie; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zwrócić <span class="anon-block">C. T.</span> z Kasy Sądu Okręgowego w Szczecinie kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) uiszczoną tytułem opłaty od zażalenia. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sygn. akt III AUz 110/12</em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 października 2011r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń w sprawie <span class="anon-block">M. T.</span> przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy wymierzył pełnomocnikowi ubezpieczonej <span class="anon-block">C. T.</span> karę porządkową grzywny w wysokości 5000 zł. za ubliżenie w piśmie procesowym z dnia 22 września 2011r. sędziemu Sądu Okręgowego w Szczecinie – <span class="anon-block">A. Ł.</span> oraz biegłej sądowej z zakresu psychiatrii <span class="anon-block">I. B.</span> oraz za naruszenie powagi sądu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pomimo wcześniejszego pisemnego pouczenia pełnomocnika ubezpieczonej, że używanie obraźliwych sformułowań godzących w dobre imię sądu i biegłych sądowych może skutkować ukaraniem grzywną do kwoty 10.000 zł., <span class="anon-block">C. T.</span> w dniu 22 września 2011r. sporządził pismo procesowe (wpłynęło do akt 26 września 2011r.) zawierające szereg obelg pod adresem biegłej oraz sędziego. Powołując treść art. 49 § 1 usp Sąd Okręgowy uznał, że ubliżenie na piśmie jest o wiele bardziej naganne niż emocjonalne, spontaniczne słowa wypowiedziane w czasie rozprawy.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł <span class="anon-block">C. T.</span>, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że nie nastąpiła żadna obraza Sądu ani nie została naruszona niczyja godność. Ponadto powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2011r. w sprawie IKZP 8/11.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu aczkolwiek prawidłowo ustalił Sąd Okręgowy, że <span class="anon-block">C. T.</span> w piśmie z dnia 22 września 2011r. zawarł treści naganne, obraźliwe w stosunku do sędziego i biegłej sądowej.</p> <p>Jednakże z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 49;art. 49 § 1)">art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych</a> (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku <span class="underline"> <!-- -->czynności sądowych</span> albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny w wysokości do 10.000 złotych lub karą pozbawienia wolności do czternastu dni; osobie pozbawionej wolności, w tym także tymczasowo aresztowanej, można wymierzyć karę przewidzianą w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności albo w przepisach o wykonywaniu tymczasowego aresztowania.</p> <p>W związku z ujawnionymi rozbieżnościami w orzecznictwie sądowym w tej materii Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów w dniu 26 października 2011r. w sprawie IKZP 8/11, podjął uchwałę, że kary porządkowe określone w art. 49 § 1 u.s.p. mogą być stosowane tylko wobec osób obecnych w czasie i miejscu wykonywania czynności sądowych, gdy osoby te bądź to naruszają powagę, spokój lub porządek tych czynności, bądź to ubliżają sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w tej czynności, niezależnie od tego, w jakiej formie to czynią. Kar tych nie stosuje się natomiast do czynów co prawda naruszających dobra chronione przepisem art. 49 § 1 wskazanej wyżej ustawy, dokonanych jednak poza miejscem i czasem rozprawy, posiedzenia lub innej czynności sądowej, w tym w szczególności w formie pisma złożonego do sądu (<em> <!-- -->OSNKW 2011/10/87, LEX nr 1023740)</em>. Sąd Najwyższy przyjął, iż istota unormowań składających się na "policję sesyjną" sprowadza się do doraźnego utrzymania powagi sądu, co jest potrzebne i możliwe jedynie wtedy, gdy określone w tym przepisie kary porządkowe zapewniają możliwość natychmiastowego reagowania przez sąd orzekający na naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżanie sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w rozprawie, posiedzeniu albo w innej czynności procesowej z udziałem sądu.</p> <p>Skoro zatem skarżący ubliżył sędziemu i biegłej sądowej w piśmie procesowym nie może mieć do niego zastosowania omawiany wyżej przepis. Jednakże taka wykładnia przepisu nie zapewnia bezkarności osób przejawiających zachowania naruszające dobra wymienione w tym przepisie, tyle tylko, że podejmowane poza miejscem i czasem rozprawy, posiedzenia lub innej czynności sądowej, a zatem także bezkarności autorów pism naruszających powagę sądu albo ubliżających w pismach kierowanych do sądu temu organowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie. W razie stwierdzenia, że tego rodzaju czyny zawierają znamiona przestępstw ściganych z urzędu (np. określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 232)">art. 232 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 k.k.</a>), sąd powinien zawiadomić, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 304;art. 304 § 2)">art. 304 § 2 k.p.k.</a>, właściwego prokuratora, natomiast w odniesieniu do czynów zawierających znamiona przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego (np. określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a>) powinien w miarę potrzeby, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 16;art. 16 § 2)">art. 16 § 2 k.p.k.</a>, udzielić osobom pokrzywdzonym informacji o obowiązujących w tej kwestii przepisach.</p> <p>Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 1;art. 397 § 2)">art. 397 § 1 i 2 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 79;art. 79 ust. 1;art. 79 ust. 1 pkt. 1 c)">art. 79 ust.1 pkt 1c ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>( t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 90 poz.594 ze zm.).</p> </div>