VIII K 693/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: VIII K 693/12</strong> </p> <p>5 Ds. 547/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Legnicy VIII Wydział Karny </strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Paweł Sosa</strong> </p> <p>Protokolant: stażysta Tomasz Kuligowski</p> <p> <strong> <!-- -->bez udziału prokuratora</strong> </p> <p>przy udziale oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">S. M.</span> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawach w dniach: 12.11.2012 r. i 28.11.2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że</p> <p>w dniu 24 maja 2012 r. w <span class="anon-block">L.</span> działając publicznie i bez powodu uderzył z głowy w twarz <span class="anon-block">S. M.</span>, który stracił przytomność i upadł na ziemię powodując tym samym obrażenia w postaci urazu głowy ze złamaniem kości nosa i pęknięcie paliczka kciuka ręki lewej skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu, okazując przy tym rażące lekceważenie porządku prawnego,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 kk</a> </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że czyn ten kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57 a § 1 kk</a> i za to na podstawie tych przepisów orzeka wobec niego karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby 2 (dwóch) lat;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzeka od oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. M.</span> nawiązkę w kwocie 7.000 (siedmiu tysięcy) złotych;</p> <p>IV.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. M.</span> kwotę 432 (czterystu trzydziestu dwóch) złotych, tytułem poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>V.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonego koszty sądowe w kwocie 170 (stu siedemdziesięciu) złotych i wymierza mu opłatę w wysokości 120 (stu dwudziestu) złotych, </strong> </p> <p>_____________________________________________________________________</p> <p>Sygn. akt VIIIK 693/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd poczynił w sprawie następujące ustalenia faktyczne.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span> i pokrzywdzony <span class="anon-block">S. M.</span> mieszkają w <span class="anon-block">L.</span>. Znali się od kilku lat, gdyż kiedyś pracowali w jednej firmie. Na co dzień nie utrzymywali ze sobą bliższych kontaktów.</p> <p>W dniu 24 maja 2012 r. w godzinach wieczornych oskarżony przebywał na spotkaniu towarzyskim w mieszkaniu swojego kolegi w <span class="anon-block">L.</span>. Spożywał tam alkohol. Następnie około godz. 21:00 wraz ze znajomymi udał się do pobliskiej cukierni. Pokrzywdzony <span class="anon-block">S. M.</span> około godz. 21:20 wybrał się do tej samej cukierni na zakupy. Prowadził ze sobą psa (owczarka niemieckiego). Przed cukiernią przywiązał zwierze do ogrodzenia i wszedł do środka. Będący w pobliżu oskarżony zaczął drażnić psa. Pokrzywdzony po wyjściu z cukierni, zaobserwowawszy zachowanie oskarżonego, upomniał go. Wywiązała się między nimi utarczka słowna, po czym oskarżony podszedł do pokrzywdzonego i uderzył go głową w twarz. <span class="anon-block">S. M.</span> w wyniku zadanego uderzenia stracił przytomność i bezwładnie przewrócił się na ziemię.</p> <p>Następnego dnia pokrzywdzony z powodu dolegliwości zdrowotnych pojechał na badania do <span class="anon-block">(...)</span>Szpitala<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Wskutek przedmiotowego zdarzenia pokrzywdzony doznał urazu głowy ze złamaniem kości nosa i pęknięcie paliczka kciuka ręki lewej. Obrażenia te skutkowały naruszeniem jego czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowody:</strong> </p> <p>• zeznania pokrzywdzonego - k. 57, 80-81,</p> <p>• zeznania <span class="anon-block">J. J.</span> - k. 16, 57-58, 78-79,</p> <p>• zeznania <span class="anon-block">K. P.</span> - k. 17, 58, 79-80,</p> <p>• opinia z zakresu medycyny sądowej - k. 20,</p> <p>• zeznania <span class="anon-block">A. K.</span> - k. 87,</p> <p>• karta informacyjna leczenia szpitalnego z dnia 25.05.2012 r. - k. 4,</p> <p>• materiał poglądowy - k. 5,</p> <p>• historia choroby - k. 42 - 45,</p> <p>• odpis wyroku SR w Legnicy z dnia 31.01.2011 r. ws. VIII K 1544/10 - k. 84.</p> <p>Powyższych ustaleń Sąd dokonał głównie w oparciu o zeznania pokrzywdzonego i słuchanych w sprawie świadków. Odnośnie stwierdzenia charakteru i zakresu urazów jakich doznał pokrzywdzony, Sąd oparł się na opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej oraz dokumentacji medycznej złożonej do akt sprawy.</p> <p> <span class="anon-block">S. M.</span> w swoich zeznaniach opisał w jakich okolicznościach doszło do zdarzenia oraz jego przebieg, a także przebytą hospitalizację. Z jego zeznań wynikało, że oskarżony zadał mu uderzenie jedno uderzenie, którego powodem była uwaga dotycząca psa. Zeznania złożone w toku postępowania sądowego były spójne i konsekwentne, a pewne wątki zostały rozbudowane i uszczegółowione. Sąd nie znalazł podstaw, które miałyby podważyć przedstawioną przez pokrzywdzonego wersję zdarzenia i przyznał im walor wiarygodności.</p> <p>Z zeznań <span class="anon-block">J. J.</span> i <span class="anon-block">K. P.</span>, wynika, że oskarżony z pokrzywdzonym znajdując się przed cukiernią kłócili się. Jednocześnie zeznały, że nie widziały momentu uderzenia pokrzywdzonego i jego upadku na ziemię. Podobnie zeznał <span class="anon-block">A. K.</span>, który również twierdził, że mimo bytności na miejscu, nie widział momentu upadku pokrzywdzonego.</p> <p>Z kolei <span class="anon-block">K. P.</span> zeznała, że pokrzywdzony - zaraz po tym jak wstał - powiedział jej, że uderzył go oskarżony.</p> <p>Przyjęty przez Sąd przebieg zdarzenia potwierdził pośrednio w złożonych wyjaśnieniach sam oskarżony, który nie zaprzeczył, że nie uczestniczył w zajściu z udziałem pokrzywdzonego. Odmiennie przedstawił przebieg zdarzenia. Wyjaśnił, że stojąc pod cukiernią został zaatakowany przez psa pokrzywdzonego. <span class="anon-block">S. M.</span>, który był pod wpływem alkoholu, wychodząc z cukierni zauważył moment, kiedy on starał się odepchnąć od siebie agresywne zwierzę. Podał, że pokrzywdzony potraktował to jako atak na psa. Dalej wskazał, że miedzy nimi zaczęła się sprzeczka i w pewnym momencie pokrzywdzony zamachnął się na niego, lecz stracił równowagę i upadł na twarz.</p> <p>W ocenie Sądu przebieg zdarzenia opisany przez oskarżonego, stanowił linię obrony, która miała go uchronić przed odpowiedzialnością karną. Oskarżony w wyjaśnieniach podał, że pokrzywdzony stał przed nim w bardzo bliskiej odległości, co pośrednio może wskazywać, iż oskarżony miał dogodną pozycję do uderzenia pokrzywdzonego głową. Nadto podawana przez niego wersja, iż pokrzywdzony chcąc go uderzyć stracił równowagę i przewrócił się jest mało prawdopodobna, zważywszy że w wyniku tego miał odnieść aż tak poważne urazy.</p> <p>Za prezentowaną przez pokrzywdzonego wersją, przemawia właśnie zakres odniesionych przez niego obrażeń (uraz głowy ze złamaniem kości nosa i pęknięcie paliczka kciuka ręki lewej). Wskazane obrażenia, wedle opiniującego w sprawie biegłego z zakresu medycyny sądowej mogły być spowodowane działaniem narzędzia albo narzędzi tępych lub ewentualnie częściowo o uderzenie się o taki narzędzie w trakcie upadku. Sąd nie miał wątpliwości, że złamaniem kości nosa było spowodowane uderzeniem pokrzywdzonego głową, a pęknięcie paliczka kciuka ręki lewej, było następstwem jego bezwładnego upadku na ziemię, gdyż stracił przytomność. Zatem, powstałe obrażenia wykluczają powstanie ich z powodu upadku w wyniku utraty równowagi.</p> <p>Dodatkowo Sąd miał na uwadze, że oskarżony bezpośrednio po zdarzeniu oddalił się z miejsca przestępstwa. Gdyby pokrzywdzony upadł zamachnąwszy się na oskarżonego, ten nie miał powodu opuszczać tego miejsca, zwłaszcza że cel pojawienia się pod cukiernią – zakup alkoholu, nie został zrealizowany.</p> <p>Niewątpliwe stroną atakująca był oskarżony, który bez powodu zachował się agresywnie i użył przemocy fizycznej w stosunku do pokrzywdzonego. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Tak oceniony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że <span class="anon-block">J. S.</span> uderzył <span class="anon-block">S. M.</span> w twarz, wywołując u niego naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu, czym wypełnił znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>.</p> <p>W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd dokonał zmiany kwalifikacji prawnej czynu, gdyż w akcie oskarżenia błędnie przyjęto, iż zachowanie oskarżonego miało wypełniać znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>.</p> <p>Nadto okoliczności zdarzenia pozwalają przyjąć, że zachowanie oskarżonego motywowane były jedynie chęcią wyładowania agresji. Nie mając ku temu żadnych racjonalnych powodów, uderzył pokrzywdzonego w twarz. Zaszła zatem oczywista nieadekwatność reakcji oskarżonego do przyczyny jego działania, którą była chęć rozładowania emocji poprzez zadane pokrzywdzonemu uderzenia.</p> <p>Oskarżony zarzucanego mu czynu dokonał umyślnie, realizując zamiar bezpośredni. Nadto miejsce, okoliczności i sposób jego działania były dostrzegalne dla nieokreślonej liczby osób. Oskarżony dopuścił się umyślnego zamachu na zdrowie pokrzywdzonego, działał publicznie i bez powodu, okazując przy tym lekceważący stosunek dla porządku prawnego. Niewątpliwie jego czyn miał charakter chuligański, co znalazło wyraz w opisie czynu i jego kwalifikacji prawnej.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę pięciu miesięcy pozbawienia wolności, Sąd miał na względzie znaczny stopień winy oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu. Popełnił on przestępstwo umyślnie w zamiarze bezpośrednim, a jego czyn miał charakter chuligański. Oskarżony bez powodu sprowokował kłótnie i uderzył pokrzywdzonego w głowę, co spowodowało naruszenie jego czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni. Sąd przy wymiarze kary miał również na uwadze uprzednią karalność oskarżonego.</p> <p>Pomimo dotychczasowej karalności Sąd zastosował wobec oskarżonego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary, zawieszając jej wykonanie na okres próby dwóch lat. Sąd uznał bowiem, że nie jest konieczna resocjalizacja oskarżonego w warunkach izolacji więziennej. Oskarżony wprawdzie był uprzednio karany, lecz tylko raz; za jazdę samochodem w stanie nietrzeźwości. Ponadto w przekonaniu sądu oskarżony nie przyjmie faktu warunkowego zawieszenia orzeczonej kary za bezkarność. Wymierzona kara powinna odstraszyć go od popełniania kolejnych tego typu przestępstw w przyszłości i uświadomi mu, że ponowne naruszenie prawa spotka się ze stanowczą reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Sąd uznał, że kara ta jest również karą sprawiedliwą w odczuciu społecznym i spełni funkcje ogólno prewencyjne.</p> <p>Niezależnie od powyższego, Sąd orzekł nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 7.000 zł, a jej wysokość uwzględnia krzywdę pokrzywdzonego w postaci cierpień fizycznych i psychicznych, jakie odniósł w wyniku przedmiotowego zdarzania. Oskarżony obecnie zakończył własną działalność gospodarczą, lecz zamierza w celach zarobkowych wyjechać za granicę. Sąd uznał, że wysokość nawiązki będzie odpowiednia do jego możliwości zarobkowych.</p> <p>Ponadto Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 432 zł, tytułem poniesionych przez niego wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika.</p> <p>Mając na uwadze możliwości zarobkowe oskarżonego, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzył mu opłatę, stosownie do przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>