II AKa 216/12

<p>Sygn.akt II AKa 216/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie</p> <table> <colgroup> <col width="269"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Czapka (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Ulitko</p> <p>SSA Janusz Sulima</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Monika Wojno</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – upoważnionej do udziału w sprawie przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S.</span> s. <span class="anon-block">E.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce</p> <p>z dnia 11 lipca 2012r. sygn.akt II K 36/12</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że łagodzi orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do lat 12 (dwunastu);</p> <p>II.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">J. H.</span> kwotę 738 zł, w tym 138 zł należnego podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 200,40 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów dojazdu z <span class="anon-block">O.</span> do Sądu;</p> <p>IV.  zasądza od oskarżonego kwotę 600 zł tytułem opłaty za obie instancje i zwalnia od kosztów sądowych za II instancję.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>w nocy z 21 na 22 października 2011 roku w domu usytuowanym w miejscowości <span class="anon-block"> (...)</span> gm. <span class="anon-block">G.</span>, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia <span class="anon-block">A. P.</span> zadał mu dwa ciosy siekierą, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci: rany rąbanej lewej okolicy skroniowo- potylicznej z następowym rozfragmentowaniem kości czaszki po tej stronie i rozległym uszkodzeniem mózgowia, w tym pnia mózgu, rany rąbanej karku z uszkodzeniem tkanek miękkich, uszkodzeniem kręgosłupa i częściowym poprzecznym przecięciem rdzenia kręgowego, rany ciętej długości 2 cm u podstawy szyi i okolicy karkowej obejmującej skórę i podskórną tkankę tłuszczową, rany ciętej długości 1,5 cm w lewej okolicy podobojczykowej, obejmującej całą grubość skóry, podskórnego wylewu krwawego barwy wiśniowej średnicy 3,5 cm na tylno-górnej powierzchni lewego braku ze stłuczeniem okolicznych tkanek miękkich czym spowodował zgon pokrzywdzonego <span class="anon-block">A. P.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a>.</p> <p>Sąd Okręgowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 11 lipca 2012r. w sprawie II K 36/12:</p> <p>I.  w ramach zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">J. S.</span> czynu w akcie oskarżenia uznał go za winnego tego że: w nocy z 21 na 22 października 2011 roku w domu usytuowanym w miejscowości <span class="anon-block"> (...)</span> gm. <span class="anon-block">G.</span>, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia <span class="anon-block">A. P.</span> zadał mu dwa ciosy ostrzem siekiery i jeden cios obuchem siekiery, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci: rany rąbanej lewej okolicy skroniowo-potylicznej z następowym rozfragmentowaniem kości czaszki po tej stronie i rozległym uszkodzeniem mózgowia, w tym pnia mózgu, rany rąbanej karku z uszkodzeniem tkanek miękkich, uszkodzeniem kręgosłupa i częściowym poprzecznym przecięciem rdzenia kręgowego, rany ciętej długości 2 cm u podstawy szyi i okolicy karkowej obejmującej skórę i podskórną tkankę tłuszczową rany ciętej długości 1,5 cm w lewej okolicy podobojczykowej, obejmującej całą grubość skóry, podskórnego wylewu krwawego barwy wiśniowej średnicy 3,5 cm na tylno-górnej powierzchni lewego braku ze stłuczeniem okolicznych tkanek miękkich czym spowodował zgon pokrzywdzonego <span class="anon-block">A. P.</span> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> skazał go i wymierzył mu karę 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności.</p> <p>II.  na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">J. S.</span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 22 października 2011 roku do dnia 11 lipca 2012 roku.</p> <p>III.  zasądził ze Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">J. H.</span> kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych brutto z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.</p> <p>IV.  zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w 1/3 części i 600 złotych tytułem opłaty, w pozostałej części na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§ 1 kpk</a> zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania i przejął je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Wyrok powyższy na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425§1 i 2 kpk</a> w zakresie orzeczonej kary pozbawienia wolności zaskarżył obrońca oskarżonego, który zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53§1 kk</a> poprzez orzeczenie kary 15 lat pozbawienia wolności, co stanowi dla oskarżonego zbyt dużą dolegliwość w szczególności dlatego, że pozbawił życia najlepszego przyjaciela, z którym przez lata żył w zgodzie i przyjaźni.</p> <p>W związku z tym zarzutem wnosił o wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w dolnych granicach jej zagrożenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego w znacznym stopniu była uzasadniona i zasługiwała na uwzględnienie. zgodzić się bowiem należało z zarzutem, iż orzeczona wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> kara 15 lat pozbawienia wolności w kontekście jego właściwości i warunków osobistych, wydawała się zbyt surowa.</p> <p>Prowadziło to do zmiany zaskarżonego wyroku przez znaczne złagodzenie orzeczonej kary pozbawienia wolności. W orzecznictwie trafnie się wskazuje, iż zarzut niewspółmierności karo, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić wówczas, „gdy kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy, zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, a więc gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą” (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 1985r., sygn.. akt V KRN 178/85, OSNKW 1985, z. 7-8, poz. 60). Chodzi zatem o takie sytuacje, w których zachodzi wymierna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary, przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 kk</a> (OSNPG 1974, z. 3-4, poz. 51). Nie chodzi więc o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru, ale o różnicę na tyle istotną, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać by można „rażąco” niewspółmierną w stopniu niedającym się zaakceptować.</p> <p>Taka też sytuacja zaistniała zdaniem Sądu Apelacyjnego w niniejszej sprawie.</p> <p>Nie negując znacznej społecznej szkodliwości tego czynu należało większa wagę przywiązać do oceny zachowania oskarżonego, świadczącego o tym, że żałuje tego co zrobił, ma świadomość, że wyrządził niewyobrażalną szkodę.</p> <p>Na podkreślenie zasługuje też fakt, iż z pokrzywdzonym łączyły go bliskie więzy przyjaźni, razem pracowali, mieszkali.</p> <p> <span class="anon-block">J. S.</span> przyznał się też do dokonania przypisanego mu czynu, wyjaśnił okoliczności w jakich doszło do tego zdarzenia Na żadnym też etapie nie utrudniał prowadzonego postępowania.</p> <p>Nadmienić należy, iż Sąd Apelacyjny miał większą perspektywę w ocenie zachowania oskarżonego, po popełnieniu przypisanego mu przestępstwa, analizując nadesłane przez niego pisma, w których wyraził nieskrywany żal i skruchę.</p> <p> <span class="anon-block">J. S.</span> dotychczas też nie był karany sądownie, w miejscu zamieszkania i w miejscowym środowisku miał dobra opinię (poza tym, iż nadużywał alkoholu).</p> <p>Powyższe okoliczności świadczą, iż zrozumiał on naganność swojego postępowania, odczuwa z tego powodu żal, jednocześnie rozumie, że musi ponieść konsekwencje za swój czyn i nie buntuje się przeciwko temu, co też na pewno stanowi pozytywną prognozę w odniesieniu do jego procesu resocjalizacji.</p> <p>Jednocześnie zdaniem Sąd Apelacyjnego dalsze złagodzenie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego byłoby nieuzasadnione i pozbawione podstaw faktycznych, jeżeli zważy się na okoliczności tego zdarzenia, skutki, sposób działania, jak i pozostałe okoliczności, które Sąd I instancji w swoim uzasadnieniu szeroko wskazał.</p> <p>Reasumując, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok, łagodząc orzeczoną wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> karę pozbawienia wolności do lat 12.</p> <p>Orzeczona w takiej wysokości kara w pełni odpowiada dyrektywom wymiaru kary, określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 kpk</a>, uwzględnia społeczną szkodliwość tego czynu, stopień winy jak i cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągać w stosunku do oskarżonego, a także potrzebę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>O kosztach sądowych orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a>, o opłacie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 10;art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 6)">art. 10 i 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. Nr 27, poz. 152) o wynagrodzeniu zaś obrońcy z urzędu §14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. Nr 163, poz. 1348).</p> <p> <span class="anon-block">A.</span> </p> </div>