I ACz 1752/12

<p>Sygn. akt I ACz 1752/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 30 listopada 2012r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SA Mariola Głowacka (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Jerzy Geisler</p> <p>SA Jacek Nowicki</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2012r.</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółce Jawnej</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia pozwanego</p> <p>od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu</p> <p>z dnia 8 maja 2012r. sygn. akt IX GNc 2/11</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>uchylić zaskarżone postanowienie.</p> <p>/-/J. Geisler /-/M. Głowacka /-/ J. Nowicki </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 maja 2012r. oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu i odrzucił sprzeciw.</p> <p>Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 10 stycznia 2011r. Sąd wydał nadał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Odpis orzeczenia wraz z pozwem i załącznikami wysłany został pozwanemu na adres siedziby spółki wskazany w rejestrze sądowym – <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">ul (...)</span>. Przesyłka została w dniu 14 stycznia 2011r. zwrócona do nadawcy z adnotacją „adresat wyprowadził się”. Nakaz zapłaty uprawomocnił się w dniu 29 stycznia 2011r. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2011r. Sąd nadał nakazowi zapłaty klauzulę wykonalności i doręczył tytuł wykonawczy powódce.</p> <p>Pismem z dnia 24 sierpnia 2011r. pozwany wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty. W uzasadnieniu do wniosku podniósł, że w dniu 17 sierpnia 2011r. od komornika sądowego dowiedział się, że jest przeciwko niemu prowadzona egzekucja w oparciu o opisany wyżej tytułu wykonawczy. Pozwany zarzucił, że nie otrzymał korespondencji związanej z przedmiotową sprawą.</p> <p>Sąd pierwszej instancji uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 k.p.c.</a> nie zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Sąd podkreślił, że w rozstrzyganej sprawie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 133;art. 133 § 2 a)">art. 133 § 2a k.p.c.</a> wysłał odpis nakazu zapłaty wraz z pozwem i załącznikami na adres ujawniony w rejestrze. Przesyłka została zwrócona do sądu z adnotacją „adresat wyprowadził się”. Sąd ustalił, że listonosz doręczający korespondencję w rejonie siedziby pozwanego nie miał możliwości doręczenia pozwanemu przesyłki.</p> <p>Z zeznań <span class="anon-block">T. W.</span> - listonosza wynika, że w grudniu 2010r. świadek powziął informację, że pozwany przeniósł się na <span class="anon-block">ulicę (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. Taka informacja umieszczona była na banerze wiszącym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, a także poinformowali o tym świadka pracownicy pozwanego, odbierający do tej pory korespondencję adresowaną do pozwanej Spółki. Nadto siedziba pozwanego znajdowała się za <span class="anon-block">budynkiem nr (...)</span> na ogrodzonej posesji do której listonosz nie miał bezpośredniego dostępu z uwagi na ciągle zamkniętą bramę. Skrzynka na listy wisząca przy bramie wejściowej nie była jednak oznaczona ani w żaden sposób opisana przez pozwanego, dlatego też listonosz nie pozostawiał w niej korespondencji. Również <span class="anon-block">L. O.</span> - pracownik pozwanego przyznała, że z <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wywożono meble i przenoszono je na <span class="anon-block">ulicę (...)</span>. Świadek zeznała nadto, że z założenia nie otwierano drzwi listonoszowi, a skrzynkę na listy sprawdzała osobiście lub sprawdzał ją <span class="anon-block">A. U.</span> - Prezes Zarządu pozwanego, a następnie odbierali awizowane przesyłki na poczcie. <span class="anon-block">A. U.</span> przyznał, że skrzynka na listy została oznaczona przez pozwanego dopiero po interwencji Poczty w maju 2011r. i od tej pory awiza są w tej skrzynce pozostawiane. Przyznał, że zdarzały się sytuacje, że w siedzibie Spółki przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> przez kilka dni nikogo nie było.</p> <p>Sąd pierwszej instancji uznał, że pozwany uchybił terminowi na wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty z własnej woli. Od grudnia 2010r. do lutego 2011r. korespondencja kierowana do pozwanego była zwracana do nadawców z adnotacją „adresat wyprowadził się”. Wpływ na to miało kilka czynników - informacja od pracowników pozwanego o zmianie siedziby Spółki, baner informujący o zmianie siedziby na <span class="anon-block">ulicę (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, brak dostępu do lokalu pozwanego, brak oznaczenia skrzynki pocztowej. Powyższe okoliczności sprawiły, że listonosz nie awizował przesyłek, lecz zwracał je do nadawców. Sąd podkreślił, że organizacja przedsiębiorstwa w tym także organizacja przyjmowania i obiegu korespondencji jest wyłączną domeną przedsiębiorstwa w szczególności jego kierownictwa. Uchybienia w tej mierze obciążają tę firmę i nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do przywrócenia uchybionego terminu sadowego. Ponieważ pozwany dopuścił się zaniedbań w prawidłowym oznaczeniu siedziby Spółki uniemożliwiających prawidłowe doręczanie korespondencji, a w konsekwencji uchybił terminowi do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 504;art. 504 § 1)">art. 504 § 1 k.p.c.</a> odrzucił sprzeciw.</p> <p>Zażalenie od tego postanowienia złożył pozwany zaskarżając postanowienie w całości i domagając się jego uchylenia, przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz nadanie biegu w sprawie w związku ze złożeniem sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 10 stycznia 2011r. Ewentualnie pozwany wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Zażalenie pozwanego zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Najwyższy w postanowieniu 24 stycznia 2002r. III CKN 66/01 (LEX nr 559965) wskazał, że doręczenie przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139 § 1 k.p.c.</a> oparte jest na domniemaniu, że pismo sądowe dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo; domniemanie to jednak może być przez stronę obalone, a adresat może dowodzić, że pisma nie otrzymał i o nim nie wiedział, gdyż nie został o nim zawiadomiony przez urząd pocztowy w którym przesyłka była złożona; skuteczność doręczenia pisma sądowego przez jego złożenie w urzędzie pocztowym warunkuje stwierdzenie, że adresat w sposób nie budzący wątpliwości został zawiadomiony o nadejściu tego pisma oraz miejscu w którym może je odebrać, brak tego zawiadomienia jak też wątpliwość czy dotarło ono do rąk adresata czyni doręczenie bezskutecznym.</p> <p>W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że zawiadomienie o tym, gdzie i kiedy odpis nakazu zapłaty z dnia 10 stycznia 2011r. wraz z odpisem pozwu i pouczeniem pozostawiono oraz pouczenie, że pisma te można odebrać w terminie siedmiu dni licząc od dnia umieszczenia zawiadomienia, nie zostało umieszczone w drzwiach siedziby pozwanej lub w oddawczej skrzynce pocztowej. W rozpatrywanej sprawie listonosz w ogóle dla pozwanego nie pozostawił tegoż zawiadomienia. Doręczenie w ten sposób przesyłki nie wypełniło przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139 § 1 k.p.c.</a>, gdyż listonosz w ogóle nie pozostawiając zawiadomienia, chociaż adnotację o pozostawieniu zawiadomienia i dwukrotnym awizo zamieścił na przesyłce, uniemożliwił pozwanej dowiedzenie się o nadejściu tej przesyłki, odebranie jej i zapoznanie się z jej treścią. W tych warunkach brak było podstaw do uznania przesyłki za doręczoną w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy nie zachodzi także doręczenie przesyłki na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 3)">art. 139 § 3 k.p.c.</a> Pozwana Spółka w ogóle nie zmieniła adresu, przesyłka była adresowana na adres ujawniony w rejestrze, który nie uległ zmianie. Przeświadczenie listonosza, że pozwany wyprowadził się oparte na błędnych przesłankach nie uzasadnia uznania przesyłki za doręczoną w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 3)">art. 139 § 3 k.p.c.</a> w sytuacji, gdy zmiana adresu siedziby pozwanego nie nastąpiła i listonosz błędnie na przesyłce odnotował, że adresat wyprowadził się.</p> <p>W konsekwencji przyjąć należy, że w sprawie nie nastąpiło w dniu 14 stycznia 2011r. doręczenie pozwanemu odpisu nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 10 stycznia 2011r. Powyższe uznanie skutkuje uchyleniem, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu. Uchyleniu również, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 380)">art. 380 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a>, podlega postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Sąd pierwszej instancji zobowiązany będzie rozważyć czy w zaistniałej sytuacji pozwany powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, jeżeli pozwany kwestionuje zasadność uznania przesyłki za doręczoną.</p> <p>/-/J. Geisler /-/ M. Głowacka /-/ J. Nowicki </p> </div>