IV Kz 1070/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Kz 1070/12</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 3 grudnia 2012 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Krzysztof Głowacki</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SSO Joanna Żelazny</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SSO Anna Bałazińska – Goliszewska (spr.)</strong> </p> <p>Protokolant Bernadetta Kuśnierz</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 3 grudnia 2012 r.</p> <p>w sprawie przeciwko <span class="anon-block">R. K.</span> </p> <p>oskarżonemu o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej</p> <p>z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II K 480/12</p> <p>w przedmiocie przekazania sprawy prokuratorowi w celu uzupełnienia postępowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>postanowił:</p> <p> <strong> <!-- -->zażalenie uwzględnić i uchylić zaskarżone postanowienie.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 16 października 2012 r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej zwrócił sprawę Prokuratorowi w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych psychiatrów na okoliczność:</p> <p>a/ czy oskarżony w krytycznym czasie mógł rozpoznać znaczenie czynu i pokierować swoim postępowaniem?</p> <p>b/czy oskarżony, z uwagi na swój stan psychiczny może brać udział w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu?</p> <p>c/ czy w przypadku stwierdzenia u oskarżonego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub uzależnienia od alkoholu lub innego środka odurzającego jest niezbędne umieszczanie go w zamkniętym zakładzie w celu zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez niego czynu zabronionego związanego z chorobą, upośledzeniem lub uzależnieniem.</p> <p>Na powołane postanowienie zażalenie złożył oskarżyciel publiczny i zarzucił:</p> <p>- obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 345;art. 345 § 1)">art. 345 § 1 k.p.k.</a> mającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na wyrażeniu błędnego poglądu, że akta sprawy wykazują istotne braki, wymagające usunięcia poprzez przeprowadzenie czynności dowodowej z opinii biegłych psychiatrów, której wykonanie przez Sąd powodowałoby znaczne trudności, podczas, gdy całość materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie nie pozwala przyjąć, aby akta sprawy dotknięte były istotnymi brakami postępowania oraz aby wskazana przez Sąd czynność dowodowa nie mogła zostać dokonana w ramach postępowania przed Sądem bez spowodowania znacznych trudności.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do merytorycznego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd I instancji błędnie przyjął, iż nieprzeprowadzenie w niniejszej sprawie przez oskarżyciela publicznego dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność ustalenia poczytalności <span class="anon-block">R. K.</span> w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiło istotny brak postępowania przygotowawczego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 345;art. 345 § 1)">art. 345 § 1 kpk</a>. Kwestia zaistnienia wobec osoby oskarżonego wątpliwości co do jego poczytalności ma charakter ocenny, a ocena ta winna mieć zawsze oparcie w konkretnie ustalonych w sprawie okolicznościach. Oskarżony w toku postępowania jednoznacznie wskazał, iż nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Sam natomiast fakt popełnienia zarzucanego mu czynu po użyciu alkoholu, nie implikuje automatycznie wniosku o wątpliwościach co do poczytalności oskarżonego i w konsekwencji konieczności poddania go badaniom sądowo – psychiatrycznym. Na taką potrzebę mógłby wskazywać ewentualnie charakter zarzucanego oskarżonemu czynu, a w szczególności sposób zachowania wobec pokrzywdzonej, jednakże kwestia ta nie była badana przez Sąd I instancji. Podkreślić należy, iż ocena poczytalności oskarżonego musi być oparta na analizie wszystkich ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych, dotyczących sfery psychicznej oskarżonego, a ustalone zachowanie oskarżonego w toku postępowania musi dawać podstawy, aby przyjąć, iż zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 1961 r., sygn. akt III K 584/61, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2005 r., sygn. akt II KK 476/04). W ocenie Sądu Odwoławczego, na etapie postępowania przygotowawczego, takie ewidentne wątpliwości, co do stanu poczytalności oskarżonego w chwili czynu w niniejszej sprawie nie zaistniały.</p> <p>Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by Sąd I instancji, powziąwszy takie wątpliwości, przeprowadził w toku postępowania wskazany wyżej dowód, co nie spowoduje znacznych trudności w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 345;art. 345 § 1)">art. 345 § 1 k.p.k.</a> </p> </div>