III AUa 842/12

Суди загальної юрисдикції2012-12-04

Номер справи

III AUa 842/12

Дата рішення

2012-12-04

Тип

SENTENCE

Судді

Alicja PodczaskaBogumiła BurdaJanina Czyż

Правова підстава

art 6 ust 1 okt 9 ustawy z dn. 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS , ustawa z dn.25.06.1997 r. o cudzoziemcach , art 16 i 41 ustawy z 9.11.2000 r. o repatriacji

Текст рішення

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 4 grudnia 2012 r.  Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: <table> <colgroup> <col width="103"/> <col width="187"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> Przewodniczący: </td> <td> SSA Bogumiła Burda </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> Sędziowie: </td> <td rowspan="2"> SSA Janina Czyż SSA Alicja Podczaska (spr.) </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> Protokolant </td> <td> sekr. sądowy Anna Kuźniar </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na rozprawie sprawy z wniosku  R. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę na skutek apelacji wniesionej przez wnioskodawcę od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt III U 367/11 I. zmienia zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 3 marca 2011 r. w ten sposób , że przyznaje wnioskodawcy R. S. prawo do emerytury od dnia 23 lutego 2011 r., II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. na rzecz wnioskodawcy R. S. 150 zł ( sto pięćdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego . Sygn. akt III AUa 842/12 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2>  Decyzją z dnia 3.03.2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił R. S. ustalenia prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( j. t . Dz. U. z 2009 r. , nr 153 , poz.  1227 ) . Uzasadniając decyzję organ rentowy wskazał , że zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16)">art. 16 ustawy z dnia 9.11.2000 r. o repatriacji</a> , warunkiem przyznania świadczeń emerytalno – rentowych , jest przedłożenie przez wnioskodawcę decyzji o uznaniu za repatrianta .  R. S. odwołał się od powyższej decyzji domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury . Uzasadniając odwołanie wskazał , że 20.04.2004 r. uzyskał obywatelstwo polskie jako repatriant z Kazachstanu . W dniu 18.10.2010 r. złożył wniosek o emeryturę , ale organ rentowy wydał decyzję odmowną ze względu na brak decyzji o uznaniu za repatrianta . Po wydaniu zaświadczenia przez Departament Obywatelstwa i Repatriacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie złożył wniosek o emeryturę . ZUS odmówił prawa do emerytury z powodu braku decyzji o uznaniu za repatrianta .  Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji , wskazując na treść przepisów art. 16 ustawy z 9.11.2000 r. o repatriacji oraz art. 6 ust 1 pkt 9 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS . Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 20 października 2011 r. oddalił odwołanie . W motywach swojego rozstrzygnięcia Sąd ten podał bezsporne ustalenia faktyczne : - Wnioskodawca R. S. , ur. (...) we L. złożył po raz pierwszy wniosek emerytalny w dn. 18.10.2010 r. Do wniosku dołączył dokumenty dotyczące zatrudnienia wraz z przekładem z języka ukraińskiego . Decyzją z dnia 22.12.2010 r. organ rentowy odmówił przyznania prawa do emerytury uzasadniając , iż wnioskodawca nie przedłożył decyzji o uznaniu za repatrianta. Posiadanie obywatelstwa polskiego przez repatrianta nie skutkuje nabyciem prawa do świadczenia . Od powyższej decyzji wnioskodawca nie złożył odwołania . W dniu 23.02.2011 r. R. S. złożył ponowny wniosek o emeryturę przedkładając dodatkowo zaświadczenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Departamentu Obywatelstwa i Repatriacji z dnia 28.01.2011 r. stwierdzające , iż w związku z uzyskaniem przez zainteresowanego zgody na wydanie wizy repatriacyjnej i poświadczeniem obywatelstwa polskiego wnioskodawca posiada status repatrianta i przysługują mu wszystkie uprawnienia jakie przepisy prawa wiążą z uzyskaniem obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji .  Wnioskodawca udokumentował łącznie 33 lata , 11 miesięcy i 18 dni okresów zatrudnienia za granicą , nie zgłosił zastrzeżeń co do wyliczenia okresów zatrudnienia . Poza sporem było również to , że R. S. posiada obywatelstwo polskie jako repatriant na podstawie art. 4 ustawy z 9.11.2000 r. o repatriacji . Powyższe poświadczył w dniu 20.07.2004 r. Wojewoda Podkarpacki. W dniu 28.01.2011 r. zostało wydane zaświadczenie przez MSWiA Departament Obywatelstwa i Repatriacji stwierdzające , że w związku z uzyskaniem przez zainteresowanego zgody na wydanie wizy repatriacyjnej i poświadczeniem obywatelstwa polskiego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 4)">art. 4 ustawy o repatriacji</a> , pan R. S. posiada status repatrianta i przysługują mu wszelkie uprawnienia , jakie przepisy prawa wiążą z uzyskaniem obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji .  Wnioskodawca przyznał , iż nie uzyskał decyzji wojewody o uznaniu za repatrianta . Brak tej decyzji wyjaśnił w ten sposób , że nie uzyskał pouczenia , że taka decyzja będzie potrzebna . Przyczyną braku wymaganej decyzji jest wyłącznie brak odpowiedniego pouczenia w czasie , gdy wnioskodawca mógł złożyć wniosek o wydanie takiej decyzji .  Sąd zważył , iż zgodnie z przepisem art. 27 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych emerytura przysługuje ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1.01.1949 r. ,jeżeli spełnili łącznie następujące warunki : 1. osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn , 2. mają wymagany okres składkowy i nieskladkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn .  R. S. ukończył 65 rok życia z dniem 14.02.2009 r. Przepis art. 6 ust 1 pkt 9 cytowanej wyżej ustawy emerytalno – rentowej stanowi , że okresami składkowymi są również okresy zatrudnienia za granicą osób , które w tym czasie nie były obywatelami polskimi , jeżeli osoby te powróciły do kraju po dniu 22.07.1944 r. i zostały uznane za repatriantów . Natomiast zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16)">art. 16 ustawy z dnia 9.11.2000 r. o repatriacji</a> ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. , nr 53 , poz. 532 ) za repatrianta może być uznana osoba , która spełnia łącznie następujące warunki : 1. jest polskiego pochodzenia , 2. przed dniem wejścia w życie ustawy zamieszkiwała na stałe na terytorium , o którym mowa w art. 9 ustawy , 3. nie zachodzą wobec niej okoliczności , o których mowa w art. 8 ustawy , 4. przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z pobieraniem nauki w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby nie będące obywatelami polskimi , 5. złoży wniosek do wojewody w terminie 12 miesięcy od ukończenia szkoły wyższej . Zgodnie z przepisem art. 16 ust 4 cytowanej wyżej ustawy decyzja o uznaniu za repatrianta osoby , o której mowa w ust 1 powoduje , że przy ustaleniu prawa tej osoby do świadczeń emerytalnych i rentowych oraz ich wysokości w Rzeczypospolitej Polskiej okresy zatrudnienia za granicą uwzględnia się jako okresy składkowe .  W uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11.12.2008 r. I UZP 6/08 stwierdzono , że „przy ustalaniu prawa do emerytury warunkiem niezbędnym uwzględnienia okresu składkowego wymienionego w art. 6 ust 1 pkt 9 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach jest – po wejściu w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 ()">ustawy z 9.11.2000 r. o repatriacji</a> , przedstawienie przez wnioskodawcę decyzji o uznaniu go za repatrianta w oparciu o art. 16 ust 4 ustawy”. Sąd w pełni podzielił stanowisko Sądu Najwyższego zaprezentowane w wymienionej uchwale oraz stwierdził , że w postępowaniu o przyznanie świadczenia przysługującego na podstawie ustawy emerytalno – rentowej można uznać okresy zatrudnienia ubezpieczonego za granicą za okresy składkowe , jedynie pod warunkiem , że osoba ubiegająca się o to zaliczenie została uznana za repatrianta w postępowaniu na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 ()">ustawy o repatriacji</a>. Dopiero taka decyzja powoduje , że przy ustalaniu prawa tej osoby do świadczeń emerytalnych i rentowych oraz ich wysokości w Rzeczypospolitej Polskiej , okresy zatrudnienia za granicą uwzględnia się jako okresy składkowe . Ponieważ wnioskodawca nie przedstawił decyzji o uznaniu go za repatrianta wydanej na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16;art. 16 ust. 4)">art. 16 ust 4 ustawy z dnia 9.11.2000 r. o repatriacji</a> w ocenie Sądu Okręgowego nie można zaliczyć do okresów składkowych jego okresów zatrudnienia za granicą .  W apelacji od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wnioskodawca R. S. zarzucił : 1) naruszenie przepisów prawa materialnego , w szczególności : - art. 6 ust 1 pkt 9 Ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16)">art. 16 Ustawy z dnia 9.11.2000 r. o repatriacji</a> przez przyjęcie , że wnioskodawca nie spełnia przesłanek do przyznania mu prawa do emerytury , albowiem nie przedstawił decyzji o uznaniu go za repatrianta wydanej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16)">art. 16 ustawy o repatriacji</a> , w sytuacji gdy niedochowanie terminu wskazanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 41)">art. 41 ustawy o repatriacji</a> nie wyłącza uprawnienia repatrianta ( wnioskodawcy ) do zaliczenia okresów pracy za granicą jako okresów składkowych w polskim systemie emerytalno – rentowym . Wnioskodawca jak wynika z załączonego do akt sprawy pisma Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28.01.2011 r. posiada status repatrianta , a pozyskanie decyzji jest jedynie czynnością formalną , 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a sprowadzający się do błędnego przyjęcia , iż wnioskodawcy nie przysługuje prawo do emerytury albowiem brak jest decyzji o uznaniu wnioskodawcy za repatrianta , podczas gdy związanie sądu powszechnego decyzją administracyjną nie jest zawsze bezwzględne . Wnioskodawca nabył z mocy prawa obywatelstwo polskie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19620100049" title="Ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim - Dz. U. z 1962 r. Nr 10, poz. 49 ()">ustawy z dnia 15.02.1962 r. o obywatelstwie polskim</a> jako repatriant i prawa tego nie utracił w związku z wejściem w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 9.11.2000 r. o repatriacji</a> w szczególności art. 41 tej ustawy . Apelacja zawiera wniosek o : 1) zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie wnioskodawcy prawa do emerytury oraz zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania , względnie 2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu do ponownego rozpoznania . W uzasadnieniu apelacji wskazano , że Sąd I instancji błędnie przyjął , że tylko i wyłącznie decyzja o uznaniu wnioskodawcy za repatrianta może stanowić postawę do zaliczenia zatrudnienia za granicą do okresów składkowych . Wnioskodawca bowiem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19620100049" title="Ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim - Dz. U. z 1962 r. Nr 10, poz. 49 ()">ustawy z dnia 15.02.1962 r. o obywatelstwie polskim</a> , nabył z mocy prawa obywatelstwo polskie jako repatriant i prawa tego nie utracił w związku z wejściem w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 9.11. 2000 r. o repatriacji</a> w szczególności art. 41 tej ustawy na co zwrócił uwagę SN w postanowieniu z dnia 23.07.2008 r. , sygn. akt I UK 12/2008 ( Izba Pracy Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych ) .  Wnioskodawca jak wynika z załączonego do akt sprawy zaświadczenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28.01.2011 r. posiada status repatrianta a pozyskanie decyzji jest jedynie czynnością formalną i nie powinno skutkować przyjęciem , że nie można zaliczyć zatrudnienia wnioskodawcy za granicą do okresów składkowych . Poza tym wnioskodawca nabył z mocy prawa obywatelstwo polskie jako repatriant na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 9.11.2000 r. o repatriacji</a> . Organ rentowy nie odniósł się do treści apelacji . Sąd Apelacyjny ustalił i zważył co następuje :  Przedmiotem sporu było uprawnienie wnioskodawcy R. S. do świadczenia emerytalnego na podstawie art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS . Organ rentowy w zaskarżonej decyzji odmownej stwierdził brak spełnienia przez wnioskodawcę ustawowej przesłanki dotyczącej wykazania co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych powołując treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16;art. 16 ust. 4)">art. 16 ust 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji</a> i art. 6 ust 1 pkt 9 ustawy o emeryturach i rentach z FUS , zgodnie z którymi zdaniem ZUS , jedynie decyzja o uznaniu za repatrianta , umożliwia zaliczenie zatrudnienia za granicą jako okresów składkowych osobom , które nie były obywatelami polskimi i powróciły do kraju po dniu 22 lipca 1944 r. W przedmiotowej sprawie bezspornym było to , że 67 letni wnioskodawca R. S. złożył w ZUS 23.02.2011 r. wniosek o emeryturę . Organ rentowy uznał za wykazane przez niego 33 lat 11 miesięcy i 18 dni okresów zatrudnienia w b. ZSRR i Ukrainie . Wojewoda Podkarpacki 20 lipca 2004 r. poświadczył obywatelstwo polskie wnioskodawcy jako repatrianta na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 4)">art. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji</a> . Wnioskodawca więc , jako osoba przybywająca do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy krajowej w celu repatriacji nabył obywatelstwo polskie z mocy prawa z dniem przekroczenia granicy ( 20.04.2004 r. ) Wnioskodawca nie uzyskał decyzji o uznaniu za repatrianta ponieważ nie złożył takiego wniosku do dnia 31.12.2001 r. w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 41)">art. 41 ustawy o repatriacji</a> ( nie było go jeszcze w Polsce ) .  Przedłożył natomiast zaświadczenie z dnia 28.01.2011 r. wydane w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 217;art. 217 § 1;art. 217 § 1 pkt. 2)">art. 217 § 1 pkt 2 k. p. a.</a> przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji Departament Obywatelstwa i Repatriacji zgodnie z którym m.in. „w związku z uzyskaniem przez Zainteresowanego zgody na wydanie wizy repatriacyjnej i poświadczenie obywatelstwa polskiego w trybie art. 4 ustawy o repatriacji poświadczono , że R. S. posiada status repatrianta i przysługują mu wszelkie uprawnienia jakie przepisy prawa wiążą z uzyskaniem obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji” . Zarówno organ rentowy w spornej decyzji , jak i Sąd Okręgowy wydając zaskarżony wyrok stwierdziły , że skoro wnioskodawca nie przedstawił decyzji o uznaniu go za repatrianta wydanej na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16;art. 16 ust. 4)">art. 16 ust 4 ustawy z 9 listopada 2000 r. o repatriacji</a> , to okresów jego zatrudnienia za granicą nie można zaliczyć do okresów składkowych zgodnie z art. 6 ust 1 pkt 9 ustawy o emeryturach i rentach z FUS .  Sąd Apelacyjny nie podziela powyższego stanowiska . Należy zwrócić uwagę na to , że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16)">art. 16 ustawy o repatriacji</a> dotyczy podmiotowo wyłącznie osób przybyłych do kraju na podstawie zezwolenia w związku z pobieraniem nauki w szkole wyższej , dlatego też art. 16 ust 1 pkt 5 zawiera termin w którym należy się zwrócić z wnioskiem do wojewody o wydanie decyzji o uznaniu za repatrianta – „w terminie 12 miesięcy od ukończenia szkoły wyższej” . Przepis ten , ani w/w termin nie ma zastosowania do wnioskodawcy .  Natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 41;art. 41 ust. 1)">art. 41 ust 1 ustawy o repatriacji</a> , który jest przepisem przejściowym , przedmiotowo dotyczy tych repatriantów , którzy nabyli obywatelstwo polskie przed dniem 1 stycznia 2001 r. , nie w trybie repatriacji lecz na podstawie aktu administracyjnego o nadaniu obywatelstwa polskiego po uprzednim zamieszkiwaniu w kraju . Wówczas decyzja administracyjna o uznaniu za repatrianta dotyczyła samego statusu repatrianta i związanych z tym uprawnień . Przez przewidzianą w tym przepisie instytucję „uznania za repatrianta” ustawodawca chciał uporządkować status wcześniejszych repatriantów , na co wskazuje krótki 12-nasto miesięczny termin do złożenia wniosku o uznanie za repatrianta ( do dnia 31 grudnia 2001 r. ) .  Przepis ten również nie dotyczy wnioskodawcy , który nabył obywatelstwo polskie jako repatriant na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 4)">art. 4 ustawy o repatriacji</a> wjeżdżając do RP w roku 2004 .  Zatem zarówno <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 16;art. 16 ust. 1;art. 16 ust. 2;art. 16 ust. 3;art. 16 ust. 4)">art. 16 ust 1-4 ustawy o repatriacji</a> jak i art. 41 tej ustawy nie mają zastosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy . Ponieważ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 ()">ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji</a> , nie przewiduje żadnego innego trybu występowania do wojewody z wnioskiem o wydanie decyzji o uznanie za repatrianta , wnioskodawca wystąpił do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – Departamentu Obywatelstwa i Repatriacji o wydanie zaświadczenia o nabyciu statusu repatrianta w postępowaniu administracyjnym o wydanie zgody na wydanie wizy repatriacyjnej na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971140739" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach - Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 739 ()">ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach</a> , a następnie wjazdu do kraju na podstawie wizy i nabycia obywatelstwa polskiego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 4)">art. 4 ustawy o repatriacji</a>.  W/w Urząd w dn. 28.01.2011r. w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 217;art. 217 § 2;art. 217 § 2 ust. 2)">art. 217 § 2 ust 2 k. p. a.</a> wydał wnioskodawcy żądane zaświadczenie , potwierdzając jego status repatrianta .  Zaświadczenie wydane w tym trybie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego potwierdzającym istnienie uprawnienia… przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji , bądź innym indywidualnym akcie prawnym . Jako dokument urzędowy zaświadczenie korzysta z domniemania prawdziwości oraz domniemania zgodności z prawdą oświadczenia organu od którego dokument pochodzi ( por. wyrok NSA z dn. 18.03.2011 r. I OSK 1898/10 LEX 107 9721 ) .  W ocenie Sądu Apelacyjnego wnioskodawca przedłożył organowi rentowemu dokument urzędowy potwierdzający przyznanie nadanego wnioskodawcy statusu repatrianta we wcześniej wydanych decyzjach i aktach administracyjnych wskazanych w tym zaświadczeniu . Zaświadczenie to , wypełnia zatem warunek ustawowy „uznania za repatrianta” przewidziany w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 9)">art. 6 ust 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> .  Na marginesie dodać wypadnie , że uchwała SN z dnia 11 grudnia 2008 r. I UZP 6/08 na którą powołał się Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku , wydana została w odmiennym stanie faktycznym , gdzie z uwagi na datę nabycia obywatelstwa polskiego do wnioskodawczyni, zastosowanie znajdował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20001061118" title="Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1118 (art. 41)">art. 41 ustawy o repatriacji</a> oraz konsekwencje wynikające z niezachowania terminu przewidzianego tym przepisem do złożenia wniosku o uznanie za repatrianta .  Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uznał , że wnioskodawca R. S. w dniu złożenia wniosku emerytalnego do ZUS , spełnił wszystkie przewidziane w treści art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS , warunki do nabycia prawa do emerytury i dlatego z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k. p. c.</a> zmienił zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego i orzekł co do istoty sprawy .  Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k. p. c.</a> w zw. z § 13 ust 1 pkt 2 Rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie…. ( Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 36)">art. 36 ustawy z dn. 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> ( Dz. U. z 2006 r. Nr 126 poz. 876 ) . </div>