I C 522/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: </strong>I C 522/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L.</span>, dnia 4 grudnia 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Lubinie I Wydział Cywilny </strong>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przewodniczący:</span> SSR Iwona Bączek-Zatorska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Renata Stachów</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r.</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. H.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">A. H.</span> kwotę 50.000,00 złotych (pięćdziesiąt tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 01.03.2012r. do dnia zapłaty,</p> <p>II.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.417,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,</p> <p>III.  nakazuje stronie pozwanej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> , aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Lubinie kwotę 2.818,50 złotych ( dwa tysiące osiemset osiemnaście złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem brakujących kosztów sądowych.</p> <p> <strong> <!-- -->IC 522/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">A. H.</span> domagała się zasądzenia od strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwoty 50.000,00 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu podała, że w dniu 26.02.2000r. w <span class="anon-block">P.</span> miał miejsce wypadek komunikacyjny w wyniku którego zginęła matka powódki <span class="anon-block">U. H.</span>. Sprawcą zdarzenia był kierujący pojazdem <span class="anon-block">Z. H.</span> – ojciec powódki . Pozwany przyjmując odpowiedzialność co do zasady za skutki zdarzenia z 26.02.2000r odmówił wypłaty zadośćuczynienia.</p> <p>Strona pozwana <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa. Uznała swoją odpowiedzialność co zasady , ale zarzuciła, że żądanie powódki nie znajduje uzasadnienia w przepisach obowiązujących na dzień śmierci jej matki czyli 26.02.2000r.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:</span> </p> <p>W dniu 26.02.2000r. W <span class="anon-block">P.</span> miał miejsce wypadek komunikacyjny w wyniku którego zginęła matka powódki <span class="anon-block">U. H.</span>. Sprawcą zdarzenia był kierujący pojazdem <span class="anon-block">Z. H.</span> – ojciec powódki ,a pojazd którym kierował był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej na postawie umowy zawartej ze stroną pozwaną. Strona pozwana przyjęła odpowiedzialność co do zasady za skutki zdarzenia z 26.02.2000r. , ale odmówiła wypłaty zadośćuczynienia.</p> <p>okoliczność bezsporna</p> <p>W dniu zdarzenia powódka <span class="anon-block">A. H.</span> była dzieckiem - miała 10 lat. Była bardzo mocno związana z matką. Była ona dla powódki najważniejszą osobą na którą zawsze mogła liczyć. Śmierć matki pozbawiła ją radości życia. Nie mogła ona liczyć na ojca z którym nie łączyła ją tak silna więź jak z matką ,a który po śmierci matki zaczął nadużywać alkoholu .</p> <p>Do dnia dzisiejszego powódka nie powróciła do normalnego funkcjonowania.</p> <p>dowód: przesłuchanie powódki k. 81-82</p> <p>Zgodnie z opinią biegłego sądowego z zakresu psychiatrii u powódki stwierdzono przewlekłe zaburzenia emocjonalne i adaptacyjne związane ze skutkami wypadku drogowego w którym zginęła jej matka Biegły ustalił u powódki uszczerbek na zdrowiu w związku ze śmiercią matki w wysokości 5%. Z pozycji 10A wg załącznika do rozporządzenia <span class="anon-block"> (...)</span> z 18.12.2002r.</p> <p>Według biegłego rokowania odnośnie poprawy są niepomyślne – osobowość powódki będąc w toku rozwoju wasymilowała traumę bezpowrotnej utraty w utrwalony styl reagowania i przeżywania jako trwałą cechę osobowości . Schemat zamrażania uczuć i ich skrywania w głębokiej warstwie przeżyć wewnętrznych przez lata utrwalił się i wkomponował w bagaż negatywnych urazowych doświadczeń na zawsze pozostających w psychice.</p> <p>dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu psychiatrii i psychologii k. 72-76</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</span> </p> <p>Powództwo jest zasadne.</p> <p>Podstawą prawną powództwa był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> , zgodnie z którym w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Strona powodowa wskazała, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 par.1 k.c.</a> o naruszeniu dobra można mówić tylko wówczas gdy działanie drugiej strony jest bezprawne. Skoro strona pozwana nie kwestionowała wyrządzonej poszkodowanej krzywdy wskutek bezprawnych działań sprawcy , zatem roszczenie oparte na wskazanej podstawie prawnej winno znaleźć swoje odzwierciedlenie w wydanym orzeczeniu.</p> <p>Strona pozwana zarzuciła, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446)">art.446 k.c.</a> nie należy traktować rozszerzająco, co oznacza ,że bliskim osoby poszkodowanej w wyniku czynu niedozwolonego nie przysługują roszczenia na zasadach ogólnych , to jest zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 par1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art.448 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24par.1 k.c.</a> Natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446)">art.446</a> pa4. 4 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> zaczął obowiązywać od 2008 roku , czyli po śmierci matki powódki, która miała miejsce w roku 2000r.</p> <p>Wbrew twierdzeniom strony pozwanej należy podnieść ,że wprowadzenie do systemu prawnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 4)">art. 446 § 4 k.c.</a> nie stanowi o powstaniu roszczeń o zadośćuczynienie w przypadku śmierci osób bliskich dopiero od momentu jego wejścia w życie (tj. 03.08.2008r) niewątpliwie zaś ułatwia dochodzenie tego roszczenia. Jednakże w przypadku osób, których dobro osobiste w postaci więzi rodzinnej naruszone zostały czynem niedozwolonym, który miał miejsce przed wejściem w życie tego przepisu, jedyną podstawą ich roszczeń o zadośćuczynienie jest przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23;art. 24)">art. 23 i 24. k.c.</a> </p> <p>Przy ocenie, jaka suma jest, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a>, odpowiednia tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę spowodowaną naruszeniem dóbr osobistych, należy mieć na uwadze rodzaj dobra, które zostało naruszone oraz charakter, stopień nasilenia i czas trwania doznawania przez osobę, której dobro zostało naruszone, ujemnych przeżyć psychicznych spowodowanych naruszeniem. Uszczegóławiając te kryteria na potrzeby sprawy, w której zdarzeniem wywołującym krzywdę jest śmierć osoby najbliższej wskazać należy, że okoliczności wpływające na wysokość świadczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> to m.in.: dramatyzm doznań osób bliskich zmarłego, poczucie osamotnienia, cierpienia moralne i wstrząs psychiczny wywołany śmiercią osoby najbliższej, rola jaką w rodzinie pełniła osoba zmarłego, rodzaj i intensywność więzi łączącej pokrzywdzonego ze zmarłym, wystąpienie zaburzeń będących skutkiem odejścia (np. nerwicy, depresji), roli pełnionej w rodzinie przez osobę zmarłą, stopień, w jakim pokrzywdzony będzie umiał się znaleźć w nowej rzeczywistości i zdolności jej zaakceptowania, leczenie doznanej traumy, wiek pokrzywdzonego.</p> <p>Przyznanie zadośćuczynienia pieniężnego ma na celu zrekompensować krzywdę za naruszenie prawa do życia w rodzinie i ból spowodowany utratą najbliższej osoby (wyrok SA w Lublinie z dnia 7 lipca 2009 r., II AKa 44/09, LEX nr 523973). Powódka jest niewątpliwie osobą bliską wobec zmarłej . W chwili śmierci matki była 10 –letnim dzieckiem . Bez wątpienia jej doznania związane ze śmiercią matki były dramatyczne. Powódkę łączyła z matką silna więź emocjonalna , więc po jej śmierci powódka czuła się osamotniona, zwłaszcza , że nie mogła liczyć na wsparcie drugiego rodzica. Jak wynika z opinii psychiatryczno – psychologicznej u powódki – 12 lat po śmierci matki - biegli stwierdzili przewlekłe zaburzenia emocjonalne i adaptacyjne związane ze skutkami wypadku drogowego w którym zginęła jej matka. Także rokowania odnośnie poprawy – w ocenie biegłych - są niepomyślne. Powódka bowiem będąc w toku rozwoju wasymilowała traumę bezpowrotnej utraty w utrwalony styl reagowania i przeżywania jako trwałą cechę swojej osobowości. Biegli uznali, że uszczerbek na zdrowiu z punktu widzenia ich dziedziny wynosi 5% i pozostaje on w związku przyczynowym ze śmiercią <span class="anon-block">U. H.</span>.</p> <p>Oceniając wysokość krzywdy, Sąd miał również na uwadze ustalenie uszczerbku na zdrowiu z punktu widzenia psychiatrii i psychologii w wysokości 5 % .W żadnym jednak razie ustalony stopień utraty zdrowia nie jest równoznaczny z rozmiarem krzywdy i wielkością należnego zadośćuczynienia (por. wyrok SN z 5 października 2005 r., I PK 47/05, Mon. Pr. Pr. 2006, nr 4, s. 208). Sąd bierze pod uwagę stopień uszczerbku na zdrowiu jako jedno z kryteriów oceny wysokości krzywdy. Zdaniem Sądu rola jaką pełniła <span class="anon-block">U. H.</span> w życiu powódki i szczególnie bliskie z nią relacje ,wiek powódki w chwili śmierci matki oraz trwałe skutki w osobowości powódki , przemawiały za przyznaniem powódce zadośćuczynienia w kwocie 50.000,00 złotych.</p> <p>Odsetki ustawowe zostały zasądzone, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481§1 i §2 k.c.</a>od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty zgodnie z żądaniem powódki.</p> <p>Mając zatem na uwadze podniesione powyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> <p>Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> </div>