VI ACa 741/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI ACa 741/12 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 5 grudnia 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący - Sędzia SA– Irena Piotrowska (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia SA– Marek Podogrodzki </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia SO (del.) – Joanna Sieradz </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – sekr. sądowy Ewelina Murawska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na rozprawie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block">D. M.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> Agencji Mieszkaniowej w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji powoda </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 13 marca 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sygn. akt XX GC 710/10 </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->I oddala apelację, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II zasądza od <span class="anon-block">D. M.</span> na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> Agencji Mieszkaniowej w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 5.400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>Sygn. akt VI ACa 741/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">D. M.</span> wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej <span class="anon-block">(...)</span> Agencji Mieszkaniowej w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 217.536,83 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 kwietnia 2009 roku do dnia zapłaty. Powód wskazał, że żądana pozwem kwota stanowi sumę należności uiszczanych przez niego na rzecz pozwanej bez podstawy prawnej</p> <p>Pozwany wnosił o oddalenie powództwa w całości.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo i orzekł w przedmiocie kosztów procesu.</p> <p>W motywach tego rozstrzygnięcia wskazano na następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną.</p> <p>Pozwany jako wynajmujący zawarł ze wspólnikami <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...)</span> umowę najmu <span class="anon-block">lokalu użytkowego nr (...)</span> położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> .</p> <p>Wobec dokonanych zmian w składzie osobowym <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, dokonano także zmian w zakresie umowy najmu <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> - jako jego najemcy zostały ujawnione <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">B. K.</span>. W dniu 28 maja 2008 roku do <span class="anon-block"> spółki (...)</span> przystąpił powód .</p> <p>W tym samym budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> pozwany wynajmował <span class="anon-block">lokal użytkowy nr (...)</span> <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, której udziałowcami byli powód i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, przy czym od 20 maja 2008 roku powodowi przysługiwała większość udziałów w tej spółce .</p> <p>Obaj najemcy, tj.: <span class="anon-block"> spółka cywilna (...)</span> sp. z o.o. zalegali z zapłatą należności z tytułu czynszu najmu zajmowanych lokali na rzecz pozwanej.</p> <p>Pismem z dnia 19 marca 2008 roku pozwana wypowiedziała w trybie natychmiastowym mowę najmu <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> (zajmowanego przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>), z uwagi na istniejące zaległości w opłatach czynszu najmu tego lokalu.</p> <p>W związku z planami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej powód podjął działania zmierzające do ujawnienia go jako najemcy <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>. Zagadnienie to było przedmiotem spotkań powoda ,a konkretnie osób go reprezentujących z przedstawicielami pozwanego. O wyrażenie zgody na wpisanie powoda do umowy najmu ( z pominięciem trybu przetargu) poprzez zawarcie umowy najmu lokalu, powód zwracał się do pozwanej pismem z dnia 13 lutego 2008 roku. W piśmie tym powód zobowiązał się również do spłaty zadłużenia z tytułu czynszu najmu zarówno lokalu zajmowanego przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, jak i lokalu najmowanego przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>.</p> <p>W odpowiedzi na powyższe pismo powoda, pismem z dnia 20 lutego 2008 roku dyrektor <span class="anon-block"> Oddziału (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> poinformował powoda, że wyraża wstępnie zgodę na dopisanie go do umowy najmu <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>. W piśmie wskazano, że ostateczna zgoda w tym przedmiocie zostanie wyrażona po całkowitej spłacie zadłużenia czynszowego z tytułu najmu <span class="anon-block">lokali nr (...)</span> .</p> <p>W dniu 8 maja 2008 roku przedstawicielka powoda - <span class="anon-block">B. O.</span> spotkała się z Dyrektorem <span class="anon-block"> Oddziału (...)</span>. W trakcie rozmowy zostało ustalone że powód wystąpi z pismem o dopisanie go do umowy najmu <span class="anon-block">lokalu (...)</span> w miejsce <span class="anon-block">B. K.</span>. Ustalono również, że warunkiem rozpoznania ww. wniosku jest spłata zadłużenia widniejącego na koncie <span class="anon-block">lokali (...)</span>. Podczas spotkania poinformowano, że wynajem lokali w trybie bezprzetargowym odbywa się wyłącznie za zgodą Prezesa <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Pismem z 20 maja 2008 roku powód zwrócił się pozwanej o wyrażenie zgody na dopisanie go jako najemcy <span class="anon-block">lokalu użytkowego nr (...)</span>, obok <span class="anon-block">M. B. (2)</span> i <span class="anon-block">B. K.</span>, bez wszczynania procedury przetargowej i zobowiązał się do dokonania zapłaty zadłużenia <span class="anon-block"> spółki (...)</span> pod warunkiem zrealizowania przez <span class="anon-block">(...)</span> jego wniosku w przedmiocie najmu <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> .</p> <p>Pismem z dnia 29 maja 2008 pozwany poinformował powoda, że nie ma możliwości pozytywnego rozpoznania jego prośby. Wskazano, że wstępna zgoda wyrażona w piśmie z 20 lutego 2008 roku jest nieaktualna, albowiem nie zostało uregulowane zadłużenie z tytułu czynszu najmu <span class="anon-block">lokali (...)</span>. Pismo to zostało doręczone powodowi w dniu 17 czerwca 2008 r.</p> <p>Po raz kolejny powód zwrócił się do pozwanej o dopisanie go do umowy najmu w piśmie z dnia 17 czerwca 2008 r.</p> <p>W odpowiedzi na to pismo, pozwany pismem z dnia 14 lipca 2008 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z 29 maja 2008 r. wskazując, że zasadność wniosku powoda będzie rozważana po całkowitej spłacie zadłużenia <span class="anon-block">lokalu (...)</span>, które - na dzień sporządzenia tego pisma wynosi 302.673,85 zł. W piśmie tym zakreślono ostateczny termin na spłatę zadłużenia do dnia 31 lipca 2008 r. Pismo to zostało doręczone <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w dniu 21 lipca 2008 r.</p> <p>W piśmie z 30 lipca 2008 roku powód ponownie podtrzymał swoją wcześniejszą propozycję kierowaną do pozwanej informując jednocześnie o dokonaniu w dniu 30 lipca 2008 roku wpłaty 50.000 zł. oraz, że wcześniej dokonał trzech kolejnych wpłat za najem <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> ze swojego prywatnego konta .</p> <p>W piśmie datowanym 26 sierpnia 2008 roku pozwany podtrzymał stanowisko, zgodnie z którym zgoda na wystąpienie do Prezesa <span class="anon-block">(...)</span> o wyrażenie zgody na bezprzetargowy najem <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> uzależniona jest od wcześniejszego uregulowania zadłużenia z tytułu czynszu najmu tego lokalu i <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>.</p> <p>W dniach 13 czerwca 2008 roku, 21 lipca 2008 roku, 29 września 2008 roku i 29 października 2009 roku, powód dokonał wpłat w kwotach odpowiednio 50.000 zł, 42.536,83 zł, 50.000 zł i 25.000 zł - na poczet zadłużenia <span class="anon-block"> spółki (...)</span> .</p> <p>W dniu 30 lipca 2008 r. powód dokonał wpłaty na rzecz pozwanej kwoty 50.000 zł. W tytule wpłaty zostało wskazane, że wpłacana kwota stanowi spłatę zadłużenia za <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> .</p> <p>Pismem z 5 lutego 2009 r. <span class="anon-block">(...)</span> rozwiązała umowę najmu <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z uwagi na istniejące zaległości w opłatach z tytułu czynszu najmu tego lokalu wzywając równocześnie najemców lokalu - <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">B. K.</span> - do spłaty zadłużenia z tytułu czynszu przedmiotowego lokalu w kwocie 219.368,13 zł.</p> <p>Pismem z dnia 18 marca 2009 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 217.536,83 zł .</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego powództwo w całości jest bezzasadne.</p> <p>Wskazano , że poza sporem pozostają w niniejszej sprawie następujące okoliczności : pozwanemu przysługuje prawo dysponowania <span class="anon-block">lokalami użytkowymi nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> ,spółki, które były najemcami tych lokali <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> zalegały z opłatami czynszu najmu na rzecz pozwanego , powód stał się wspólnikiem spółki <span class="anon-block">(...)</span> i większościowym udziałowcem <span class="anon-block"> spółki (...)</span> , w okresie zakreślonym w pismach pozwanego, nie zostało w całości uregulowane zadłużenie ww. spółek z tytułu czynszu najmu zajmowanych przez nie lokali.</p> <p>W ocenie tego Sądu nie ma wątpliwości co do tego, że powód dokonał spornych wpłat jako spłat zaległości ciążących na ww. spółkach. Podniesiono, że decyzja o dokonaniu spłaty wymagalnego długu innych podmiotów była całkowicie suwerenną decyzją powoda. Stwierdzono , że z poczynionych ustaleń między stronami( dopiero po spłacie zadłużenia zostanie skierowany wniosek do Prezesa <span class="anon-block">(...)</span> o bezprzetargowe wpisanie powoda jako najemcy jednego z lokali) wynika, że powód dokonując wpłat w niepełnej wysokości istniejącego zadłużenia podjął ewentualne ryzyko, że nie spełnią się ustalenia poczynione z pozwaną. Zwrócono uwagę , że znaczna część należności dochodzonych w niniejszej sprawie została wpłacona przez powoda po dnu doręczenia powodowi pisma pozwanej z dnia 20 maja 2008 roku . W piśmie tym odmówiono zgody na bezprzetargowe oddanie w najem powodowi <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> , a zatem dokonując spornych wpłat powód przejął na siebie konsekwencję spłaty cudzego wymagalnego długu.</p> <p>Podkreślono, że z treści pism kierowanych do powoda przez pozwaną, jak i ustaleń poczynionych przez przedstawicieli stron podczas spotkań, nie wynika, że wpłat z tytułu zadłużenia spółek (dotyczącego opłat za zajmowanie <span class="anon-block">lokali (...)</span>) miał dokonać powód osobiście, z własnych środków. Wskazano, że nie było przeszkód by powód dokonując wpłat w drodze stosownych umów zabezpieczył sobie odzyskanie wpłaconych środków. Uznano, że dokonując wpłat na rzecz pozwanej , powód wiedział, że spełnia świadczenie, do którego spełnienia nie jest zobowiązany. Zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 1)">art. 411 pkt 1 k.c.</a>, bowiem powód wiedział, że nie był obowiązany do spłaty zadłużenia z tytułu najmu <span class="anon-block">lokali (...)</span>. W ocenie tego Sądu nie ma znaczenia okoliczność, że powód nie włada językiem polskim gdyż w czasie negocjacji prowadzonych z pozwanym reprezentowały powoda osoby władające językiem polskim, a nadto powód korzystał z pomocy prawnika.</p> <p>Wskazano, że kwoty uiszczone przez powoda na rzecz pozwanego stanowiły wierzytelność pieniężną wymagalną a powód do ich uiszczenia był uprawniony. Wymagalność omawianych roszczeń pozostawała poza sporem w niniejszej sprawie. Odmienne twierdzenia powoda podnoszone przez niego w czasie przesłuchania w dniu 28 lutego 2012 roku uznano za niewiarygodne.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, wobec brzmienia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 356;art. 356 § 2)">art. 356 § 2 k.c.</a>, pozwany nie mógł odmówić przyjęcia świadczenia od powoda, jako osoby trzeciej - nie zobligowanej bezpośrednio do jego spłaty - wobec tego, że wierzytelność pieniężna była wymagalna.</p> <p>Podniesiono , że choć zobowiązanie jest stosunkiem prawnym między dwoma oznaczonymi podmiotami, to jednak nie jest konieczne, aby w sposób skuteczny świadczył tylko sam dłużnik, zatem nie ma znaczenia że to powód, a nie dłużnik, spełnił świadczenie na rzecz pozwanego. Zwrócono uwagę, że powód miał swobodę w zakresie decyzji, czy spełni zobowiązanie dlatego, twierdzenia powoda, że niejako został wprowadzony w błąd przez pozwaną uznano za bezzasadne. Wskazano , że pozwany wykazał, iż powód o wszystkich zamierzonych działaniach wobec jego osoby był dostatecznie poinformowany.</p> <p>Podkreślono , że faktyczne i rzeczywiście oczekiwane przez powoda następstwo dokonania spornych wpłat, nie zostało przez niego wykazane.</p> <p>Uznano, że powód uiszczając zobowiązanie wymagalne wobec <span class="anon-block"> spółek (...)</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span>, wstąpił w prawa wierzyciela wobec tychże, nabywając jednocześnie spłaconą wierzytelność do wysokości dokonanej przez niego spłaty i dlatego nie jest zasadne żądanie przez powoda zapłaty kwoty 217 536,83 zł od pozwanej - bowiem brak jest podstawy prawnej, na jakiej pozwany miałby takiego zwrotu dokonać. Wobec uznania spełnionego przez powoda świadczenia jako należnego, wykluczono powstanie po stronie pozwanej bezpodstawnego przysporzenia.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł powód wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu za obydwie instancje według norm przepisanych; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów dotychczasowego postępowania.</p> <p>Wyrok został zaskarżony w całości i podniesiono następujące zarzuty:</p> <p>I. mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych Sądu polegający na uznaniu, iż pozwany wykazał, iż świadczenie powoda było świadczeniem należnym podczas, gdy jedyną przesłanką decydującą o dokonanych wpłatach była obietnica dopisania powoda do listy najemców; wpłat dokonywał będąc w usprawiedliwionym błędzie co do wszystkich istotnych okoliczności, które wpłatom towarzyszyły, zaś z korespondencji oraz treści negocjacji z pozwanym dotyczącej wstąpienia przez Powoda- występującego wówczas jako <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> na listę najemców w miejsce dotychczasowego <span class="anon-block"> (...) s.c.</span>, wynika, iż rozmowy trwały od początku 2008 roku. Jednocześnie Powód w zamian za wydanie pozytywnej decyzji, zobowiązywał się zapłacić zaległy czynsz najmu lokalu zarówno za <span class="anon-block"> spółkę (...) s.c.</span> jak i <span class="anon-block"> spółkę (...) sp. z o.o.</span> i w konsekwencji na nieuzasadnionym przyjęciu, iż powód dokonując wpłat na rzecz pozwanego wiedział, iż spełnia świadczenie do którego spełnienia nie jest zobowiązany;</p> <p>II. naruszenie prawa procesowego a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1;art. 328;art. 328 § 2)">art. 233 § 1 i art. 328 § 2 k.p.c.</a> polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów oraz niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia;</p> <p>III. naruszenie prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 356;art. 356 § 2)">art. 356 § 2 k.c.</a> poprzez jego zastosowanie i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 k.c.</a> poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, w której powód nieświadomie dokonał wpłaty z prywatnego konta na rzecz pozwanego.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny ustalił i zważył , co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna i dlatego nie mogła odnieść skutku</p> <p>Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji Sąd Apelacyjny w pełni podziela i przyjmuje za podstawę dla własnych rozważań.</p> <p>Wbrew twierdzeniom strony skarżącej trafnie uznano, że w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 1)">art.411pkt.1 k.c.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny zważa , że z treści zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że powód wiedział , że nie był osobiście zobowiązany do zapłaty zaległości czynszowych za lokale wynajmowane przez spółki, w których miał udziały. Wniosek taki potwierdza także treść pisma z dnia 13 lutego 2008r. sporządzonego przez pełnomocnika powoda - radcę prawnego <span class="anon-block">Z. U.</span> (k.74akt).</p> <p>W piśmie tym, skierowanym do pozwanego, nie tylko wnioskowano o podjęcie wstępnej decyzji zawarcia aneksu do umowy z dnia 31 października 2000r. o najem lokalu użytkowego nr ewid.<span class="anon-block">(...)</span> usytuowanego w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> mocą ,którego powód wstąpiłby w miejsce ustępującego wspólnika <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...)</span> wskazano , że powód posiada środki finansowe wystarczające dla realizacji celów spółki.</p> <p>Uzasadniając ten wniosek zaznaczono , że w październiku 2007r. powód sfinansował zadłużenie z tytułu czynszu najmu lokalu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wynoszące 533.819,09 zł, która to należność dalej obciąża spółkę. Oznacza to , że powód reprezentowany przez fachowego pełnomocnika ,miał świadomość , że zadłużenie z tytułu zaległego czynszu jest długiem obciążającym <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>.</p> <p>Dodatkowo, zeznając na rozprawie przed Sądem Okręgowym w dniu 28 lutego 2012r. powód podał , że wpłacił ponad 200.000 zł na rzecz pozwanego bo oczekiwał jego pomocy w uzyskaniu licencji na sprzedaż alkoholu( k.148 akt). Okoliczności te świadczą o tym , że powód świadomie dokonywał określonych decyzji biznesowych i czynił określone płatności mając na względzie własną wizję rozwoju prowadzonej działalności gospodarczej.</p> <p>Sąd Apelacyjny zwraca uwagę , że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 1)">art. 411 pkt 1 k.c.</a> zakłada, że skoro ktoś wiedząc, że nie jest zobowiązany, świadczenie spełnia, powinien skutki tego ponieść i nie może zaprzątać sądów pozwami o zwrot( por. wyrok SN z dnia 25 lipca 2000 r. II CKN 294/00 LEX nr 533859). Okoliczności niniejszej sprawy przemawiają za tym, że powód miał świadomość, w rozumieniu omawianego przepisu, braku obowiązku świadczenia.</p> <p>W tym stanie rzeczy podniesione w apelacji zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych nie mogły odnieść skutku. Świadczenie powoda było świadczeniem nienależnym , jednak powód spełniając to świadczenie wiedział , że nie był do niego zobowiązany. Obietnica dopisania powoda do listy najemców nie miała tutaj większego znaczenia , zwłaszcza , że wobec zmian podmiotowych w spółce cywilnej przekształcenie takie ( wskazanie osób działających w imieniu spółki cywilnej następuje automatycznie).</p> <p>Powód nie udowodnił , że wpłat dokonywał będąc w usprawiedliwionym błędzie co do wszystkich istotnych okoliczności, które wpłatom towarzyszyły.</p> <p>Także nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty naruszenia prawa procesowego a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1;art. 328;art. 328 § 2)">art. 233 § 1 i art. 328 § 2 k.p.c.</a> polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów oraz niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia.</p> <p>Po pierwsze , skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, to bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął sąd wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu (por. wyrok SN z dnia 8 kwietnia 2009 r .II PK 261/08). W niniejszej sprawie uzasadnienie tego zarzutu stanowi jedynie polemikę apelującego z prawidłowo zebranym i logicznie ocenionym przez Sąd pierwszej instancji materiałem dowodowym i dlatego nie mógł on odnieść skutku.</p> <p>Po drugie ,uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie elementy konstrukcyjne określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328§2 k.p.c.</a>a to wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu Apelacyjnego podstawa faktyczna i prawna rozstrzygnięcia została wskazana w motywach zaskarżonego wyroku w wystarczającym zakresie .Wyrok ten poddaje się kontroli w toku instancji.</p> <p>W świetle ustaleń faktycznych poczynionych w przedmiotowej sprawie nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut naruszenie prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 356;art. 356 § 2)">art. 356 § 2 k.c.</a> poprzez jego zastosowanie i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 k.c.</a> poprzez jego niezastosowanie.</p> <p>Sąd Apelacyjny podkreśla , że wzbogacenie do jakiego doszło po stronie pozwanego nie było wzbogaceniem bez podstawy prawnej. Świadczenie powoda było skuteczne bowiem powód spełniał je w celu realizacji swojej koncepcji rozwoju prowadzonej działalności gospodarczej w <span class="anon-block">W.</span> (poprawne relacje z wynajmującym ,oczekiwanie wsparcia z jego strony w procesie uzyskiwania zgody na sprzedaż alkoholu w przedmiotowym lokalu). Dla skuteczności świadczenia konieczne jest wystąpienie określonej przyczyny, dla której zostaje ono spełnione i taka właśnie kauza w sprawie wystąpiła.</p> <p>Przyjęcie świadczenia pozwanego było uzasadnione określoną sytuację prawną wynikającą z relacji pomiędzy najemcą a wynajmującym oraz dotychczasowej postawy powoda( osobiste spłacenie październiku 2007r. powód zadłużenia z tytułu czynszu najmu lokalu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wynoszące 533.819,09 zł) Dobrowolne spełnienie świadczenia niebędącego przedmiotem obowiązku, jako elementu stosunku obligacyjnego, nie może być oderwane od sytuacji społecznej stron; wykluczone jest zatem dokonanie przysporzenia bez jakiegokolwiek powodu. Dla zastosowania regulacji określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 1)">art. 411 pkt 1 k.c.</a> muszą więc zostać spełnione dwie przesłanki , a to:</p> <p>1. świadczenie zostaje spełnione ze świadomością braku obowiązku , 2.spełniający świadczenie ma wolą spełnienia świadczenia mimo braku obowiązku bowiem motywuje go do tego określona przyczyna(społeczna , gospodarcza , rodzinna, itd.).</p> <p>Jak wyżej wykazano, w sprawie wystąpiły przesłanki wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 1)">art.411 pkt1 k.c.</a> , a zatem brak było podstaw do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art.410 k.c.</a> </p> <p>Z tych wszystkich powodów zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie jako zgodny z prawem i znajdujący uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym .</p> <p>Apelacja powoda wobec braku uzasadnionych przyczyn nie mogła odnieść skutku.</p> <p>W tym stanie rzeczy , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 k.p.c.</a> orzeczono , jak na wstępie.</p> <p>O kosztach procesu postanowiono zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art.98 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art.108§1 k.p.c.</a> , stosownie do zasady finansowej odpowiedzialności stron za wynik procesu.</p> </div>