VI Ka 333/23
Суди загальної юрисдикції2023-11-09
Номер справи
VI Ka 333/23
Дата рішення
2023-11-09
Тип
SENTENCE
Судді
Elżbieta Kosecka-Sobczak (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn. akt VI Ka 333/23</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 9 listopada 2023 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Protokolant: st. sekr. Anna Pikulska-Płachta</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Jarosława Hajduckiego </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2023 r. w Elblągu sprawy </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1) <span class="anon-block">E. M.</span> c. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ur.(...)</span> w <span class="anon-block">E.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2) <span class="anon-block">J. M. (1)</span> s. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonych o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z dnia 26 kwietnia 2023 r. sygn. akt VIII K 631/21</strong>
</p>
<p>I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,</p>
<p>II. zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">J. M. (1)</span> po 420 zł na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">M. W. (1)</span> tytułem zwrotu wydatków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru przed sądem II instancji,</p>
<p>III. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji.</p>
<table>
<colgroup>
<col width="404"/>
<col width="120"/>
<col width="43"/>
<col width="154"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td>
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>VI Ka 333/23</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>1.
<strong>
<!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z 26 kwietnia 2023r. w spr. VIII K 631/21</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒ obrońca</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ inny</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="44"/>
<col width="351"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☐ w części</p>
</td>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>
<strong>
<!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="291"/>
<col width="48"/>
<col width="339"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>2.
<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="38"/>
<col width="28"/>
<col width="131"/>
<col width="339"/>
<col width="93"/>
<col width="94"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>1,2</p>
</td>
<td> </td>
<td>
<p>
<span class="anon-block">J. M. (1)</span>
</p>
<p>
<span class="anon-block">E. M.</span>
</p>
</td>
<td>
<p>Nie karalność oskarżonych</p>
<p>Czyny przypisane oskarżonym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>
</p>
</td>
<td>
<p>Informacje z KRK</p>
</td>
<td>
<p>k.1228,</p>
<p>1227</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="722"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="109"/>
<col width="208"/>
<col width="405"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>1,2</p>
</td>
<td>
<p>Informacje z KRK</p>
</td>
<td>
<p>Informacje zostały sporządzone przez organ do tego uprawniony, nie były kwestionowane przez strony, stąd zasługują na wiarygodność.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="109"/>
<col width="208"/>
<col width="405"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="55"/>
<col width="491"/>
<col width="176"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>3.
<strong>
<!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->1.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Obrońca postawił zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> polegającego na oddaleniu wniosków dowodowych i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez uznanie za wiarygodne zeznań <span class="anon-block">M. W.</span> i błędnych ustaleń faktycznych, co miało mieć wpływ na treść wyroku</p>
<p>Odnosząc się do zarzutu niezasadnego oddalenia wniosków dowodowych oskarżonych i ich obrońcy, co mogło mieć wpływ na wynik postępowania, to obrońca w części wstępnej apelacji nie wskazał o jakie oddalone wnioski chodzi (gdy postanowienie sądu I instancji dot. oddalenia wielu wniosków dowodowych). Natomiast w uzasadnieniu środka odwoławczego powołał się na to, że oddalono wnioski dowodowe, które zmierzały do wykazania zasadniczej okoliczności, że <span class="anon-block">J. M.</span> nie jest dłużnikiem <span class="anon-block">M. W.</span>, ale ponownie nie wskazał o które wnioski dowodowe konkretnie mu chodzi. Powołał się zaś na to, że zgłoszonymi dowodami chciał wykazywać okoliczności, które co prawda zostały przesądzone w prawomocnych orzeczeniach sądów cywilnych, ale odmienność postępowania karnego od postępowania cywilnego i potrzeba bezpośredniego przeprowadzania dowodów w postępowaniu karnym, wymagała – zdaniem skarżącego- dokonania własnych ustaleń sądu karnego co do istnienia długu oskarżonego wobec <span class="anon-block">M. W.</span>, tym bardziej, że zdaniem autora apelacji to zeznania złożone w niniejszej sprawie przez <span class="anon-block">M. W.</span> były rozbieżne z tym co mówił on w innych postępowaniach, a więc zeznań tych nie można było uznać za wiarygodne w myśl zasady oceny dowodów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.</p>
<p>Sąd odwoławczy w odniesieniu do takich zarzutów dostrzega, że co prawda sam pokrzywdzony złożył w sprawie relacje, w których różnie wskazywał okoliczności pożyczki, ale logicznie wyjaśnił to upływem czasu. Przy czym należy dostrzec, że zapadły orzeczenia sądowe, które były przecież zaskarżane i badane przez sądy różnych instancji, które ostatecznie potwierdziły obowiązek zapłaty. Co więcej to zapadł też prawomocny wyrok skazujący <span class="anon-block">J. M.</span> z dnia 30.09.2019r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> SR w <span class="anon-block">E.</span> za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> na szkodę <span class="anon-block">M. W.</span> na tle udaremnienia zaspokojenia tej samej wierzytelności wynikającej z nakazu zapłaty w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie został złożony sprzeciw od tego wyroku, który następnie został cofnięty przez obrońcę <span class="anon-block">J. M.</span>, co oznacza, że oskarżony zaakceptował i nie kwestionował już okoliczności opisanych w tym wyroku, w tym i to, że był faktycznie zobowiązany do zapłaty <span class="anon-block">M. W.</span> kwoty 146.390 zł i że podjętymi działaniami rozporządzenia majątkiem w formie aktów notarialnych to udaremnił zaspokojenie swojego wierzyciela <span class="anon-block">M. W.</span> co do kwoty potwierdzonej orzeczeniem sądu.</p>
<p>Dlatego w ocenie sądu odwoławczego – mimo oddalenia wniosków dowodowych oskarżonego czy obrońcy - to zebrano wystarczający do rozpoznania sprawy materiał dowodowy potwierdzający istnienie po stronie oskarżonego <span class="anon-block">J. M.</span> zobowiązania do zapłaty <span class="anon-block">M. W.</span> określonej kwoty i - co najważniejsze dla odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> - iż zostało to potwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Bowiem należy wskazać, że oskarżonym zarzucono i przypisano przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a>. I o ile czynności sprawcze wszystkich czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1;art. 300 § 2;art. 300 § 3)">art. 300 § 1–3 kk</a> są takie same i polegają na usuwaniu, ukrywaniu, zbywaniu, darowaniu, niszczeniu, rzeczywistym lub pozornym obciążaniu albo uszkadzaniu składników swojego majątku, to w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> celem czynu sprawcy jest dążenie do udaremnienia wykonania orzeczenia sądowego. Stąd przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a>, poza spowodowaniem skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela, chroni powagę orzeczeń wydawanych przez organ państwowy i dla wyczerpania znamion tego przestępstwa wystarczające jest m.in. ustalenie istnienia takiego orzeczenia. Bezsporne jest zaś, że w obrocie prawnym funkcjonował w czasie czynu prawomocny nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">E.</span> z 30.09.2014r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, który podlegał wykonaniu, i co więcej nie został on w żaden sposób uchylony, usunięty z tego obrotu. To zaś powoduje, że powoływanie się na to właśnie orzeczenie, przy przypisaniu oskarżonym przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, nie narusza zasady samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego.</p>
<p>Ponadto wbrew twierdzeniom apelującego, to cała wymowa zachowania oskarżonych, wynikająca z chronologii wydarzeń, pozwalała na przyjęcie, że dopuścili się popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, działając wspólnie i w porozumieniu. Bowiem zawarcie ugody alimentacyjnej, której realizacja ma pierwszeństwo w postępowaniu egzekucyjnych przed innymi wierzytelnościami, w sytuacji gdy oskarżony <span class="anon-block">J. M.</span> oficjalnie nie miał w czasie jej zawarcia majątku (przekazał majątek córkom i żonie, z którą ma rozdzielność majątkową) ani oficjalnie możliwości do tego by regulować co miesiąc kwotę 1.700zł (gdy był zobowiązany do zapłaty znacznych kwot na rzecz wierzycieli, w tym na rzecz <span class="anon-block">M. W.</span>), ale mimo tego zawarł w dniu 21.06.2017r. przed SR w <span class="anon-block">E.</span>ugodę w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, w sytuacji gdy faktycznie oskarżony od początku z niej się nie wywiązywał (co świadczy o tym, że wskazany we wniosku o zawezwanie do próby ugodowej dochód oskarżonego w wysokości 5.000zł nie polegał na prawdzie a został przytoczony tylko na potrzeby zawarcia ugody z 21.06.2017r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, w której oskarżony gołosłownie zobowiązał się do łożenia kwoty 1.700 zł miesięcznie), co spowodowało złożenie przez żonę oskarżonego wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego i prowadzenie egzekucji z pierwszeństwem jej realizacji przed innymi zobowiązaniami, to wskazuje na celowe działania oskarżonych i pozorność ugody w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, w sytuacji gdy istniało znaczne zadłużenie <span class="anon-block">J. M.</span> względem <span class="anon-block">M. W.</span> wynikające z orzeczenia sądowego i innych. Nadto, mimo, iż autor apelacji powołuje się na to, że w trakcie małżeństwa obie strony są zobowiązane do dbania o potrzeby życiowe rodziny i współmałżonka, to w czasie zawarcia ugody nie było powodów by <span class="anon-block">J. M. (1)</span> zobowiązywał się do płacenia kwoty 1.700zł miesięcznie do rąk <span class="anon-block">E. M.</span> w sytuacji, gdy żona uzyskiwała własny dochód, oskarżeni nadal wspólnie mieszkali i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe, a oskarżony- jak to wykazano wyżej – oficjalnie nie miał środków do tego by płacić zadeklarowane 1.700zł / miesiąc (w zeznaniu PIT-37 wykazał za 2017r. kwotę 1.645,04 zł dochodu, a w 2018 – 3.022,54zł), był więc formalnie w znacznie gorszej sytuacji majątkowej niż jego żona, wyzbył się majątku, a więc to raczej żona powinna udzielać mu pomocy finansowej a nie on jej. Stąd słusznie ugoda z 21.06.2017r. została uznana za pozorną, a cel jej zawarcia w świetle logiki i doświadczenia jawi się jasno jako tylko służący do uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela, tym bardziej, że oskarżeni mieli świadomość prawomocności nakazu zapłaty, a pokrzywdzony przystąpił do egzekucji roszczenia wynikającego z tego orzeczenia. Podobnie ocenił też zachowania <span class="anon-block">J. M.</span> świadek <span class="anon-block">M. H.</span>, który opisał przebieg czynności w trakcie postępowania przed syndykiem, wskazując, że oskarżony zmieniał relacje, zatajał pewne kwestie, co powodowało wątpliwości odnośnie rzetelności postępowania i podejrzenie, że upadły ukrywał składniki majątku, przepisywał je na osoby najbliższe, a z doświadczenia ocenił też jako fikcyjną ugodę alimentacyjną, skoro oskarżony nie przedstawił żadnego dokumentu dot. wpłaty alimentów, do których dobrowolnej zapłaty zobowiązał się przecież ugodą. Ponadto w świetle zeznań tego świadka i innych danych z akt sprawy – odnosząc się do uwag z apelacji dot. dualizmu w ukazaniu przez sąd I instancji sytuacji finansowej oskarżonego- to wynika z nich też, że oskarżony <span class="anon-block">J. M.</span> w zależności od rodzaju sprawy, postępowania, to albo przyznawał się do osiągania pewnych dochodów albo nie, do podjęcia nieformalnie pracy albo przywoływał zły stan zdrowia i wiek, ale oficjalnie w zeznaniach podatkowych deklarował bardzo niskie dochody, co nie pozostawało bez związku z uznaniem ugody w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> za pozorną, nieważną (gdy do takich samych wniosków słusznie doszedł też sąd cywilny w spr. <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>Reasumując, to sąd I instancji nie dopuścił się zarzucanej obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> czy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> oraz błędnych ustaleń faktycznych, które miałby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Co zaś do zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, to należy przypomnieć, że w orzecznictwie konsekwentnie przyjmuje się, że naruszenie tego przepisu nie może w ogóle stanowić samodzielnej podstawy apelacyjnej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2012 r., IV KK 211/12, LEX nr 1220924). Podnosząc zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> nie jest wystarczające odwołanie się w apelacji jedynie do zasady obiektywizmu, bez podania, jakie przepisy ją konkretyzujące zostały naruszone przez sąd I instancji (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2007 r., V KK 390/07, LEX nr 353329). Przepis ten wyraża bowiem ogólną dyrektywę postępowania karnego, która jest konkretyzowana poprzez treść odpowiednich przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksu postępowania karnego</a>, nakazujących lub zakazujących organom prowadzącym postępowanie karne dokonanie określonych czynności w przewidzianych tymi przepisami sytuacjach procesowych (np. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 40)">art. 40 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 2)">art. 170 § 2 kpk</a>). Powyższego wymogu analizowany zarzut z apelacji nie spełnia. Stawiający ten zarzut skarżący wskazuje dopiero w uzasadnieniu apelacji na „bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych” ale ów fachowy pełnomocnik nie formułuje wprost zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 kpk</a>. Przy czym powody dla których oddalenie wniosków dowodowych nie miało wpływu na treść wyroku odnoszącego się do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, to omówiono powyżej. Stąd i zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> nie mógł zostać uwzględniony.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,</p>
<p>względnie o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">E. M.</span> oraz umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span>
</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Z powodu dla którego zarzut obrazy przepisów postępowania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 kpk</a> okazał się niezasadny.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->2.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Postawiony przez obrońcę oskarżonych w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych sprowadza się do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego i łączy z zarzutem obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> przy ocenie zeznań pokrzywdzonego czy błędnej oceny ugody zawartej przez oskarżonych na tle obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 27)">art. 27 krio</a>, co zostało już omówione powyżej. Ponadto we wcześniejszych rozważaniach przedstawiono też specyfikę odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, która występuje gdy dochodzi do udaremnienia wykonania orzeczenia sądu, co powoduje, że postulowana przez skarżącego potrzeba ponownego, odrębnego badania – gdy bezspornie istnieje i obowiązuje orzeczenie sądu w postaci prawomocnego nakazu zapłaty w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, którym nakazano <span class="anon-block">J. M.</span> aby zapłacił na rzecz <span class="anon-block">M. W.</span> kwotę 146.390zł z ustawowymi odsetkami – czy <span class="anon-block">M. W.</span> jest wierzycielem <span class="anon-block">J. M.</span>, nie ma znaczenia dla odpowiedzialności karnej oskarżonych za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2kk</a>.</p>
<p>Zarzutami i argumentami z apelacji nie doszło więc do wykazania błędnych ustaleń faktycznych, które by miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku dot. odpowiedzialności za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,</p>
<p>względnie o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">E. M.</span> oraz umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span>
</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Z przyczyn dla których argumenty przytoczone w apelacji nie mogły posłużyć do wykazania zasadności zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na treść wyroku.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->3.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>Bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a>
</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Obrońca postawił zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a> powołując się na to, że wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span> toczyło się już postępowanie obejmujące zarzut <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> dot. tej samej osoby pokrzywdzonej. Jednak analiza wyroku SR w <span class="anon-block">E.</span> z 30.09.2019r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> wskazuje, że <span class="anon-block">J. M.</span> został nim skazany za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> popełnione w innym czasie i innych miejscach niż te wskazane w zarzutach niniejszej sprawy, gdy chodziło o udaremnienie zaspokojenia tego samego wierzyciela tj. <span class="anon-block">M. W.</span>, ale poprzez inne zachowania, bo dot. nie zawarcia pozornej ugody w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, ale poprzez sporządzenie w formie aktów notarialnych przez notariuszami umów służących do wyzbycia się majątku, za co został skazany wyrokiem SR w <span class="anon-block">E.</span> w spr. <span class="anon-block">(...)</span> na jednostkowe kary grzywny i w konsekwencji orzeczono karę łączną . Przy czym należy skarżącemu wskazać, że ani w tamtej sprawie ani w obecnej nie zastosowano konstrukcji czynu ciągłego, a nadto do wszystkich działań oskarżonego nie doszło wcale w krótkich odstępach czasu (skoro te z wyroku SR w <span class="anon-block">E.</span> z 30.09.2019r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> dot. dat 22.03.2016r. i 01.08.2018r., a to w niniejszej sprawie okresu od 21.06.2017r. do 25.05.2020r.) stąd powoływanie się w uzasadnieniu apelacji na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> dla wykazania zasadności zarzutu bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a>, nie mogło się powieść, nie doszło do sytuacji tożsamości czynów osądzonych w dwóch sprawach.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,</p>
<p>względnie o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">E. M.</span> oraz umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span>
</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Z przyczyn dla których nie uwzględniono zarzutu i argumentów z apelacji obrońcy oskarżonych, dot. bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a>, stąd nie było podstaw do wzruszenia zaskarżonego wyroku.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="55"/>
<col width="667"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>4.
<strong>
<!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>1.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>5.
<strong>
<!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>1.</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Cały zaskarżony wyrok</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Z przyczyn dla których nie uwzględniono zarzutów i argumentów z apelacji .</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>1.</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td/>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="52"/>
<col width="78"/>
<col width="369"/>
<col width="221"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>1.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>2.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>3.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>4.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>6.
<strong>
<!-- -->Koszty Procesu </strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="120"/>
<col width="599"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Punkt z wyroku</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Pkt. II i III</p>
</td>
<td>
<p>Apelacja obrońców oskarżonych nie zasługiwała na uwzględnienie, stąd zachodziły podstawy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636§1kpk</a> do obciążenia oskarżonych po ½ kosztami za postępowanie odwoławcze.</p>
<p>Do kosztów procesu należą koszty sądowe i uzasadnione wydatki stron , w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika.</p>
<p>Oskarżyciel posiłkowy był reprezentowany na rozprawie odwoławczej przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, stąd zasądzono od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego po 420 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez <span class="anon-block">M. W.</span> na ustanowienie pełnomocnika z wyboru przed sądem II instancji (§11 ust.2 pkt.4 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie).</p>
<p>Natomiast w zakresie ponoszenia kosztów sądowych, to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17)">art. 17 ustawy z 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> przewiduje możliwość zwolnienia oskarżonych od ich ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa, co w niniejszej sprawie nastąpiło przy uwzględnieniu trudnej sytuacji majątkowej oskarżonych.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="720"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>7.
<strong>
<!-- -->PODPIS </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
</table>
</div>