Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

VI Ka 333/23

Суди загальної юрисдикції2023-11-09
Номер справи
VI Ka 333/23
Дата рішення
2023-11-09
Тип
SENTENCE

Судді

Elżbieta Kosecka-Sobczak (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt VI Ka 333/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 listopada 2023 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st. sekr. Anna Pikulska-Płachta</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Jarosława Hajduckiego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2023 r. w Elblągu sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1) <span class="anon-block">E. M.</span> c. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ur.(...)</span> w <span class="anon-block">E.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2) <span class="anon-block">J. M. (1)</span> s. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonych o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 26 kwietnia 2023 r. sygn. akt VIII K 631/21</strong> </p> <p>I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,</p> <p>II. zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">J. M. (1)</span> po 420 zł na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">M. W. (1)</span> tytułem zwrotu wydatków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru przed sądem II instancji,</p> <p>III. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji.</p> <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>VI Ka 333/23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z 26 kwietnia 2023r. w spr. VIII K 631/21</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ inny</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1,2</p> </td> <td> </td> <td> <p> <span class="anon-block">J. M. (1)</span> </p> <p> <span class="anon-block">E. M.</span> </p> </td> <td> <p>Nie karalność oskarżonych</p> <p>Czyny przypisane oskarżonym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> </p> </td> <td> <p>Informacje z KRK</p> </td> <td> <p>k.1228,</p> <p>1227</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1,2</p> </td> <td> <p>Informacje z KRK</p> </td> <td> <p>Informacje zostały sporządzone przez organ do tego uprawniony, nie były kwestionowane przez strony, stąd zasługują na wiarygodność.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="491"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p> <em> <!-- -->1.</em> </p> </td> <td> <p>obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Obrońca postawił zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> polegającego na oddaleniu wniosków dowodowych i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez uznanie za wiarygodne zeznań <span class="anon-block">M. W.</span> i błędnych ustaleń faktycznych, co miało mieć wpływ na treść wyroku</p> <p>Odnosząc się do zarzutu niezasadnego oddalenia wniosków dowodowych oskarżonych i ich obrońcy, co mogło mieć wpływ na wynik postępowania, to obrońca w części wstępnej apelacji nie wskazał o jakie oddalone wnioski chodzi (gdy postanowienie sądu I instancji dot. oddalenia wielu wniosków dowodowych). Natomiast w uzasadnieniu środka odwoławczego powołał się na to, że oddalono wnioski dowodowe, które zmierzały do wykazania zasadniczej okoliczności, że <span class="anon-block">J. M.</span> nie jest dłużnikiem <span class="anon-block">M. W.</span>, ale ponownie nie wskazał o które wnioski dowodowe konkretnie mu chodzi. Powołał się zaś na to, że zgłoszonymi dowodami chciał wykazywać okoliczności, które co prawda zostały przesądzone w prawomocnych orzeczeniach sądów cywilnych, ale odmienność postępowania karnego od postępowania cywilnego i potrzeba bezpośredniego przeprowadzania dowodów w postępowaniu karnym, wymagała – zdaniem skarżącego- dokonania własnych ustaleń sądu karnego co do istnienia długu oskarżonego wobec <span class="anon-block">M. W.</span>, tym bardziej, że zdaniem autora apelacji to zeznania złożone w niniejszej sprawie przez <span class="anon-block">M. W.</span> były rozbieżne z tym co mówił on w innych postępowaniach, a więc zeznań tych nie można było uznać za wiarygodne w myśl zasady oceny dowodów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.</p> <p>Sąd odwoławczy w odniesieniu do takich zarzutów dostrzega, że co prawda sam pokrzywdzony złożył w sprawie relacje, w których różnie wskazywał okoliczności pożyczki, ale logicznie wyjaśnił to upływem czasu. Przy czym należy dostrzec, że zapadły orzeczenia sądowe, które były przecież zaskarżane i badane przez sądy różnych instancji, które ostatecznie potwierdziły obowiązek zapłaty. Co więcej to zapadł też prawomocny wyrok skazujący <span class="anon-block">J. M.</span> z dnia 30.09.2019r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> SR w <span class="anon-block">E.</span> za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> na szkodę <span class="anon-block">M. W.</span> na tle udaremnienia zaspokojenia tej samej wierzytelności wynikającej z nakazu zapłaty w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie został złożony sprzeciw od tego wyroku, który następnie został cofnięty przez obrońcę <span class="anon-block">J. M.</span>, co oznacza, że oskarżony zaakceptował i nie kwestionował już okoliczności opisanych w tym wyroku, w tym i to, że był faktycznie zobowiązany do zapłaty <span class="anon-block">M. W.</span> kwoty 146.390 zł i że podjętymi działaniami rozporządzenia majątkiem w formie aktów notarialnych to udaremnił zaspokojenie swojego wierzyciela <span class="anon-block">M. W.</span> co do kwoty potwierdzonej orzeczeniem sądu.</p> <p>Dlatego w ocenie sądu odwoławczego – mimo oddalenia wniosków dowodowych oskarżonego czy obrońcy - to zebrano wystarczający do rozpoznania sprawy materiał dowodowy potwierdzający istnienie po stronie oskarżonego <span class="anon-block">J. M.</span> zobowiązania do zapłaty <span class="anon-block">M. W.</span> określonej kwoty i - co najważniejsze dla odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> - iż zostało to potwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Bowiem należy wskazać, że oskarżonym zarzucono i przypisano przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a>. I o ile czynności sprawcze wszystkich czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1;art. 300 § 2;art. 300 § 3)">art. 300 § 1–3 kk</a> są takie same i polegają na usuwaniu, ukrywaniu, zbywaniu, darowaniu, niszczeniu, rzeczywistym lub pozornym obciążaniu albo uszkadzaniu składników swojego majątku, to w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> celem czynu sprawcy jest dążenie do udaremnienia wykonania orzeczenia sądowego. Stąd przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a>, poza spowodowaniem skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela, chroni powagę orzeczeń wydawanych przez organ państwowy i dla wyczerpania znamion tego przestępstwa wystarczające jest m.in. ustalenie istnienia takiego orzeczenia. Bezsporne jest zaś, że w obrocie prawnym funkcjonował w czasie czynu prawomocny nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">E.</span> z 30.09.2014r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, który podlegał wykonaniu, i co więcej nie został on w żaden sposób uchylony, usunięty z tego obrotu. To zaś powoduje, że powoływanie się na to właśnie orzeczenie, przy przypisaniu oskarżonym przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, nie narusza zasady samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego.</p> <p>Ponadto wbrew twierdzeniom apelującego, to cała wymowa zachowania oskarżonych, wynikająca z chronologii wydarzeń, pozwalała na przyjęcie, że dopuścili się popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, działając wspólnie i w porozumieniu. Bowiem zawarcie ugody alimentacyjnej, której realizacja ma pierwszeństwo w postępowaniu egzekucyjnych przed innymi wierzytelnościami, w sytuacji gdy oskarżony <span class="anon-block">J. M.</span> oficjalnie nie miał w czasie jej zawarcia majątku (przekazał majątek córkom i żonie, z którą ma rozdzielność majątkową) ani oficjalnie możliwości do tego by regulować co miesiąc kwotę 1.700zł (gdy był zobowiązany do zapłaty znacznych kwot na rzecz wierzycieli, w tym na rzecz <span class="anon-block">M. W.</span>), ale mimo tego zawarł w dniu 21.06.2017r. przed SR w <span class="anon-block">E.</span>ugodę w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, w sytuacji gdy faktycznie oskarżony od początku z niej się nie wywiązywał (co świadczy o tym, że wskazany we wniosku o zawezwanie do próby ugodowej dochód oskarżonego w wysokości 5.000zł nie polegał na prawdzie a został przytoczony tylko na potrzeby zawarcia ugody z 21.06.2017r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, w której oskarżony gołosłownie zobowiązał się do łożenia kwoty 1.700 zł miesięcznie), co spowodowało złożenie przez żonę oskarżonego wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego i prowadzenie egzekucji z pierwszeństwem jej realizacji przed innymi zobowiązaniami, to wskazuje na celowe działania oskarżonych i pozorność ugody w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, w sytuacji gdy istniało znaczne zadłużenie <span class="anon-block">J. M.</span> względem <span class="anon-block">M. W.</span> wynikające z orzeczenia sądowego i innych. Nadto, mimo, iż autor apelacji powołuje się na to, że w trakcie małżeństwa obie strony są zobowiązane do dbania o potrzeby życiowe rodziny i współmałżonka, to w czasie zawarcia ugody nie było powodów by <span class="anon-block">J. M. (1)</span> zobowiązywał się do płacenia kwoty 1.700zł miesięcznie do rąk <span class="anon-block">E. M.</span> w sytuacji, gdy żona uzyskiwała własny dochód, oskarżeni nadal wspólnie mieszkali i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe, a oskarżony- jak to wykazano wyżej – oficjalnie nie miał środków do tego by płacić zadeklarowane 1.700zł / miesiąc (w zeznaniu PIT-37 wykazał za 2017r. kwotę 1.645,04 zł dochodu, a w 2018 – 3.022,54zł), był więc formalnie w znacznie gorszej sytuacji majątkowej niż jego żona, wyzbył się majątku, a więc to raczej żona powinna udzielać mu pomocy finansowej a nie on jej. Stąd słusznie ugoda z 21.06.2017r. została uznana za pozorną, a cel jej zawarcia w świetle logiki i doświadczenia jawi się jasno jako tylko służący do uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela, tym bardziej, że oskarżeni mieli świadomość prawomocności nakazu zapłaty, a pokrzywdzony przystąpił do egzekucji roszczenia wynikającego z tego orzeczenia. Podobnie ocenił też zachowania <span class="anon-block">J. M.</span> świadek <span class="anon-block">M. H.</span>, który opisał przebieg czynności w trakcie postępowania przed syndykiem, wskazując, że oskarżony zmieniał relacje, zatajał pewne kwestie, co powodowało wątpliwości odnośnie rzetelności postępowania i podejrzenie, że upadły ukrywał składniki majątku, przepisywał je na osoby najbliższe, a z doświadczenia ocenił też jako fikcyjną ugodę alimentacyjną, skoro oskarżony nie przedstawił żadnego dokumentu dot. wpłaty alimentów, do których dobrowolnej zapłaty zobowiązał się przecież ugodą. Ponadto w świetle zeznań tego świadka i innych danych z akt sprawy – odnosząc się do uwag z apelacji dot. dualizmu w ukazaniu przez sąd I instancji sytuacji finansowej oskarżonego- to wynika z nich też, że oskarżony <span class="anon-block">J. M.</span> w zależności od rodzaju sprawy, postępowania, to albo przyznawał się do osiągania pewnych dochodów albo nie, do podjęcia nieformalnie pracy albo przywoływał zły stan zdrowia i wiek, ale oficjalnie w zeznaniach podatkowych deklarował bardzo niskie dochody, co nie pozostawało bez związku z uznaniem ugody w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> za pozorną, nieważną (gdy do takich samych wniosków słusznie doszedł też sąd cywilny w spr. <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Reasumując, to sąd I instancji nie dopuścił się zarzucanej obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> czy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> oraz błędnych ustaleń faktycznych, które miałby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Co zaś do zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, to należy przypomnieć, że w orzecznictwie konsekwentnie przyjmuje się, że naruszenie tego przepisu nie może w ogóle stanowić samodzielnej podstawy apelacyjnej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2012 r., IV KK 211/12, LEX nr 1220924). Podnosząc zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> nie jest wystarczające odwołanie się w apelacji jedynie do zasady obiektywizmu, bez podania, jakie przepisy ją konkretyzujące zostały naruszone przez sąd I instancji (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2007 r., V KK 390/07, LEX nr 353329). Przepis ten wyraża bowiem ogólną dyrektywę postępowania karnego, która jest konkretyzowana poprzez treść odpowiednich przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksu postępowania karnego</a>, nakazujących lub zakazujących organom prowadzącym postępowanie karne dokonanie określonych czynności w przewidzianych tymi przepisami sytuacjach procesowych (np. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 40)">art. 40 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 2)">art. 170 § 2 kpk</a>). Powyższego wymogu analizowany zarzut z apelacji nie spełnia. Stawiający ten zarzut skarżący wskazuje dopiero w uzasadnieniu apelacji na „bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych” ale ów fachowy pełnomocnik nie formułuje wprost zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 kpk</a>. Przy czym powody dla których oddalenie wniosków dowodowych nie miało wpływu na treść wyroku odnoszącego się do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, to omówiono powyżej. Stąd i zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> nie mógł zostać uwzględniony.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,</p> <p>względnie o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">E. M.</span> oraz umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span> </p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z powodu dla którego zarzut obrazy przepisów postępowania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 kpk</a> okazał się niezasadny.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p> <em> <!-- -->2.</em> </p> </td> <td> <p>błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Postawiony przez obrońcę oskarżonych w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych sprowadza się do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego i łączy z zarzutem obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> przy ocenie zeznań pokrzywdzonego czy błędnej oceny ugody zawartej przez oskarżonych na tle obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 27)">art. 27 krio</a>, co zostało już omówione powyżej. Ponadto we wcześniejszych rozważaniach przedstawiono też specyfikę odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>, która występuje gdy dochodzi do udaremnienia wykonania orzeczenia sądu, co powoduje, że postulowana przez skarżącego potrzeba ponownego, odrębnego badania – gdy bezspornie istnieje i obowiązuje orzeczenie sądu w postaci prawomocnego nakazu zapłaty w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, którym nakazano <span class="anon-block">J. M.</span> aby zapłacił na rzecz <span class="anon-block">M. W.</span> kwotę 146.390zł z ustawowymi odsetkami – czy <span class="anon-block">M. W.</span> jest wierzycielem <span class="anon-block">J. M.</span>, nie ma znaczenia dla odpowiedzialności karnej oskarżonych za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2kk</a>.</p> <p>Zarzutami i argumentami z apelacji nie doszło więc do wykazania błędnych ustaleń faktycznych, które by miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku dot. odpowiedzialności za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,</p> <p>względnie o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">E. M.</span> oraz umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span> </p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z przyczyn dla których argumenty przytoczone w apelacji nie mogły posłużyć do wykazania zasadności zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na treść wyroku.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p> <em> <!-- -->3.</em> </p> </td> <td> <p>Bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a> </p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Obrońca postawił zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a> powołując się na to, że wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span> toczyło się już postępowanie obejmujące zarzut <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> dot. tej samej osoby pokrzywdzonej. Jednak analiza wyroku SR w <span class="anon-block">E.</span> z 30.09.2019r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> wskazuje, że <span class="anon-block">J. M.</span> został nim skazany za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> popełnione w innym czasie i innych miejscach niż te wskazane w zarzutach niniejszej sprawy, gdy chodziło o udaremnienie zaspokojenia tego samego wierzyciela tj. <span class="anon-block">M. W.</span>, ale poprzez inne zachowania, bo dot. nie zawarcia pozornej ugody w spr. <span class="anon-block">(...)</span>, ale poprzez sporządzenie w formie aktów notarialnych przez notariuszami umów służących do wyzbycia się majątku, za co został skazany wyrokiem SR w <span class="anon-block">E.</span> w spr. <span class="anon-block">(...)</span> na jednostkowe kary grzywny i w konsekwencji orzeczono karę łączną . Przy czym należy skarżącemu wskazać, że ani w tamtej sprawie ani w obecnej nie zastosowano konstrukcji czynu ciągłego, a nadto do wszystkich działań oskarżonego nie doszło wcale w krótkich odstępach czasu (skoro te z wyroku SR w <span class="anon-block">E.</span> z 30.09.2019r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> dot. dat 22.03.2016r. i 01.08.2018r., a to w niniejszej sprawie okresu od 21.06.2017r. do 25.05.2020r.) stąd powoływanie się w uzasadnieniu apelacji na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> dla wykazania zasadności zarzutu bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a>, nie mogło się powieść, nie doszło do sytuacji tożsamości czynów osądzonych w dwóch sprawach.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,</p> <p>względnie o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">E. M.</span> oraz umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">J. M. (1)</span> </p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z przyczyn dla których nie uwzględniono zarzutu i argumentów z apelacji obrońcy oskarżonych, dot. bezwzględnej przyczyny odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 8)">art. 439§1 pkt. 8 kpk</a>, stąd nie było podstaw do wzruszenia zaskarżonego wyroku.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>1.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Cały zaskarżony wyrok</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Z przyczyn dla których nie uwzględniono zarzutów i argumentów z apelacji .</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td/> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="120"/> <col width="599"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Pkt. II i III</p> </td> <td> <p>Apelacja obrońców oskarżonych nie zasługiwała na uwzględnienie, stąd zachodziły podstawy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636§1kpk</a> do obciążenia oskarżonych po ½ kosztami za postępowanie odwoławcze.</p> <p>Do kosztów procesu należą koszty sądowe i uzasadnione wydatki stron , w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika.</p> <p>Oskarżyciel posiłkowy był reprezentowany na rozprawie odwoławczej przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, stąd zasądzono od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego po 420 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez <span class="anon-block">M. W.</span> na ustanowienie pełnomocnika z wyboru przed sądem II instancji (§11 ust.2 pkt.4 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie).</p> <p>Natomiast w zakresie ponoszenia kosztów sądowych, to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17)">art. 17 ustawy z 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> przewiduje możliwość zwolnienia oskarżonych od ich ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa, co w niniejszej sprawie nastąpiło przy uwzględnieniu trudnej sytuacji majątkowej oskarżonych.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>