V Ca 2566/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V Ca 2566/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący -<strong> <!-- --> SSO Agnieszka Fronczak </strong> </p> <p>Protokolant <strong> <!-- --> prot. sądowy stażysta Przemysław Szuty</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu<strong> <!-- --> 13 grudnia 2012 r.</strong> w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego <span class="anon-block">(...)</span> w Warszawie </p> <p>z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt II C 634/12</p> <p>1. oddala apelację;</p> <p>2. zasądza od <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">A. G.</span> kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V Ca 2566/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Apelacja pozwanej spółki nie mogła zostać uwzględniona.</strong> </p> <p>Zdaniem Sądu odwoławczego kwestionowane rozstrzygnięcie co do zasady odpowiada prawu, a podniesione w omawianej apelacji zarzuty nie mogą doprowadzić skutecznie do jego podważenia.</p> <p>Przede wszystkim trzeba zauważyć, że zarzuty o charakterze procesowym są o tyle bezskutecznie zgłaszane na obecnym etapie sprawy, że na uchybienia przepisom postępowania – obecnie podnoszone – strona nie zwracała uwagi uprzednio w formie zastrzeżeń w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 kpc</a>.</p> <p>Można jedynie wskazać skarżącemu, że fakt rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym nie musi być określany w sposób szczególny w treści wyroku kończącego sprawę, gdyż zakwalifikowanie danej sprawy do owego trybu wynika wprost z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>. Jeśli sąd odstępuje od stosowania tych norm proceduralnych powinien wydać w tym przedmiocie odpowiednią decyzję procesową, co w tym przypadku nie miało miejsca.</p> <p>Skoro tak, to w niniejszym postępowaniu obowiązywały strony zasady prekluzji twierdzeń, zarzutów i dowodów – i to nie tylko w myśl przepisów o postępowaniu w trybie uproszczonym, lecz również dodatkowo właściwych dla postępowania nakazowego.</p> <p>Strona pozwana nie stawiła się (przez swego przedstawiciela) na rozprawę przeznaczoną na przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron. Nie zgłaszała też wcześniej wniosku o przesłuchanie świadka.</p> <p>Dlatego wnioski dowodowe zgłoszone w apelacji zostały oddalone przez sąd odwoławczy, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(11))">art. 505^{<!-- -->11} kpc</a>.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji – w oparciu o przedstawiony mu w sposób właściwy materiał dowodowy – poczynił właściwe i poprawne ustalenia odnośnie treści stosunku zobowiązaniowego łączącego strony i słusznie stwierdził, że to powód na podstawie tej umowy jest uprawniony do żądania wynagrodzenia za wykonaną i odebraną pracę (kwestia wzajemnych rozliczeń między członkami tzw. zespołu nie ma znaczenia dla oceny stosunku prawnego łączącego strony).</p> <p>Sąd Rejonowy przeprowadził w tym przedmiocie w pisemnym uzasadnieniu swego orzeczenia wnikliwy wywód, przedstawiając rzeczową i poprawnie prawną argumentację takiego stanowiska – co Sąd Okręgowy w pełni podziela, nie znajdując potrzeby powtarzania tych samych motywów na obecnym etapie postępowania.</p> <p>Należy też zauważyć, że zarzuty apelacji sprowadzają się w istocie do polemicznego, opozycyjnego w stosunku do Sądu Rejonowego, przywołania poglądu strony pozwanej prezentowanego w tym postępowaniu, bez poparcia ich podstawami natury merytorycznej, mogącymi skutecznie wykazać błąd w rozumowaniu Sądu I instancji.</p> <p>Fakt, że pogląd Sądu nie pokrywa się z poglądem jednej ze stron procesu nie świadczy sam przez się (a taki przede wszystkim wydźwięk ma treść apelacji), że orzeczenie będące wyrazem stanowiska Sądu jest błędne i stanowi o uchybieniach wymienionych w zarzutach apelacji.</p> <p> <strong> <!-- -->W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił omawianą apelację, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</strong> </p> <p>Należy jednak zwrócić uwagę Sądowi Rejonowemu, że ten powinien rozważyć sprostowanie niedokładności swego orzeczenia, które nie odnosi się do uprzednio wydanego w tym postępowaniu nakazu zapłaty, a co winno mieć miejsce zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 kpc</a>.</p> <p>Kwestia ta nie miała jednak wpływu na ocenę merytoryczną wyroku Sądu I instancji.</p> </div>