Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I C 197/12

Суди загальної юрисдикції2012-12-13
Номер справи
I C 197/12
Дата рішення
2012-12-13
Тип
SENTENCE

Судді

Dorota Onufrowicz-Miara (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt I C 197/12 upr</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2012 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Głogowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Dorota Onufrowicz-Miara</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: sekr. sąd. Paulina Kuśnierz</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 roku w Głogowie sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z powództwa </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> jako następcy prawnego <span class="anon-block"> (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block"> Oddziału Centrum (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 192)">art. 192 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> (<span class="anon-block">S.</span>)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>I.  uchyla nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym przez Sąd Rejonowy w Głogowie w dniu 11 października 2011 roku, w sprawie I Nc 1774/11,</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. S.</span> na rzecz strony powodowej <span class="anon-block"> (...)</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1.208,20 złotych (jeden tysiąc dwieście osiem 20/100 zł) z odsetkami umownymi liczonymi według zmiennej stopy procentowej wynoszącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego liczonymi od kwoty 964,81 złotych od dnia 13 czerwca 2011 roku do dnia zapłaty,</p> <p>III.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. S.</span> na rzecz strony powodowej <span class="anon-block"> (...)</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 248,90 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 197/12 upr</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> ( dalej określana jako <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>), w pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span>, domagała się zasądzenia kwoty 1.208,20 złotych, z odsetkami umownymi naliczanymi według zmiennej stopy procentowej obowiązującej w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym, od kwoty 964,81 złotych, od dnia 13 czerwca 2011 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że w dniu 8 marca 2005 roku zawarła z pozwanym umowę kredytu, zaś pozwany naruszył warunki umowy i powstało zadłużenie, które nie zostało spłacone w wyznaczonym terminie.</p> <p>Nakazem zapłaty z dnia 11 października 2011 roku, wydanym w postępowaniu nakazowym Sąd Rejonowy w Głogowie nakazał zapłacić pozwanemu na rzecz strony powodowej należność dochodzoną pozwem, wraz z odsetkami i kosztami procesu ( k – 29).</p> <p>W zarzutach od powyższego nakazu zapłaty <span class="anon-block">M. S.</span>wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu wskazał, że z dokumentacji doręczonej mu wraz z nakazem zapłaty wynika, że nie odebrał osobiście skierowanego do niego wezwania do zapłaty z dnia 20 kwietnia 2011 roku, bo podpis na tym potwierdzeniu odbioru nie jest jego. <span class="anon-block">M. S.</span>zarzucił, że nie mieszka pod wskazanym adresem od 2 lat i jest w separacji żoną i nie został poinformowany, że pismo to zostało odebrane. Podniósł ponadto, że z powodu nieobecności pod adresem z pozwu nie był informowany o jakichkolwiek listach adresowanych do niego, pomimo, że osoby które tam zamieszkiwały wiedziały, że mieszka on pod adresem <span class="anon-block">(...)</span> i odbierały listy w jego imieniu, nie informując go o tym. <span class="anon-block">M. S.</span>wskazał, że zgadza się z zapłatą kwoty 964,81 złotych, która jest ostatnią ratą niespłaconego kredytu, jednakże odsetki i koszty nie powinny zostać naliczone, gdyż nie wiedział o przysyłanych do niego wezwaniach do zapłaty. Podniósł, że po długim okresie kiedy nie otrzymywał korespondencji poprosił listonosza by przynosił mu korespondencję na nowy tymczasowy adres i dlatego odebrał powyższy nakaz zapłaty. <span class="anon-block">M. S.</span>wniósł o ponowne rozpoznanie pozwu i rozłożenie niespłaconej należności na cztery raty, płatne do 15-go każdego miesiąca. Wskazał, że nie został w sposób wyczerpujący powiadomiony przez <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>o ciążących na nim zobowiązaniach, zaś gdyby wiedział że kwota powyższa nie jest zapłacona, zostałby ona uregulowana bez potrzeby wszczynania postępowania sądowego ( k – 33, k – 36-37).</p> <p>W dniu 14 marca 2012 roku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> poinformowała o sprzedaży na podstawie umowy z dnia 15 grudnia 2011 roku wierzytelności wobec pozwanego, wynikającej z umowy z dnia 8 marca 2005 roku, na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> ( k – 52).</p> <p>W dniu 17 października 2012 roku <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> wstąpiło do sprawy w miejsce <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, podtrzymując w całości pozew w sprawie ( - k- 67-69).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:</strong> </p> <p>W dniu 8 marca 2005 roku <span class="anon-block">M. S.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę kredytu na kwotę 40.000 złotych, na cele konsumpcyjne. W umowie postanowiono, że kredyt zostanie spłacony w 60 ratach miesięcznych, według stanowiącego załącznik do umowy harmonogramu spłat. W umowie zastrzeżono, że wpłaty dokonywane z tytułu spłaty kredytu zaliczane będą w pierwszej kolejności na koszty banku, prowizje i opłaty, odsetki od zadłużenia przeterminowanego, odsetki zaległe, zadłużenie przeterminowane z tytułu kredytu, odsetki bieżące i zadłużenie z tytułu kredytu. Ponadto zgodnie z umową kwoty niespłaconych w całości lub w części rat kredytu, w terminach określonych w planie spłaty, stają się następnego dnia po upływie tych terminów, zadłużeniem przeterminowanym i od kwot tych za każdy dzień opóźnienia w spłacie liczony od umownego terminu spłaty do dnia poprzedzającego spłatę włącznie naliczane są i pobierane odsetki według zmiennej stopy procentowej obowiązującej w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w okresie utrzymywania się zaległości w spłacie kredytu dla kredytów przeterminowanych. W umowie tej zastrzeżono, że <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> może wypowiedzieć umowę między innymi w przypadku wystąpienia zaległości w spłacie dwóch pełnych rat kredytu, za co najmniej dwa pełne okresy płatności jak również, że w dniu następnym po upływie okresu wypowiedzenia całe zadłużenie z tytułu udzielonego kredytu wraz z odsetkami i powstałymi opłatami staje się zadłużeniem natychmiast wymagalnym i przeterminowanym. Zgodnie z tą umową od całego zadłużenia, z wyłączeniem kwoty należnych odsetek, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> nalicza i pobiera odsetki według opisanej wyżej zmiennej stopy procentowej. W umowie tej zastrzeżono ponadto, że korespondencja dotycząca umowy kredytu będzie przesyłana przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kredytobiorcy na adres wskazany w umowie, zaś kredytobiorca zobowiązuje się niezwłocznie powiadomić <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zmianie jego nazwiska, adresu oraz miejsca pracy, zaś brak takiego zawiadomienia powoduje wysłanie korespondencji na ostatni znany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> adres korespondencyjny. W umowie tej <span class="anon-block">M. S.</span> podał jako swój adres do korespondencji: <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">ulica (...)</span>.</p> <p>Dowód: - kopia umowy – k – 5-6.</p> <p>Od jesieni 2009 roku <span class="anon-block">M. S.</span> nie zamieszkuje w lokalu przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, lecz w lokalu przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. <span class="anon-block">M. S.</span> nie zawiadomił <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zmianie adresu. Wyprowadzając się ustalił z żoną, że będzie ona spłacać kredyt z dnia 8 marca 2005 roku zaciągnięty w tym banku, nie uiściła ona jednak ostatniej raty kredytu wynikającego z umowy z dnia 8 marca 2005 roku.</p> <p>Dowód: - przesłuchanie pozwanego – k – 53 verte.</p> <p>W dniu 5 maja 2011 roku domownik zamieszkujący pod adresem <span class="anon-block">(...)</span> odebrał w imieniu <span class="anon-block">M. S.</span>wezwanie do zapłaty kwoty 964,81 złotych niespłaconego kapitału oraz kwoty 211,04 złotych zaległych odsetek naliczonych do dnia 19 kwietnia 2011 roku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, jako należność z tytułu kredytu wynikającego z umowy z dnia 8 marca 2005 roku.</p> <p>Dowód: - kopia wezwania do zapłaty – k – 4 verte,</p> <p>- kopia potwierdzenia odbioru – k – 4.</p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> utrzymuje się z wynagrodzenia w wysokości 2.500 złotych netto, ponadto zaś z prac dorywczych w handlu. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Spłaca pięć zadłużeń kredytowych, przez dobrowolne wpłaty do poszczególnych banków kwot po 200 złotych miesięcznie na każde z tych zadłużeń – miesięcznie 1.000 złotych. Oprócz tego są wobec niego prowadzone egzekucje komornicze, na poczet których miesięcznie potrącana jest kwota około 1.200 złotych.</p> <p>Dowód: - przesłuchanie pozwanego – k – 53 verte.</p> <p>W dniu 9 grudnia 2011 roku pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block"> (...)</span> Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym w <span class="anon-block">W.</span> zawarta została umowa mocą której <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> nabył 44.634 bezspornych i wymagalnych wierzytelności, w tym również wierzytelność wynikającą z umowy kredytu z dnia 8 marca 2005 roku udzielonego <span class="anon-block">M. S.</span>.</p> <p>Dowód: - kopia umowy przelewu – k- 59-63.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje: </strong> </p> <p>Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.</p> <p>Ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd oparł się na dowodach z dokumentów w postaci umowy kredytowej, wezwania do zapłaty, umowy cesji wierzytelności. Sąd dał również wiarę w całości twierdzeniom pozwanego słuchanego jako strona, gdyż są one logiczne i spójne.</p> <p>Poza sporem w sprawie pozostawało, że pozwanego <span class="anon-block"> i (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> łączyła umowa kredytowa jak również to, że z tytułu tej umowy nie została uiszczona ostatnia rata kredytu wynikającego z tej umowy. Pozwany nie kwestionował również wysokości należnych odsetek od kwoty ostatniej raty kredytu, a jedynie zasadę obciążenia go tymi odsetkami. Ponadto zaś pozwany sprzeciwiał się zasądzeniu w niniejszej sprawie kosztów procesu. Jako uzasadnienie swojego stanowiska pozwany wskazywał, że nie był przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> prawidłowo zawiadomiony o zadłużeniu, co uniemożliwiło mu jego spłatę bez konieczności zapłaty odsetek.</p> <p>Wskazać należy, że to pozwany, nie zaś jego żona, był zobowiązany do zapłaty należności z tytułu umowy zawartej w dniu 8 marca 2005 roku, to bowiem pozwany to zobowiązanie wobec <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>zaciągnął. Miał on więc obowiązek kontrolować stan spłaty swojego zadłużenia i również on ponosił ryzyko braku osobistego wykonywania zobowiązania z tego tytułu względem <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>. Porozumienie pomiędzy pozwanym a jego żoną co do tego, że ona będzie spłacać zadłużenie z tego tytułu nie spowodowało zwolnienia pozwanego z tego zobowiązania wobec <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>, jak również zaciągnięcia zobowiązania w tym zakresie przez jego żonę. Bezspornie bowiem <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>nie wiedziało o takim porozumieniu, jak również nie wyrażało zgody na zwolnienie pozwanego z długu w tym zakresie. Brak zapłaty przez żonę pozwanego należności na rzecz <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>powodował powstanie zadłużenia pozwanego wobec <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>i w żaden sposób nie wpływał na skuteczność i możliwość dochodzenia nie uiszczonej kwoty właśnie od pozwanego. Przy czym to pozwany właśnie nie zaś jego żona zobowiązał się wobec <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>do uiszczania należności wynikających z zawartej umowy, w terminach wynikających z harmonogramu spłat. W związku z tym to pozwany jako kredytobiorca miał obowiązek kontrolować spłatę zadłużenia, jak również terminowość dokonywania wpłat i w tym zakresie na <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>nie ciążył obowiązek zawiadamiania pozwanego o konieczności uiszczania poszczególnych rat kredytu. Również pozwany w umowie kredytowej zobowiązał się również do uiszczania odsetek w razie nie uiszczenia w terminie rat kredytowych. Brak zapłaty należności w terminie wynikał z nie wykonania przez żonę pozwanego nieformalnego porozumienia co do spłaty kredytu, jak również z tego powodu, że pozwany nie wiedział o tym, że ostatnia rata kredytu nie została zapłacona. Obie okoliczności wynikają z nienależytego wykonania zobowiązania pozwanego wobec <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>. Odpowiadając osobiście wobec tego podmiotu pozwany miał bowiem obowiązek zapewnić terminowe uiszczanie poszczególnych rat kredytu, jak również na bieżąco kontrolować stan swojego zadłużenia. Pozwany zarzucał, że nie został powiadomiony o przychodzącej do niego korespondencji na adres <span class="anon-block">(...)</span> Jednakże również ta okoliczność jest wynikiem zaniedbania pozwanego co do prawidłowego wykonywania postanowień wynikających z umowy kredytowej. W umowie kredytowej pozwany wskazał swój adres do doręczeń na <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, jak również zobowiązał się do niezwłocznego informowania <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>o zmianie adresu. W umowie też wskazano, że w razie braku takiej informacji wszelka korespondencja będzie skutecznie wysyłana na adres wskazany w umowie. Bezspornie pozwany nie zawiadomił <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>o zmianie adresu. Skutkiem tego wszelka korespondencja w sprawie wykonania umowy z dnia 8 marca 2005 roku kierowana była na adres z umowy – <span class="anon-block">ulica (...)</span>. Pozwany mógł z łatwością uniknąć kłopotów z dostarczaniem mu korespondencji, powiadamiając <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>o nowym adresie, czego jednak nie uczynił. Stąd skutki braku wykonania tego obowiązku, w tym również brak wiadomości o tym, że kredyt nie jest terminowo spłacany obciążają pozwanego, jako konsekwencja nienależytego wykonywania przez niego umowy z dnia 8 marca 2005 roku. Uzasadnione było w związku z tym naliczenie pozwanemu odsetek od kwoty ostatniej raty z uwagi na to, że nie została ona uiszczona w terminie wynikającym z harmonogramu spłat, z przyczyn leżących wyłącznie po stronie pozwanego.</p> <p>Pozwany wnosił o rozłożenie świadczenia na raty. Wskazać należy, że rozkładanie świadczenia na raty stanowi wyjątek od zasady jednorazowej spłaty świadczenia należnego wierzycielowi. Przy czym, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 k.p.c.</a> ustawodawca przewidział taką możliwość jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Należność zasądzona wyrokiem wynika wyłącznie z zaniedbania przez pozwanego podstawowych obowiązków wynikających z umowy kredytowej z dnia 8 marca 2005 roku. Ponadto zaś pozwany posiada stały, miesięczny dochód, w kwocie przekraczającej zobowiązanie dochodzone w niniejszej sprawie. Zaznaczyć też należy, że pomimo doręczenia pozwanemu nakazu zapłaty w sprawie w listopadzie 2011 roku i przyznania przez pozwanego zasadności roszczenia co do kwoty ostatniej raty kredytu już w zarzutach od nakazu zapłaty, nie uiścił on żadnej kwoty na poczet tego zobowiązania. Okres ponad roku, nawet w sytuacji spłat przez pozwanego innego rodzaju zobowiązań, dawał zaś taką możliwość. Dlatego też rozłożenie należności na raty nie byłoby w niniejszej sprawie uzasadnione.</p> <p>Nie uszło uwagi Sądu, że niniejsza sprawa była prowadzona w trybie nakazowym, w którym co do zasady niedopuszczalne są zmiany podmiotowe. Jednakże wskazać należy, że zakaz ten dotyczy przekształceń wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 195;art. 196)">art. 194-196 k.p.c.</a> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 495;art. 495 § 4)">art. 495 § 4 k.p.c.</a>). a więc takich przekształceń, które mają na celu skorygowanie błędów w pierwotnym określeniu strony w procesie. Tymczasem w niniejszej sprawie strona powodowa była pierwotnie określona prawidłowo, zaś zmiana podmiotowa po stronie powodowej wynikała z wstąpienia w ogół praw poprzedniego wierzyciela na podstawie umowy cesji. W wyniku tej umowy <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> stał się następcą prawnym pod tytułem ogólnym wobec <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Dlatego też zdaniem Sądu taka zmiana podmiotowa była w niniejszej sprawie dopuszczalna i nie naruszała przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 495;art. 495 § 4)">art. 495 § 4 k.p.c.</a> </p> <p>Z uwagi na powyższe, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 k.p.c.</a> Sąd uchylił pierwotnie wydany w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, uwzględniając powództwo w całości na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.</p> <p>W związku z brakiem zapłaty należności wynikającej z umowy z dnia 8 marca 2005 roku przez pozwanego wniesienie pozwu w niniejszej sprawie było uzasadnione. Ponieważ pozwany przegrał proces w całości, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zasądzono od niego na rzecz strony powodowej całość kosztów procesu na które składała się opłata od pozwu – 30 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 180 złotych oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 34 złotych i kwota 4,90 złotych kosztów korespondencji– łącznie 248,90 złotych.</p> <p>Sędzia:</p> </div>