III Ca 702/22

<p>Sygn. akt III Ca 702/22</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 lutego 2022 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w sprawie o sygn. akt I C 1103/21 oddalił powództwo Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block">M. W.</span> o zapłatę oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3 617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <br/> <p>Apelację od wydanego wyroku wniósł powód zaskarżając orzeczenie w całości. Skarżący zarzucił wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez:</p> <p>przekroczenie swobodnej oceny dowodów polegający na przyjęciu, że potwierdzenie nadania wezwania do zapłaty z dnia 31 grudnia 2019 r. oraz 3 lutego 2020 r., nie stanowią dowodu na okoliczność doręczenia wezwań, podczas gdy dokładna i wszechstronna ocena dowodów prowadzi do przeciwnego wniosku,</p> <p>przekroczenie swobodnej oceny dowodów polegający na przyjęciu, że potwierdzenie odbioru z dnia 8 czerwca 2020 r. nie stanowi dowodu doręczenia wypowiedzenia z dnia 23 kwietnia 2020 r., podczas gdy dokładna i wszechstronna ocena dowodu prowadzi do przeciwnego wniosku,</p> <p>przekroczenie swobodnej oceny dowodów polegający na przyjęciu, że okoliczność różnych numerów wskazanych na wypowiedzeniu z dnia 23 kwietnia 2020 r. oraz potwierdzenia odbioru z dnia 8 czerwca 2020 r. świadczą o kierowaniu do pozwanej różnych oświadczeń woli, podczas gdy są to numery wewnętrzne powódki generowane automatycznie przez system i oznaczają kolejność drukowania dokumentów,</p> <p>co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego stanowiącym podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia,</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> poprzez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż strona powodowa nie wykazała roszczenia, podczas gdy powódka w toku procesu doręczyła wszelkie niezbędne dowody na poparcie faktów <br/> z których wywodziła skutki prawne, a pozwana nie przedstawiła żadnego dowodu na poparcie podnoszonych zarzutów.</p> <p>W konkluzji skarżący wniósł o:</p> <p>dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wydruków ze śledzenia przesyłek nr <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span> na okoliczność — odpowiednio — dowodu nadania wezwania do zapłaty z dnia 31 grudnia 2019 r., nadania wezwania do zapłaty z dnia 03 lutego 2020 r., nadania w wypowiedzenia umowy z dnia 23 kwietnia 2020 r. oraz skutecznego doręczenia przedmiotowych dokumentów Pozwanej, a co za tym idzie skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki,</p> <p>zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości,</p> <p>zasądzenie kosztów postępowania za obie instancję według norm przepisanych.</p> <br/> <p>Pozwana, w odpowiedzi na wniesioną przez powoda apelację, wniosła o jej oddalenie <br/> w całości oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, jak również o oddalenie wniosków dowodowych strony powodowej.</p> <br/> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <br/> <p>Apelacja podlegała oddaleniu, jako całkowicie bezzasadna.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, orzeczenie Sądu Rejonowego odpowiada prawu i jako takie musi się ostać. Podniesione przez apelującego zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podziela zarówno ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji <br/> i przyjmuje je, jako własne, jak i dokonaną ocenę prawną.</p> <p>W niniejszej sprawie zarzuty naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> oraz błędu w ustaleniach faktycznych, należy uznać za chybione. Przede wszystkim należy wskazać, że dla skuteczności podniesionego zarzutu naruszeni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> nie jest wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął Sąd wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena Sądu (zob. wyrok SA w Poznaniu z 21.05.2008 r., I ACa 953/07, LEX nr 466440). Jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>) i musi się ostać, choćby w równym stopniu na podstawie tego materiału dowodowego dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo – skutkowych, to przeprowadzona przez Sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona. Skarżący na takie uchybienia nie wskazał.</p> <p>Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma kwestia dokonania skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki przez powódkę, przy czym spornym jest czy doszło do prawidłowego doręczenia pozwanej przez powódkę wezwań do zapłaty z dnia 31 grudnia 2019 roku i 3 lutego 2020 roku oraz wypowiedzenia umowy z dnia 23 kwietnia 2020 roku.</p> <p>W szczególności należy podkreślić, Sąd Okręgowy podziela wyrażone w orzecznictwie stanowisko, że od banku jako profesjonalisty należy oczekiwać, aby działania upominawcze, były zgodne z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c prawa bankowego</a> i by poprzedzały właściwe wypowiedzenie umowy. Należy mieć na uwadze, że wypowiedzenie jest prawem kształtującym, które jest realizowane poprzez oświadczenie złożone drugiej stronie umowy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61)">art. 61 k.c.</a>). Z uwagi na szczególne skutki jakie ze sobą niesie, a które prowadzą do zerwania pomiędzy stronami węzła obligacyjnego, uznać należy, że zachowanie takie nie powinno pozostawiać żadnych wątpliwości co do prawidłowości jego dokonania.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy słusznie uznał, iż powód nie zachował przy kierowaniu do pozwanej pism upominawczych, a w końcu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy, należytej i niewątpliwie wymaganej przy dokonywaniu czynności tak doniosłej staranności. Rozbieżności w oznaczeniu przesyłek kierowanych do pozwanej przez powódkę pomiędzy numerami wysyłanych pism, a numerami znajdującymi się na potwierdzeniach odbioru powodują, iż identyfikacja przez Sąd czy pisma kierowane do pozwanej zostały faktycznie jej doręczone nie jest możliwa w sposób nie budzący wątpliwości. Sąd ten ocenił cały materiał dowodowy, który był dla niego dostępny w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Wnioski wyciągnięte z tej oceny są logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym, w żadnym razie nie dowolne. Wywody, które Sąd I instancji zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia na ten temat są szczegółowe i przekonujące. Zasługują więc na pełną akceptację Sądu odwoławczego bez konieczności ich ponownego przytaczania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 387;art. 387 § 2(1);art. 387 § 2(1) pkt. 2)">art. 387 § 2^{<!-- -->1} pkt 2 k.p.c.</a>). Trzeba tylko dodać, że w toku postępowania przed Sądem Rejonowym, strona powodowa nie wyjaśniała przyczyn rozbieżności pomiędzy numerami przesyłek pocztowych (wychodzących i odbieranych). Skarżący koncentrował się na wykazaniu, że to pozwana powinna wykazać, że doręczono jej inną korespondencję, niż twierdzi pożyczkodawca.</p> <p>W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, iż to strona powodowa wywodzi skutki prawne korzystne dla siebie, a jednocześnie doniosłe ekonomicznie dla pozwanej z faktu zastosowania instytucji wypowiedzenia umowy pożyczki, a zatem to na niej spoczywa obowiązek udowodnienia w sposób niepodważalny prawidłowości dokonanych czynności przewidzianych przepisami. Bank, jako instytucja zaufania publicznego, co sama powódka podkreśla, a nadto podmiot wysoce profesjonalny, nie może powoływać się na okoliczność „obsługi klienta masowego” dla uzasadnienia braku dołożenia staranności przy udowadnianiu swoich roszczeń wobec klientów.</p> <p>Sąd Okręgowy oddalił wniosek dowodowy powódki zawarty w złożonej apelacji, uznając go za spóźniony. Należy podkreślić iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381)">art. 381 k.p.c.</a> sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później. <br/> W omawianym przypadku zagadnienie wykazania doręczenia korespondencji od początku było wątpliwe z uwagi na zarzuty podnoszone przez pozwaną. Skarżący powinien wykazać odpowiednią inicjatywę dowodową w I instancji, tym bardziej że nie miał żadnych problemów ze zgromadzeniem odpowiednich dowodów, dysponował nimi przez cały czas trwania postępowania. To tylko błędna strategia prowadzenia postępowania doprowadziła do spóźnienia w zaoferowaniu sądowi dowodów.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, oddalił apelację powoda, jako bezzasadną.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy rozstrzygnął w punkcie 2. wyroku w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> w zw. z § 2 pkt 5) oraz § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (t.j. Dz.U. 2023 r. poz. 1964) zasądzając od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1 800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.</p> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> </div>