X Gz 301/12

<p>Sygn. akt XGz 301/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 17 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział X Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Artur Tomanek</p> <p>SSO Anna Górna (spr.)</p> <p>SSO Irena Giernatowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. we Wrocławiu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa: <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób (...) Spółki jawnej</span> <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">A. C.</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko: <span class="anon-block">I. B.</span>, <span class="anon-block">J. K.</span>, <span class="anon-block">U. J.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia pozwanego <span class="anon-block">J. K.</span> na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej IV Wydziału Gospodarczego z dnia 9 marca 2012 r. (sygn. akt. IVGNc 4941/11)</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>uchylić zaskarżone postanowienie</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 9 marca 2012 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej IV Wydział Gospodarczy oddalił wniosek pozwanego <span class="anon-block">J. K.</span> o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu oraz odrzucił sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 14 listopada 2011 r. W uzasadnieniu wskazał, iż w jego ocenie przekroczenie terminu do wniesienia sprzeciwu powodujące jego odrzucenie spowodowane było zawinionym działaniem pozwanego, bowiem przesyłka zawierająca nakaz zapłaty z pozwem uległa częściowemu zniszczeniu w pożarze w dniu 23 listopada 2011 r., przy czym wcześniej mógł on zapoznać się z jej treścią,, co wynika z faktu, że pozwany przeniósł przesyłkę z miejsca swojego zamieszkania do miejsca siedziby spółki, której jest prezesem. Zatem pozwanemu pozostało wystarczająco dużo czasu na uzyskanie informacji o wszczętym postępowaniu i złożeniu sprzeciwu, gdyż termin ten upływał w dniu 6 grudnia 2011 r.</p> <p>Z postanowieniem tym nie zgodził się pozwany <span class="anon-block">J. K.</span> (Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie na punkt I postanowienia), który w zażaleniu wniósł o jego uchylenie. Skarżący podniósł, iż Sąd Rejonowy błędnie przyjął, iż nie uprawdopodobnił on braku winy w uchybieniu terminu do złożenia sprzeciwu, bowiem fakt przeniesienia korespondencji z domu do miejsca pracy nie świadczy jeszcze o tym, że mógł się zapoznać z jej treścią, zaś zaraz po jej przeniesieniu miał miejsce pożar. Nadto w okolicznościach w jakich znalazł się skarżący nie można było od niego oczekiwać zachowania terminów procesowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Podkreślić należy, iż <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168)">art. 168 k.p.c.</a> określa dwie przesłanki przywrócenia terminów procesowych - ustawowych i sądowych oraz terminów egzekucyjnych. Przesłankami tymi są brak winy strony w uchybieniu terminu i powstanie w wyniku tego uchybienia ujemnych dla niej skutków procesowych. Zgodnie z orzecznictwem i doktryną - brak winy określa się według kryterium obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, biorąc pod uwagę także lekkie niedbalstwo. Ocena braku winy podlega uznaniu sądu i musi być przez stronę jedynie uprawdopodobniona (postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSP 1972, z. 7, poz. 144).</p> <p>Zdaniem Sądu odwoławczego - w rozważanej sprawie Sąd Rejonowy dokonał zbyt rygorystycznej oceny okoliczności, które wpłynęły na uchybienie przez pozwanego <span class="anon-block">J. K.</span> terminowi do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty - świetle przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168)">art. 168 k.p.c.</a> </p> <p>Doktryna wypracowała stanowisko, iż o braku winy strony można mówić tylko wtedy, gdy istniała jakaś przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi. Przyczyna taka zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy. Dlatego w każdym przypadku przy ocenie braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu uchybionego przez stronę należy mieć na względzie wszystkie okoliczności konkretnej sprawy oraz uwzględniać wymaganie dołożenia należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy.</p> <p>Sąd Okręgowy nie miał żadnych wątpliwości, iż pożar, który miał miejsce w nocy z 23 na 24 listopada 2011 r. i w wyniku którego częściowemu zniszczeniu uległa przesyłka zawierająca wydany w niniejszej sprawie nakaz zapłaty wraz z pozwem (odebrana przez skarżącego w dniu 22 listopada 2011 r.) - stanowi w świetle założeń doktryny okoliczność niezależną, której wystąpienie i wymuszone czynności następcze rzutują na uchylenie winy w uchybieniu terminu.</p> <p>Przede wszystkim nie można było zaakceptować twierdzenia, że pozwany <span class="anon-block">J. K.</span> mógł się zapoznać z treścią przesyłki, gdyż odebrał ją dzień wcześniej przed pożarem i zawiózł na miejsce, gdzie znajdowało się biuro spółki, w której pełni on funkcję prezesa zarządu. Zwrócić uwagę należy, że z tego tytułu nie można wyciągać wobec danej strony żadnych negatywnych konsekwencji. Stabilne jest już orzecznictwo Sądu Najwyższego, iż strona ma prawo dokonać czynności nawet w ostatnim dniu i wówczas wystąpienie przeszkody niezawinionej przez tą stronę nie stanowi podstawy dla odmowy przywrócenia terminu, gdyż rzekomo mogła dokonać czynności wcześniej.</p> <p>Stąd też bezspornym jest, że okoliczność posiadania przez pozwanego przesyłki jeden dzień przed pożarem nie może w żadnym razie uzasadniać odmowy przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty.</p> <p>W dalszej części wskazać trzeba, że uchybienie terminu wymaga oceny całokształtu okoliczności towarzyszących stronie, na której spoczywał obowiązek złożenia w terminie m.in. pisma procesowego. Zdaniem Sądu Okręgowego pożar należy do zdarzeń, które nie tylko uzasadniają uchybienie terminu w dniu ich wystąpienia, ale także z uwagi na inwazyjne dalej idące skutki rzutują na obiektywną niemożliwość podjęcia czynności zaraz po jego ugaszeniu.</p> <p>Podkreślić trzeba, że powyższa ocena musi uwzględniać miernik należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. Przenosząc to na realia przedmiotowej sprawy nie można było wymagać, aby strona dotknięta tego typu żywiołem odłożyła kwestie związane z oszacowaniem zniszczeń, wstępnym działaniem zmniejszającym już poniesione straty, załatwieniem spraw związanych z wyjaśnieniem przyczyn jego wybuchu, spraw ubezpieczeniowych, itp. i w pierwszej kolejności ustalała rodzaj otrzymanej korespondencji i podjęła natychmiastowe działania dla ustalenia w jakiej sprawie została pozwana i udała się do Sądu, aby uzyskać odpisy pism, które uległy spaleniu.</p> <p>Innymi słowy w tym przypadku ocena zawinienia następuje przez pryzmat ustalenia priorytetów postępowania danej osoby, w okolicznościach zdarzenia jakim jest pożar. Tym samym podjęcie w dniu 9 grudnia 2011 r. przez pełnomocnika <span class="anon-block">J. K.</span> działań mających na celu uzyskanie kserokopii akt umożliwiających wniesienie sprzeciwu od nakazy zapłaty nie stanowiło naruszenia terminu, za które skarżącemu można przypisać winę, zważywszy że termin do wniesienia sprzeciwu upływał 6 grudnia 2011 r.</p> <p>W ocenie Sądu odwoławczego podjęcie działań w terminie dwóch tygodni od pożaru stanowi usprawiedliwiony czas, gdy pozwany musiał zadbać o odwrócenie skutków zniszczeń oraz wyjaśnienie okoliczności towarzyszących zdarzeniu.</p> <p>Konsekwencją powyższego było niezasadne oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i tym samym nienależyte przyjęcie, że wniesiony sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 14 listopada <span class="anon-block"> (...)</span>. jako spóźniony podlegał odrzuceniu w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 504;art. 504 § 1)">art. 504 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Mając powyższe na uwadze wobec bezzasadności zażalenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy postanowił jak w sentencji.</p> </div>