II AKz 754/23

<p> <br/> </p> <p>Sygn. akt II AKz 754/23</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 15 listopada 2023 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <col width="134"/> <col width="326"/> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Polańska-Seremet</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Dariusz Kubat</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w sprawie</p> <p> <span class="anon-block">W. W.</span> i innych</p> <p>skazanych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i inne</p> <p>zażalenia wniesionego przez pełnomocnika pokrzywdzonego – <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie</p> <p>z dnia 2 października 2023 roku, sygn. akt II K 46/17</p> <p>w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> p o s t a n a w i a</p> <p> utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wskazanym powyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie nie uwzględnił wniosku pełnomocnika pokrzywdzonego <span class="anon-block"> – (...) Sp. z o.o.</span> w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w wyroku tego Sądu z dnia 20 września 2021 roku poprzez prawidłowe wpisanie firmy pokrzywdzonego, tj. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zamiast <span class="anon-block">S.</span> Polska w <span class="anon-block">M.</span>. W przekonaniu Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie nie sposób mówić o wystąpieniu w wyroku oczywistej omyłki pisarskiej, gdyż oznaczenie podmiotu pokrzywdzonego - jak stwierdził ten Sąd - jest prawidłowe i zgodne z danymi zgromadzonymi w toku postępowania przygotowawczego oraz sądowego dotyczącymi jego nazwy. Tym samym Sąd Okręgowy uznał, że w sprawie brak jest podstaw do sprostowania wyroku we wnioskowanym trybie.</p> <p>Z postanowieniem tym nie zgodził się pełnomocnik pokrzywdzonego, który w złożonym zażaleniu podniósł, że w wydanym wyroku błędnie została określona firma pokrzywdzonego, co z kolei w jego przekonaniu stanowi oczywistą omyłkę pisarską. Skarżący wskazał, że nie istnieje w obrocie gospodarczym podmiot <span class="anon-block">o nazwie S. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>, zatem wydany wyrok i zapadłe rozstrzygnięcie dotyczące pokrzywdzonego nie może być zrealizowane. Okoliczność tę Sąd Okręgowy mógł według skarżącego sprawdzić w KRS, co pozwoliłoby mu na uwzględnienie tego żądania, przy przyjęciu poglądu wyrażonego w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2018 roku, sygn. akt VI KK 674/18, wydanego w podobnych okolicznościach.</p> <p>W konsekwencji tego skarżący w wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i dokonanie sprostowania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1)">art. 105 § 1 k.p.k.</a> oczywistej omyłki pisarskiej zawartej we wskazywanym wcześniej wyroku poprzez wpisanie firmy pokrzywdzonej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>”, zamiast błędnie „<span class="anon-block">S.</span> Polska w <span class="anon-block">M.</span>”.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Zażalenie nie jest zasadne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1)">art. 105 § 1 k.p.k.</a> oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe oraz w obliczeniu terminów w orzeczeniu lub zarządzeniu albo w ich uzasadnieniu można sprostować w każdym czasie. W myśl aprobowanego przez tut. Sąd Apelacyjny stanowiska Sądu Najwyższego, sprostowanie na podstawie powyższego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> może dotyczyć każdego elementu orzeczenia, bez względu na jego doniosłość procesową i merytoryczny charakter. W żadnym przypadku jednak sprostowanie to nie może prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia, bądź jego uzupełnienia (zob. uchwałę Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z dnia 28 marca 2012 roku, sygn. akt I KZP 24/11).</p> <p>Analiza zgromadzonych w sprawie materiałów nie prowadzi do wniosków, iż w punkcie XXV, CV, CXXXII oraz CLVI wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 20 września 2021 r. sygn. akt III K 46/17 doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu podmiotu pokrzywdzonego. Sąd I instancji słusznie podkreślił, iż utwierdzają w tym zeznania świadka będącego w czasie zdarzenia pracownikiem pokrzywdzonego (<span class="anon-block">M. W.</span>), jak i treść wniesionego przez prokuratora aktu oskarżenia. Dlatego w ślad za Sądem Okręgowym należy przyjąć, że oznaczenie pokrzywdzonego zawarte w wyroku jednoznacznie wywodziło się z akt postępowania. Skoro tak, powołane w zażaleniu postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2018 roku (VI KK 674/18), nie przystaje do realiów procesowych niniejszej sprawy, bowiem - inaczej niż w postępowaniu przed Sądem Najwyższym - w aktach niniejszej sprawy nie było żadnej informacji, która mogłaby determinować błędne oznaczenie podmiotu pokrzywdzonego. Ani w postępowaniu przygotowawczym, ani w postępowaniu jurysdykcyjnym nie pojawiły się dane, które miałyby oznaczać konieczność innego określenia nazwy podmiotu pokrzywdzonego. Sąd Okręgowy nie mógł zatem popełnić omyłki pisarskiej w jego oznaczeniu. Nie można bowiem popełnić omyłki pisarskiej jeżeli nie ma warunków do jej popełnienia. Skoro do omyłki nie doszło, tym bardziej nie można przyjąć, że doszło do omyłki oczywistej. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że jeżeli istnieje obiektywny stan niezgodności oznaczenia podmiotu pokrzywdzonego, żądany obecnie tryb jego sanacji nie jest właściwy. Rzeczą autora zażalenia jest obranie odpowiedniej drogi prawnej do zmiany tego stanu rzeczy.</p> <p>Warto zauważyć w związku z treścią zażalenia, iż w obrocie gospodarczym na moment orzekania występują trzy podmioty, które zawierają w nazwie zwrot <span class="anon-block"> (...)</span>, mianowicie: <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>” o nr KRS: <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>” o nr KRS: <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">W.</span>) Sp. z o.o.” o nr KRS: <span class="anon-block"> (...)</span>, przy czym żadna z tych spółek nie ma nr KRS wskazanego w zażaleniu przez skarżącego, tj. KRS <span class="anon-block"> (...)</span>. Weryfikacja przez sąd, tożsamości osoby prawnej określonej w prawomocnym wyroku jako pokrzywdzonego pozostaje więc w tych okolicznościach w niezgodności z instytucją zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1)">art. 105 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>Mając to wszystko na uwadze, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy na podstawie powołanego na wstępie przepisu prawa.</p> <br/> </div>