III C 797/22

<br/> <br/> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III C 797/22 </strong> </p> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <br/> <br/> <p> Dnia 17 listopada 2023 roku</p> <br/> <br/> <p>Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie Wydział III Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Anna Szarek</p> <p>Protokolant – stażysta <span class="anon-block">D. P.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 roku w Szczecinie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J.</span> Kantora</p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <br/> <br/> <p> <strong> <!-- -->oddala powództwo.</strong> </p> <br/> <br/> <br/> <br/> <p>Sygn. akt III C 797/22</p> <br/> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 17 listopada 2023 roku</strong> </p> <br/> <p>W dniu 12 grudnia 2022 roku <span class="anon-block">J.</span> Kantor wniósł przeciwko <span class="anon-block">K. S.</span> pozew o zapłatę kwoty 23 300 zł z odsetkami od wyszczególnionych w pozwie kwot z tytułu bezumownego korzystania z lokalu położonego w <span class="anon-block">S.</span> przy <br/> <span class="anon-block">ul. (...)</span> w okresie od grudnia 2019 roku do grudnia 2020 roku, a nadto o nakazanie pozwanemu opróżnienia i wydania przedmiotowego lokalu.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu wskazano, że przedmiotowy lokal stanowi własność powoda, a pozwany korzysta z tego lokalu bez tytułu prawnego.</p> <p> <span class="anon-block">J. S.</span> w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości.</p> <p>Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 września 2023 roku Sąd odrzucił pozew <br/> w zakresie żądania zawartego w punkcie 1 pozwu, to jest w zakresie nakazania pozwanemu opróżnienia i wydania lokalu powodowi.</p> <p>Na rozprawie w dniu 27 września 2023 roku powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko, natomiast pozwany podniósł, że powód w żaden sposób nie wykazała dlaczego domaga się od pozwanego zapłaty takich a nie innych kwot. Powód, po pouczeniu o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227;art. 229;art. 232)">art. 227, 229 i 232 kpc</a> oświadczył, że nie zgłasza żadnych wniosków dowodowych, w tym wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Podał również, że do zarządcy uiszcza co miesiąc opłaty za mieszkanie w kwocie po 880 zł miesięcznie.</p> <br/> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <br/> <p>Lokal mieszkalny położony w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> stanowi własność <span class="anon-block">J.</span> Kantora.</p> <p> <strong> <!-- -->Niesporne, a nadto:</strong> </p> <p>- wydruk z ekw <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 4).</p> <br/> <p>Pismem z dnia 10 grudnia 2019 roku <span class="anon-block">J.</span> Kantor poinformował <span class="anon-block">K. S.</span> tym, że opłata za bezumowne korzystanie z lokalu od 1 stycznia 2020 roku będzie wynosiła 1 500 zł, a w piśmie z dnia 25 czerwca 2020 roku poinformował o tym, że opłata ta od dnia 1 lipca 2020 roku będzie wynosiła 2 300 zł. W piśmie z dnia 29 września 2022 roku <span class="anon-block">J.</span> Kantor ponownie wezwał <span class="anon-block">K. S.</span> do wydania mu lokalu.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- pismo z dnia 10 grudnia 2019 roku (k. 18, 34),</p> <p>- pismo z dnia 25 czerwca 2020 roku wraz z potwierdzeniem nadania (k. 17 – 17v.),</p> <p>- pismo z dnia 29 września 2022 roku wraz z potwierdzeniem nadania (k. 5 – 5v.)</p> <br/> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> w okresie od grudnia 2019 roku do grudnia 2020 roku korzystał z lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> bez tytułu prawnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Niesporne, a nadto:</strong> </p> <p>- wyroku SR Szczecin – Centrum w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 22 listopada 2019 roku wraz <br/> z uzasadnieniem w sprawie I C 849/17 (k. 38 – 48),</p> <p>- wyrok SO w Szczecinie z dnia 27 września 2022 roku w sprawie II Ca 307/20 (k. 49 – 58)</p> <br/> <br/> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <br/> <p>Powództwo, jako niewykazane co do wysokości, podlegało oddaleniu.</p> <p>Podstawę prawną żądania powoda stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18;art. 18 ust. 1)">art. 18 ust. 1 ustawy z dnia <br/> 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a> (Dz.U. z 2019 r. poz. 1182), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Stosownie do przepisu art. 18 ust. 2 niniejszej ustawy odszkodowanie, <br/> o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18 ust. 1)">ust. 1</a>, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18 ust. 1)">ust. 1</a>, odszkodowania uzupełniającego.</p> <p>Wobec tego, że poza sporem w niniejszym postępowaniu pozostawała okoliczność, że pozwany w spornym okresie korzystał z lokalu bez tytułu prawnego, obowiązkiem powoda było wykazanie wysokości roszczenia przysługującego mu wobec pozwanego, wobec wyraźnego zakwestionowania przez pozwanego żądania w tym zakresie. Pozwany podniósł bowiem, że nie wie dlaczego powód domaga się od niego takich a nie innych kwot. W oparciu o treść drugiego z powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że na powodzie zgodnie z ogólną zasadą rozkładu ciężaru dowodu wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>, który stanowi, że ciężar udowodnienia fakty spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, spoczywał obowiązek wykazania <strong> <!-- -->wysokości czynszu, jaki mógłby on jako właściciel otrzymać w spornym okresie z tytułu najmu przedmiotowego lokalu</strong>. Na tę okoliczność powód, pouczony o treści 227, 229 i 232 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a>, nie powołał żadnego dowodu poprzestając jedynie na swoich twierdzeniach, że wysokość należności dochodzonej pozwem odpowiada tej wysokości, które to twierdzenia nie zostały przez pozwanego przyznane i tym samym nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych.</p> <p>Stosownie do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 kpc</a> przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. Nie wymagają dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości, o czym stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 kpc</a>. W myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 1)">art. 232 zdanie pierwsze kpc</a> strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.</p> <p>W związku z tym, że powód w żaden sposób nie wykazał, by po pierwsze w spornym okresie był w stanie wynająć przedmiotowy lokal oraz po drugie jaka była w spornym okresie wysokość stawek rynkowych czynszu najmu, Sąd oddalił powództwo jako niewykazane co do wysokości.</p> <p>Z tych też względów orzeczono jak w wyroku.</p> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> </div>