I C 898/23

<p>Sygn. akt:I C 898/<span class="anon-block">(...)</span> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 listopada 2023 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Elżbieta Leszczewska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2023 roku w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> - <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>o uchylenie uchwały</p> <p>1.  uchyla uchwałę <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>, datowaną na 6 marca 2023 roku;</p> <p>2.  tytułem kosztów procesu zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 577 (pięćset siedemdziesiąt siedem) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku.</p> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> <p> <strong> <!-- --> Sygnatura akt I C 898/23 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> wniosła o uchylenie uchwały <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> o numerze <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 6 marca 2023r. wywodząc, że zaskarżona uchwała narusza przepisy prawa, w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 12;art. 12 ust. 3)">art. 12 ust. 3 ustawy o własności lokali</a>, a także narusza interesy powódki.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa podnosząc, że zaskarżona uchwała znajduje oparcie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 12;art. 13)">art. 12 i 13 ustawy o własności lokali</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił co następuje:</strong> </p> <p>Powódka jest właścicielem lokali we <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>, w tym zarówno lokali mieszkalnych, jak i lokali użytkowych.</p> <p>Zaskarżona uchwała nr <span class="anon-block">(...)</span>. podjęta została w trybie indywidualnego zbierania głosów. Przyczyną jej podjęcia był fakt, że lokale użytkowe stanowiące własność powódki i usytuowane na parterze budynku nie są ogrzewane lub są ogrzewane nienależycie. Okoliczność ta powoduje, że zapotrzebowanie na energię cieplną w częściach wspólnych budynku, ale także w innych lokalach będących przedmiotem odrębnej własności jest zwiększone, w stosunku do tego jakie byłoby konieczne, gdyby lokale należące do powódki były ogrzewane co najmniej do 16 ° C. Zaskarżona uchwała brzmi :</p> <p>1.  zobowiązuje się właściciela (lub po zbyciu lokali jej nowych właścicieli) nieogrzewanych lokali użytkowych o numerach <span class="anon-block">(...)</span> do uiszczania na rachunek <span class="anon-block">(...)</span>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> począwszy od 1 kwietnia 20223r. miesięcznych opłat na poczet dostaw ciepła, w związku z brakiem ogrzewania powierzchni 472.74 m ^{<!-- -->( 2)}, co generuje zwiększone koszty opłat za energię cieplną ponoszone dotychczas przez pozostałych członków Wspólnoty;</p> <p>2.  w przypadku uruchomienia przez <span class="anon-block"> Spółkę (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span> lub nowych właścicieli lokali użytkowych o numerach<span class="anon-block">(...)</span> ogrzewania w czterech lokalach użytkowych na parterze budynku Wspólnoty, o łącznej powierzchni 472,74 m^{<!-- -->2}, które obecnie stawią pustostany oraz funkcjonujący sklep spożywczy oraz uzyskania i utrzymywania w sposób regularny temperatury w lokalach użytkowych co najmniej 16° C- tj. zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20020750690" title="Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ()">rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie</a> opłata określona w pkt 1 i 5 uchwały przestanie obowiązywać,</p> <p>3.  w przypadku uruchomienia ogrzewania w którymkolwiek z wyżej opisanych lokali użytkowych opłata ulega odpowiedniemu pomniejszeniu w stosunku do powierzchni lokalu ,</p> <p>4.  w przypadku gdy właściciel któregoś z dotychczas wynajmowanych i ogrzewanych lokali użytkowych, których aktualnym właścicielem jest <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span> zaprzestał ogrzewania lub nie utrzymywał minimalnej temperatury co najmniej 16 ° C- właściciel tego lokalu również będzie zobowiązany do uiszczania opłaty określonej w pkt 1 i 5 uchwały,</p> <p>5.  ustala się, że wysokość opłaty, o której mowa w pkt 1 począwszy od dnia 1 kwietnia 2023r. wynosi 8,12 brutto zł za 1 m ^{<!-- -->2} nieogrzewanej do minimalnej temperatury 16 ° C powierzchni miesięcznie (k. 42).</p> <p>Usytuowane na parterze budynku lokale użytkowe będące własnością pozwanej mają odrębne liczniki pomiaru dostarczanej energii cieplnej. Pozostałe lokale i część wspólna budynku mają jeden wspólny licznik. Ustaloną uchwałą opłatę wyliczono w ten sposób, że obliczono koszt miesięcznego ogrzewania jednego metra kwadratowego lokalu, przy uwzględnieniu jego kubatury, stawek taryfowych dostawcy ciepła i przewidywanego rocznego zużycia i przy założeniu, że temperatura w lokalu miałaby być utrzymywana na poziomie szesnastu stopni. Wyliczeń dokonano z uwagi na straty ciepła zarówno w nieruchomości wspólnej jak i pozostałych lokalach wyodrębnionych, w szczególności lokalach położonych bezpośrednio nad nieogrzanymi lokalami użytkowymi.</p> <p>Opisany wyżej stan faktyczny nie był sporny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 12;art. 12 ust. 2;art. 12 ust. 3)">art. 12 ust. 2 i 3 ustawy o własności lokali</a> pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nieznajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach. Uchwała właścicieli może ustalić zwiększenie obciążenia z tego tytułu właścicieli lokali użytkowych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych lokali.</p> <p>Jak wynika z treści cytowanych regulacji, właściciele lokali tworzący wspólnotę mieszkaniową mogą w drodze uchwały zwiększyć obciążenia właścicieli lokali użytkowych związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tychże lokali użytkowych. Zwiększenie obciążeń właścicieli lokali użytkowych uzależnionej jest zatem od dwóch przesłanek: sposobu korzystania z lokali i związanego z nim zwiększenia kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej. Są to jednocześnie wyłączne podstawy uprawniające wspólnotę do zwiększenia obciążenia właścicieli lokali użytkowych. Funkcją art. 12 ust. 3 u.w.l. jest kompensacja przez właściciela lokalu użytkowego wzrostu nakładów finansowych na nieruchomość wspólną. Natomiast wzrost uciążliwości korzystania z pozostałych lokali nie jest podstawą do zwiększenia obciążeń względem lokalu użytkowego (K. Osajada, B. Lackroński, Ustawa o własności lokali. Komentarz. Wyd. 12, Warszawa 2022, za Legalis).</p> <p>Oczywistym jest, że zwiększenie obciążenia właścicieli lokali użytkowych nie może następować arbitralnie, ale musi mieć uzasadnienie w kosztach utrzymania nieruchomości wspólnej.</p> <p>W tej sytuacji trafny okazał się zarzut powódki dotyczący niezgodności zaskarżonej uchwały z prawem, a konkretnie z art. 12 ust. 3 u.w.l. Poza sporem jest bowiem, że zaskarżona uchwała podjęta została nie tylko w związku z koniecznością utrzymania nieruchomości wspólnej, ale także z uwagi na koszt dostawy energii cieplnej do innych wyodrębnionych lokali, w szczególności lokali sąsiadujących z lokalami użytkowymi. Wyliczenia zwiększonego obciążenia (opłaty ustalonej uchwałą) dokonano w taki sposób aby wyrównać koszty dostawy energii nie tylko do części wspólnych nieruchomości, ale także poszczególnych lokali. Naliczona opłata nie znajduje zatem oparcia w przesłankach wymaganych art. 12 ust. 2 u.w.l.</p> <p>Trafnie zauważa powódka, że nie istnieje żaden obowiązek nakazujący właścicielowi lokalu utrzymywanie w nim określonej temperatury, a w szczególności obowiązku takiego nie tworzy przywoływane przez pozwaną rozporządzenie Ministra Infrastruktury. Nie ma też żadnych powodów do obciążania właściciela lokalu wynikającymi ze strat ciepła kosztami ogrzania lokali sąsiednich. Niemal w każdym budynku znajdują się lokale lepiej lub gorzej usytuowane z punktu widzenia rozmaitych walorów użytkowych i technicznych, w tym również z punktu widzenia kosztów ogrzewania. Nie upoważnia to jednak ich właścicieli do żądania wyrównania im przez pozostałych współwłaścicieli nieruchomości wspólnej kosztów jakie w związku z tym ponoszą. Podobnie niekorzystne usytuowanie lokalu jakim jest jego położenie bezpośrednio nad lokalem użytkowym nie upoważnia właściciela lokalu do żądania od właściciela lokalu użytkowego partycypowania w kosztach jego utrzymania poprzez nałożenie takiego obowiązku uchwałą członków wspólnoty. Takie żądanie nie znajduje żadnego uzasadnienia w ustawie.</p> <p>Zaskarżona uchwała, jako obciążająca powódkę opłatą, uwzgledniającą obok kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej również koszty utrzymania lokali mieszkalnych, jest sprzeczna z art. 12 ust. 3 u.w.l. i jako taka podlega uchyleniu w oparciu o przepis art. 25 u.w.l. Niezależnie od tego zaskarżona uchwała narusza interes powódki, nakładając na nią nieuzasadnione obciążenia.</p> <p>Wobec sprzeczności podjętej uchwały z prawem, Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych stron, w tym wniosków o przesłuchanie świadków, stron i dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Przeprowadzenie zgłoszonych przez strony dowodów nie miałoby w tej sytuacji wpływu na treść rozstrzygnięcia, a prowadziłoby do znacznego nieuzasadnionego przedłużenia postepowania (ar. 235 ^{<!-- -->2} <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1;§ 1 pkt. 2;§ 1 pkt. 5)">§ 1 pkt 2 i 5 k.p.c.</a>). Oddalając wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, Sąd miał również na względzie, iż w ramach oceny uchwały dokonywanej w trybie ar.t 25 u.w.l., Sąd nie może ingerować w jej treść, a zatem ustalanie w toku procesu prawidłowej wysokości opłaty obciążającej lokale użytkowe jest nieistotne dla wyniku sprawy.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> <p>.</p> </div>