XVII AmC 1647/10

<p>XVII AmC 1647/10</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> Stowarzyszenie <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> wniosło w dniu 28.05.2011 roku pozew o uznanie za niedozwolone i zakazanie wykorzystania w obrocie z konsumentami §26 ust. 1 wzorca umowy o nazwie „Regulamin otwierania i prowadzenia rachunku oszczędnościowego <span class="anon-block"> (...)</span> w złotych dla osób fizycznych” wykorzystywanego przez Bank <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> o treści: „Bank zastrzega sobie zmiany postanowień niniejszego Regulaminu.”. W ocenie powoda wskazane postanowienie stanowi niedozwoloną klauzulę abuzywną, gdyż jest rażąco sprzeczna z dobrymi obyczajami i narusza uzasadniony interes konsumentów. W sposób sprzeczny z prawem cywilnym przewiduje, że bank będzie uprawniony do zmiany regulaminu bez wskazania jakichkolwiek ważnych przyczyn dla dokonania tego, a podobny zapis został wpisany do rejestru pod numerem wpisu 93.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, gdyż wbrew twierdzeniom powoda kwestionowana klauzula ma inne brzmienie niż wskazana w uzasadnieniu pozwu i wpisana do rejestru. Następnie pozwany stwierdził, że Bank ma prawo odmówić zawarcia umowy rachunku bankowego w przypadku powzięcia podejrzenia, że wnioskodawca usiłuje wprowadzić do obrotu środki pochodzące z nielegalnych źródeł lub gdy jego adres zamieszkania usytuowany jest poza obszarem działania Banku. .</p> <p>Obie strony wnosiły o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd ustalił i zważył co następuje:</p> <p>Bezspornym w niniejszej sprawie jest, iż Bank <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> jest osobą prawną wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego, działającą na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">prawa spółdzielczego</a>. (k. 16-19)</p> <p>W ramach prowadzonej działalności pozwany posługuje się wzorcem umowy o nazwie „Regulamin otwierania i prowadzenia rachunku oszczędnościowego <span class="anon-block"> (...)</span> w złotych dla osób fizycznych” (k.4 – 5). We wzorcu tym w §26 ust. 1 zawarte jest postanowienie o treści: „Bank zastrzega sobie zmiany postanowień niniejszego Regulaminu.”</p> <p>Stosowany przez pozwanego wzorzec umowny był w formie wydruku, podzielony na mniejsze kolejno ponumerowane jednostki redakcyjne, nie zostały w nim pozostawione żadne wolne miejsca na dokonanie dodatkowych postanowień, nie ma również możliwości zmiany istniejących. Pozwany nie negował faktu wykorzystywania wzorca.</p> <p>Nadmienić należy, że treść odpowiedzi na pozew nie znajduje uzasadnienia w treści pozwu. Wnioski znajdujące się w odpowiedzi na pozew w żadnym wypadku nie są twierdzeniami związanymi z kwestionowaną klauzulą abuzywną.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385^{<!-- -->1}§ 1 KC</a> postanowienie umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Nie dotyczy to jednak postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Uznanie postanowienia umownego za niedozwolone i wyeliminowanie go z obrotu wymaga zatem łącznego spełnienia następujących przesłanek:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>postanowienie umowy zawieranej z konsumentem nie zostało uzgodnione indywidualnie – tj. konsument nie miał rzeczywistego wpływu czyli nie podlegało negocjacjom, lecz zostało narzucone konsumentowi;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>prawa i obowiązki konsumenta ukształtowane zostały w sposób w sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają interesy konsumenta;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>postanowienia umowne nie dotyczą sformułowanych jednoznacznie głównych świadczeń stron.</p> </dd> </dl> <p>Zakwestionowane w pozwie postanowienie „Regulaminu”, dotyczy sytuacji, w której Bank może wypowiedzieć umowę prowadzenia rachunku, a zatem nie dotyczy głównego świadczeniem stron w umowie rachunku bankowego.</p> <p>Zdaniem sądu zapis ten jest sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interes konsumentów.</p> <p>Przyjmuje się, że istotą dobrego obyczaju jest szeroko rozumiany szacunek do drugiego człowieka (tak np. wyrok SN z 8 czerwca 2004r., ICk-635/03). Z dobrymi obyczajami kłóci się zatem takie postępowanie, którego celem jest zdezorientowanie, wykorzystanie niewiedzy konsumenta przy kształtowaniu stosunku prawnego, nierzetelne i nierównorzędne traktowanie konsumenta. Rażące naruszenie interesów konsumenckich przejawia się zaś przede wszystkim w rażąco niekorzystnym ukształtowaniu sytuacji ekonomicznej konsumenta. Z taką sytuacją mamy, w ocenie Sądu, do czynienia w niniejszej sprawie.</p> <p>Zdaniem sądu z treści zapisu znajdującego się w Regulaminie powinno wynikać, z jakiego powodu dochodzi do zmiany obowiązującej między stronami umowy, przypadki te powinny być wymienione, tak aby konsument miał pewność, co do obowiązujących zasad. Zapis taki powoduje niejasną sytuację konsumenta i może stanowić podstawę do dowolności interpretacyjnej kontrahenta, co do tego jakie przyczyny mogą stanowić podstawę do obowiązującego regulaminu.</p> <p>Tego rodzaju zapis stanowi więc nierównorzędne i nierzetelne traktowanie konsumenta jako strony umowy, godząc w sposób rażący w jego interes ekonomiczny. Konsument po zawarciu umowy powinien mieć poczucie pewności co do wykonania umowy.</p> <p>Z tych względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} kc</a> uwzględniono żądanie pozwu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(42);art. 479(42) § 1)">art. 479^{<!-- -->42} § l kpc</a> orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(44))">art. 479^{<!-- -->44} kpc</a> zarządzono publikację prawomocnego wyroku.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> orzeczono o kosztach postępowania.</p> </div>