I1 C 11/23

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->I 1 C 11/23 upr.</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2023 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk</p> <p>po rozpoznaniu dnia 27 listopada 2023 roku w <span class="anon-block">G.</span> na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. N.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. N.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 7.028,20 zł (siedem tysięcy dwadzieścia osiem złotych dwadzieścia groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 lutego 2023 roku do dnia zapłaty,</p> <p>II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie,</p> <p>III.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. N.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 3.217,00 zł (trzy tysiące dwieście siedemnaście złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>IV.  nakazuje ściągnąć od pozwanego <span class="anon-block">M. N.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 306,14 zł (trzysta sześć złotych czternaście groszy) tytułem kosztów sądowych wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt I 1 C 11/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p>W dniu 23 października 2018 r. <span class="anon-block">M. N.</span> w ramach wykonywania obowiązków pracowniczych (jako zawodowy kierowca) poruszał się pojazdem dostawczym <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (samochód z częścią bagażową – chłodnią). W trakcie cofania pojazdu uderzył w prawidłowo zaparkowany przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> pojazd <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (należący do <span class="anon-block">D. P. (1)</span>). Po uderzeniu w ten pojazd pozwanego zatrzymał się z lekkim zachybotaniem, pozwany obrócił głowę w prawo w kierunku w/w pojazdu <span class="anon-block">V. (...)</span>, po czym odjechał z miejsca zdarzenia.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania pozwanego (częściowo)</em> </p> <p> <em> <!-- --> nagranie video ze zdarzenia, płyta CD-R, k. 130</em> </p> <p>Pojazd kierowany przez <span class="anon-block">M. N.</span> był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> (obecnie pod firmą: <span class="anon-block"> (...) Towarzystwo (...)</span>). Ubezpieczyciel wypłacił poszkodowanemu (<span class="anon-block">D. P. (1)</span>) odszkodowanie za zdarzenie z dn. 23 października 2018 r. w łącznej kwocie 7.028,20 zł (w tym 922,50 zł tytułem wydatków na najem pojazdu zastępczego).</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność bezsporna</em> </p> <p>Ekonomicznie uzasadniony koszt naprawy uszkodzeń pojazdu poszkodowanego wyniósłby <em> <!-- -->brutto</em> 6.380,96 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: opinia biegłego <span class="anon-block">D. F.</span>, k. 148</em> </p> <p>Pojazd poszkodowanego w chwili szkody był w dobrym, oryginalnym stanie, nie był wcześniej uszkodzony i naprawiany.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">D. P.</span>, k. 118</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowodów</strong> </p> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">D. P.</span> są szczere, spontaniczne i wiarygodne.</p> <p>Zeznania pozwanego są częściowo niewiarygodne, a mianowicie w zakresie tłumaczeń, które miałyby rzekomo wyjaśnić to, że nie spostrzegł, że w czasie jazdy uderzył w zaparkowanego <span class="anon-block">V.</span>. Otóż w tym zakresie z zapisu monitoringu wyraźnie wynika, że uszkodzony pojazd <span class="anon-block">V. (...)</span> nie był tak umiejscowiony, aby nie został zauważony przez pozwanego, przeciwnie, w chwili uderzenia cofający pojazd dostawczy zatrzymał się i zachybotał, a kierujący nim pozwany spontanicznie natychmiast skierował głowę w lewo wiedząc, że tam znajduje się przeszkoda (pojazd poszkodowanego), w którą uderzył – <strong> <!-- -->musiał w tym momencie zobaczyć (a ułamek sekundy wcześniej usłyszeć), że jego pojazd najechał na pojazd poszkodowanego i to było przyczyną zatrzymania się pojazdu sprawcy (zachybotania)</strong>. Sprawca nie mógł zahamować przecież tuż przed zetknięciem się z pojazdem pokrzywdzonego, bo w takiej sytuacji w ogóle nie doszłoby do uszkodzeń – co jest oczywiste, ale umknęło uwagi pełnomocnika pozwanego. Reasumując, w świetle powyższego zapisu wideo – pozwany zeznając na rozprawie mówił częściowo nieprawdę, bo doskonale wiedział co się zdarzyło, co oznacza, że zdaniem Sądu w pełni świadomie oddalił się z miejsca zdarzenia.</p> <p>Opinia biegłego <span class="anon-block">D. F.</span> jest jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna.</p> <p>Zapis wideo obrazujący moment wypadku nie nosi cech manipulacji lub przerobienia, jest dostatecznie płynny i ostry.</p> <p>Pozostałe okoliczności sprawy są bezsporne.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Pozwany miał świadomość spowodowania szkody w cudzym pojeździe i świadomie oddalił się z miejsca zdarzenia, nie pozostawiając poszkodowanemu żadnej możliwości skontaktowania się z nim, bo na miejscu nie pozostały żadne znaki umożliwiających identyfikację pojazdu sprawcy. Powyższe wypełnia znamiona „zbiegnięcia z miejsca zdarzenia” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 43;art. 43 pkt. 4)">art. 43 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>.</p> <p>Wysokość roszczenia pozwu została należycie udowodniona. Wyliczenia biegłego co do ekonomicznie uzasadnionych kosztów przywrócenia stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu dają wynik nawet wyższy, niż rzeczywiście wypłacone poszkodowanemu odszkodowanie z tego tytułu. Pozwany (reprezentowany profesjonalnie) nie kwestionował w procesie zasady i wysokości odszkodowania w zakresie wydatków poszkodowanego na najem pojazdu zastępczego.</p> <p>Powództwo było niezasadne co do określenia daty początkowej odsetek – nie przedstawiono dowodów doręczeń wezwać przedsądowych i uznano, że roszczenie – w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> – stało się wymagalne miesiąc od daty doręczenia odpisu pozwu pozwanemu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze powództwo uznano za zasadne częściowo, na mocy art. 43 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] z odsetkami zasądzonymi na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a> – punkt I. sentencji.</p> <p>W pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> a contrario – punkt II. sentencji.</p> <p>Na marginesie należy zauważyć, że konsekwentne powoływanie się przez pozwanego na brak spełnienia znamion wykroczenia jest nieporozumieniem – oceniany przez Policję przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 98)">art. 98 Kodeksu wykroczeń</a> wymaga naruszenia zasad bezpieczeństwa poza drogą publiczną w okolicznościach zagrażających bezpieczeństwu innej osoby, a tym wypadku było oczywiste, że w zaparkowanym pojeździe poszkodowanego nie znajdował się nikt. Na marginesie należy stwierdzić, że Policja – po oględzinach nagrania wideo – słusznie stwierdziła, że pozwany z własnej winy (brak wymaganej ostrożności przy cofaniu) najechał na pojazd <span class="anon-block">V. (...)</span> i następnie oddalił się z miejsca zdarzenia (k. 200 <em> <!-- -->verso</em>).</p> <p> <strong> <!-- -->Koszty </strong> </p> <p>Na zasądzone od przegrywającego proces pozwanego koszty składa się: opłata sądowa od pozwu (400 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (1.800 zł, § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka na biegłego (1.000 zł) oraz odsetki od kosztów – punkt III. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> – albowiem powód uległ jedynie co do nieznacznej części zgłoszonego w pozwie roszczenia.</p> <p>W punkcie IV. sentencji nakazano ściągnąć od pozwanego niezaliczkowaną część wynagrodzenia biegłego – na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.</p> </div>